Vandaag ga ik enkele worden vertellen over het verder afwerken van de achtergrond en het maken van de houtnerven zodat de achtergrond iets meer gaat lijken op een houtenwand. Vanaf het moment dat ik aan dit schilderij begonnen ben heb ik steeds moeten zoeken hoe ik alles kon verwerken en aanbrengen op dit doek. Maar na lang zoeken en uitproberen zijn me een aantal dingen gelukt die je niet op een andere drager kan maken en alleen maar op schilderslinnen kan gemaakt worden. Om de nerven te maken heb ik niet iets moeten tekenen of bijbrengen op het doek. Neen ik heb eerder iets moeten wegnemen. ik ben namelijk met terpentijn de nerven gaan tekenen op het met pastel bewerkte doek en door met de terpentijn de pastel aan te raken kreeg ik de vorm die ik wilde hebben. Want ovral waar ik het pastel beroerde loste dit op door de terpentijn en verscheen de ondergrond die ik aangebracht had en die ik gefixeerd had. Deze fixatie belette dat de terpentijn deze laag aantaste en zodoende verkreeg ik een soort nerven structuur die ik helemaal zelf kon bepalen. Het is natuurlijk maar een weet om zoiets te doen maar je moet daarvoor toch wel enige kennis hebben van de verschillende materialen waar je mee werkt. Ik bedoel hiermee dat je ook de eigenschappen van de vershillende materialen ten opzichte van mekaar moet kennen om tot zulke besluiten te komen. en dan moet je het natuurlijk ook nog op een verantwoorde manier gaan uitvoeren. Want als je de eigenschappen van de verschillende materialen en hun manier hoe ze zich ten opzichte van mekaar gedragen niet kent dan zou je wel eens voor verrassingen komen te staan. Als je op de foto kijkt dan zie je dat al de nerven aangebracht zijn maar dat ik ook nu pas een middel opgebracht heb op het kleed en de stoel om het pastel beter te doen hechten op het portretlinnen. Wat de samenstelling van dit medium is dat ga ik niet verklappen omdat dit een volledig eigen uitvinding is die me enorm veel mogelijkheden lijkt te geven. Door nu pas de plaats van het kleed en de stoel te bewerken met deze eigen gemaakte pastelondergrond had ik het bijkomend voordeel dat ik vrij in de achtergrond kon tewerk gaan vermits het pastel niet hechte op de plaatsen waar het kleed en de stoel kwamen te staan. Dus had ik ook hier weer een voordeel gehaald uit de materialenkennis die ik nu stilletjes aan opgebouwd heb. Hoe ik verder werk en experimenteer met dit pastelschilderij zal ik in een volgende fase bespreken.
Vandaag weer wat meer uitleg over dit toch wel iets groter dan normaal pastelschilderij. De afmetingen zijn van redelijke aard, het is een schilderij van 1,1m x 0,90 m, ik weet dat dit nog niet heel groot is maar toch al een van de grotere pastels die ik al gemaakt heb. Het is natuurlijk wel zo dat je moet oppassen als je gaat werken op linnen omdat het schilderij zwaarder kan gaan worden naarmate het groter wordt. Je zult denken dit is niet mer dan normaal maar het gewicht neemt in deze manier van werken het gewicht tamelijk snel kan vermeerderen. Het is namelijk zo doordat je het linnen ergens moet opplakken en dat deze ondergrond redelijk stevig moet zijn (ik heb gekozen voor PDF van 3 mm) dat daardoor het gewicht natuurlijk veel sneller stijgen stijgen dan dat je op papier werkt. En natuurlijk wordt ook weleens vergeten dat pastels achter glas worden ingelijst en ook het glas bepaalt voor een groot gedeelte het gewicht. Maar goed nu naar het schilderen zelf. Op de foto kan je heel goed zien dat ik werk aan het maken ben van de achtergrond. Je ziet dat ik het blauw dat ik eerst had opgezet (zie de foto bij het vorige stukje) voor een groot gedeelte heb vervangen door een iets zachtere kleur. Ik had namelijk de indruk toen ik de hele achtergrond aan het bewerken was met de donker blauwe kleur, dat alles veel te hard en te koud werd. Daarom heb ik gekozen voor een meer grijzere toon. Het is ook weer zo, dat je er moet op letten dat de achtergrond ook in het schilderij wel degelijk zijn rol als achtergrond vervult. Wanneer je de achtergrond te opvallend maakt dan zou het wel eens kunnen zijn, dat de aandacht van de toeschouwer teveel naar die achtergrond getrokken wordt en dat wil ik nu net niet. Je kan de duidelijk aan de rechterkant van het schilderij de kleur van de achtergrond zien. Het is zoals ik al zei, een heel onopvallende kleur geworden. Nadat ik deze kleur heb opgebracht en ik kan je zeggen dat het werken geblazen is geweest om alles op deze ruwe ondergrond in te werken, ben ik begonnen om het geheel terug wat bij te werken. Dat zie aan de linkerkant van het schilderij. Ik heb eerst het al opgebrachte pastel te ficeren, met als voornaamste reden dat ik de volgende laag op deze eerste ondergrondlaag wilde aanbrengen en ze niet wilde vermengen. Door met de zijkant van een pastelkrijtje over het bewerkte pastellinnen te gaan probeerde ik een mooie stuctuur tevoorschijn te halen. Ook hier heb ik er weer voor gezorgd dat ik eerst de donkerste kleur heb opgezet en daarna met een lichtere kleur overheen gewerkt heb. Nu kan ik zeggen dat dit allemaal geen absolute must is, je kan ook alleens andersom gaan werken, maar dan moet je er wel voor zorgen dat je de kleuren niet te fel door elkaar gaat werken en wrijven, want anders zou het wel eens kunnen zijn dat de kleur vuil gaat worden waardoor de helderheid gaat verdwijnen. Door dus licht met de zijkant van het krijt over het ruwere oppervlak te wrijven haalde ik de structuur van het linnen terug naar boven. En dat is dus net wat ik wilde hebben. Ik heb als het ware eerst de putjes die er in de geweven structuur van het portretlinnen zijn, dicht gewreven met de grijze kleur en daarna heb ik met de lichtere kleur (ook een grijs maar lichter, het zijn beide muisgrijzen van smincke) terug de vezels van het portret linnen aangeraakt. Hierdoor krijg ik de fijne structuur die ik nastreefde en die je met papier (tenzij je heel ruw aquarelpapier gebruikt en dan is het nog neit dat wat ik wilde) niet kan verkrijgen. Ik vind op dit moment dat de handelingen die ik overdacht heb en die ik tot nu uitvoerde volledig mijn verwachtingen heeft ingelost. Ik ben dan ook heel tevreden met het tot nu toe behaalde resultaat. Hoe ik de nervenstructuur van hout heb verkregen ga ik de volgende keer uitleggen want dat is een experiment waar ik heel veel over nagedacht had maar dat ik nog nooit uitprobeerde zoals eigenlijk alles wat hier beschreven is als een experimentele fase kan beschouwd worden. Omdat ik nog nooit op linnen gewerkt heb met pastel en ik nergens iets heb kunnen vinden over het deze manier van pastelleren.
Pastel op doek: Kleed en stoel: fase2/deel4
Vandaag ga ik enkele worden vertellen over het verder afwerken van de achtergrond en het maken van de houtnerven zodat de achtergrond iets meer gaat lijken op een houtenwand. 
