Donderdag 7 april 2011
Pechdag of rotdag
Vandaag heb ik een van de meest pechvolle dagen van mijn schilderend leven meegemaakt. Ik ben sinds een hele tijd bezig met een portret te maken van een tweeling.
Door allerhande omstandigheden (fibro en andere spierpijnen) heb ik aan dit portret al veel langer gewerkt dan normaal. Het moeilijke is in zo'n geval dat je steeds opnieuw moet beginnen aan zulk werk en dat je dan je opnieuw moet inleven in het herkennen en plaatsen van de verschillende tinten en kleuren.
Het was een extra moeilijk portret omdat ik noodgedwongen diende te werken met een zwart/wit foto en dat is geen lachertje dat kan ik u verzekeren. Zeker als je dan een kleurig portret dat ook gelijkend is wil vervaardigen. En natuurlijk is dit een dubbelportret omdat het een tweeling is;
Ik heb me intussen ook voorgenomen om op deze manier nooit meer te werken.
Maar goed ik had de opdracht aanvaard en zou ze dan ook afwerken.
Zoals ik al zei door de verschillende oorzaken heb ik heel lang gedaan om dit portret te klaren. En zaterdag 9 april zou men het portret komen afhalen.
Het geheel was zo goed als af maar ik wilde nog enkele zaken verbeteren en afwerken. Zo gedacht zo gedaan en deze morgen ben ik met volle moed aan de gang gegaan.
Toen ik deze namiddag naar de kine moest wilde ik het portret nog eens goed bekijken van op afstand, omdat je dan de dingen beter en juister ziet, en op dat moment is het fout gegaan. Door een beweging die ik gemaakt heb is het portret uit mijn handen gevallen en tegen een scherpe punt van mijn tekentafel terecht gekomen en zo de grond op gegaan. Natuurlijk kan je denken wat er gebeurt is. Door de val tegen de tafel en het verder afschuiven over de hoek van mijn tekentafel is het papier van het schilderij helemaal bekrast en een stuk kapot gegaan. Onherstelbaar verloren.
Op het moment toen het gebeurde wist ik dat de schade niet meer te herstellen zou zijn. Ik heb nog geprobeert om het pastel weg te wassen en de scheur te herstellen maar zonder veel moed en zonder de minste overtuiging dat het nog zou kunnen hersteld worden. Ik kan je zeggen op zo'n moment zie je niet alleen een pak werk naar de verdommenis gaan maar nog erger je moet je opdrachtgever nogmaals vertellen dat alles uitgesteld is.
En dat vind ik nu nog het ergste omdat men zich zo had verheugd op het schilderij daarbij was het nu het moment om af te leveren omdat de tweeling op 11 april verjaart.
Het heeft niet mogen zijn en ik hoop dat Agnes alles kan aanvaarden. Ik ga proberen vanaf morgen met nieuwe moed opnieuw proberen om een mooi dubbel portret te maken.
Misschien kan de Paashaas dan het portret brengen en iedereen (mezelf incluis) verrassen.
Laatste foto die ik heb van het portret
Door allerhande omstandigheden (fibro en andere spierpijnen) heb ik aan dit portret al veel langer gewerkt dan normaal. Het moeilijke is in zo'n geval dat je steeds opnieuw moet beginnen aan zulk werk en dat je dan je opnieuw moet inleven in het herkennen en plaatsen van de verschillende tinten en kleuren.
Het was een extra moeilijk portret omdat ik noodgedwongen diende te werken met een zwart/wit foto en dat is geen lachertje dat kan ik u verzekeren. Zeker als je dan een kleurig portret dat ook gelijkend is wil vervaardigen. En natuurlijk is dit een dubbelportret omdat het een tweeling is;
Ik heb me intussen ook voorgenomen om op deze manier nooit meer te werken.
Maar goed ik had de opdracht aanvaard en zou ze dan ook afwerken.
Zoals ik al zei door de verschillende oorzaken heb ik heel lang gedaan om dit portret te klaren. En zaterdag 9 april zou men het portret komen afhalen.
Het geheel was zo goed als af maar ik wilde nog enkele zaken verbeteren en afwerken. Zo gedacht zo gedaan en deze morgen ben ik met volle moed aan de gang gegaan.
Toen ik deze namiddag naar de kine moest wilde ik het portret nog eens goed bekijken van op afstand, omdat je dan de dingen beter en juister ziet, en op dat moment is het fout gegaan. Door een beweging die ik gemaakt heb is het portret uit mijn handen gevallen en tegen een scherpe punt van mijn tekentafel terecht gekomen en zo de grond op gegaan. Natuurlijk kan je denken wat er gebeurt is. Door de val tegen de tafel en het verder afschuiven over de hoek van mijn tekentafel is het papier van het schilderij helemaal bekrast en een stuk kapot gegaan. Onherstelbaar verloren.
Op het moment toen het gebeurde wist ik dat de schade niet meer te herstellen zou zijn. Ik heb nog geprobeert om het pastel weg te wassen en de scheur te herstellen maar zonder veel moed en zonder de minste overtuiging dat het nog zou kunnen hersteld worden. Ik kan je zeggen op zo'n moment zie je niet alleen een pak werk naar de verdommenis gaan maar nog erger je moet je opdrachtgever nogmaals vertellen dat alles uitgesteld is.
En dat vind ik nu nog het ergste omdat men zich zo had verheugd op het schilderij daarbij was het nu het moment om af te leveren omdat de tweeling op 11 april verjaart.
Het heeft niet mogen zijn en ik hoop dat Agnes alles kan aanvaarden. Ik ga proberen vanaf morgen met nieuwe moed opnieuw proberen om een mooi dubbel portret te maken.
Misschien kan de Paashaas dan het portret brengen en iedereen (mezelf incluis) verrassen.
Laatste foto die ik heb van het portret