Vandaag ga ik weer wat meer schrijven over dit werk. In de vorige beschrijving heb ik heel wat uitleg gegeven over alles wat het papier en afmetingen aangaat, nu ga ik weer wat meer over het schilderen zelf vertellen. Je ziet op de bijgeplaatste foto dat ik weer wat meer gewerkt heb aan deze aquarel. Wanneer je op de bijgeplaatste foto kijkt dan zie je dat ik in de eerste plaats verder gewerkt heb aan de linkerzijde van het schilderij maar ook aan het middengedeelte en de rechterkant is er het een en ander gebeurt. Je weet onderhand wel dat ik rechtshandig ben en daardoor altijd eerst aan de linkerkant van het schilderij werk. Kwestie om niet met je hand in het pas geschilderde onderdeel te liggen tijdens het voortwerken aan je schilderij. Al is dit bij aquarelleren iets minder van toepassing toch blijf ik deze werkwijze aanhouden kwestie van een eenvormige werkwijze te hebben. Je ziet dus duidelijk dat ik een aantal dingen heb bijgeschildert aan de linkerkant. Als je dit deel van het schilderij alleen bekijkt dan zou het perfect voor een abstract schilderij kunnen doorgaan. En misschien moet ik dit ook eens doen om een onderdeel van een bepaald onderwerp gebruiken om een abstract werk te maken. Het is eigenlijk een stuk muur dat verschillende kleuren heeft gehad in zijn glorieperiode en waarvan een aantal kleuren nog te zien zijn. Maar ook is er op sommige plaatsen een stuk van de bezetting afgevallen of afgestoten en dan krijg je dit soort tekeningen op de nog bestaande muur te zien. Wat ik zelf nogal goed vind aan dit soort toestanden en onderdelen, is dat daardoor het werk iets meer zeggingskracht krijgt en je de kans grijpt om meer kleur aan je werk te geven. Want zonder dit soort aanvullingen zou zulk werk nogal grauw van kleur zijn. Verder ben ik aan de rechterkant en aan de bovenkant van het schilderij begonnen met alles wat meer vorm en kleur te geven. Ook dat is een proces van beleving en uitproberen. In het geval van dit werk ben ik begonnen met het plafond donkerde te maken waardoor je een betere indruk van de ruimte op zich krijgt. Ik heb door deze ingreep er kunnen voor zorgen dat de dieptewerking die er al in zekere zin was verder uit te bouwen en te versterken. Want als je deze foto vergelijkt met de foto van de vorige bespreking dan zie je duidelijk dat het geheel hier al iets meer op een afgebakende ruimte begint te lijken. Je kan dit bijzonder goed zien op deze foto omdat een gedeelte van het plafond nog niet bewerkt is en daardoor kan je zeer goed het onderscheid tussen de twee stukken plafond zien en wat dit met het schilderij doet. Ook heb ik een aantal schaduwen heel voorzichtig ingetekend en een lichte kleur gegeven op de grond en op een aantal betonnen balken. En dat is natuurlijk ook weer een van de wetmatigheden van aquarel. Werk steeds van licht naar donker en probeer door deze werkwijze het schilderij op te bouwen tot een geheel van kleurrijke onderdelen die samen één geheel vormen. Door een aantal schaduwen heel voorzichtig op de vloer aan te brengen creëer ik ook nu al een betere driedimensionale kijk op het werk. In de volgende bespreking ga ik nog een stukje verder met de uitleg over het tot stand komen van dit schilderij.
Vandaag weer iets meer over deze aquarel. Ik wil in deze fase ook iets kwijt over het papier. Ik ben begonnen met een aantal verschillende papiersoorten in verschillende gewichten aan te kopen. Waarom doe ik dat? Vermits ik nog steeds aan het zoeken ben welke aquarel stijl me het beste ligt ben ik van oordeel dat ik ook een aantal papiersoorten moet uitproberen. Dit om ook hier uit te zoeken welk papier me het beste ligt. Vroeger als ik een aquarel maakte greep ik nogal snel naar het eerste het beste aquarelpapier dat ik tegenkwam. Maar door me iets meer te verdiepen in het aquarelleren ben ik tot de constatatie gekomen dat het niet evident is om elk soort werk op het zelfde papier te maken. Daarom dit onderzoek naar het papier. In dit geval heb ik een papier van Arches van 300 gram gekozen. Ik kan nu in deze eerste fase opmerken dat het papier dat ik nu gebruik vrij goed aanvoelt en zich goed laat bewerken. Ook heb ik gekozen om te werken op hand geschept papier. Ook dat is iets aparts. Want over het algemeen is dit soort papier mooier van kleur en structuur maar laat het zich toch zeer goed bewerken. Maar de keerzijde van de medaille is dat het een heel stuk duurder is dan het gewoon machinale papier. Omdat dit papier zo mooi is en het zo'n mooie onregelmatige randen heeft ga ik zoeken om dit papier in al zijn schoonheid in te lijsten. Ik ga dit doen op een manier dat je zijn mooie gekartelde randen kunt zien en ik ga deze randen zeker niet achter een passe-partout weg stoppen. Want dan verstop je een van de mooie eigenschappen van dit papier. Op de bijgeplaatste foto kan je nu duidelijk zien dat ik verder werk heb gemaakt, om over het ganse onderwerp, een eerste verflaag aan te brengen. Je kan nu veel beter zien wat het onderwerp voorstelt en hoe het verder dient afgewerkt te worden. Het is in deze fase van het schilderen nog werkelijk een strijden met de verschillende delen van het onderwerp. En dat strijden mag je werkelijk nemen in de zin van het woord. Op dit moment zoek ik nog naar alles. Dit wil zeggen dat ik zoek hoe alles moet opgezet worden en in welke kleur. Je kan dan wel denken dat je ieder onderdeel bij de hand hebt. En dat je weet wat er nodig is om dit werk af te maken, maar je mag niet vergeten dat ook de grootte van een werk van belang is. Al was het alleen maar om de hoeveelheid verf die je moet mengen voor een bepaalt onderwerp af te werken. Dit een redelijk groot werk het is gemaakt op een papier van 72X54cm dit houdt in dat ik een lijst van ongeveer 90X70 cm zal moeten om dit werk zetten. Wanneer je op deze grootte van papier werkt dan weet je op voorhand dat je zult moeten werken en vechten tot het laatste moment om je aquarel tot een goed einde te brengen. Ik heb voorlopig voor de betonnen zuilen die er in overvloed in het onderwerp aanwezig zijn een geelgroen grijsachtig mengsel gemaakt en daar de hele tekening mee bewerkt. Om het geheel niet al te saai te maken in deze eerste opzet heb ik aan de achterzijde gekozen voor een bakstenenmuur.Dit omdat ik door middel van de kleur van deze bakstenen het geheel iets frivoler en aangenamer kan maken om naar te kijken. In mijn volgende bespreking zal ik alles weer iets verder uitleggen over het hoe en waarom van dit werk.
Vandaag weer enkele woorden over deze aquarel. Het is altijd al mijn bedoeling geweest om in thema's of onderwerpen te werken. En van dit onderwerp de "Bloemmolen van Herentals" ga ik een aantal aquarellen maken. In de eerste plaats omdat het een zeer mooie locatie is om te schilderen en ook omdat dit soort vervallen gebouwen mijn aandacht weet te trekken. Steeds als ik zulke gebouwen zie, bekruipt me het gevoel om ze te vereeuwigen in het een of ander schilderij en dat ga ik met dit onderwerp doen. Zoals je op de bijgeplaatste foto kan zien ben ik begonnen met de zijkant van het schilderij op te zetten. Op dit moment lijkt het alsof ik een abstract schilderij ga maken maar niets is minder waar. Je kan hier ook aan zien dat je vrij snel een mooie aquarel kan maken van een eenvoudig onderwerp. Het aanbrengen van deze kleuren is een waar feest geweest. Ik heb met de nat in nat techniek de verschillende kleuren in elkaar laten vloeien. Toch heb ik geprobeert om een aantal dingen te scheiden van elkaar en ook dat is gelukt. Je zit dat het eigenlijk zeer onwezenlijke kleuren zijn die deze zijkant van de muur vertonen. Maar door deze onwezenlijke kleuren zal dit een mooie uitstraling hebben op het hele schilderij. Hierdoor kan ik het geheel iets gaan verdonkeren zodat het een goed tegengewicht gaat geven aan dit gedeelte van het schilderij. De tekening van een aquarel is vrij belangrijk en dat zie je op dit moment weer. Als ik de linkerkant iets losser heb gemaakt dan zal ik aan de rechterkant en het middenste deel van het schilderij vrij strikt de tekening gaan volgen. In dat gedeelte van het schilderij zal ik me houden aan het uitgetekende onderwerp en de kleuren die er in het gebouw aanwezig zijn zo dicht mogelijk proberen te benaderen. In een volgende bespreking zal ik het ontwerp verder bespreken maar ook de vorderingen van de aquarel verder uitleggen.
Ik wil vandaag starten met een reeks besprekingen die zal handelen over drie aquarellen die ik gemaakt heb voor het 6 de aquarelsalon van Limburg te As. Ik heb me ingeschreven aan deze tentoonstelling met niet al te hoge verwachtingen. In de eerste plaats omdat deze tentoonstelling redelijk hoog genoteerd staat als tentoonstelling en ook omdat er een redelijk zware selectie aan deze wedstrijd verbonden is. Als je dan zoals ik nog geen jaar aan het aquarelleren bent dan mag je, je hoop om een selectie af te dwingen niet te hoog leggen. Tot mijn grote verwondering maar ook tot mijn grote vreugde ben ik geselecteerd geworden met een werk. Het werk waar ik mee geselecteerd ben geworden is het laatste werk dat ik zal bespreken in dit drieluik ook omdat ik dit werk het laatste van de drie gemaakt heb. Vandaag wil ik aanvatten met het eerste werk dat ik maakte over de "Bloemmolen in Herentals". Het gegeven van dit onderwerp is een bloemfabriek die verlaten is en waar nog al wat mooie en verlaten plekken te vinden zijn. Sommige plekken in dit verlaten pand doen zo desolaat aan dat ze weer heerlijk mooi worden als je ze gaat proberen te schilderen en op papier gaat vastleggen. Zoals altijd ben ik ook nu weer begonnen met een uitgebreide tekening op papier te zetten. Ik heb in dit geval gekozen voor een zwaarder papiersoort namelijk een 300 gram zwaar Arches papier. Waarom iets zwaarder papier omdat ik vernomen heb dat zwaarder papier minder snel gaat kromtrekken als je er met water op werkt. Ik heb het papier niet voorgespannen en dat had ik misschien beter wel gedaan maar ook zonder het op te spannen heeft het zich goed laten bewerken. Het is namelijk zo dat als je redelijk nat gaat werken op aquarelpapier dit papier snel gaat bobbelen en vervormen en dat het dan moeilijk wordt om geen plassen met waterfverf die er niet moeten zijn gaan ontstaan. Op de foto zie je dat ik een grote ruimte heb getekend waarin in het midden een hoop bakstenen liggen,. ik hoop met dit tafereel dat op een vrij groot formaat gemaakt wordt de desolaatheld van het onderwerp naar voor kan brengen. Ik weet dat dit niet zo een alledaagse onderwerpen zijn die ik ga schilderen maar net daardoor kunnen zij gaan charmeren en de moeite waard zijn. Ik kan er vandaag nog bijzeggen dat ik op dit moment redelijk tevreden ben over mijn voortgang met het aquareleren en dat ik hoop nog een aantal mooie aquarellen te kunnen bespreken. Het is niet evident om na zo een korte tijd bezig te zijn met een bepaalde discipline dat je deze werken gaat bespreken en analyseren. Maar door dit te doen kan ik zelf gemakkelijker afstand nemen van de werken en ze dan ook nog eens kritisch bekijken en daar waar nodig mijn werkwijze aan te passen en of te verbeteren. Bij de volgende bespreking ga ik starten met de eerste streken die ik op papier gezet heb van deze aquarel.
Vandaag nog wat woordjes over de afwerking van dit schilderijtje. Zoals je op de foto kan zien heb ik het hele schilderij ingevuld. Ook dat kleine stukje tak dat naar de bloem linksonder gaat. Waarom zeg ik dit. Ik probeer hier door aan te tonen dat men naar een schilderijtje gaat kijken maar dat men dikwijls niet gezien heeft dat er een aantal dingen niet volledig afgewerkt zijn. Dit geeft ook aan dat de toeschouwer zelf een aantal dingen gaat invullen die niet geschilderd zijn. en dat is belangrijk genoeg om je aandacht op te wijzen. Dit betekend dat je eigenlijk als kunstenaar niet altijd alles moet schilderen omdat als je een aantal dingen niet invult de toeschouwer dat in jouw plaats doet. En het grote voordeel daarvan is dat iedere toeschouwer het aantal niet ingevulde dingen op zijn eigen manier gaat invullen. En dat is zeer interessant om toe te passen. Ik bezondig me ook nog dikwijls aan het feit dat ik teveel wil schilderen. Ik laat nog te weinig ruimte voor de toeschouwer om zelf zijn ding in te vullen. Ook ga ik meestal proberen om alles heel fijn af te werken en ook dat is niet altijd even noodzakelijk. Maar ik wil wel zeggen dat ik bij dit schilderij vind dat ik het goed heb gemaakt ondanks of dankzij mijn puntgelijkheid. Mijn volgende bespreking zal handelen over de schilderijen die ik maakte voor het 6de aquarelsalon van Limburg in As. Ik hoop dat jullie even veel plezier beleven aan de beschrijving over deze werken als ik ondervonden heb bij het maken ervan. Al moet ik zeggen dat er ook een hoop moeilijke momenten zijn geweest om alles te maken tot dat het voor mij goed was.
Vandaag nog enkele woordjes over dit schilderij. Zoals je kan zien heb ik nog een aantal zaken aangepast en verbeterd. In de eerste plaats zie je dat ik over de al aangebrachte kleuren een nieuwe arcering heb aangebracht. Ik heb dit gedaan om de kleuren een diepere tint te geven. Ik doe dit ook door arcering omdat ik vind dat je met potloden of het nu pastel- aquarel of kleurpotloden gaat je altijd moet werken alsof je een tekening wil maken. Ik heb deze theorie al besproken in het vorige stukje en ik blijf natuurlijk bij mijn standpunt omtrent de aquarelpotloden. Omdat ik meer grafisch dan schilderachtig werk met dit medium krijg je ook die uitgesproken tekening. en dat heeft zeker zijn charme vind ik wel maar je moet een tekening met aquarelpotloden niet vergelijken met een aquarel gemaakt als schilderij met aquarelverf. Je kan deze twee verschillende mediums samen toepassen maar je moet er wel vanuit gaan dat je één van de twee stijlen als kenmerk moet gebruiken. Ik bedoel hiermee dat wanneer je aquarelpotlood als hoofdbestanddeel wil gebruiken je er van moet uitgaan dat je meer naar een gekleurde tekening gaat werken en wanneer je met aquarelverf gaat werken je schilderij gaat maken. Ik zeg nogmaals dat dit mijn mening is en dat er gerust mensen mogen zijn die er een andere mening op nahouden. Want wat zou het leven zijn zonder tegenstrijdigheden .......... enorm saai denk ik dus ieder zijn gedacht en mening. Om toch het aquarelpotlood te onderscheiden van een gewoon kleurpotlood heb ik op een aantal plaatsen met een penseel en water de arceringen wat weggewerkt waardoor er grotere egale vlakken ontstaan die naar mijn mening de rest nog versterken. En daar draait het dan wel om bij mij namelijk iets maken waar je achter kan staan en waar je voor jezelf een techniek uitprobeert waar je als kunstenaar beter van wordt. Want ook dat is een misvatting bij veel leken en of beginnende kunstenaars. Ieder werk en iedere techniek is een strijd met jezelf en met het medium wat je hanteert en indien je de uitdaging die er uitgaat van een maagdelijk blad of doek niet meer onbevangen en onbevreesd durft aangaan dan kan je beter stoppen. Voor mij is ieder werk weer opnieuw alles uitvinden en uitproberen en daarom blijft het werken met de verschillende mediums zo uitdagend en boeiend. In de volgende bespreking ga ik nog iets verder in op dit werkje en zal het eindresultaat te zien zijn.
Vandaag iets meer over dit werkje. Het hoeft niet altijd even hoog gegrepen te zijn om een mooi schilderijtje te maken. Ook in dit geval is dit het zo, dat het onderwerp en de uitwerking van het onderwerp van belang zijn en daardoor de uitstraling van geheel iets meer geven. Op de foto kan je zien dat de tekening die ik maakte, ben beginnen in te vullen en dat ik dit gedaan heb met een aantal fijne arceringen. Je kan je natuurlijk gaan afvragen waarom ik met een aantal arceringen de vlakken opvul en niet gewoon inkleur met het aquarelpotlood. De reden hiervoor is dat ik van oordeel ben dat je door te arceren, meer expressie, aan het schilderijtje kan geven. Wanneer je een aantal streepjes naast of over elkaar gaat aanbrengen, dan kan je de donkerte van je kleuren gaan beïnvloeden. Met deze eigenschap kan je een mooie gradatie bewerken en maken in je kleuren. Wanneer je dan de eigenschap van aquarelpotloden helemaal gaat benutten, dan kan je met een penseel gevuld met water over deze aangebrachte arcering gaan. En dan kan je verschillende dingen bewerkstellingen. Je kan alles in elkaar gaan laten vloeien en een aquarel gaan maken. Maar je kan ook doen zoals ik het gedaan heb namelijk een gedeelte van de arceringen laten uitvloeien door er met water over te gaan maar ook een gedeelte van de arceringen ongemoeid laten en daardoor de arceringen voor zich te laten spreken. Want als ik een aquarel puur sang had willen maken dan had ik beter met aquarelverf het schilderijtje gemaakt. Maar eigenlijk wilde ik onderzoeken wat je met aquarelpotloden kunt doen en dan moet je ook de eigenschappen van deze potloden ten volle proberen te benutten. En voor mij betekend werken met een potlood nog altijd een grafische benadering van het onderwerp. In dat geval moet je natuurlijk dat grafische durven benadrukken. Ik heb dan ook in dit werkje onderzocht, om de twee aparte stijlen, van grafiek en schilderkunst, in een werk samen te brengen. Natuurlijk had ik het me gemakkelijk kunnen maken en met de aquarelpotloden gaan werken alsof ik met aquarelverf bezig was maar dan was voor mij het resultaat belangrijker geweest dan het experiment en dat wilde ik hier niet. Ik wilde als het kon een goed werkje maken maar ik wilde zeker de mogelijkheden van deze aquarelpotloden onderzoeken en uitproberen. En dan is deze laatste benadering toch nog altijd iets interessanter dan gewoon een aquareletje maken. Want alleen door de verschillende mogelijkheden en technieken te onderzoeken kan je ervaring opdoen. En iedereen hoort te weten wat ervaring is. Mijn definitie van ervaring is " dat je moet leren uit fouten of experimenten " want als je altijd en alleen maar de gekende en geëffende wegen bewandeld dan zal je nooit of nimmer iets speciaals doen of maken. Of ik ga lukken om iets speciaals te maken is een ander geval maar dat zul je zelf kunnen beoordelen in de volgende sessies rond dit schilderij of geschilderde tekening, waar ik verder zal ingaan op deze uitdaging. Een ding weet ik zeker, ik zal hier het geluk en het goede gevoel overhouden dat ik weer iets heb "bijgeleerd" en daar gaat het in eerste instantie bij mij om. De volgende bespreking zal je weer iets meer van dit werk te zien krijgen.
Om eens iets anders uit te proberen ben ik hier gaan experimenteren met aquarelpotlood. Soms moet je eens iets anders doen om een aantal technieken beter te berijpen. Omdat de magnoliabloemen zeer teer en mooi zijn dacht ik dat het aquarelpotlood een goed medium zou zijn voor dit werkje. Ik kan er bij zeggen dat het niet zo'n groot schilderij is geworden. Ik heb gekozen voor een schilderij dat de afmetingen heeft van 45/55cm. Natuurlijk heeft dit soort werken zijn charme omdat je niet altijd de plaats hebt om grotere werken te hangen. Op de bijgeplaatste foto kan je zien dat ik weer begonnen ben met een redelijk nauwkeurige tekening te maken. Ik kan er niet altijd blijven op drukken dat als je een realistisch schilderij wilt maken je moet vertrekken van een goede ondertekening maar toch wil ik dit nog eens vermelden. In een van de volgende besprekingen zal de tekening nog van veel groter belang zijn. Maar daar zal ik ten gepaste tijden wat meer uitleg over geven. Op de tekening zie je duidelijk de verschillende bloemen die op een tak zitten die zich in twee deelt. Het belangrijke hier is dat je de vorm en de groeiwijze van de te schilderen bloemen zeer goed moet proberen te treffen. Als je goed kijkt dan zie je ook dat ik de tak niet mooi in het midden van het blad heb geplaatst. Neen als ik dat zou doen dan zou het schilderij heel saai gaan overkomen en dat willen we natuurlijk niet. Om het schilderij spannend te houden heb ik er voor gezorgd dat een aantal bloemen tegen de rand van het papier zitten. Je kunt je afvragen waarom doe je dat? Ook hier is het antwoord weer even eenvoudig als begrijplijk. Door de bloemen op deze manier te tekenen blijft er bij de toeschouwer altijd de vraag in zijn hoofd achter hoe zien die bloemen er uit als ze helemaal te zien zouden zijn. Ook gaat hij/zij voor zichzelf een invulling aan het geheel geven. En net daardoor blijft het schilderij spannend voor de toeschouwer. Wanneer dat lukt, dan is je schilderij voor meer dan 50% geslaagd. Want dan begint het invullen van de verschillende tonen en kleuren. In de volgende bespreking wil ik je al een goede blik geven op het schilderij zodat je zeer goed kunt zien waarom het werken met aquarelpotloden verschilt van het werken met aquarelverf.
Vandaag ga ik iets schrijven over de afwerking van dit schilderij. Mijn bedoeling met dit schilderij was om een zonnige omgeving te creëren en die op papier vast te leggen. En tevens enkele technieken bij het aquarelleren uitproberen. Een van de technieken was hoe kan ik iets dat zonnig is nog zonniger maken? In de eerste plaats heb ik gekozen voor felle kleuren. Kleuren die je dadelijk aan iets zonnig doen denken en ook die kleuren redelijk zwaar aanzetten. Door dit te doen heb ik een mooie kleurschakering gekregen. De tweede manier om een zonnig effect te krijgen heb ik de schaduwen die er te zien waren bij het tafereel strakker aan te zetten. Ook dit heeft bijgedragen aan het zonnig effect. De schaduwen die er te zien zijn bij de deuren en de ramen heb ik ook extra in de verf gezet met het gekende gevolg. Tenslotte heb ik iets nieuws aan dit schilderij toegevoegd. Ik heb een aantal schaduwen geschilderd van een onderwerp dat niet op het schilderij te zien is. Hierdoor ga je de nieuwsgierigheid van de toeschouwer extra prikkelen. Hij gaat zich afvragen waar die schaduwen vandaan komen en zodoende gaat hij zich nog iets meer interesseren in het schilderij. Als je die schaduwen goed aangeeft ga je het effect van een zonnig geheel extra benadrukken. Ik wil eindigen met het gezegde dat de zon een mens blijer maakt. En als ik naar dit schilderijtje kijk dan krijg ik echt een goed gevoel en maakt het me blij met alle zonovergoten gevels. Dus ik durf stellen dat mijn opzet om een schilderijtje te maken dat zeer zonnig aandoet en een aantal nieuwe aquareltechnieken uit te proberen volledig gelukt is. Dus de maker tevreden en ik hoop dat de toeschouwer ook een tevreden gevoel krijgt als hij naar dit werkje kijkt. Mijn volgende bespreking zal over een nieuw schilderijtje gaan.
Vandaag ga ik weer wat verder met de uitleg van dit schilderij. Op de foto kan je zien dat ik weer wat meer kleuren heb aangebracht. In de eerste plaats heb ik de lucht een donkerder kleur gegeven waardoor alles nog kleuriger gaat overkomen. Ook de deuren en de ramen heb ik een extra laagje gegeven. Omdat ik het geheel heel kleurrijk wil maken heb ik ook hier gekozen om de kleur redelijk diep van toon te maken. Vervolgens ben ik de verschillende gevels gaan inkleuren en die heb ik in eerste instantie iets minder kleurrijk gemaakt. Het is met een schilderij niet anders dan met kleding. Ik bedoel hiermee dat als je, jezelf goed wilt opkleden je ervoor moet zorgen dat er een aantal extra punten opvallen in je kleding. Dat kan bij een man de stropdas of een pochet zijn en bij de vrouw kan dat door middel van een handtas, sjaal of handschoenen. En als je dat goed wil doen ga je kiezen voor de juiste contrasterende kleuren. En je mag zeker niet overdrijven want anders krijg je een clownesk effect. Doe je dat niet dan wordt alles een beetje saai en eentonig. Wel met dit schilderij probeer ik net hetzelfde te doen. De grote oppervlakken ga ik redelijk zacht en licht van kleur houden, maar de deuren en of vensters ga ik een fellere kleur geven. En dat zal het geheel ten goede moeten komen. Als je dan naar het schilderij gaat kijken dan zul je natuurlijk heel goed zien dat de ramen die ik een rode kleur gegeven heb als eerste gaan spreken in het schilderij. Doordat ik de rode kleuren van ramen en deuren zowat verspreidt over het schilderij voorkomen ga je de neiging hebben om je ogen over het schilderij te laten dwalen van het ene rode vlak naar het andere. Dit is een goede zaak voor het schilderij maar je moet er wel voor zorgen dat je de blik van de toeschouwer binnen in het schilderij houdt en dat de blik niet onmiddellijk buiten het schilderij geleid wordt. Ik hecht nog al veel aandacht aan dit soort regels en stellingen omdat met de kennis van deze eigenschappen je een schilderij beter of minder goed kunt maken. Het schilderij zal niet slecht zijn als je geen rekening houdt met deze eigenschappen maar men zal minder geïnteresseerd naar het schilderij kijken omdat men ogenschijnlijk sneller uitgekeken is op het schilderij. Ook heb ik gekozen om de schaduwen die er zijn tamelijk duidelijk en donker aan te geven. Ook dit is een manier om een schilderij interessant te maken. Hierdoor ga je zelfs het zonnige karakter van het schilderij extra benadrukken en in de verf zetten. Want je weet dat er op een warme dag de schaduwen veel feller, harder en strakker afgelijnd zijn dan op een bewolkte dag. De volgende bespreking zal nog iets uitleg inhouden over het tot stand komen van dit schilderij.
Aquarel: Bloemmolen in Herentals I: fase 1/deel 4
