Mensen laten genieten van Kunst en iets mogen meegeven over mezelf, mijn hobby en mijn passie is het mooiste dat er bestaat.

Archief

Dinsdag 26 december 2006

Pastel "Zelfportret met Pieter": Fase2/deel3

Nu op tweede kerstdag is alles wat rustiger geworden. Het kerstfeest is voorbij in de zin dat de drukte die er was bij het voorbereiden van het kerstfeest, weg is. Alles valt terug in zijn oude plooi. Toch is deze week een speciale week voor mij. Reeds altijd, zolang als ik werkte nam ik op het werk deze week vrij. Meestal diende zij dan om wat uit te rusten en te genieten. Enerzijds nagenieten van meestal een fijn Kerstfeest en anderzijds begon bij mij het aftellen naar het nieuwe jaar. Ook nu ik niet meer aan het werk ben, wil ik dit zo houden maar nu met een nieuwe dimensie extra genieten van al de mooie blogjes van blogvrienden en blogvriendinnen.
Toch begin ik deze week met het uitleggen hoe mijn pastelschilderij "Zelfportret met Pieter" tot stand komt. Zoals afgesproken in de vorige bespreking ga ik vandaag iets meer uitleg geven bij de opzet van Pieters hoofd. Zoals je op de foto kan zien heb ik ook hier weer een iets donkerdere kleur gebruikt als grondtoon. Weer om dezelfde reden als bij mijn hoofd namelijk: deze kleur leent zich prima als tussentoon waardoor ik gemakkelijk kan verdonkeren (schaduw) of verhelderen (hooglichten). Alle onderdelen van het gezicht staan ook nu weer op de tekening maar zijn nog niet van die aard dat het perfect oogt. Dit hoeft ook niet want er komen nog genoeg mogelijkheden om dit te verbeteren.
Ik heb me in dit geval geconcentreerd op de vorm en de plaatsing van ogen, neus, en mond en natuurlijk mochten de oren niet ontbreken. Ook heb ik het handje dat een gedeelte van het gezichtje bedekt reeds een eerste aanzet gegeven waardoor de vorm van dit handje reeds goed te onderscheiden valt. Op dit moment ben ik het minst tevreden over de ogen van Pieterke, zij lijken mij nogal klein. Nochthans heb ik alles dubbel gescheckt en steeds kom ik op de nu getekende ogen uit. Ik zal in een volgende fase toch nog eens dit onderdeel specifiek natrekken, en eventueel aanpassen (meestal is een gevoel dat je hebt of iets goed is wel het juiste gevoel).
De volgende bespreking zal handelen hoe ik deze gezichten verder ga uit werken waardoor hun expressie en herkenbaarheid merkelijk zal verbeteren.

Geschreven door priet om 14:29 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 23 december 2006

Pastel: Zelfportret met Pieter

Vandaag iets meer uitleg over het schilderen van mijn gezocht. Zoals je op de foto kan zien heb ik het hoofd van de voorgaande fase iets uitvergroot dan kun je beter de verschillende details onderscheiden. In de eerste plaats wil ik iets zeggen over de kleur van het gezicht. Meestal neem ik de kleur in de opzet van een gezicht iets donkerder dan de normale huidskleur dit omdat je deze kleur dan goed kunt gebruiken in de verschillende gebieden van het gezicht. Ik wil hiermee zeggen dat de kleur die ik opzet de middentoon van het gezicht is. Zo kan ik met een donkere kleur perfect de schaduwkanten opzetten maar ik kan ook met een lichtere kleur de meer belichte kanten van het gezicht uitwerken.
Iets wat nog opvalt is, dat ik aan de linkerkant van het gezicht een ietwat groene kleur heb aangebracht. Je kan je afvragen waarom is dat? Wel dit is een stelling die grote portretschilders zeer veel gebruikte. Zij hebben onderzocht en bewezen dat er in een gezicht en het menselijk lichaam algemeen er een geel/groene tint aanwezig is die gevormd wordt door de doorbloeding van de huid. Waar krijg je deze doorbloeding het beste te zien, meestal in de iets minder belichte kanten van het gezicht of het lichaam. Door deze groen/blauwige kleur te gebruiken krijg je ook in de schaduwkant van het gezicht het doorzichtige karakter van de huid te zien.
Ook kan je op de foto goed zien waar de donkere en lichtere plekken van het gezicht aanwezig zijn. In een volgende fase zal dit nog meer naar voren treden. Ook zie je duidelijk dat de verschillende vormen zoals de ogen, oren, neus en mond reeds goed hun vorm en ook al redelijk wat kleur bezitten. Het is namelijk zeer voornaam dat je tijdens het hele schilderproces deze vormen en kleur verschillen goed in acht neemt.
Tenslotte wil ik nog de aandacht verstigen op de bril. Je ziet hier duidelijk dat de bril deel uitmaakt van het gezicht. In mijn vorige bespreking liet ik al duidelijk merken dat dit een essentieel gegeven is om de bril tegelijkertijd met het gezicht mee te schilderen. Hier kun je ook zien waarom dit is. Ik ga dit nu niet uitleggen, maar als iemand van mijn toeschouwers, één of meerdere redenen kan bedenken waarom het zo belangrijk is om reeds van in het begin deze bril mee te schilderen, en deze redenen wil neerschrijven bij dit artikeltje, wel dat zou ik zéér attent en fijn vinden.. Het zou natuurlijk aangeven dat er serieus mee gedacht wordt met mijn besprekingen.
Volgende bespreking handelt over de eerste opzet van Pieter zijn

gezicht.

Geschreven door priet om 11:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 21 december 2006

Pastel "Zelfportret met Pieter" :fase2/deel 1

Vandaag wil ik beginnen met het schilderen van het portret van de beide personen. Zoals steeds met een portret begin ik met het hoofd van de geportretteerde weer te geven. Ook in dit geval volg ik die werkwijze en ik begin met mijn hoofd omdat dit voor mij op dit moment het gemakkelijkst te schilderen is. Op de foto kan je zien dat ik een redelijk donkere kleur opzet. Dit doe ik om reeds van in het begin een stevige ondergrond te hebben. Ook is het van belang dat ik alle onderdelen van het gezicht in deze eerste kleurfase zo goed als mogelijk weergeef. Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat ik een goede ondertekening maak waarin reeds alle onderdelen vrij goed en juist zitten. Je kan zien dat ik ook de bril die ik draag, als een onderdeel van het gezicht schilder. Je kan je natuurlijk afvragen waarom doet hij dat? Deze bril is op dit moment zo met mijn gezicht vertrouwd geraakt waardoor hij een wezenlijk onderdeel van herkenning is geworden. Wanneer ik nu de bril zou weglaten (om bijvoorbeeld eerst de ogen te schilderen) en hem dan achteraf ga bij schilderen, dan bestaat de mogelijkheid dat hij er gaat uitzien alsof hij op mijn gezicht geplakt is. En dat mag zeker de bedoeling niet zijn. Ook kan je zien dat ik de oren een redelijk goede vorm gegeven heb. Waarom spreek ik over mijn oren, wel om de eenvoudige reden, dat die ook prominent aanwezig zijn aan mijn hoofd. Ook mijn neus is een prominente verschijning in mijn gezicht waardoor zij de wezenlijke kenmerken van Pierre Vanstipelen zijn. Daarom is het heel belangrijk om die in het oog springende delen van in het begin op de goede plaats te zetten en tevens te zorgen dat ze de juiste vorm en grootte hebben. Ook heb je bij mij natuurlijk nog een ander goed herkenningspunt en dat is de snor en het baardje, ook die zijn zoals je ziet reeds goed aangegeven.
Voor Pieterke ga ik het zelfde te werk. Ook bij hem zoek ik naar de meest in het oog springende kenmerken. In zijn geval zijn dat zijn neusje en de ogen. Zijn neusje heeft de vorm van de neus van zijn bompa (toen die klein was) en hij heeft heel blauwe en redelijk grote ogen. Tevens heeft hij op dat moment nog weinig haar en dan tekenen we er evenveel als bij zijn Bompa (heel weinig, grapje natuurlijk).
Op dit moment zijn alle onderdelen geplaatst en ga ik in een volgende bespreking verder werken aan mijn hoofd. Door alles iets beter uit te werken zowel de kleur als de vorm. Daarna neem ik het hoofd van Pieter nog eens onderhanden alvorens verder te gaan met klederen en handen.

Geschreven door priet om 15:28 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 19 december 2006

Pastel: "Zelfportret met Pieter":fase1/deel3

Vandaag enkele woorden over de handen. Alvorens met de uitwerking van het schilderij te beginnen wil ik nog even de aandacht vestigen op de handen van de twee personen op het schilderij. Op de foto bij dit artikeltje zie je twee paar handen die kort bij elkaar liggen. Behalve dat één paar van een klein kind is en het ander van een ouder iemand zeggen die handen nog andere zaken.
1) de uitnodigende beweging van Pieters rechterhand naar de toeschouwer
2) de linkerhand van Pieter rust op mijnmijn linkerhand net alsof hij wil zeggen dat is mijn bompa
3) het duidelijk kontrast tussen Pieters handen die nog heel gaaf en teer zijn ten opzichte van mijn handen die meer hebben meegemaakt dan het gewone.
Ik weet dat dit alles voor mij een bijzondere betekenis heeft en ik hoop dat ik die betekenis door middel van dit schilderij kan overbrengen op de toeschouwer.
Mijn volgende bespreking zal handelen over het uitwerken van de gezichten.

Geschreven door priet om 21:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 16 december 2006

Pastel: Zelfportret met Pieter: fase1/deel 2

Vandaag wil ik iets meer zeggen over het didactisch materiaal dat ik zal gebruiken voor dit zelfportret. Ik werk met verschillende foto's en met een spiegel. In de spiegel kan ik mezelf bekijken om hier en daar wat correcties en kenmerken van mezelf beter te observeren; Voor Pieter gebruik ik verschillende foto's die uit verschillende standpunten getrokken zijn. Wat ik natuurlijk in dit geval belangrijk vind is dat ik een aantal poses heb waar onze handen duidelijk op staan. Het is belangrijk om de handen goed te kunnen observeren omdat ik zelf dit onderdeel van het portret als focuspunt wil schilderen. Ik geef hierbij twee foto's waarop je goed kan zien hoe ik de handen van de ene en andere foto combineer tot een nieuwe pose die mijn inziens goed is voor te schilderen.
Morgen wil ik nog iets meer vertellen over het onderdeel handen waarbij ik de handen sie getekend zijn even uitvergroot.

Geschreven door priet om 12:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 14 december 2006

Pastel: Zelfportret met Pieter;fase 1:deel 1

Zoals ik enkele weken geleden reeds zei hebben we eind maart 2007 een groepstentoonstelling met onze Kunstkring Alkanna. Voor deze tentoonstelling hebben we onszelf een opdracht meegegeven. We willen iets extra's brengen op deze tentoonstelling omdat deze tentoonstelling georganiseerd wordt voor het 25 jarig bestaan van onze kunstkring. De opdracht die we ons gegeven hebben is om een zelfportret te maken. Ieder lid vrij is om te kiezen welk portret hij /zij maakt en in welke stijl hij/zij dit portret wil maken.Vanaf vandaag wil ik de sluier oplichten in verband met mijn schilderij "Zelfportret met Pieter".
Steeds als ik aan een portret werk probeer ik een zo goed mogelijk gelijkende en gedetaïlleerde tekening als voorontwerp te maken. Dat wil zeggen dat ik zeer goed de verschillende proporties van de geportretteerde (persoon of ander onderwerp ) aangeef, maar ook zeer goed en reeds van in het begin van de tekening, de licht en donker partijen weergeef. Deze werkwijze heeft als positief gevolg dat ik me tijdens het werken aan het portret niet altijd meer tot het uiterste moet concentreren of de verhoudingen juist zijn, en de schaduwpartijen op de juiste plaats zitten. Hierdoor kan ik alle aandacht geven aan de kleur, stofuitdrukking, en afwerking van het schilderij. Want voor mij blijft er één zaak als een paal boven water overeind staan, dat wanneer ik een portret van iemand maak steeds naar een grote gelijkenins van de geportretteerde streef. De hele uitleg die door menig "modern kunstenaar" naar voor wordt gebracht, dat niet de gelijkenis van belang is maar het werk op zich, kan ik voor een groot gedeelte volgen zolang het maar niet om een portret van iets of iemand gaat.
Ik wil hier ook mee zeggen dat als ik een portret van een koffiepot, boom of dier maak, ik probeer te bereiken dat de toeschouwer het geportretteerde ook kan thuis wijzen als een koffiepot, boom of dier. Dit is voor mij essentieel in "mijn kunst" en daar discussieer ik zelfs niet over. Om het nog eens kort en goed te zeggen als je een portret wil schilderen is het voor mij belangrijk dat je het geportretteerde goed kunt herkennen. En dit in de vorm, kleur of hoedanigheid dat het onderwerp zich aan mij voorstelde.
Tot daar de uitleg over wat ik onder portretschilderen versta. Iemand die zegt dat hij dan evengoed een foto kan nemen wel die moet dan maar een foto nemen, alleen moet hij bedenken dat een foto, een object is dat mijn door middel van een fototoestel gemaakt is. Een foto zal dan ook steeds de harde werkelijkhieid weergeven hoe goed of slecht dat die werkelijkheid ook is. Dit heeft natuurlijk ook zijn positieve en zeker zijn didactische waarden, maar en dat is mijn persoonlijke mening, een schilderij (portret) heeft net dat tikkeltje meer dan die didactische werkelijkheid . Misschien wel door de manuele arbeid die de kunstenaar er voor moet opbrengen, maar zeker door de emotionele betrokkenheid die een kunstenaar ervaart bij het vervaardigen van zijn kunstwerk. Door deze laatste gewaarwordingen of ervaringen kan de gevoelswaarde die er van een schilderij uitgaat niet geëvenaard worden. Eén ding is zeker, dat een schilderij steeds gemaakt is met gevoel en liefde voor enerzijds het schilderij maar ook voor "de of het geportretteerde" object.
Op de foto die ik bij dit artikel plaats zie je dus de uitgangstekening die ik gebruikte voor het portret van Pieter en mij maar ook moet je eens kijken naar de handen van de twee geportretteerde. Die handen hebben voor mij een belangrijke betekenis. Zij krijgen dan ook een prominente rol en plaats in het schilderij. Ik hoop dat het schilderij daardoor nog een extra dimensie krijgt en niet enkel een portret of voorstelling van twee mensen is maar dat ook de verbondenheid, liefde en levenservaring tussen en van de twee geportretteerde tot uiting komt.
Op dit laatste zal ik tijdens de bespreking van het portret nog uitvoerig terug komen.
Ik hoop dat deze reportage voor mij een bron van voldoening zal zijn over het geleverde werk. Maar nog meer hoop ik dat het voor de bezoekers van dit blog weer een bron van inspiratie en ontspanning zal zijn.

Geschreven door priet om 12:25 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 11 december 2006

Eindfase aquarel Zicht op Eigenbilzen

Vandaag wil ik dit hoofdstukje afsluiten. Het schilderij is af en ik heb ook de uitslag over de vraag "welke passepartout het mooiste is" rond het schilderij. Er is gekozen voor alle drie de samenstellingen. De linkse samenstelling heeft het meeste stemmen gehad namelijk 8. Nr twee was de middenste opstelling met 5 stemmen en nummer drie was het rechtste met twee stemmen. Zoals een goede huisvader volg ik hiermee de meerderheid en dus is het linkse schilderij het beste. Ik geef nogmaals de foto van het schilderijtje nu iets groter en misschien ook beter zichtbaar.
Vanaf morgen begin ik de bespreking van mijn zelfportret met Pieterke.

Geschreven door priet om 21:12 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 6 december 2006

Slot over aquarel "Zicht op Eigenbilzen vanuit de Krombeek";

Eindelijk kan ik vandaag weer achter mijn pc zitten. De ziekte die me meer dan een week heeft plat gekregen was niet alleen fibromyalgie en een oorontsteking maar ook een ferme longontsteking. Dat laatste weten we pas sinds maandagmorgen. Doordat ik maandag zo ellendig en ziek was ben ik terug geweest naar mijn huisdokter voor een nieuw onderzoek. Ik was verleden week zaterdag nog op consultatie geweest maar kreeg toen een vervanger die vaststelde dat ik een oorontsteking had opgelopen en dat de fibromyalgie blij meespeelde in het geheel van koorts. Maar toen de koorts niet zakte met de medicamenten die ik kreeg en ik alleen maar ellendiger werd ben ik dus maandag terug geweest. En na een zéér grondig onderzoek kreeg ik volgende diagnose voorgeschoteld, inderdaad fibromyalgie is er maar die is er altijd, oorontsteking was al beter (ik vond dit wel raar op zo'n korte tijd), maar er was iets anders bij gekomen namelijk een longontsteking. Nu kan je mij allles vertellen maar niet dat ik die longontsteking heb bijgekregen door gewoon binnen op mijn bed te liggen. Dat heb ik ook verteld aan mijn huisarts, die glimlachte eens fijntjes en zei verder niets. Alleen drong hij er op aan dat ik de andere medicamenten mocht laten voor wat ze waren en die sterkere antibiotica moest nemen. Dan moest het ten laatste vanaf woensdag (vandaag dus) beter gaan. Indien dit niet het geval waset dan moesten er nog foto's genomen worden. Vandaag aan de telefoon heb ik hem kunnen zeggen, kameraad ( ik kom reeds meer dan dertig jaar bij deze dokter) je bent een kei en het is met uw beroep net zoals in de andere beroepen denk ik, "die ouwe alleskunners maken ze niet meer". Hij heeft deze keer wel hardop gelachen en gezegd als gij het zegt Pierre zal het wel zo zijn zeker. Verzorg je deze week nog maar goed en alls is weer vergeten.
Als afsluiter van mijn stukje over de aquarel wil ik nogmaals de bezoekers laten beslissen welke de beste Paspartoutes zullen zijn rond dit schilderijtje. Ik hoop redelijk wat meningen binnen te krijgen en zoals vorige keer zal de meerderheid beslissen.

Geschreven door priet om 13:03 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 2 december 2006

Aquarell:Zicht op Eigenbilzen vanuit de Krombeekvallei:fase2:deel2

Een mens heeft het niet altijd zoals hij het zou willen . Ik heb een hele tijd plat gelegen wegens de fibromyalgie en daarbij een ferme oorontsteking. Vandaag is het voor het eerst deze week dat ik me iets beter voel, alhoewel het deze morgen helemaal niet lukken wou. Maar van de nood een deugd makend en eindelijk weer het één en ander te kunnen schrijven over het laatste werkje doet goed.
Veel ga ik niet vertellen, maar ik wil wel vandaag even het midden gedeelte van het schilderij bespreken. Dit is het gedeelte waar de bloesems tot hun recht dienen te komen en dit is ook het gedeeldte waar ik het meeste moeite mee gehad heb. Je ziet op de foto dat dit gedeelte van het schilderij redelijk open diende te blijven om natuurlijk de bloesems te kunnen weergeven. Toen ik bezig was heb ik op verschillende manieren getracht die bloesems weer te geven en tenslotte heb ik besloten om de schaduwpartijen in de bomen te schilderen. Dit is natuurlijk ook gemakkelijker gezegd dan gedaan. Toen de schaduwpartijen er stonden vond ik dat alles weer te donker van kleur was en ben ik beginnen te krabben met een scherp mesje. Door op deze manier het papier op te ruwen kreeg ik terug de witte ondergrond van het papier te zien. Willeswaar een ander soort wit dan het wit dat ik voor ogen had maar toch een wit dat veel beter was dan dekwit uit de tube. Als ik nu alles overschouw en het hele schilderijtje bekijk is het resultaat niet zo slecht geworden.
De volgende bespreking zal ik de verschillende paspartoutes tonen die ik rond het schilderijtje wil zetten en dan is dit werkje klaar voor het nageslacht.

Geschreven door priet om 16:36 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 25 november 2006

Aquarel: Zicht op Eigenbilzen: fase 2:deel 1

Vandaag ga ik nog iets verder met de uitwerking van het schilderij. Je ziet op de foto dat ik nu ook het middengedeelte van het schilderij heb uitgewerkt. Het probleem dat ik in de vorige fase aanhaalde over de bloesems die ik nog moest aanbrengen heb ik op een voor de leek misschien onorthodokse manier aangepakt. Toch is het een veel toegepaste methode. hoe ik dat gedaan heb bespreek ik in de volgende fase. Vandaag wil ik er even op wijzen dat het niet zo evident is om een landschap als dit toch een bepaalde sfeer mee te geven. Zeker als je schildert zoals ik schilder is dat niet altijd even gemakkelijk. Ik wil namelijk steeds het onderwerp weergeven zoals het zich ook voordoet ter plekke. Ik had mij voorgenomen om alles veel losser te schilderen dus veel transparanter en met heel veel water, maar dat heb ik bij nader inzien toch weer niet gedaan. Waarom, Wel ik voelde mij niet gelukkig en goed bij die werkwijze, wat niet wil zeggen dat ik het opgeef om dat te doen. Voor mij telt het gevoel dat ik heb tijdens het schilderen en hier kreeg ik weer een goed gevoel naarmate ik vorderde. En het is toch het gevoel wat telt bij schilderen. Daarbij zegt het spreekwoord ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is, en ik ben nogal fijn gebekt zal ik dan maar denken.
Je kan op de foto zien dat ik de groene kleuren, die veelvuldig voorkomen, vrij gedeferentieerd heb weer gegeven. Ik bedoel hiermee dat er verschillende groenen in dit schilderij aanwezig zijn en dat het schilderij zelf niet te eenzijdig "groen" overkomt. Het was mijn bedoeling om een lente gevoel mee te geven, en de kleuren van de bladeren, gras en de struiken zo lichtvoetig als mogelijk weer te geven. Hierdoor hoop ik dat dit schilderijtje toch dat sprankelende, dat aan de lente eigen is, kan oproepen. Ook zie je dat het aan het begin van de lente want er is zelfs een boom die nog geen bladeren heeft. Ook heb ik mijn uiterste best gedaan om de maretak die veelvuldig in de bomen aanwezig is zo natuur getrouw mogelijk weer te geven, maar dit onderdeel mocht ook weer niet de boven hand nemen in het schilderij. Zo zie je maar weer dat er verschillende valstrikken en valkuilen aanwezig waren.

Geschreven door priet om 00:28 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Archief

Meer van Pastel- en andere tekeningen