Zaterdag 10 april 2010
Aquarel
Zoals je op bijgaande foto kan zien ben ik gestopt met werken aan deze aquarel en heb ik ze op een passe-partout karton geplakt. Natuurlijk moet je er wel rekening mee houden dat het inlijsten van dit soort aquarellen een zeer persoonlijke aangelegenheid is.
Van de andere kant moet je er ook rekening mee houden dat je werk er aantrekkelijk gaat uitzien voor eventuele geïnteresseerden. Wat mij altijd voor staat als ik een werk inkader is dat ik er zelf een heel goed gevoel moet bij hebben dat wil dan ook zeggen dat ik het werk inkader zoals ik het zou aankopen voor mezelf.
Waar hou je dan rekening mee kan je denken? Natuurlijk moetje ervoor zorgen zoals ik hier boven al zei dat je het werk beter maakt. Het is niet zo dat het inkaderen van een werk dat niet goed is, het geheel uitstekend gaat maken. Maar het is wel zo, dat je door een heel goed werk slecht in te kaderen het goede werk veel minder tot zijn recht zal laten komen. En daar nijpt nog al eens het schoentje.
Want als je een werk er in het algemeen goed wilt laten uitzien dan moet je in de eerste plaats rekening houden met het werk zelf. Je moet naar het onderwerp kijken dat je geschilderd hebt. Is het een modern werk of is het een nostalgisch werk of onderwerp.
Is het een aquarel of een pastel of een olieverfschilderij. Want deze verschillende soorten mediums die je gebruikte vragen om een specifieke lijst. Zo zal je meestal voor een aquarel en of pastel het werk achter glas inlijsten terwijl je voor een olieverfschilderij eerder naar een zwaardere lijst zal overhellen zonder glas. Al zijn er tegenwoordig genoeg schildersdoeken die geen lijst meer krijgen, doordat het doek zo gemaakt is dat ook de zijkanten beschilderd worden. Het spreekt voor zich dat je voor een zeer modern werk eerder een strakke lijst gaat kiezen dan dat je een heel romantische lijst om dat werk gaat plaatsen.
Wanneer je bepaald hebt wat voor soort lijst het beste bij je werk past dan ga je kijken welke kleur van lijst er bij hoort. Hier komt vooral het gevoel kijken en ik moet zeggen daar falen nogal wat schilders mee. Soms denk ik hier had men toch wat beter dienen te letten op de toon en kleur van het werk om tot een goed resultaat te komen. Wanneer je bijvoorbeeld rond een donker werk onderwerp ook een donkere lijst gaat zetten dan gaat dat geheel nogal somber overkomen. Dit ga je proberen te vermijden tenzij dat je juist een heel sombere sfeer wilt oproepen maar dat is mij nog nooit gebeurt; die sombere algemene sfeer oproepen bedoel ik dan.
Bij pastel en aquarel komt er nog een moeilijkheid bij omdat je er dient voor te zorgen dat het werk niet in aanraking komt met het glas dat in de lijst zit. Want is dit wel het geval dan ga je negen op tien keren je werk beschadigen of bij het inlijsten zelf of achteraf als het ingelijst is. En de kleur van de passe-partout is hier zeker van het grootste belang.
Ik zie bij ons in de kunstkring dat er enkele mensen zijn die helemaal op zeker spelen, waar niets mis mee is, door te kiezen voor een heel lichte passe-partout. Indien men wat meer werk zou steken in het kiezen van de kleur van de passe-partout en indien men in sommige gevallen zou kiezen voor een dubbele passe-partout dan zou het werk er nog veel beter uitzien dan dat het bij die saaie zekere keuze het geval is.
Ik zelf kies tegenwoordig om mijn grotere aquarellen die op geschept papier gemaakt zijn om deze los of vlottend in te kaderen. Zoals je hier de wasbak met “Drinkbaar water “. Ik doe dit in de eerste plaats om zeker er voor te zorgen dat het schilderij tot zijn recht komt, maar ook dat je de prachtige gekrulde en ingesneden randen van het handgeschept papier kan zien. En ik kan zeggen dat er nu al meer en meer aquarellisten dit voorbeeld volgen. Natuurlijk is dit soort van inkaderen veel duurder dan gewoon een enkel passe-partout rond je aquarel te zetten. Want je gebruikt in de eerste plaats al handgeschept papier dat zelf al een stuk duurder is. Omdat je dit schilderij vlottend gaat inkaderen dien je ook een zwaarder papier te gebruiken wat ook weer duurder is; En je moet zowel je aquarel opvullen op je onderliggende passe-partout maar ook je passe-partout dien je als geheel op te vullen aan de zijkant in je lijst. Wanneer je dat tezamen telt dan kom je tot een hoger prijs dan het klassieke. Maar dan heb je ook iets speciaals waar het geheel beter van wordt en dat is voor mij de hoofdzaak.
Mijn volgende bespreking zal weer over een nieuw werk gaan welk dat verklap ik volgende keer.
Van de andere kant moet je er ook rekening mee houden dat je werk er aantrekkelijk gaat uitzien voor eventuele geïnteresseerden. Wat mij altijd voor staat als ik een werk inkader is dat ik er zelf een heel goed gevoel moet bij hebben dat wil dan ook zeggen dat ik het werk inkader zoals ik het zou aankopen voor mezelf.
Waar hou je dan rekening mee kan je denken? Natuurlijk moetje ervoor zorgen zoals ik hier boven al zei dat je het werk beter maakt. Het is niet zo dat het inkaderen van een werk dat niet goed is, het geheel uitstekend gaat maken. Maar het is wel zo, dat je door een heel goed werk slecht in te kaderen het goede werk veel minder tot zijn recht zal laten komen. En daar nijpt nog al eens het schoentje.
Want als je een werk er in het algemeen goed wilt laten uitzien dan moet je in de eerste plaats rekening houden met het werk zelf. Je moet naar het onderwerp kijken dat je geschilderd hebt. Is het een modern werk of is het een nostalgisch werk of onderwerp.
Is het een aquarel of een pastel of een olieverfschilderij. Want deze verschillende soorten mediums die je gebruikte vragen om een specifieke lijst. Zo zal je meestal voor een aquarel en of pastel het werk achter glas inlijsten terwijl je voor een olieverfschilderij eerder naar een zwaardere lijst zal overhellen zonder glas. Al zijn er tegenwoordig genoeg schildersdoeken die geen lijst meer krijgen, doordat het doek zo gemaakt is dat ook de zijkanten beschilderd worden. Het spreekt voor zich dat je voor een zeer modern werk eerder een strakke lijst gaat kiezen dan dat je een heel romantische lijst om dat werk gaat plaatsen.
Wanneer je bepaald hebt wat voor soort lijst het beste bij je werk past dan ga je kijken welke kleur van lijst er bij hoort. Hier komt vooral het gevoel kijken en ik moet zeggen daar falen nogal wat schilders mee. Soms denk ik hier had men toch wat beter dienen te letten op de toon en kleur van het werk om tot een goed resultaat te komen. Wanneer je bijvoorbeeld rond een donker werk onderwerp ook een donkere lijst gaat zetten dan gaat dat geheel nogal somber overkomen. Dit ga je proberen te vermijden tenzij dat je juist een heel sombere sfeer wilt oproepen maar dat is mij nog nooit gebeurt; die sombere algemene sfeer oproepen bedoel ik dan.
Bij pastel en aquarel komt er nog een moeilijkheid bij omdat je er dient voor te zorgen dat het werk niet in aanraking komt met het glas dat in de lijst zit. Want is dit wel het geval dan ga je negen op tien keren je werk beschadigen of bij het inlijsten zelf of achteraf als het ingelijst is. En de kleur van de passe-partout is hier zeker van het grootste belang.
Ik zie bij ons in de kunstkring dat er enkele mensen zijn die helemaal op zeker spelen, waar niets mis mee is, door te kiezen voor een heel lichte passe-partout. Indien men wat meer werk zou steken in het kiezen van de kleur van de passe-partout en indien men in sommige gevallen zou kiezen voor een dubbele passe-partout dan zou het werk er nog veel beter uitzien dan dat het bij die saaie zekere keuze het geval is.
Ik zelf kies tegenwoordig om mijn grotere aquarellen die op geschept papier gemaakt zijn om deze los of vlottend in te kaderen. Zoals je hier de wasbak met “Drinkbaar water “. Ik doe dit in de eerste plaats om zeker er voor te zorgen dat het schilderij tot zijn recht komt, maar ook dat je de prachtige gekrulde en ingesneden randen van het handgeschept papier kan zien. En ik kan zeggen dat er nu al meer en meer aquarellisten dit voorbeeld volgen. Natuurlijk is dit soort van inkaderen veel duurder dan gewoon een enkel passe-partout rond je aquarel te zetten. Want je gebruikt in de eerste plaats al handgeschept papier dat zelf al een stuk duurder is. Omdat je dit schilderij vlottend gaat inkaderen dien je ook een zwaarder papier te gebruiken wat ook weer duurder is; En je moet zowel je aquarel opvullen op je onderliggende passe-partout maar ook je passe-partout dien je als geheel op te vullen aan de zijkant in je lijst. Wanneer je dat tezamen telt dan kom je tot een hoger prijs dan het klassieke. Maar dan heb je ook iets speciaals waar het geheel beter van wordt en dat is voor mij de hoofdzaak.
Mijn volgende bespreking zal weer over een nieuw werk gaan welk dat verklap ik volgende keer.
foto 004
