Vrijdag 16 januari 2009
Aquarel: Schuurtje in Herbricht Neerharen: fase 1 / deel 4
Vandaag ga ik, ondanks de pijn die mijn lichaam teistert, toch wat schrijven over deze aquarel. Het zal voorwat afleiding zorgen en dan denk ik en voel ik misschien wel wat minder van die vervelende fibromyalgie die weer eens besloten heeft om echt de baas te spelen over mijn lichaam.Als je op de foto kijkt dan kun je duidelijk zien dat er weer een aanttal zaken bijgekomen zijn ten opzichte van de vorige bespreking.
Je kan duidelijk zien dat ik verder naar de voorgrond aan het werken ben en dat ik ook een aantal kleuren in de achtergrond en het middengedeelte versterkt heb. Als je nu alleeen naar de voorgrond kijkt dan zie je, dat ik, door enkel de negatieve vormen te schilderen, de kolen die op het veld groeien vorm geef.
Wat zijn nu precies negatieve vormen zul je, je misschien wel afvragen?
Wel een negatieve vorm is datgene wat zich rond een object bevindt en dat object afbakend ten opzichte van zijn achtergrond of een in de omgeving staand ander object.
Moeilijk om te begrijpen?
Helemaal niet. Als je naar de tekening kijkt dan zie je precies wat deze ingewikkelde zin betekend. In dit specifiek geval zijn het alle vormen en kleuren die rond de kolen te vinden zijn die je als eerste gaat invullen en schilderen.
Je kan natuurlijk denken waarom schilder je dan niet onmiddelijk de kolen zelf?
Wel dat doe ik ook, maar ik kijk niet naar de kolen omdat die kolen een bepaalt beeld gaan oproepen in mijn hersenen. Als ik zou denken, ik ga snel die kolen schilderen, dan zeggen mijn hersenen die kolen zien er zo uit. Punt aan de lijn. Zij zeggen niet kijk naar de vorm die de kolen hebben en die je ziet, neen zij zeggen dat is een bloem- of groenekool en daar mee basta. Maar zij geven je wel een symbool dat in onze hersenen is opgelsagen voor die kolen. En een symbool is meestal een karikatuur van dat wat zich in dit geval op de akker afspeelt. Dus probeer ik mijn hersenen buitenspel te zetten door te zeggen ik schilder geen kolen maar ik schilder de vorm die er rond de kolen zit. Want die vorm is interessant voor mijn hersenen. Daar hebben zij niet onmiddelijk een symbool of pasklaar antwoord voor. En omdat ze daar geen symboool voor hebben gaan zij zich extra inspannnen om de vorm die ze zien te bevatten en waardoor jij die perfect (willeswaar na enige oefening) kan weergeven. En dan kom je tot de essentie van tekenen en schilderen, dan ga je dat tekenen wat je ziet, je moet je inspannen om te tekenen wat je ziet omdat er geen onmiddelijk symbool voorhanden is. Je mag nu denken wat een ingewikkelde theorie voor zoiets eenvoudigs maar ik raad iedereen aan om dit eens zelf uit te proberen met een aantal voorwerpen. Je neemt en plaats een aantal voorwerpen voor je op tafel en je gaat dan de vormen tussen die voorwerpen tekenen. Je zal zien dat dan inderdaad die voorwerpen die best alledaags kunnen zijn redelijk goed gaat weergeven.
In mijn geval heb ik niet alleen de vormen geschildert maar ook heb ik de kleuren die deel uitmaken van die vormen in één keer mee geschilderd en dat geeft een extra troef. Want hierdoor krijg je ook nog eens diepte in je werk en het is daar waar het allemaal om gaat. Iets weergeven op een vlak blad papier dat je de illusie geeft dat je het in de werkelijkheid zelf terplaatse de verschillende dingen gaat aanschouwen. Laat dat nu net mijn drijfveer zijn om realistisch te schilderen en niet abstract te werken.
De volgende bespreking zal ik weer iets verder gaan met de uitbreiding van dit schilderij.
foto 114
