Maandag 24 augustus 2009
Aquarel; Bloemmolen Herentals: fase 2/deel4
Zoals in de vorige bespreking afgesproken ga ik vandaag nog verder met de uitleg over dit schilderij. Je kan hier zeer goed zien dat ik zeer sterk bezig ben geweest met het verder uitwerken van de doek. En als ik nu naar het schilderij kijk dan bekruipt me het gevoel dat ik op dit moment van het schilderen toch een praktisch volledig misgelopen onderdeel terug aan het recupereren ben. Daarbij is het overbodig om je af te vragen of ik tevreden ben met de huidige gang van zaken.Dat dit een goed gevoel geeft is een feit maar of ik alles zo ingewikkeld van vorm moet houden dat is een ander paar mouwen. Want geloof me vrij het is niet gemakkelijk om toe te geven dat je verkeerd bezig bent. En het is dan nog minder gemakkelijk om op dat moment de moed niet te verliezen en het schilderij in de vergeethoek te gooien. Maar neen ik ben op zoek gegaan naar nieuwe mogelijkheden en zie door het uitproberen van een totaal nieuwe kleur (eigenlijk is het een zeer oude kleur maar dat heb ik vorige keer uitgelegd) kan ik een nieuwe elan en misschien ook wel een nieuwe dimensie aan het werk toevoegen en of geven.
Op de foto zie je nu nog duidelijker dat je de onderliggende kleur kan laten meespelen om je nieuwe kleur, of het is misschien beter om te zeggen dat je de laatst aangebrachte kleur kan beïnvloeden door de onderliggende lagen. En ook dat is normaal, om de eenvoudige reden dat aquarel een transparante techniek is waarbij je werkt met een groot aantal transparante kleuren. Door deze eigenschap kan je een aantal dingen, waaronder dat laten doorschijnen van de onderliggende lagen, verder gebruiken bij de afwerking van je schilderij. Vermits ik de doek iets luchtiger wilde hebben maar dat me dat niet voor honderd procent gelukt is in de vorige fase ga ik nu alles zetten op de transparantie en gelaagdheid van de kleuren. Het is altijd al mijn doel geweest om de doek als aandachtspunt te laten fungeren en met deze kleur moet dit zeker gaan lukken. Je ziet duidelijk dat ik de lichtste kleuren gebruik daar waar de doek een bolling heeft en de donkere kleuren zitten natuurlijk daar waar de plooien het diepst zijn. Ik kan dit hier wel eenvoudig zeggen en neerschrijven maar zo eenvoudig is het allemaal niet in de praktijk. Ik heb nu gemerkt dat wanneer je teveel plooien wilt gaan schilderen het gauw een onoverzichtelijke janboel wordt. En dat is het wat het nu weer dreigt te worden. Daarom ga ik alles wat vereenvoudigen en de vorm niet meer zo ingewikkeld maken. Het is zoals één van mijn leraren op de academie zei " als je met doeken en of kleren of stoffen gaat werken, probeer het patroon van die doeken en of kleren zo rustig en eenvoudig mogelijk te houden. Het wordt dan aangenamer om naar te kijken maar het wordt ook gemakkelijker om te schilderen en het zijn die twee onderdelen die je schilderij kunnen doen slagen maar ook kunnen doen mislukken". En ook hier moet ik toegeven dat hij meer als gelijk had wanneer hij dat vertelde.
Wat ik de volgende bespreking ga uitleggen is hoe ik het patroon van de doek ga aanpassen om alles wat minder overdreven en zwaar te doen overkomen, waardoor je de bomen door het bos kan zien en bekijken.
foto 20(2)
