Vandaag beginnen we met het echte schilderwerk. Dat is natuurlijk wel interessanter dan het tekenen op zich van het te schilderen. Alhoewel ook het tekenen een mooie bezigheid is. Maatr natuurlijk is het werken met kleur nog wat fijner. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik weeral begonnen ben met een eerste en heel dunne wassing op te zetten. Ik heb gekozen om een zeer zonnige schilderij te maken met veel schaduwen die op de muur en op het venster vallen. Dan moet je natuurlijk kiezen voor zonnige kleuren. En wat kan je dan beter nemen dan deze licht gele kleur die nu al het geheel doet stralen van de zon. Wanneer je zulk een besluit neemt dan weet je ook dat je zult moeten gaan werken met zeer uitgesproken schaduwpartijen wil je het geheel aantrekkelijk maken. Voor het eerst kan je nu ook zien dat ik niet voor niets de verschillende textuurlijnen in de muur aangebracht heb. Het zijn namelijk een aantal plaatsen waar de zon ofwel vol op schijnt of dat de zon er een schaduw op werpt. In de eerste plaats dien je rekening te houden van waar dat de zon komt en onmiddelijk hier aan verbonden leg je dan ook de plaatsen van de schaduw vast. Dit is zeer belangrijk om in het hele schilderij vol te houden. Omdat de zon op dagen met veel zonneschijn nogal schaars zijn maar ook omdat de zon zich vrij snel verplaatst maak ik altijd wat foto's van zo'n zicht. Enerzijds om het geheel als geheugensteun in mijn atelier te hebben maar ook om een aantal details en hier zijn dat de schaduwplaatsen te onthouden. Er zijn wel veel schilders die zeggen dat het niet goed is om naar foto's te werken maar ik zeg hier altijd op je mag en moet de middelen die je ter beschikking staan om je schilderij beter te maken volledig gebruiken. en indien dat foto's zijn (die je niet persé slaafs moet volgen) mag je die zeker gebruiken. Zeker als da tgoede foto's zijn die je zelf genomen hebt om het één en ander te verduidelijken. Je ziet nu al goed dat ik van in het begin van het schilderen de lichte en schaduwkanten een eerste kleurlaag geef die ik naarmate het schilderij zal vorderen alleen maar dieper en kleurrijker ga maken. In de volgende bespreking gaan we weer een stapje verder met het uitwerken van dit mooie tafereel.
Vandaag enkele woorden uitleg over een nieuw schilderij dat ik ga maken. Het is weer een aquarel die ik ga maken,, eentje waarin ik de verschillende strukturen en texturen ga proberen weer te geven. Het zal niet gemakkelijk zijn omdat , zoals je weet, het niet eenvoudig is om met aquarel een aantal lagen over mekaar aan te brengen. Als je met een dekkende verf werkt zoals bv: olieverf of akrylverf of met pastel dan kan je iets gemakkelijker een kleur over een andere kleur heen zetten. Daar je bij aquarelverf meestal met doorschijnende lagen gaat werken, is dat iets moeilijker. Maar het heeft dan wel weer als voordeel dat als je op een goede manier gelaagd gaat werken, de onderste lagen de andere lagen kan beïnvloeden, wat dan weer dat speciale aquarelkarakter geeft. Op de foto zie je dat het een redelijk ingewikkelde tekening is die ik heb gemaakt. Je kan je afvragen waarom maakt hij die verschillende onderverdelingen in de muur die rond het venster aanwezig is. Wel dat is even eenvoudig als doeltreffend. Deze onderverdeling maak ik, om enige houvast te hebben bij het schilderen van de verschillende licht- en schaduwkanten van de stenen waaruit de muur is opgebouwd. Natuurlijk gaan deze onderverdelingen naarmate het schilderij vorderd, minder en minder belangrijk worden, omdat dan omdat het aquarelverf is alles in elkaar gaat vloeien. Maar ik doe dit ook, om aan te tonen, datgene wat ik hierboven heb gezegd. Ik wil u laten zien dat wanneer je een bepaalde kleur als eerste gebruikt, deze kleur, al de andere transparante lagen in een aquarel gaat beïnvloeden. En natuurlijk is het aanbrengen van verschillende transparante lagen en de manier waarop je het wit van het papier laat spelen, van enorm belang om een ietwat presentabele aquarel af te leveren en te maken. Op de foto kan je niet alleen onderscheiden dat ik een raam getekend heb in een muur, maar dat voor dat raam een doek hangt dat de bloemen op de vensterbank voor een gedeelte bedekt. Zodoende kan ik nu verschillende materialen in één schilderij gaan bewerken. Enerzijds het hardere materiaal in de muur (stenen) daarnaast heb je de doek die voor het venster hangt en je hebt ook nog een bloem die ik ga weergeven. Zo zie je maar weer, dat de uitdaging, om iets te schilderen, steeds weer op de één of andere manier gaat spelen. Hier is de uitdaging zoals ik al zei enerzijds de verschillende stofuitdrukkingen weer te geven en anderzijds door middel van een aantal transparante lagen een mooie gelaagdheid en diepte sugereren. Of dit gaat lukken zal in de volgende dagen moeten tot uiting komen. De volgende bespreking zal handelen over de eerste transparante laag die ik op het schilderij heb aangebracht.
Vandaag ga ik weer enkele woorden schrijven over het afwerken van deze aquarel. Het zal niet zo lang zijn hetgeen ik vandaag ga vertellen omdat ik de meeste dingen al verteld heb in de voorgaande besprekingen. In de eerste plaats ben ik het hele schilderij nog eens gaan overlopen om te kijken waar er nog wat diende toegevoegd of waar er iets diende afgezwakt te worden. Als je de foto bekijkt dan zie je in de eerste plaats heel duidelijk dat ik de kleuren iets niet veel heviger gemaakt heb. Door dit te doen gaat het schilderij nog meer spreken en gaat ze nog meer stralen. Naatuurlijk mag je iets overdrijven in kleur als dat je werk in de positieve zin beïnvloed. Zo kan je heel duidelijk zien dat ik links achter in de donkere achtergrond een aantal witte strepen getrokken heb. Hierdoor krijg je de indruk dat er een aantal takken aanwezig zijn die iets meer gaan opvallen. natuurlijk zie je niet zo vaak witte takken maar tegen deze donkere achtergrond leek het me een goed idee om deze donkere vlek iets meer te onderbreken maar de kleurintensiteit van deze achtergrond te behouden. Door met een klein penseel dat ik goed nat gemaakt heb, ben ik een aantal lijnen gaan tekenen in de achtergrond. Door verschillende keren deze handeling te herhalen (penseel enkel gevuld met zuiver water) heb ik op die plaatsten wat kleur weggenomen en worden die plaatsen lichter van kleur. Een andere plaats waar ik nog redelijk wat werk aan gedaan heb is de voorgrond. Je kan duidelijk onderscheiden dat ik de schaduwzijden van de verschillende kolen en rond en onder deze kolen wat donkerder aangezet heb. Het is ook hier van uitzonderlijk belang dat je dit niet gaat doen met zwart aan te brengen want dan gaat alles veel te hard overkomen. Neen door het mengsel waarmee ik deze stukken al geschildert had iets te verdonkeren met een neutrale tint heb ik deze plekken bewerkt. het voordeel is dat je een goede kleur behoudt en dat de lichtere delen nog meer gaan afsteken. denk ook hier weer aan de positieve en negatieve vormen die je in een schilderij hebt. Daarna heb ik op de donkerste bladeren de kleur wat wegnomen op dezelfde manier als ik in de achtergrond heb beschreven waardoor ik ook hier weer de nerven van deze bladeren weer wat beter in de kijker plaats. Door dit te doen ga ik een extra dimensie aan het schilderij toevoegen waardoor alles toch weer waarheids getrouw gaat overkomen. Natuurlijk is dit geen fijn schilderen zoals je met olieverf kan doen maar toch benadert het heel goed mijn betrachting om een mooi werkje te maken van een zeer alledaags landschap. Om alles iets beter te maken zodiat je het schilderij nog beter kan naar waarde schatten heb ik er ook al een passepartoute rondgezet. Wat mij vooral tevreden stemt is dat ik door een groot gedeelte van het blad wit te laten en de passepartoute groter te nemen dan het schilderij op zich een prachtig beeld kan oproepen waarin je oog werkelijk naar het onderwerp wordt getrokken. En dat is wat ik wilde maken een aquarel waarin je een alledaags tafereel verheft boven het alledaagse zonder dat het iets of wat maar afbreuk doet aan dit gewone beeld. De volgende keer ga ik een nieuw werkje bespreken wat het zal zijn weet ik nog niet maar ik hoop dat het weer enkele mensen kan bekoren.
Vandaag ga ik weer iets verder met het schrijven over de manier hoe ik dit werk tot stand heb gebracht. In de vorige beschrijving heb ik uitgelegd dat ik met de negatieve vormen te schilderen een object (in dit geval de kolen) kan weergeven. Vandaag ga ik iets meer schrijven over het op kleur brengen van deze kolen. Op de foto kan je duidelijk zien dat ik nu heel gemakkelijk de verschillende kolen kan gaan bewerken. Door het feit dat zij door de negatieve vormen te schilderen zelf als object naar voor komen kan je gemakkelijk het resultaat gaan voor op zetten. Door in de eerste plaats goed te kijken naar de verschillende onderdelen van dit gewas krijg je natuurlijk een heel goede kijk op de struktuur en de onderdelen waar de kolen zijn uit opgebouwd. Het is daarom niet alleen belangrijk dat je weet waaruit je onderwerp bestaat maar het is evenzeer van uitzonderlijk belang dat je de relatie die de verschillende onderdelen tot elkaar hebben weet te vangen en ontleden. Om het eenvoudig te zeggen moet je weten dat zulke groene kolen bestaan uit een aantal bladeren die rond een middenste hart van bladeren zijn opgebouwd. Natuurlijk weten de meesten onder ons dat zo'n kool uit verschillende bladeren bestaat maar deze ontleding is voor ieder object van belang. Wanneer je het onderwerp ontleed hebt, dan komt weer het gegeven van heel goed te kijken om de hoek loeren. Je weet natuurlijk ook weer uit ervaring dat de buitenste bladeren meer licht gaan vangen dan de bladeren die iets verder in de kool zitten maar je moet ook de verschillende nerven en struktuur gaan weergeven. Ook is het in dit geval zeer belangrijk dat je de verschillende kolen ten opzichte van elkaar gaat bekijken. Je moet als het ware iedere kool als een los van elkaar staand gegeven of object gaan beschouwen. Je moet er van uitgaan dat iedere kool verschillend is en andere kenmerken heeft. Dat wil ook zeggen dat iedere kool een iets andere kleur heeft. En meestal worden tegen de kleur de grootste fouten gemaakt. Het is niet omdat het allemaal groene kolen zijn dat je ze allemaal met hetzelfde groen moet schilderen. Neen je moet voor iedere kool een aangepaste kleur verzinnen en of maken. En je moet er zeker niet voor terug deinzen om een aantal kleuren die het geheel opvrolijken te gebruiken. In dit geval zie je dat ik in één van de kolen een roodachtige/bruine kleur gebruikt heb. Je ziet dat door deze kleur en het okergeel dat ik op verschillende plaatsen gebruikt heb, het zeer banale onderwerp (kolen) iets moois en ondefinieerbaars over zich gaat krijgen. En laat dat nou net de kunst zijn, om die kleine verschillen die er tussen de verschillende onderwerpen (van dezelfde soort) bestaan, weer te geven. Je mag van mij aannemen dat je schilderij zal slagen op het moment dat je durft een aantal beperkingen in kleur en of vorm over boord te gooien en het onderwerp speels gaat benaderen. Want wanneer je dat gaat doen, dan komt er iets op het papier of de doek te staan dat iets meer dan alledaags is en daar gaat het om. Met andere woorden de alledaagse dingen zo te schilderen dat zij boven het alledaagse uitstijgen en dat je door de juiste benadering deze onderwerpen de moeite worden om door derden bekeken te worden. De volgende keer zal ik starten met de afwerking waardoor je kan zien hoe ik het schilderij verder afwerk en er een mooie aquarel van maak.
Vandaag ga ik, ondanks de pijn die mijn lichaam teistert, toch wat schrijven over deze aquarel. Het zal voorwat afleiding zorgen en dan denk ik en voel ik misschien wel wat minder van die vervelende fibromyalgie die weer eens besloten heeft om echt de baas te spelen over mijn lichaam. Als je op de foto kijkt dan kun je duidelijk zien dat er weer een aanttal zaken bijgekomen zijn ten opzichte van de vorige bespreking. Je kan duidelijk zien dat ik verder naar de voorgrond aan het werken ben en dat ik ook een aantal kleuren in de achtergrond en het middengedeelte versterkt heb. Als je nu alleeen naar de voorgrond kijkt dan zie je, dat ik, door enkel de negatieve vormen te schilderen, de kolen die op het veld groeien vorm geef. Wat zijn nu precies negatieve vormen zul je, je misschien wel afvragen? Wel een negatieve vorm is datgene wat zich rond een object bevindt en dat object afbakend ten opzichte van zijn achtergrond of een in de omgeving staand ander object. Moeilijk om te begrijpen? Helemaal niet. Als je naar de tekening kijkt dan zie je precies wat deze ingewikkelde zin betekend. In dit specifiek geval zijn het alle vormen en kleuren die rond de kolen te vinden zijn die je als eerste gaat invullen en schilderen. Je kan natuurlijk denken waarom schilder je dan niet onmiddelijk de kolen zelf? Wel dat doe ik ook, maar ik kijk niet naar de kolen omdat die kolen een bepaalt beeld gaan oproepen in mijn hersenen. Als ik zou denken, ik ga snel die kolen schilderen, dan zeggen mijn hersenen die kolen zien er zo uit. Punt aan de lijn. Zij zeggen niet kijk naar de vorm die de kolen hebben en die je ziet, neen zij zeggen dat is een bloem- of groenekool en daar mee basta. Maar zij geven je wel een symbool dat in onze hersenen is opgelsagen voor die kolen. En een symbool is meestal een karikatuur van dat wat zich in dit geval op de akker afspeelt. Dus probeer ik mijn hersenen buitenspel te zetten door te zeggen ik schilder geen kolen maar ik schilder de vorm die er rond de kolen zit. Want die vorm is interessant voor mijn hersenen. Daar hebben zij niet onmiddelijk een symbool of pasklaar antwoord voor. En omdat ze daar geen symboool voor hebben gaan zij zich extra inspannnen om de vorm die ze zien te bevatten en waardoor jij die perfect (willeswaar na enige oefening) kan weergeven. En dan kom je tot de essentie van tekenen en schilderen, dan ga je dat tekenen wat je ziet, je moet je inspannen om te tekenen wat je ziet omdat er geen onmiddelijk symbool voorhanden is. Je mag nu denken wat een ingewikkelde theorie voor zoiets eenvoudigs maar ik raad iedereen aan om dit eens zelf uit te proberen met een aantal voorwerpen. Je neemt en plaats een aantal voorwerpen voor je op tafel en je gaat dan de vormen tussen die voorwerpen tekenen. Je zal zien dat dan inderdaad die voorwerpen die best alledaags kunnen zijn redelijk goed gaat weergeven. In mijn geval heb ik niet alleen de vormen geschildert maar ook heb ik de kleuren die deel uitmaken van die vormen in één keer mee geschilderd en dat geeft een extra troef. Want hierdoor krijg je ook nog eens diepte in je werk en het is daar waar het allemaal om gaat. Iets weergeven op een vlak blad papier dat je de illusie geeft dat je het in de werkelijkheid zelf terplaatse de verschillende dingen gaat aanschouwen. Laat dat nu net mijn drijfveer zijn om realistisch te schilderen en niet abstract te werken. De volgende bespreking zal ik weer iets verder gaan met de uitbreiding van dit schilderij.
Vandaag weer wat meer uitleg over dit schilderij, dat zoals de titel het zegt een schuurtje is dat ik vond in mijn zoektocht naar mooie dingen aan de Maaskant. Zoals je op de foto kan zien, ben ik verder gegaan met het schilderen in de achtergrond maar heb ik ook een stuk van het middengedeelte mee opgenomen, dit om een eerste kleur aanzet te geven. Het schilderen in de achtergrond heb ik op dit moment nog zeer wazig gehouden dit om in eerste instantie zeker niet te veel detail in de achtergrond aan te brengen. Want het is natuurlijk altijd gevaarlijk om teveel in detail te gaan werken in de achtergrond. Als je dit zou doen dan ga je de achtergrond teveel naar voor halen en dan verlies je natuurlijk een groot gedeelte aan diepte in je schilderij. Wat verder nog van belang is, is dat je in de eerste plaats alles één eerste kleur aanzet probeert te geven. dit is een algemene regel maar van uitzonderlijk belang bij het schilderen met aquarel. Wanneer ik bijvoorbeeld de achtergrond al volledig zou afwerken, dan weet ik niet hoe het middengedeelte en de voorgrond er gaan uitzien en dat houdt wel degelijk een gevaar in. Want als je dan naar de voorgrond en of het middengedeelte gaat gaan, dan ben je volledig afhankelijk van de volledig uitgewerkte of afgewerkte achtergrond. en dat is nu net wat ik niet wil. Ik probeer wel de juiste toon te zetten in de achtergrond maar ik ga hem niet uitwerken. Wanneer ik in een latere fase vind dat er iets aan de achtergrond moet wijzigen dan kan ik dat nog altijd op mijn gemak doen maar nu ga ik niet mijn hele schilderij afhankelijk maken van een achtergrond. Als je goed kijkt naar het schilderij dan zie je dat ik het schuurtje een redelijk opvallende kleur heb gegeven die later als het schilderij af is, zal gaan afsteken tegen de achtergrond. Maar ik ga het schuurtje ook niet teveel uitwerken want ik wil dat de groente op de voorgrond ook hun aantrekking hebben op de toeschouwer en dat die voorgrond de toeshouwer als het ware naar het schuurtje begeleidt.. Dat zal de kunst zijn om het geheel die uitstraling te geven, waarmee je een toeschouwer kan en blijft boeien. Ik heb ook een aantal dingen aan de knotwilg aangebracht omdat ik ook dit object de moeite vind om de aandacht mee op te eisen. Je moet er altijd van uitgaan dat je op voorhand weet welk(e) object(en) de aandacht gaat opeisen en welke andere objecten er dienen om het schilderij te volmaken. Bij het schilderen van een landschap is dit van groot belang dat je dit op een goed uitgekiende manier doet. Als je bijvoorbeeld van plan bent om een heel grote omgeving in het schilderij op te nemen, dan moet je er toch nog voor zorgen dat er één bepaalt punt als aandachtstrekker fungeert waar je de hele omgeving rond opgebouwd hebt. En dat je de toeschouwer weet te boeien door de omgeving die je rond dit aandachtspunt construeert de moeite waard is om het geheel als een geheel te zien en niet als een opbouw van verschillende elementen. Tenzij je natuurlijk van te voren beslist hebt dat je, je schilderij gaat opbouwen uit een aantal alleenstaande objecten, maar daar ben ik geen voorstander van. Ik weet dat dit niet zo eenvoudig is als dat ik dit alles hier nu schrijf, maar in één van de volgende besprekingen zal ik hier uitgebreider op terug komen.
Ik ga vandaag weer wat verder met het beschrijven van dit werk. Ik moet zeggen dat dit weer één van de betere werken van het voorbije jaar is. ook dit werk heb ik gemaakt in het kader van Kusntenaars zien het Maasland. Op de foto kan je goed zien dat ik begonnen ben met de achtergrond van kleur te voorzien. Om dat ik een aantal struiken en takken wil weergeven heb ik alles nogal fel opgezet. Natuurlijk krijg van dit soort werk een tamelijk goed overzicht van het werk dat er gebeurt is. Je kan er goed bij zien dat je bij elk werk een goede planning moet maken om naar een eindpunt toe te werken. er zijn schilders die zeggen dat ze alles op het gevoel doen maar ik geloof dat niet helemaal. Ik doe ook veel op het gevoel maar ik zorg toch altijd dat ik een degelijk plan in mijn hoofd heb hoe ik het schilderij ga uitwerken. Door met een goed plan te schilderen ga je een aantal uitschuivers kunnen vermijden en bij aquarel kan je, je niet veel uitschuivers permiteren omdat de kleinste fout heel moeilijk te herstellen is. Daarom maak ik voor elk schilderij een plan op welke manier ik het schilderij ga afwerken. En in dit geval begint het met een aanzet van de achtergrond. In een volgende beschrijving ga je nog duidelijker zien waarom ik op deze manier aan het schilderij ben begonnen.
Vandaag ga ik starten met de beschrijving van een schilderij dat ik gemaakt heb in het kader "Kunstenaars zien het Maasland". Als ik alles overdenk dan is het alweer geleden van in het voorjaar 2008 dat ik dit schilderij gemaakt heb. En ik moet zeggen dat het net is, of ik dit schilderij een maand geleden gemaakt heb. En als ik dan bedenk dat we binnen drie maanden weer aan april gaan beginnen dan moet ik bekennen dat de tijd gewoonweg veel te snel draait. Een aantal dagen geleden dacht ik bij mijn eigen, Pierre als je er nog 10 jaren bij hebt dan ben je ...... bijna 70 jaar en als ik dan bedenk dat alles zo snel voorbij vliegt de laatste jaren dan raakt het je toch wel even. Maar we gaan daar niet te lang bij stil staan en er bij bedenken dat het alles zijn charme heeft ook het ouder worden heeft nog veel mooie dingen in petto hoop ik . Maar het was mijn bedoeling om vandaag een tekst te schrijven bij een nieuw schilderij. Zoals steeds ben ik begonnen met een goede tekening te maken en dat heb ik ook hier gedaan. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik ook hier er voor gezorgd heb dat de verschillende onderdelen van het schilderij uitgetekend zijn. Op de tekening kan je al heel goed zien dat ik een verdeling gemaakt heb in het schilderij. Een verdeling die het schilderij opdeelt in minstens drie delen te weten een voorplan, een middengedeelte en een achtergrond. Je ziet op de voorgrond heel goed dat er een aantal groenten (groene kool) getekend zijn. Ik ben van plan om deze kolen redelijk goed uit te werken waardoor ik de opdeling van het schilderij nog eens zal versterken en waardoor het dieptezicht nog beter tot zijn recht gaat komen. In het middenste gedeelte zie je een schuurtje en een knotwilg; Ook dit gedeelte ga ik redelijk goed uitwerken waardoor dit eigenlijk de aandachtstrekker moet worden in het schilderij. Want zeg nu zelf wat is er mooier om te schilderen dan een oude verweerde schuur die zomaar in het landschap geplant is en waar ook nog iemand een moestuintje rond gemaakt heeft. Deze twee elementen aangevuld met een zeer knoestige en door de wind verwrongen knotwilg geven aan deze plaats iets magisch bijzonder als je het beziet van uit mijn standpunt en met de ogen van een schilder. Want ik moet bekennen dat je niet zo snel een plek tegenkomt die zich zomaar leent tot een schilderij. Zeker als je dan bedenkt dat dit tafereel zich bevindt in de korte omgeving van mijn ouderlijke woonst dan kan je wel denken dat dit nog meer mijn aandacht trekt dan het al het geval zou zijn indien het op een andere plaats ingeplant zou zijn. En tot slot zie je achter het schuurtje een aantal struiken en takken die ik helemaal niet ga uitwerken maar die gaan dienen om het schilderij te omkaderen. Ik kan er wel bijzeggen dat deze takken en struiken zich niet juist achter het schuurtje bevinden maar dat ik ze verplaatst heb om het schilderij een mooie omkadering te geven. Want dat is zeker zo belangrijk als je onderwerp, namelijk je schilderij of het te schilderen onderwerp zo te plaatsen en te omkaderen dat het de moeite loont om te dienen als onderwerp voor een schilderij en het moet dan ook nog de moeite zijn om een aantal mensen te beroeren en te laten genieten.
Aan al de lezers en bezoekers van mijn blog wil ik voor 2009 een zeer gelukkig en gezond 2009 wensen. Moge alles wat jullie je maar wensen uitkomen en bijdragen tot een betere wereld.
Vandaag nog enkele woorden over het afwerken van dit schilderij. Ik heb er voor gezorgt dat het kasteel zelf al afgewerkt was in de vorige fase zodat ik nu alleen nog maar moet werken om de verschillende onderdelen op elkaar af te stemmen. Maar ook dat is een belangrijk werkje omdat je daardoor er voor kan zorgen dat het schilderij een eenhied krijgt die het aangenaam maakt om naar het werk te kijken. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik toch nog verschillende zaken heb aangepast ten opzichte van de vorige fase. In de eerste plaats zie je dat ik in de achtergrond aan de rechterkant een aantal dingen aangebracht heb die een aantal gebouwen sugereren. Deze gebouwen zijn helemaal niet uitgewerkt en er is alleen maar een grijsachtige en roodachtige kleur te onderkennen. Waarbij het grijs voor de daken staat en het fletse rood voor de bakstenen muren waaruit deze gebouwen zijn opgetrokken. Ik heb vrijwilleg geen enkele detail aangebracht omdat daardoor de achtergrond nog verder naar achter komt te liggen en ook daarom heb ik nogal vale kleuren gebruikt. Want indien je hevige kleuren in de achtergrond gaat gebruiken dan gaat dat de achtergrond naar voor brengen en dat wil ik zeker niet hebben in dit geval. Door alles zo te schilderen zoals ik nu gedaan heb krijg je een nog beter dieptewerking in je schilderij. Voor de achtergrond laten we dat het midden gedeelte van het schilderij noemen heb ik een aantal bomen en sturiken geschildert. Ook heb ik aan de rechterkant een aantal takken van een appelaar die in bloei staat op het moment dat ik aan het schetsen was weergegeven. Je ziet dan ook dat de bloesem van deze appelaar een mooi roze kleur heeft en door zijn kleur deze rechterkant van het schilderij als het ware opfleurt. Je ziet ook dat het roze van de appelboom iets heftiger is dan de rood-roze kleur van de gebouwen op de achtergrond. Maar toch sluit de bloesemkleur zeer goed aan bij de achtergrond en maakt door zijn intensiteit verschil ook een verschil in de afstand die de verschillende voorwerpen innemen op het schilderij. Ook heb ik de omheining die op het muurtje voor het kasteel staat iets beter aangegeven en in kleur gezet. Tot slot heb ik aan de rechterzijde een paar taxusstruiken die redelijk donkergroen van kleur zijn mee aangegeven om een goede overgang te maken naar de voorgrond. Als je de voorgrond bekijkt dan heb ik me aan de rechterzijde van het schilderij beperkt om alleen maar het gras te suggereren. Door de droge borstel techniek heb ik met een ietwat donkerdere kleur een aantal plaatsen op het papier aangeraakt en daardoor krijg je een goed zicht op het gazon dat zich voor het kasteel uitstrekt. Door dit te doen hou ik het schilderij vrij strak op de voorgrond en zorgt dit ervoor dat de meeste aandacht naar links verhuist waar ik de struiken die daar stonden verder uitgewerkt heb tot volwaardige struiken. Je krijgt nu een goed zicht op het volume van de verschillende struiken en bomen en dat is wat ik voor ogen had. Ook heb ik aan de linkerkant enkele takken getekend die het geheel aan de bovenkant iets verlevendigen waardoor het schilderij nog iets meer aan zeggingskracht wint. Als je nu naar dit schilderij kijkt dan zou je blik aan de linkerkant moeten vertrekken en dan naar het kasteel moet gezogen worden om aan de rechterkant via de appelaar het schilderij te verlaten. Als jou blik op die manier over het schilderij dwaalt en je alle dingen die je onderscheidt goed kan invullen dan is dit werk meer dan geslaagd. Voor mij is dit althans een van mijn betere aqua's van gebouwen vooral wat de architectuur en het kleurgebruik in het algemeen aangaat.