Vandaag wil ik weer wat verder gaan met de uitleg over dit voor mij toch wel experimentele schilderij. Op de foto kan je nu goed zien dat de iris een eerste kleurlaag heeft gekregen. Het is verbazend, hoe goed het pastel hecht aan het schilderslinnen. Ik heb ook de indruk dat je tamelijk veel lagen kunt aanbrengen, alvorens de ondergrond verzadigd is. Je ziet op de foto nu reeds de verschillende onderdelen van de iris zelf. De kleur is op dit moment nog niet wat het moet zijn, ook de details zijn nog niet aangebracht, maar zoals ik reeds zei het is ook nog maar de eerste laag. Wat wel heel goed meevalt is de bewerkbaarheid van de ondergrond en dat is eigenlijk een van de zaken die ik zocht. Aan de hand van de volgende lagen, die ik nu ga opbrengen, zal ik kunnen zien of het de moeite loont om op deze ondergrond verder te gaan. Eigenlijk kan ik nu reeds zeggen dat het experiment voor 50% geslaagd is gezien het resultaat, (bewerkbaarheid van het medium met pastel en de mogelijkheid voor grote schilderijen te maken) tot nu toe. Wat het tevens interessant maakt is dat ik door het schilderslinnen ook grotere pastelschilderijen kan gaan maken. Alleen zal ik er moeten op letten dat de grootte van een schilderij bepalend is voor het gewicht. Het gewicht van een afgewerkt schilderij wordt immers voor het grootste deel bepaald door het gewicht van het glas, dat steeds voor een pastelschilderij als bescherming voor het pastel, dient aanwezig te zijn.. Maar dat is stof voor later ik zal nu proberen om dit schilderijtje verder uit te werken en eerst zien welk resultaat dit gaat opleveren. Morgen ga ik de tweede fase bespreken met een intenser kleurgebruik.
Eindelijk ben ik er nog eens aan geraakt. Aan wat ben je geraakt, zul je misschien denken, wel eindelijk nog eens aan het schilderen toegekomen. Ik heb vandaag een nieuwe foto geplaatst om te laten zien welke vorderingen er gemaakt worden met dit nieuwe project. Op de foto kan je zien dat ik het linnen van een achtergrond voorzien heb en ook een aanzet gegeven heb voor de iris bladeren. Het werken op dit schilderslinnen is toch even wennen hoor. In de eerste plaats is de ondergrond (het linnen) een stuk ruwer als de ondergronden waar ik mijn andere werken op maakte. Dit komt natuurlijk ook door het feit dat ik geen linnen genomen heb met een fijne mazige struktuur. Een tweede zaak die mij tot nu toe opvalt is, dat er heelwat pastel in de tekening kruipt alvorens je een goede dekking hebt, maar dat is een kwestie van gewoon worden natuurlijk. Een derde zaak is de indruk die ik krijg dat de kleuren nu veel mooier en helderder worden op het linnen als op andere ondergronden. Of dit werkelijk zo is weet ik nog niet maar dat zal ik snel genoeg ondervinden. Als laatste wil ik zeggen dat ik ook de indruk heb, dat het van groot belang zal zijn om een juiste tekening te maken, omdat je anders veel werk zult hebben om alles juist te plaatsen en herschikken. Tot slot kan ik zeggen dat iemand mij op de hoogte heeft gebracht van het feit dat hij in de jaren '70 ook op schilderslinnen heeft gewerkt met pastel en dat dit redelijke tot goede resultaten leidde. Het was vooral interessant om grote formaten te maken aldus Robert. Dus laten we afwachten wat het voor mij wordt, maar ik heb er een goed oog op. Morgen breng ik het vervolg met de uitwerking van de iris zelf.
Vandaag wil ik een start maken met een nieuw project . Ik heb reeds gezegd dat ik het zelfportret reeds af gemaakt heb maar dat ik dit nog niet volledig ga vrijgeven. Ik ben namelijk met een nieuw project gestart en met nieuw bedoel ik hier ook volledig nieuw. Ik ga proberen een pastel te maken op schilderslinnen. Waarom ik dit uitprobeer is waarschijnlijk te verklaren als een drang om nieuwe horizonten op te zoeken en iets speciaals te maken. Op bijgaande foto zie je dat ik op de achterzijde van schilderslinnen een tekening gemaakt heb. De tekening zal een iris moeten voorstellen en ik ga er onmiddelijk bij vertellen dat in dit geval het kunstwerk ondergeschikt zal zijn voor mij. In dit geval wil ik de pasteltechniek uitproberen op een voor mij nieuwe ondergrond. Ik heb reeds gewerkt op verschillende ondergronden (zandpapier, passepartoutkarton, pastelpapier, en pastelkarton enz.) maar nog nooit heb ik met pastel op linnen gewerkt. Om dit mogelijk te maken heb ik een stuk linnenschildersdoek genomen en dit opgeplakt op afval van laminaatvloer. Je kan dit schildersdoek natuurlijk ook op een andere ondergrond plakken maar ik had deze laminaat bij de hand en het voordeel van deze laminaat is dat het zeker niet krom gaat trekken en zeer glad van oppervlak is. Toen het doek opgeplakt was ben ik hem gaan insmeren met behangerslijm. Door deze lijm kon ik het oppervlak iets meer te egaliseren maar toch bleef er nog een structuurover op het linnen. Toen dit alles droog was heb ik er de huidige tekening opgezet met wit pastelpotlood. Ik heb boven in de hoek van het werkstuk reeds even geprobeerd te werken met pastel en ik moet zeggen dat het pastel hecht enorm goed aan het doek. Ik hoop dat ik hieruit iets kan leren en dan door verder te experimenteren iets nieuws te ontdekken. Indien dit experiment zou lukken zou me dat goed uitkomen want ik zou op termijn eer redelijk groot pastelschilderij willen maken. Om dit te realiseren moet ik beschikken over een ondergrond uit een stuk en die ondergrond mag natuurlijk ook niet te zwaar wegen. Zoals je weet kan je schilderslinnen op spieramen trekken (waar ze olieverfschilderijen op maken ) en die schilderijen zijn natuurlijk niet te zwaar van gewicht. Zoals je ziet kan dit een heel interessant experiment worden en nu duimen voor het vervolg.
Vandaag wil ik nog iets meer zeggen over hetgeen ik gisteren de extra dimensie noemde . Ik plaats een onderdeel van de tekening bij dit artikeltje dan kun je goed zien denk ik wat de extra dimensie is. Meer ga ik hierover niet zeggen want anders is de aardigheid eraf en degenen die denken wat het betekend mogen mij altijd een mailtje geven met hun gedacht dat maakt het extra spannend ook voor mij.
Zoals ik gisteren reeds zei wil ik vandaag nog even iets verder de sluier oplichten in verband met mijn schilderij "Zelfportret met Pieter". Steeds als ik aan een portret werk probeer ik een zo goed mogelijk gelijkende en gedetaïlleerde tekening te maken. Dat wil zeggen dat ik zeer goed de verschillende proporties van de geportretteerde aangeef maar, ook zeer goed en reeds van in het begin van de tekening, de licht en donker partijen weergeef. Dit heeft tot gevolg dat ik me tijdens het werken aan het portret niet altijd meer tot het uiterste moet concentreren of de verhoudingen juist zijn en de schaduwpartijen op de juiste plaats zitten, maar dat ik alle aandacht kan geven aan de kleur, stofuitdrukking, en afwerking van het schilderij. Want voor mij blijft er één zaak als en paal boven water overeind staan en dat is , als je een portret van iemand maakt dan wil ik dat het gelijkend is. De hele uitleg die door menig "modern kunstenaar" naar voor wordt gebracht dat niet de gelijkenis van belang is maar het werk op zich, kan ik voor een groot gedeelte volgen zolang het maar niet om een portret van iets of iemand gaat. Ik wil hier ook mee zeggen dat als ik een portret van een koffiepot, boom of dier maak ik wil dat de toeschouwer het geportretteerde ook kan thuis wijzen als een koffiepot, boom of dier. Dit is voor mij essentieel en daar discussieer ik zelfs niet over. Om het nog eens kort en goed te zeggen als je een portret schildert is het voor mij belangrijk dat je de geportretteerde goed kunt herkennen in de vorm of wijze dat het onderwerp zich aan mij voorstelde. Tot daar de uitleg over wat ik onder portretschilderen versta en iemand die zegt dat hij dan evengoed een foto kan nemen wel die moet dan maar een foto nemen aleen moet hij bedenken dat een foto een ding zonder gevoel is en dat een schilderj steeds gemaakt is met gevoel en liefde voor enerzijds het schilderij maar ook voor de of het gepotretteerde. Op de foto die ik bij dit artikel plaats zie je dus de uitgangstekening die ik gebruikte voor het portret van Pieter en mij maar ook moet je eens kijken naar de handen van de twee geportretteerde. Die handen hebben voor mij een belangrijke betekenis en krijgen dan ook een prominente rol in het schilderij. Ik hoop dat het schilderij daardoor nog een extra dimensie heeft, niet enkel een portret of voorstelling van twee mensen Maar op dit extra gedeelte wil ik later terug komen.
Een paar dagen geleden schreef ik dat ik mijn volgend project zou voorstellen. Wel het is iets later geworden dan ik gedacht had maar ik heb mijn tijd goed doorgebracht hoor. Ik heb in de eerste plaats intens genoten van het mooie weer de afgelopen dagen en dit samen met mijn kleinzoon Pieter. Ik heb gewerkt aan het jubileum boekje voor Alkanna. en ook nog de belastingsbrief voor de Koninklijke Limburgse Federatie voor Beeldende Kunsten ,waarvan ik penningmeester ben, ingevuld. En om af te ronden heb ik verschillende onderwerpen gezocht voor schilderijen te maken en natuurlijk geblogt. Dus ik denk dat ik mijn tijd goed doordgebracht heb. Om toch reeds een voorsmaakje te geven van één van mijn volgende schilderijen wil ik vandaag even de tip van de sluier oplichten. In de eerste plaats wil ik nog even zeggen dat ik zeer blij was te horen dat verschillende bezoekers zeer benieuwd zijn naar mijn zelfportret. Ik kan hen geruststellen het is zeer goed geworden. Dit betekend dan ook dat het reeds af is maar ik ga nog niet het eindresultaat laten zien, om de eenvoudige reden dat ik dit tot het laatste wil houden. Wat ik wel wil laten zien is de foto waar ik naar gewerkt heb maar die ik hier en daar wat heb aangepast. Dus op de foto zie je mij met mijn kleinzoon Pieter die toen de foto genomen werd ongeveer een 8 tal maanden oud was. Waarom ik een foto genomen heb waarop Pieter nog zo klein is heeft ook een verklaarbare reden namelijk dat ik mij had voorgenomen om kinderen te schilderen op verschillende ouderdom. Nu dat Pieter op deze ouderdom gekomen is wil ik hem als model nemen waarbij ik dan ook zeer goed de anatomische veranderingen die hij in zijn nog korte leven reeds ondergaan heeft kan bestuderen. Zo zal ik van Pieter een aantal portretten maken op verschillende momenten uit zijn nog jonge leven. Natuurlijk kwam mij dit goed uit omdat ikzelf ook op die foto stond en wij ons in de kunstkring die opdracht voor een zelfportret te maken hebben gegeven. Door deze combinatie kan men ook zien dat kleine kinderen de moeite zijn om te schilderen. Ik wil ook nog een portret van Pieter maken op de leeftijd van ongeveer 18 maanden en van nu, ongeveer 2 jaar en een half en zo verder zolang ik het nog kan. De portretten zullen allemaal gemaakt worden met pastel zodat ik een mooie reeks kan voorleggen. Morgen wil ik de tekening laten zien die diende als eerste fase van het schilderij.
Zoals ik reeds enige tijd geleden schreef gaan we in het voorjaar 2007 een tentoonstelling houden met de leden van onze Kunstkring. Deze tentoonstelling zal speciaal zijn in die mate dat onze kunstkring Alkanna in 2007, 25 jaar bestaat. Om dit alles een feestelijk karakter te geven gaan we een boekje uitgeven ter gelegenheid van dit jubileum. Op dit ogenblik ben ik bezig om de lay-out van het boekje uit te werken. Ik kan je zeggen dat er heel wat werk komt bij kijken als je iets degelijks wilt maken. We werken met drie mensen aan dit boekje om het geheel zijn nodige "grandeur" te geven. Maar, en dat is extra, ik moet ook de nodige nieuwe werken maken voor deze tentoonstelling. Het is niet zo vanzelfsprekend om met de fibromyalgie die mij vandaag ook weer in haar greep heeft, altijd de juiste instelling, de lichamelijke- en geestelijke rust te vinden om dit geheel succes vol af te ronden. Eén van de doelstellingen die we voorop gesteld hebben is dat alle leden een zelfportret dienen te maken en dat dit portret op de tentoonstelling dient in de openbaarheid gebracht te worden. Om zelf op tijd rond te komen ben ik gestart met de tekening te maken van mijn zelfportret en ik ga proberen een portret te maken in pastel. Het is niet evident om met je eigen portret op een tentoonstelling te staan maar goed we proberen er iets van te maken. Om niet steeds met dat zelfportret te moeten bezig zijn ga ik ook tegelijkertijd aan een aquarel werken. Dit zal gebeuren in de mate dat mijn gezondheid dit toelaat. Met welk werk ik eerst zal beginnen staat nu nog niet definitief vast maar het zal dat werk zijn wat ik hier als volgend project wil bespreken. Dus vanaf morgen start mijn nieuw project wat het zal zijn dat zul je morgen weten, indien je komt kijken natuurlijk. Toch wil ik zeggen dat ik doorga met het maken van nieuwe schilderijen en dat mijn volgend werk
Ik ben zeer gelukkig met het grote aantal reacties die binnengekomen zijn op mijn vraag om te helpen met het kiezen van de passepartout voor de aquarel. Er zijn 55 bezoekers geweest die zich de moeite hebben getroost om te antwoorden om één van de drie samenstellingen te kiezen. Maar waar ik het meeste plezier aan beleef is de prachtige omschrijvingen die sommigen onder u gegeven hebben om hun keuze te verantwoorden. Deze omschrijvingen zijn werkelijk fantastisch, omdat ze helemaal beantwoorden aan hetgeen ik probeer te bereiken met mijn blog. Namelijk iets anders tegen schilderen in het algemeen en schilderijen in het bijzonder te gaan aankijken. Terloops mag ik erbij vertellen dat ook mijn vrouw dezelfde keuze gemaakt had als de meeste bezoekers. Omdat ik de omschrijvingen zo mooi vind wil ik er hier enkele weergeven: - het schilderij is al warm genoeg van kleur en deze passepartout zorgt voor een aangenaam contrast - deze passepartout is neutraal en het gaat tenslotte om het schilderij - door de neutrale passepartout komt het kleurrijke van de pastel nog beter uit - de pastel vormt met deze passepartout een geheel - door deze passepartout is het net of het schilderij dichter bij komt en de nuances van de pastel komen beter naar voor - het schilderij komt beter uit net of er nu nog meer diepte ontstaat. - door deze passepartout gaat de aandacht meer uit naar het schilderij; de andere twee leidden de aandacht teveel af van het schilderij Er zijn ook verschillende mensen die gewoon zeggen dat voor hen dit de beste oplossing is en er geen uitleg aan geven. Wel dan kan je alleen zeggen dat zij een zeer goed kleur en overzichtsgevoel hebben en dat het me enorm pleziert om zoveel eenduidige gedachten te krijgen. Het wil niet zeggen dat de mensen die voor de andere samenstelling kozen geen goede keuze maakte. Neen zeker niet want ik koos ook voor een andere samenstelling als die het nu gaat worden. Zonder te overdrijven durf ik stellen, net zoals sommige bezoekers stelden, dat ze alle drie zouden kunnen dienen. Maar ik heb me verbonden om de samenstelling te nemen die de meeste van mijn bezoekers zouden aanduiden, en gelukkig behoort mijn vrouw tot deze groep, want anders zou ik misschien een probleem gehad hebben. De uitslag is nr.1: 23 stemmen, nr.2: 9 stemmen, en nr. 3: 13 stemmen dus in het totaal 55 stemmen waarvan 41 % koos voor nr: 1. Dus de eerste samenstelling zal het schilderij gaan vervolledigen. Nogmaals dank aan alle bezoekers die ingingen op mijn vraag om mee te helpen om de juiste passepartout te kiezen.
Zoals ik in mijn vorig stukje heb geschreven wil ik vandaag de foto tonen hoe mijn aquarel er uit ziet met aangepaste passepartout. Een lijst is er nog niet bij omdat ik die nog moet gaan kiezen bij de lijstenhandelaar. Waarom deze kleuren voor de passepartout bij deze aquarel? Wel ik heb verschillende mogelijkheden uitgeprobeerd waarbij ik steeds zocht om het geheel zo warm mogelijk te houden van kleur. Tot op het laatste moment heb ik een drietal samenstellingen weerhouden die ik hier wil laten zien. Ik vind ze alle drie geslaagd maar ik heb in overleg met mijn vrouw er voorlopig ééntje uitgekozen. Je zou je kunnen afvragen waarom ik die beslissing niet zelf neem. Wel ik heb reeds verschillende malen kunnen ondervinden dat mijn echtgenote met een grotere nuance tegen de verschillende samenstellingen aankijkt. Daar waar ik me toch meestal iets meer laat beïnvloeden door mijn gedachten rond het schilderij zelf. Een van de punten welke zeker van belang is, zij kijkt naar het schilderij en de omkadering net zoals een toeschouwer dat doet. Zij kijkt niet alleen naar het schilderij, maar ook naar alles wat er rond dat schilderij is, dus meer naar het gehele object zoals de meeste toeschouwers dat ook doen. Welk van de drie het gaat worden wil ik morgen op mijn blog zetten. Indien er bezoekers zijn die hun menig willen geven, welke samenstelling hun het best bevalt, dan wil ik die zeker graag vernemen dit om onze kijk te toetsen aan de kijk van mijn bezoekers.
Vandaag wil ik nog eens duidelijk het verschil laten zien tussen de start en de afgewerkte aquarel. Ik heb beide onderdelen nog eens langs elkaar geplaatst om duidelijk te maken wat je kan doen met een foto. Je ziet op deze samenvoeging heel goed dat je als schilder nog steeds een zeer grote vrijheid hebt ook al werk je naar een foto. Ook wil ik hiermee aantonen dat je zeker niet slaafs een bepaalde foto of onderwerp moet na tekenen. Ik wil dan ook nog even op een rijtje zetten wat er allemaal kan in het geval van het werken naar een foto. In de eerste plaats kan je de delen die je goed vindt behouden. Je kan die delen eventueel zelfs nog versterken. Dit kan je duidelijk zien aan de linkerkant van de gevel waar ik de kleuren nog sterker heb gemaakt dan ze op de foto al waren en ook de groeven iets sterker heb uitgevoerd dan op de foto. Ten tweede kan je onderdelen aanpassen. De rechterkant van de gevel heeft een heel andere kleur en ook een heel andere structuur gekregen. Hier kan je als "kunstenaar" zaken toepassen die je zelf goed beheerst en die in die zelfs een herkenbaarheid van je "kunstenaar zijn " gaan betekenen. Ten derde kan je onderdelen weglaten. Dit ga je natuurlijk alleen doen als je deze minder goed vindt of niet passen in je compositie. Zo heb ik in dit geval de deur die zich rechts naast de deur met doek bevindt helemaal weg gelaten. Ook de versillende buizen en afvoeren die niets toevoegen aan de compositie heb ik weggelaten. Ten vierde kan je ook nog elementen toevoegen waarvan je denkt dat die het geheel zullen versterken. Dit heb ik gedaan door de onderkant van een aantal kleuren te voorzien die een reflectie zijn van de kleurendie reeds in de gevel aanwezig zijn. Door dit toe te passen heb ik mijn inziens het geheel sterker gemaakt dan de oorspronkelijke foto. Tot slot wil ik zeggen dat ik redelijk tevreden ben over het geheel. Ook omdat het reeds een hele tijd geleden was dat ik nog een aquarel schilderde. Mijn volgend schilderij staat nog niet geheel vast maar ik denk dat ik nu ga proberen om een bloemen aquarel te maken. Als laatste deel in deze reeks wil ik morgen een foto van mijn aquarel tonen, afgewerkt met passepartout maar zonder kader omdat ik deze nog moet kiezen.
Pastelschilderij: Iris op geprepareerd linnen :fase 1:deel 3
Vandaag wil ik weer wat verder gaan met de uitleg over dit voor mij toch wel experimentele schilderij. Op de foto kan je nu goed zien dat de iris een eerste kleurlaag heeft gekregen. Het is verbazend, hoe goed het pastel hecht aan het schilderslinnen. Ik heb ook de indruk dat je tamelijk veel lagen kunt aanbrengen, alvorens de ondergrond verzadigd is. Je ziet op de foto nu reeds de verschillende onderdelen van de iris zelf. De kleur is op dit moment nog niet wat het moet zijn, ook de details zijn nog niet aangebracht, maar zoals ik reeds zei het is ook nog maar de eerste laag. 
