Zondag 1 november 2009
Aquarel: Deuren: Kleine kippenhokdeur: Fase 1/ deel1
Ik ga vandaag weer iets nieuws beschrijven. In de allereerste plaats kan ik zeggen dat dit een schilderijtje is geworden dat ik gemaakt heb als oefening. Een oefening voor een aantal grotere schilderijen die ik wil maken over deuren. Ik heb denkelijk al eens gezegd dat al wat met architectuur te maken heeft en bovendien ook nog oud en of verlaten is mijn grote voorkeur wegdraagt. Wel met deze gedachte in het achterhoofd ga ik een reeks schilderijen maken die enerzijds de architectuur van het verleden en heden belichten en anderzijds ook te maken hebben met een aantal dingen (gebouwen) die verlaten zijn en waar de tand des tijds duidelijk huis gehouden heeft.
Ik ben begonnen zoals altijd met een goede ondertekening. Eenmaal dat die klaar was ben ik beginnen te schilderen met aquarel. Zoals ik al zegde is dit meer een studie, maar dat wil dan niet zeggen dat ik zomaar wat aanmodder. Neen ook studies kunnen en moeten goed zijn en vooral moeten ze zeer leerrijk zijn.
Je ziet op de foto dat ik al een aantal kleuren heb aangebracht naast het onderwerp. In eerste instantie heb ik aan de linkerkant gekozen om een ondergrond met raw umber in te kleuren. Deze ondergrond kleur is goed te gebruiken als kleur voor een bakstenen muur. Na het opbrengen van deze ondergrond ben ik op de nog ietwat vochtige verf begonnen met een aantal bakstenen in te kleuren. Hiervoor gebruikte ik gebrande siena en een mengsel van gebrande sienna en ultramarijn voor de schaduwen. Doordat de ondergrond nog lichtjes vochtig was zijn de kleuren mooi in elkaar gelopen. Maar toch had ik nog voldoende controle over de verf om alles niet te veranderen in een grote smeerboel.De werkwijze die ik voor de linker ondergrond gebruikte heb ik ook boven, onder en rechts van het deurtje toegepast. Maar hier heb ik alles laten opdrogen, dit om te kijken hoe ik deze ondergrond kan bewerken.
Door in eerste instantie alles wat zich rondom de deur bevindt te schilderen, komt de deur als vanzelf te voorschijn. Dit kan je ook zien als een negatieve schilder wijze. Dit wil eigenlijk zeggen dat je alles schildert, dat niet met het onderwerp te maken heeft, waardoor je onderwerp als vanzelf naar voor komt. Het grote voordeel van deze manier van schilderen is dat ook de omgeving van het onderwerp goed in beeld wordt gebracht. Daardoor kan je, je in tweede instantie helmaal concentreren op het focuspunt of hoofdonderwerp.
Ik heb ook met een zelfde kleurmengsel onder de scharnieren (iets meer gebrande sienna) de scharnieren duidelijk naar voor gebracht. ondanks dat ik nog niets van de scharnieren schilderde. Ook heb ik het gat in het midden van de deur een eerste kleurlaag gegeven.
Door al deze onderdelen op een andere wijze te benaderen, leer ik weer wat bij wat het beheersen van aquarelverf aangaat. En daar is het me nu in eerste instantie om te doen. Kijken hoe de verf zich mengt en hoe goed ik ze nog kan bewerken op een drage ondergornd.Of hoe de verf zich vermengd als ik de ondergrond eerst laat drogen en daarna weer nat maak.
Want uiteindelijk wil ik door een aantal transparante lagen een mooie diepe kleur bereiken. En daar is het waar het mij tenslotte om te doen is. Het oorspronkelijke doel van aquarelverf zo dicht mogelijk te benaderen namelijk, met transparante verf, in verschillende lagen opgebracht een zeer realistisch beeld op te roepen van datgene wat ik schilder. Tevens is dat de essentie en de omschrijving van wat aquarelleren dient te zijn.
Het is niet de bedoeling om zoveel mogelijk wit te laten in mijn schilderij omdat dat volgens sommigen "Kenners" zo zou moeten zijn. Neen ik wil aan deze "Kenners" zeggen dat de definitie van "Aquarelleren" de volgende is: met transparante verf de kleuren in lagen over elkaar aanbrengen en met zo min mogelijk of zelfs zonder het gebruik van dekwit, een schilderij te maken. En het wit dat er in je onderwerp zit zou het wit van het het papier moeten zijn.
Dan kan je van een geslaagde aquarel spreken. Zij die zeggen dat een aquarel voor 3/4 uit wit van het papier moet bestaan ( en zodoende de helft of meer van het onderwerp niet moet schilderen) slaan de bal heel duidelijk mis. Zulke aquarellen zijn één van de ondersoorten van aquarellen die men kan maken, maar deze aquarellen zijn niet het voorbeeld van een aquarel waar het allemaal om te doen is.
Volgende keer zal ik weer wat meer vertellen over deze studie.
foto 001
Ik ben begonnen zoals altijd met een goede ondertekening. Eenmaal dat die klaar was ben ik beginnen te schilderen met aquarel. Zoals ik al zegde is dit meer een studie, maar dat wil dan niet zeggen dat ik zomaar wat aanmodder. Neen ook studies kunnen en moeten goed zijn en vooral moeten ze zeer leerrijk zijn.
Je ziet op de foto dat ik al een aantal kleuren heb aangebracht naast het onderwerp. In eerste instantie heb ik aan de linkerkant gekozen om een ondergrond met raw umber in te kleuren. Deze ondergrond kleur is goed te gebruiken als kleur voor een bakstenen muur. Na het opbrengen van deze ondergrond ben ik op de nog ietwat vochtige verf begonnen met een aantal bakstenen in te kleuren. Hiervoor gebruikte ik gebrande siena en een mengsel van gebrande sienna en ultramarijn voor de schaduwen. Doordat de ondergrond nog lichtjes vochtig was zijn de kleuren mooi in elkaar gelopen. Maar toch had ik nog voldoende controle over de verf om alles niet te veranderen in een grote smeerboel.De werkwijze die ik voor de linker ondergrond gebruikte heb ik ook boven, onder en rechts van het deurtje toegepast. Maar hier heb ik alles laten opdrogen, dit om te kijken hoe ik deze ondergrond kan bewerken.
Door in eerste instantie alles wat zich rondom de deur bevindt te schilderen, komt de deur als vanzelf te voorschijn. Dit kan je ook zien als een negatieve schilder wijze. Dit wil eigenlijk zeggen dat je alles schildert, dat niet met het onderwerp te maken heeft, waardoor je onderwerp als vanzelf naar voor komt. Het grote voordeel van deze manier van schilderen is dat ook de omgeving van het onderwerp goed in beeld wordt gebracht. Daardoor kan je, je in tweede instantie helmaal concentreren op het focuspunt of hoofdonderwerp.
Ik heb ook met een zelfde kleurmengsel onder de scharnieren (iets meer gebrande sienna) de scharnieren duidelijk naar voor gebracht. ondanks dat ik nog niets van de scharnieren schilderde. Ook heb ik het gat in het midden van de deur een eerste kleurlaag gegeven.
Door al deze onderdelen op een andere wijze te benaderen, leer ik weer wat bij wat het beheersen van aquarelverf aangaat. En daar is het me nu in eerste instantie om te doen. Kijken hoe de verf zich mengt en hoe goed ik ze nog kan bewerken op een drage ondergornd.Of hoe de verf zich vermengd als ik de ondergrond eerst laat drogen en daarna weer nat maak.
Want uiteindelijk wil ik door een aantal transparante lagen een mooie diepe kleur bereiken. En daar is het waar het mij tenslotte om te doen is. Het oorspronkelijke doel van aquarelverf zo dicht mogelijk te benaderen namelijk, met transparante verf, in verschillende lagen opgebracht een zeer realistisch beeld op te roepen van datgene wat ik schilder. Tevens is dat de essentie en de omschrijving van wat aquarelleren dient te zijn.
Het is niet de bedoeling om zoveel mogelijk wit te laten in mijn schilderij omdat dat volgens sommigen "Kenners" zo zou moeten zijn. Neen ik wil aan deze "Kenners" zeggen dat de definitie van "Aquarelleren" de volgende is: met transparante verf de kleuren in lagen over elkaar aanbrengen en met zo min mogelijk of zelfs zonder het gebruik van dekwit, een schilderij te maken. En het wit dat er in je onderwerp zit zou het wit van het het papier moeten zijn.
Dan kan je van een geslaagde aquarel spreken. Zij die zeggen dat een aquarel voor 3/4 uit wit van het papier moet bestaan ( en zodoende de helft of meer van het onderwerp niet moet schilderen) slaan de bal heel duidelijk mis. Zulke aquarellen zijn één van de ondersoorten van aquarellen die men kan maken, maar deze aquarellen zijn niet het voorbeeld van een aquarel waar het allemaal om te doen is.
Volgende keer zal ik weer wat meer vertellen over deze studie.
foto 001