Zaterdag 10 oktober 2009
Aquarel:Bloemmolen Herentals:Interieur 3 /Fase2/deel2
Je kan duidelijk op de foto zien dat ik verder gewerkt heb aan de graffitie, dat op de verschillende plaatsen in het gebouw aanwezig is. Je kan natuurlijk niet ontkennen dat grafittie een aparte plaats in neemt in de maatschappij. Het fenomeen zelf kan op sommige plaatsen heel wat bijdragen aan de leefbaarheid en de omgevingswaarde van een welbepaalde plek maar anderzijds kan het ook zeer onterend zijn voor dezelfde plek. Meestal als men graffitie laat aanbrengen onder een zekere sociale begeleiding en dat er een zekere controle is op wat men gaat doen, dan komt het meestal goed. Maar als het zo maar ergens tegen een muur of gebouw gespoten of geschildert wordt, door de ene of andere gefrusteerde of vernielzuchtige persoon dan is het een kankerplek in het sociale weefsel. Het is ook daarom dat heelwat graffitie zoveel woede en frustratie opwekt bij mensen. En wanneer deze mensen (meestal terecht) het dan bekijken dan zien zij het eigenlijk als vandalisme wanneer zij het bekijken met hun bril van gewone huisvader en of huismoeder. Als je nu gaat discusieren of het op deze helemaal verlaten plek mag of niet mag dan ga ik moeten afhaken, om de eenvoudige reden dat ik het als kunstenaar in beeld wil brengen en dat ik het beeld nog schoner wil voorstellen dan dat wat het in werkelijkheid is.. Temeer omdat ik op het schilderij een aantal slagzinnen geplaatst heb die ik zelf verzonnen heb. Welke deze zinnen zijn ga ik nu niet verklappen want dan is er voor mij de aardigheid een beetje af. Ik zou willen vragen aan degene die deze stukjes lezen, dat ze zich de moeite doen om me laten weten, in een antwoordje op deze blog, welke zinnen het zijn. Wat ik wel wil verklappen is dat het in totaal gaat over 3 tal zinnen die allemaal betrekking hebben op mij en op mijn leven.tevens zouden deze zinnen redelijk goed bekend moeten zijn. Door deze zelf verzonnen graffitie komt de ruimte veel mooier over, voor mij, dan dat ze in werkelijkheid is. En dat is dan ook weer interessant, om dit op doek of in dit geval op papier te zetten, want nu heeft dit ook weer een speciale waarde voor mezelf.
En dat is het wat het schilderen zo mooi maakt. Je kan een onderwerp interpreteren zoals je het zelf aanvoelt, maar je kan het onderwerp ook aanvullen of dingen verplaatsen zoals je zelf wil. Dit kan je met een foto natuurlijk niet. En het is ook daarom dat schilderijen meestal kleurrijker en "anders" zijn dan de gewone kleurfoto of zwart/wit foto.
Volgende keer ga ik nog iets extra's zeggen over het inlijsten van dit soort werk en waarom ik in de toekomst steeds meer dit soort inlijstingen ga gebruiken bij mijn aquarellen.
foto 13