Vandaag weer wat extra uitleg over dit schilderij. Alvorens te starten met mijn uitleg wil ik toch even zeggen dat het goed doet om te horen van verschillende lezers, dat ze wel degelijk wat hebben aan mijn beschrijvingen over het maken van aquarellen. Ik zeg nogmaals dat het zeker niet de bedoeling is om hier een cursus voor schilderen te geven maar ik probeer wel door middel van mijn bevindingen een aantal dingen naar voor te brengen die op de één of andere manier bepalend zijn geweest bij mijn aquarellen en als die dan iemand anders op het juiste spoor kunnen brengen dan is dit extra meegenomen. Dat die mensen dan dankbaar zijn en me dat laten weten, vind ik super en daar ben ik hen zeer erkentelijk voor. Vandaag wil ik starten met een tip die ik zelf ook nog al eens vergeet. Als je met aquarel werkt dan moet je van licht naar donker werken. Het wit van het papier moet je hoogste licht in de aquarel zijn. Hier is mijn tip: probeer niet te snel naar een oplossing en een eindresultaat te werken bij aquarel maar neem voldoende tijd. Zeker als je in lagen gaat werken zoals ik doe (en de meeste aquarellisten doen dat als ze een schilderij opbouwen) dan moet je elke laag de tijd geven om voldoende te drogen. Doe je dat niet dan gaat de nieuw opgebrachte laag de laats aangebrachte laag terug nat en vloeibaar maken. Daardoor lopen de verschillende lagen in elkaar en dat geeft naar verloop van tijd een vuile kleur en de helderheid verdwijnt helemaal uit je aquarel. Ik geef dit mee omdat ik me er ook nog meer dan eens op betrap dat ik te snel wil werken. Als je het droogproces wil versnellen dan kun je een haardroger gebruiken om de lagen sneller te drogen waardoor je dan sneller kan werken. Dus denk er aan dat het bij aquarelleren er op aankomt, om voor 80 % van de tijd te denken en te wachten tot alles droog is en maar voor 20 % van de tijd gebruikt om te schilderen. Nu terug naar dit werkje. Zoals je op de foto kan zien ben ik vandaag begonnen met het schilderen van alles wat zich in het vensterraam bevindt. Ik heb er voor gezorgd dat ik eerst de donkere achtergrond heb ingekleurd in het venster. Hierbij heb ik er voor gezorgdt dat ik zorgvuldig om de geraniums heen heb geschilderd en dat ik ook de doek die voor het venster hangt vrij gelaten heb. In de vorige fase had ik al een eerste kleuraanzet van de bloempotten die op de vensterbank staan geschildert zodat je nu al een goed zicht begint te krijgen waar alles om gaat draaien. Alleen kan ik er nog bijvermelden dat het onderwerp van de doek er dinet voor te zorgen dat het schilderij een mooie kleurrijke uitstraling krijgt. Maar dat worden zorgen voor een volgende keer te bespreken.
Vandaag ga ik weer enkele woorden schrijven over deze aquarel. Zoals altijd probeer ik een aantal dingen op een rij te zetten die ik gevolgd heb om tot een redelijk aanvaardbaar resultaat te komen. Het zijn altijd mijn bevindingen en mijn gevolgde werkwijze die ik probeer te beschrijven waarbij ik niet de pretentie wil hebben om alles beter te weten. Neen het zijn enkel mijn ervaringen en gewaarwordingen die ik hier uitschrijf. En als ik daardoor één iemand iets kan bijbrengen over het benaderen van schilderen in het algemeen en met aquarel in het bijzonder dan is alles voor mij meer dan geslaagd. Nu iets meer over deze aquarel waarbij ik me van in het begin voorgenomen had dat het een zeer zonnige schilderij zou moeten worden. Alvorens verder te gaan met het venster heb ik besloten om een van de luiken een eerste laag te geven. Waarom ? Wel dat weet ik zelf niet zo goed maar ik had het gevoel dat ik beter eerst aan de luiken zou werken alvorens ik terug verder aan het werk zou gaan met het vernster en alles wat zich daar binnen bevindt. Het is natuurlijk wel zo dat wanneer je buiten werkt de schaduwvormen zeer snel veranderen maar daar voorzie ,ik mij altijd op door een aantal foto's te trekken die ik als geheuggensteun kan gebruiken bij het verder af werken in het atelier. Het meest a-typische aan dit schilderij is dan nog wel dat ik aan de rechterkant ben beginnen te werken en dat ik dat nu ook weer doe bij het rechterluik. Vraag me niet waarom, ik weet het niet want meestal begin ik aan de linkerkant van het papier (dit omdat ik rechtshandig ben) en met eniege reden om zeker niet met mijn arm in het pas geverfde gedeelte te komen liggen. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik gekozen heb voor heel bleke luiken die als het ware schitteren in het zonlicht. Ik ga weer iets doen dat het tegenovergestelde is wat veel schilders doen. Ik ga namelijk de schaduwen schilderen waardoor het luik als het ware van zelf tevoorschijn gaat komen. Dit is een methode die ik me zelf eigen heb gemaakt en die heeft het voordeel dat je niet steeds bezig bent met het schilderen van een bepaald iets of een bepaalt object, maar dat je, je eerder gaat concentreren op een aantal vormen. En door deze vormen te schilderen of te tekenen ga je het onderwerp zonder dat je er erg in hebt weergeven. In de eerste plaats heb ik de achtergrond al geschildert en dat is natuurlijk een goede basis om verder op te werken. Vervolgens ben ik op het luik een aantal schaduwvlakken gaan aangeven die ik terplaatse kon waarnemen van verschillende onderdelen die door het zonlicht meer of minder beschenen werden en daardoor een grillige schaduw op het witte luik wierpen. Ook heb ik er voor gezorgd dat ik de verschillende planken waar het luik uit bestaat aangeef door de ruimtes die er door de tijd ontstaan zijn tussen deze planken te schilderen. Wat missien wel het meeste opvalt in dit stadium is dat ik weer geen zwarte of heel donkere schaduwen geschildert heb. Ik kan je zeggen dat ik dit enerzijds bewust gedaan heb en anderzijds waren deze schaduwen ook niet zo uitgesproken aanwezig. Door ze weer te geven met een ietwat donkerder kleurtint van wit als ik het zo mag zeggen, waardoor ik dat zonnig karakter volledig blijf behouden waardoor ik mijn uitgangspunt van zonig goed kan behouden. Als je goed kijkt naar het rechterluik dan zie je dat ik op de smalle strook die het luik van het raam af ligt benut heb om een tweetal scharnieren weer te geven. En je ziet dat ik daar niet veel voor heb moeten doen, enkel en alleen het donkere tussenlijntje tussen de twee scharnierhelften te schilderen en de scharnieren waarmee het luik aan de muur is bevestigd komen te voorschijn. Ik kan je zeggen dat dit de zaken zijn waar ik zelf enorm kan van genieten namelijk met een paar kleine dingen een object goed weer te geven. Let er ook even op dat ik de spleten die tussen de planken ontstaan zijn in de loop der jaren niet zwart of heel donker geschildert heb maar eigenlijk heb ik daar ook alleen maar de kleur van de muur geschildert. Maar dan wel iets donkerder dan het luik. Ook dat is weer zeer bewust gedaan omdat daardoor alles een heel zachte en zonnige uitstraling zou gaan krijgen. Tot slot wil ik er ook op wijzen dat ik aan het linker luik begonnen ben op net dezelfde wijze als rechts maar dat ik daar nog iets extra's ga doen. Ik ga de verf die aan het afbladeren is duidelijk weer geven maar daar ga ik de volgende keer weer iets meer over vertellen.
Vandaag zoals afgesproken in de vorige beschrijving weer wat meer uitleg over deze aquarel. Zoals je op de bijgeplaatste foto duidelijk kan zien ben ik in dit stadium gewoon verder gegaan met het schilderen van de gevel zelf. En ik moet zeggen dat dit een heel leerzame en fijne ervaring is geworden. Ik heb zoals ik al eerder schreef een grof papier genomen om op te schilderen en dat heeft tot gevolg dat er een redelijk oneffen oppervlaktestructuur aanwezig is. Deze oneffen structuur zorgt ervoor dat je zo'n gevel redelijk goed kan nabootsen. Ik heb dan ook dankbaar gebruik gemaakt van deze eigenschap en met een redelijk vloeibare verf de gevel ingekleurd. Daarna ben ik begonnen met een iets donkerdere kleur, maar let erop dat je, indien je iets zonnig wilt houden, je een kleur moet nemen die veel licht uitstraalt zoals bijvoorbeeld een lichte gele oker, gebrande sienna en ook napels geel of een menging van deze kleuren lenen zich uitstekend voor deze lichte en door de zon beschenen gevel. Wanneer je de donkerste kleuren in trransparante lagen over de eerder aangebrachte kleuren aanbrengt dan krijg je een mooie kleurnuance die een aantal oneffenheden in de gevel nog meer gaat benadrukken en laten uitkomen. Het spreekt voor zich dat we deze kleuren enkel daar toepassen waar we een schaduwplek willen hebben. En let er op dat de onderliggende lagen steeds helemaal droog zijn alvorens je er een nieuwe laag over aanbrengt want anders gaat de onderste laag loskomen en zich vermengen met de nieuwe laag. en ik kan je verzekeren dat dit meestal uitmondt in een smeerboel van doffe en smerige kleuren. En meestal ook in een ontevreden schilder die stopt met het aquarelleren omdat het zo moeilijk is. Wanneer je nu oordeelkundig de verschillende lagen toepast op deze meer schaduwrijke plaatsen dan krijg je een prachtige nuance in je gevel of in eender welk oppervlak dat je wil weergeven. Je ziet op dit moment ook op de foto dat ik rondom het venster een smalle okergele strook heb aangebracht. Deze smalle strook is van belang, omdat dit, in een latere fase de omlijning van het venster dient te worden. Het is dan ook redelijk belangrijk dat je hier probeert om de kleur die je voor ogen hebt redelijk snel op papier zet. Het is ook aan te raden om niet teveel kleuren met elkaar te vermengen omdat je anders snel vuile kleuren gaat krijgen die niet meer zo sprankelend zijn als dat men van een aquarel verwacht. Daarom probeer ik ook zeker nooit meer dan drie kleuren met elkaar te vermengen. En ik zeg er dan ook dadelijk bij dat dit het absolute maximum voor mij is. Ik zeg altijd dat er genoeg kleuren in de handel te verkrijgen zijn om alle kleuren die je in de praktijk nodig hebt, te maken. En natuurlijk dien je kleuren te mengen om bijvoorbeeld een goede schaduwkleur te krijgen (want zwart is daarvoor uit den boze) maar leer je dan te beperken tot een menging van maximum drie kleuren en je zal zien dat alles veel helderder gaat overkomen. Ik weet dat dit soort zaken niet vaak verteld worden door meer ervaren schilders omdat dit soort dingen zogezegd de ervaring van een schilder zijn, maar voor mij is het belangrijk dat je dit soort wetenswaardigheden wel verteld als je iets wilt uitleggen. De volgende bespreking zal handelen over het aanbrengen van een zeer donkere en contrasterende kleur in de opening van het raam, waardoor de verschillende andere onderdelen veel beter in het oog gaan springen.
Vandaag wil ik aan de hand van een foto weer iets meer vertellen over dit schilderij. Op de foto kan je duidelijk zien dat ik weer een stapje verder gegaan ben met het schilderen. Er wordt wel eens beweerd dat je met aquarel niet gelaagd kunt schilderen, maar niets is minder waar. Als je er zorg voor draagt dat de wassingen die je aanbrengt over een eerdere wassing, dat deze laatste zeer goed droog is dan kan je verschillende lagen over elkaar aanbrengen. Wanneer je dan ook nog zorg draagt over welke wassing en welke kleur dat je gaaat aanbrengen dan kan je zeer mooie aquarellen maken. Als je er voor zorgt dat je met transparante lagen schildert dan gaat er een heel nieuwe dimensie voor je open. Want door deze techniek kan je een aantal zeer mooie en prachtige effecten creëren. Zoals je op de foto kan zien heb ik door middel van een nieuwe kleurwassing, de kleuren van de gevel dieper en kleurrijker gemaakt. Bijzonder goed kan je dit zien, rechts onder en onder het raam zelf. Je kan nu zelf duidelijk constateren dat ik hier een aantal technieken heb gecombineerd. Enerzijds is er een heel lichte kleur opzetting die ik als grondlaag heb aangebracht, om een zonnig effect te krijgen op de gevel en anderzijds heb ik met een iets donkerdere kleur verschillende wassingen over elkaar, op een aantal plaatsen aangebracht. Dit heeft tot gevolg dat ik een mooie schakering in de stenen gevel kan maken, maar ook kan je op bepaalde plaatsen schaduwen en diepere putten en of gaten sugereren. Door een grovere papiersoort te nemen heb ik al op voorhand rekening gehouden om de ruwe stenen gemakkelijker te schilderen. Het is immers zo dat je op ruw papier meestal de toppen van het papier gaat raken met verf en naargelang je meer verf gaat gebruiken of verf vloeibaarder maakt, gaan de kleurstoffen zich ophopen in de putjes van het papier. En natuurlijk heb ik deze eigenschap van het papier gebruikt om de stenen nog ruwer te maken. Ook kan je zien dat ik op verschillende plaatsen de eerste laag onbeschildert heb gelaten en je kan ook duidelijk zien dat er zelfs een aantal plaatsen alleen maar het papier zichtbaar is. Ook dit helpt mee om een mooie textuur te verkrijgen. Bijzonder onder het venster kan je dit laatste effect goed bekijken en beoordelen. Ik kan dan ook iedere beginnende aquarellist aanbevelen om eens iets gelijkaardigs uit te proberen om te zien hoe deze techniek in zijn werk gaat. En je moet er in eerste instantie niet van uitgaan om een groot kunstwerk te maken, neen ga er van uit dat je dit eerst als een oefening gaat doen. Want geloof me vrij aquarelleren is in de eerste plaats veel oefenen. En door te oefenen ga je proberen het water en de verf te beheersen en wanneer je dat onder de knie hebt dan kan je er gaan aan denken om mooie werken te maken. Want zoals je weet zegt het spreekwoord "Oefening baart kunst". En als je dit doet dan mag je van mij aannemen dat je na enige tijd van oefenen een aantal mooie werkjes gaat maken. Zelf heb ik er nu spijt van dat ik me niet eerder heb toegelegd op het maken van aquarellen maar ik probeer de opgelopen achterstand met mondjes maat in te halen. Mijn volgende bespreking zal nog iets meer van de gevel laten zien en kan je ook weer lezen hoe dit in zijn werk gegaan is.
Vandaag beginnen we met het echte schilderwerk. Dat is natuurlijk wel interessanter dan het tekenen op zich van het te schilderen. Alhoewel ook het tekenen een mooie bezigheid is. Maatr natuurlijk is het werken met kleur nog wat fijner. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik weeral begonnen ben met een eerste en heel dunne wassing op te zetten. Ik heb gekozen om een zeer zonnige schilderij te maken met veel schaduwen die op de muur en op het venster vallen. Dan moet je natuurlijk kiezen voor zonnige kleuren. En wat kan je dan beter nemen dan deze licht gele kleur die nu al het geheel doet stralen van de zon. Wanneer je zulk een besluit neemt dan weet je ook dat je zult moeten gaan werken met zeer uitgesproken schaduwpartijen wil je het geheel aantrekkelijk maken. Voor het eerst kan je nu ook zien dat ik niet voor niets de verschillende textuurlijnen in de muur aangebracht heb. Het zijn namelijk een aantal plaatsen waar de zon ofwel vol op schijnt of dat de zon er een schaduw op werpt. In de eerste plaats dien je rekening te houden van waar dat de zon komt en onmiddelijk hier aan verbonden leg je dan ook de plaatsen van de schaduw vast. Dit is zeer belangrijk om in het hele schilderij vol te houden. Omdat de zon op dagen met veel zonneschijn nogal schaars zijn maar ook omdat de zon zich vrij snel verplaatst maak ik altijd wat foto's van zo'n zicht. Enerzijds om het geheel als geheugensteun in mijn atelier te hebben maar ook om een aantal details en hier zijn dat de schaduwplaatsen te onthouden. Er zijn wel veel schilders die zeggen dat het niet goed is om naar foto's te werken maar ik zeg hier altijd op je mag en moet de middelen die je ter beschikking staan om je schilderij beter te maken volledig gebruiken. en indien dat foto's zijn (die je niet persé slaafs moet volgen) mag je die zeker gebruiken. Zeker als da tgoede foto's zijn die je zelf genomen hebt om het één en ander te verduidelijken. Je ziet nu al goed dat ik van in het begin van het schilderen de lichte en schaduwkanten een eerste kleurlaag geef die ik naarmate het schilderij zal vorderen alleen maar dieper en kleurrijker ga maken. In de volgende bespreking gaan we weer een stapje verder met het uitwerken van dit mooie tafereel.
Vandaag enkele woorden uitleg over een nieuw schilderij dat ik ga maken. Het is weer een aquarel die ik ga maken,, eentje waarin ik de verschillende strukturen en texturen ga proberen weer te geven. Het zal niet gemakkelijk zijn omdat , zoals je weet, het niet eenvoudig is om met aquarel een aantal lagen over mekaar aan te brengen. Als je met een dekkende verf werkt zoals bv: olieverf of akrylverf of met pastel dan kan je iets gemakkelijker een kleur over een andere kleur heen zetten. Daar je bij aquarelverf meestal met doorschijnende lagen gaat werken, is dat iets moeilijker. Maar het heeft dan wel weer als voordeel dat als je op een goede manier gelaagd gaat werken, de onderste lagen de andere lagen kan beïnvloeden, wat dan weer dat speciale aquarelkarakter geeft. Op de foto zie je dat het een redelijk ingewikkelde tekening is die ik heb gemaakt. Je kan je afvragen waarom maakt hij die verschillende onderverdelingen in de muur die rond het venster aanwezig is. Wel dat is even eenvoudig als doeltreffend. Deze onderverdeling maak ik, om enige houvast te hebben bij het schilderen van de verschillende licht- en schaduwkanten van de stenen waaruit de muur is opgebouwd. Natuurlijk gaan deze onderverdelingen naarmate het schilderij vorderd, minder en minder belangrijk worden, omdat dan omdat het aquarelverf is alles in elkaar gaat vloeien. Maar ik doe dit ook, om aan te tonen, datgene wat ik hierboven heb gezegd. Ik wil u laten zien dat wanneer je een bepaalde kleur als eerste gebruikt, deze kleur, al de andere transparante lagen in een aquarel gaat beïnvloeden. En natuurlijk is het aanbrengen van verschillende transparante lagen en de manier waarop je het wit van het papier laat spelen, van enorm belang om een ietwat presentabele aquarel af te leveren en te maken. Op de foto kan je niet alleen onderscheiden dat ik een raam getekend heb in een muur, maar dat voor dat raam een doek hangt dat de bloemen op de vensterbank voor een gedeelte bedekt. Zodoende kan ik nu verschillende materialen in één schilderij gaan bewerken. Enerzijds het hardere materiaal in de muur (stenen) daarnaast heb je de doek die voor het venster hangt en je hebt ook nog een bloem die ik ga weergeven. Zo zie je maar weer, dat de uitdaging, om iets te schilderen, steeds weer op de één of andere manier gaat spelen. Hier is de uitdaging zoals ik al zei enerzijds de verschillende stofuitdrukkingen weer te geven en anderzijds door middel van een aantal transparante lagen een mooie gelaagdheid en diepte sugereren. Of dit gaat lukken zal in de volgende dagen moeten tot uiting komen. De volgende bespreking zal handelen over de eerste transparante laag die ik op het schilderij heb aangebracht.
Vandaag ga ik weer enkele woorden schrijven over het afwerken van deze aquarel. Het zal niet zo lang zijn hetgeen ik vandaag ga vertellen omdat ik de meeste dingen al verteld heb in de voorgaande besprekingen. In de eerste plaats ben ik het hele schilderij nog eens gaan overlopen om te kijken waar er nog wat diende toegevoegd of waar er iets diende afgezwakt te worden. Als je de foto bekijkt dan zie je in de eerste plaats heel duidelijk dat ik de kleuren iets niet veel heviger gemaakt heb. Door dit te doen gaat het schilderij nog meer spreken en gaat ze nog meer stralen. Naatuurlijk mag je iets overdrijven in kleur als dat je werk in de positieve zin beïnvloed. Zo kan je heel duidelijk zien dat ik links achter in de donkere achtergrond een aantal witte strepen getrokken heb. Hierdoor krijg je de indruk dat er een aantal takken aanwezig zijn die iets meer gaan opvallen. natuurlijk zie je niet zo vaak witte takken maar tegen deze donkere achtergrond leek het me een goed idee om deze donkere vlek iets meer te onderbreken maar de kleurintensiteit van deze achtergrond te behouden. Door met een klein penseel dat ik goed nat gemaakt heb, ben ik een aantal lijnen gaan tekenen in de achtergrond. Door verschillende keren deze handeling te herhalen (penseel enkel gevuld met zuiver water) heb ik op die plaatsten wat kleur weggenomen en worden die plaatsen lichter van kleur. Een andere plaats waar ik nog redelijk wat werk aan gedaan heb is de voorgrond. Je kan duidelijk onderscheiden dat ik de schaduwzijden van de verschillende kolen en rond en onder deze kolen wat donkerder aangezet heb. Het is ook hier van uitzonderlijk belang dat je dit niet gaat doen met zwart aan te brengen want dan gaat alles veel te hard overkomen. Neen door het mengsel waarmee ik deze stukken al geschildert had iets te verdonkeren met een neutrale tint heb ik deze plekken bewerkt. het voordeel is dat je een goede kleur behoudt en dat de lichtere delen nog meer gaan afsteken. denk ook hier weer aan de positieve en negatieve vormen die je in een schilderij hebt. Daarna heb ik op de donkerste bladeren de kleur wat wegnomen op dezelfde manier als ik in de achtergrond heb beschreven waardoor ik ook hier weer de nerven van deze bladeren weer wat beter in de kijker plaats. Door dit te doen ga ik een extra dimensie aan het schilderij toevoegen waardoor alles toch weer waarheids getrouw gaat overkomen. Natuurlijk is dit geen fijn schilderen zoals je met olieverf kan doen maar toch benadert het heel goed mijn betrachting om een mooi werkje te maken van een zeer alledaags landschap. Om alles iets beter te maken zodiat je het schilderij nog beter kan naar waarde schatten heb ik er ook al een passepartoute rondgezet. Wat mij vooral tevreden stemt is dat ik door een groot gedeelte van het blad wit te laten en de passepartoute groter te nemen dan het schilderij op zich een prachtig beeld kan oproepen waarin je oog werkelijk naar het onderwerp wordt getrokken. En dat is wat ik wilde maken een aquarel waarin je een alledaags tafereel verheft boven het alledaagse zonder dat het iets of wat maar afbreuk doet aan dit gewone beeld. De volgende keer ga ik een nieuw werkje bespreken wat het zal zijn weet ik nog niet maar ik hoop dat het weer enkele mensen kan bekoren.
Vandaag ga ik weer iets verder met het schrijven over de manier hoe ik dit werk tot stand heb gebracht. In de vorige beschrijving heb ik uitgelegd dat ik met de negatieve vormen te schilderen een object (in dit geval de kolen) kan weergeven. Vandaag ga ik iets meer schrijven over het op kleur brengen van deze kolen. Op de foto kan je duidelijk zien dat ik nu heel gemakkelijk de verschillende kolen kan gaan bewerken. Door het feit dat zij door de negatieve vormen te schilderen zelf als object naar voor komen kan je gemakkelijk het resultaat gaan voor op zetten. Door in de eerste plaats goed te kijken naar de verschillende onderdelen van dit gewas krijg je natuurlijk een heel goede kijk op de struktuur en de onderdelen waar de kolen zijn uit opgebouwd. Het is daarom niet alleen belangrijk dat je weet waaruit je onderwerp bestaat maar het is evenzeer van uitzonderlijk belang dat je de relatie die de verschillende onderdelen tot elkaar hebben weet te vangen en ontleden. Om het eenvoudig te zeggen moet je weten dat zulke groene kolen bestaan uit een aantal bladeren die rond een middenste hart van bladeren zijn opgebouwd. Natuurlijk weten de meesten onder ons dat zo'n kool uit verschillende bladeren bestaat maar deze ontleding is voor ieder object van belang. Wanneer je het onderwerp ontleed hebt, dan komt weer het gegeven van heel goed te kijken om de hoek loeren. Je weet natuurlijk ook weer uit ervaring dat de buitenste bladeren meer licht gaan vangen dan de bladeren die iets verder in de kool zitten maar je moet ook de verschillende nerven en struktuur gaan weergeven. Ook is het in dit geval zeer belangrijk dat je de verschillende kolen ten opzichte van elkaar gaat bekijken. Je moet als het ware iedere kool als een los van elkaar staand gegeven of object gaan beschouwen. Je moet er van uitgaan dat iedere kool verschillend is en andere kenmerken heeft. Dat wil ook zeggen dat iedere kool een iets andere kleur heeft. En meestal worden tegen de kleur de grootste fouten gemaakt. Het is niet omdat het allemaal groene kolen zijn dat je ze allemaal met hetzelfde groen moet schilderen. Neen je moet voor iedere kool een aangepaste kleur verzinnen en of maken. En je moet er zeker niet voor terug deinzen om een aantal kleuren die het geheel opvrolijken te gebruiken. In dit geval zie je dat ik in één van de kolen een roodachtige/bruine kleur gebruikt heb. Je ziet dat door deze kleur en het okergeel dat ik op verschillende plaatsen gebruikt heb, het zeer banale onderwerp (kolen) iets moois en ondefinieerbaars over zich gaat krijgen. En laat dat nou net de kunst zijn, om die kleine verschillen die er tussen de verschillende onderwerpen (van dezelfde soort) bestaan, weer te geven. Je mag van mij aannemen dat je schilderij zal slagen op het moment dat je durft een aantal beperkingen in kleur en of vorm over boord te gooien en het onderwerp speels gaat benaderen. Want wanneer je dat gaat doen, dan komt er iets op het papier of de doek te staan dat iets meer dan alledaags is en daar gaat het om. Met andere woorden de alledaagse dingen zo te schilderen dat zij boven het alledaagse uitstijgen en dat je door de juiste benadering deze onderwerpen de moeite worden om door derden bekeken te worden. De volgende keer zal ik starten met de afwerking waardoor je kan zien hoe ik het schilderij verder afwerk en er een mooie aquarel van maak.
Vandaag ga ik, ondanks de pijn die mijn lichaam teistert, toch wat schrijven over deze aquarel. Het zal voorwat afleiding zorgen en dan denk ik en voel ik misschien wel wat minder van die vervelende fibromyalgie die weer eens besloten heeft om echt de baas te spelen over mijn lichaam. Als je op de foto kijkt dan kun je duidelijk zien dat er weer een aanttal zaken bijgekomen zijn ten opzichte van de vorige bespreking. Je kan duidelijk zien dat ik verder naar de voorgrond aan het werken ben en dat ik ook een aantal kleuren in de achtergrond en het middengedeelte versterkt heb. Als je nu alleeen naar de voorgrond kijkt dan zie je, dat ik, door enkel de negatieve vormen te schilderen, de kolen die op het veld groeien vorm geef. Wat zijn nu precies negatieve vormen zul je, je misschien wel afvragen? Wel een negatieve vorm is datgene wat zich rond een object bevindt en dat object afbakend ten opzichte van zijn achtergrond of een in de omgeving staand ander object. Moeilijk om te begrijpen? Helemaal niet. Als je naar de tekening kijkt dan zie je precies wat deze ingewikkelde zin betekend. In dit specifiek geval zijn het alle vormen en kleuren die rond de kolen te vinden zijn die je als eerste gaat invullen en schilderen. Je kan natuurlijk denken waarom schilder je dan niet onmiddelijk de kolen zelf? Wel dat doe ik ook, maar ik kijk niet naar de kolen omdat die kolen een bepaalt beeld gaan oproepen in mijn hersenen. Als ik zou denken, ik ga snel die kolen schilderen, dan zeggen mijn hersenen die kolen zien er zo uit. Punt aan de lijn. Zij zeggen niet kijk naar de vorm die de kolen hebben en die je ziet, neen zij zeggen dat is een bloem- of groenekool en daar mee basta. Maar zij geven je wel een symbool dat in onze hersenen is opgelsagen voor die kolen. En een symbool is meestal een karikatuur van dat wat zich in dit geval op de akker afspeelt. Dus probeer ik mijn hersenen buitenspel te zetten door te zeggen ik schilder geen kolen maar ik schilder de vorm die er rond de kolen zit. Want die vorm is interessant voor mijn hersenen. Daar hebben zij niet onmiddelijk een symbool of pasklaar antwoord voor. En omdat ze daar geen symboool voor hebben gaan zij zich extra inspannnen om de vorm die ze zien te bevatten en waardoor jij die perfect (willeswaar na enige oefening) kan weergeven. En dan kom je tot de essentie van tekenen en schilderen, dan ga je dat tekenen wat je ziet, je moet je inspannen om te tekenen wat je ziet omdat er geen onmiddelijk symbool voorhanden is. Je mag nu denken wat een ingewikkelde theorie voor zoiets eenvoudigs maar ik raad iedereen aan om dit eens zelf uit te proberen met een aantal voorwerpen. Je neemt en plaats een aantal voorwerpen voor je op tafel en je gaat dan de vormen tussen die voorwerpen tekenen. Je zal zien dat dan inderdaad die voorwerpen die best alledaags kunnen zijn redelijk goed gaat weergeven. In mijn geval heb ik niet alleen de vormen geschildert maar ook heb ik de kleuren die deel uitmaken van die vormen in één keer mee geschilderd en dat geeft een extra troef. Want hierdoor krijg je ook nog eens diepte in je werk en het is daar waar het allemaal om gaat. Iets weergeven op een vlak blad papier dat je de illusie geeft dat je het in de werkelijkheid zelf terplaatse de verschillende dingen gaat aanschouwen. Laat dat nu net mijn drijfveer zijn om realistisch te schilderen en niet abstract te werken. De volgende bespreking zal ik weer iets verder gaan met de uitbreiding van dit schilderij.
Aquarel met geraniums: fase 1/ deel 5
