Mensen laten genieten van Kunst en iets mogen meegeven over mezelf, mijn hobby en mijn passie is het mooiste dat er bestaat.

Archief

Dinsdag 27 april 2010

Aquarel: Schatten uit de ...........Diepzee? Voorontwerp/deel 1

Schatten uit de Diepzee …..?
Vandaag ga ik weer beginnen met een nieuw schilderij. Het is ook een aquarel maar omdat ze nogal moeilijk en ingewikkeld is ga ik eerst een voorontwerp maken. Ik ga dit voorontwerp (op een kleine maat) maken om alles wat uit te proberen. Met alles bedoel ik dan de kleuren en de compositie. Het is namelijk niet zo eenvoudig om een aantal voorwerpen zo te schikken dat ze een goede compositie vormen.
Eigenlijk doe ik dat te weinig een voorontwerp maken. Ik heb altijd gedacht dat dit weggegooide tijd was maar nu ik me dat wat beter bekijk dan kan dit juist heel verrijkend gaan werken. Want zeg nu zelf het is toch een feit dat wanneer je een schilderij gaat maken dat redelijk groot in omvang is en dat je dat dan ook nog in één keer goed wilt maken je al een grote crack moet zijn om deze klus te klaren. Ook heb je het voordeel dat je bij een voorontwerp niet zo heel nauw moet kijken naar de verschillende onderdelen dit wil zeggen dat je eigenlijk veel beter kan experimenteren dan dat je rechtstreeks met het eigenlijke werk begint. Het zijn soms van heel kleine delen die beslissen over het wel of niet slagen van een schilderij.
Wanneer je nu met een voorontwerp aan het werk bent dan kun je losser gaan werken om achteraf de opgedane kennis om te zetten in een nieuw schilderij.
Zoals je op de bijgeplaatste foto kan zien heb ik het schilderij opgezet op een klein formaat en ik heb het tevens gedaan op een Block aquarelpapier. Het grote voordeel van zo’n blok is dat het papier aan de 4 zijden gelijmd is en dat het daardoor heel moeilijk kan gaan vervormen en of bobbelen. Hierdoor kan je ook iets minder zwaar papier nemen (al werk ik toch nog met 300 grams papier) wat ook minder kostelijk is .
Ik heb ook hier weer een tekening opgezet die redelijk gedetailleerd is en waar van ik dacht dat zij de juiste compositie zou inhouden. Als ik het geheel bekijk dan ziet het er werkelijk niet zo slecht uit en denk ik dat ik kan beginnen met het schilderen. Ook wil ik er nog bij vermelden dat ik met dit werk wil deelnemen aan de A. Wintersprijs 2010 en dat ik ook een beetje een stijlbreuk wil gaan maken in het geheel van mijn schilderen. Ik weet niet of dat dit gaat lukken maar ik zal in elk geval een poging daartoe ondernemen. Ik wil het eindwerk op redelijk zwaar papier (640 grams) gaan maken en ik wil ook een groot schilderij (volledig blad) maken.
Aan de hand van de volgende besprekingen zal je weer kunnen zien of me dat gelukt is of niet.

foto 007

Opbouw van een schilderij

Geschreven door priet om 23:59 16 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 19 april 2010

Pastel

Pastelschilderij: Durbuy

Vandaag ga ik een stukje schrijven over een schilderij dat ik in 1997/98 maakte maar waar ik de voorbije zomer zomaar ineens iemand aan de lijn kreeg die vroeg of ik deze schilderij nog had. Hij herinnerde zich dat hij deze schilderij ooit eens op een tentoonstelling had gezien. Ik had dit schilderij inderdaad nog maar ik had ze opgeborgen in mijn ladekast waar al mijn schilderijen die ik in de loop der jaren gemaakt heb opgeborgen liggen. Dat terug vinden is niet zo moeilijk omdat ik alles per 5 jaar in een lade opgeborgen heb en ik ben nu mijn 6 lade aan het vullen. Niet dat ik zoveel schilderijen produceer of thuis liggen maar toch het zijn er over de voorbije dertig jaren toch heel wat geworden.

Nadat ik het schilderij had opgevist kwam ik tot de vaststelling dat het werk er nog redelijk goed uitzag ondanks het aantal jaren in de kast. Maar ik moet zeggen eigenlijk komt er niets aan dit soort werken als ze goed opgeborgen of geconserveerd zijn. Dit was en is een pastel en pastels bewaar ik liggend met als beschermer een dun doorschijnend papier dat speciaal voor dit soort doeleinden gebruikt wordt. Ik ben alles nog eens gaan nakijken en heb hier en daar nog wat kleur bij aangebracht en heb er een nieuwe lijst voor gekocht en terug ingelijst. Want je mag wel weten wanneer ik een schilderij een redelijk tijd ingelijst heb en er is geen interesse voor dan haal ik het schilderij uit de lijst en vervolgens bewaar ik het werk los zoals hierboven beschreven. De lijst zelf bewaar ik ook maar het gebeurt meer dan eens dat ik zo’n lijst opnieuw kan gebruiken bij een ander schilderij en dan is deze lijst in gebruik of verkocht met dat ander werk. Wat er mis gegaan is weet ik niet maar ik heb geen foto genomen van het ingelijste werk en daar heb ik nu nog spijt van. Want toen ik alles klaar had heb ik de betrokken personen gemaild dat ik alles klaar had en zij zijn komen kijken. En wat dan gebeurt is zeer merkwaardig maar dan gaat zo’n werk opnieuw leven en niet in het minst voor mij zelf. Ik kan me dan perfect herinneren waar ik dat werk gemaakt heb en in welke omstandigheden. Dit werk heb ik niet op locatie gemaakt maar ik had tijdens een weekend in de Ardennen een aantal schetsen gemaakt en een behoorlijk aantal foto’s genomen van de locaties waar ik geschetst had. Ik kan er terloops bij vertellen dat ik honderden foto’s heb die ik allemaal bewaar in twee grote schoenendozen. Nu is dat allemaal niet meer nodig want met het digitale tijdperk dat we nu beleven kan je alle foto’s die je neemt gewoon op je PC plaatsen en ze zelfs nog aanpassen als je dat wil. Wel om een lang verhaal kort te maken die personen waren zo enthousiast over dit werk dat ze het zonder meer meegenomen hebben en het werk siert nu hun living. Waarom deze mensen zich dit werk nog herinnerde is even merkwaardig als eenvoudig zij zijn namelijk heel fervente bezoekers van de Ardennen en zij waren tijdens een van hun verblijven in de Ardennen in Durbuy geweest en hadden dit schilderij herkent en herinnerde zich dat zij ooit op één van mijn tentoonstellingen dit werk gezien hadden. En de rest is natuurlijk te mooi om waar te zijn namelijk dat een werk dat ongeveer twaalf jaar oud is ineens zomaar naar een nieuwe eigenaar gaat omdat deze zich nog herinnerde toen zij op de plaats waar het schilderij naar verwijst aankwamen en zeiden dat schilderij zouden we willen hebben.

En inderdaad zij hebben het nu en het hangt op een zeer mooie plaats, prachtig toch zowel voor mij als voor de nieuwe eigenaars.

Mijn volgende bespreking gaat weer handelen over een nieuw werk dat ik gemaakt heb en dat nu in de Regionale tentoonstelling van de A. Wintersprijs hangt in het Aldegondiskerkje van As. Deze tentoonstelling gaat door van 23 april (opening) tot zondag 16 mei 2010.

Foto 2009/002

Opbouw van een schilderij

Geschreven door priet om 11:20 27 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 10 april 2010

Aquarel

Zoals je op bijgaande foto kan zien ben ik gestopt met werken aan deze aquarel en heb ik ze op een passe-partout karton geplakt. Natuurlijk moet je er wel rekening mee houden dat het inlijsten van dit soort aquarellen een zeer persoonlijke aangelegenheid is.
Van de andere kant moet je er ook rekening mee houden dat je werk er aantrekkelijk gaat uitzien voor eventuele geïnteresseerden. Wat mij altijd voor staat als ik een werk inkader is dat ik er zelf een heel goed gevoel moet bij hebben dat wil dan ook zeggen dat ik het werk inkader zoals ik het zou aankopen voor mezelf.
Waar hou je dan rekening mee kan je denken? Natuurlijk moetje ervoor zorgen zoals ik hier boven al zei dat je het werk beter maakt. Het is niet zo dat het inkaderen van een werk dat niet goed is, het geheel uitstekend gaat maken. Maar het is wel zo, dat je door een heel goed werk slecht in te kaderen het goede werk veel minder tot zijn recht zal laten komen. En daar nijpt nog al eens het schoentje.
Want als je een werk er in het algemeen goed wilt laten uitzien dan moet je in de eerste plaats rekening houden met het werk zelf. Je moet naar het onderwerp kijken dat je geschilderd hebt. Is het een modern werk of is het een nostalgisch werk of onderwerp.
Is het een aquarel of een pastel of een olieverfschilderij. Want deze verschillende soorten mediums die je gebruikte vragen om een specifieke lijst. Zo zal je meestal voor een aquarel en of pastel het werk achter glas inlijsten terwijl je voor een olieverfschilderij eerder naar een zwaardere lijst zal overhellen zonder glas. Al zijn er tegenwoordig genoeg schildersdoeken die geen lijst meer krijgen, doordat het doek zo gemaakt is dat ook de zijkanten beschilderd worden. Het spreekt voor zich dat je voor een zeer modern werk eerder een strakke lijst gaat kiezen dan dat je een heel romantische lijst om dat werk gaat plaatsen.
Wanneer je bepaald hebt wat voor soort lijst het beste bij je werk past dan ga je kijken welke kleur van lijst er bij hoort. Hier komt vooral het gevoel kijken en ik moet zeggen daar falen nogal wat schilders mee. Soms denk ik hier had men toch wat beter dienen te letten op de toon en kleur van het werk om tot een goed resultaat te komen. Wanneer je bijvoorbeeld rond een donker werk onderwerp ook een donkere lijst gaat zetten dan gaat dat geheel nogal somber overkomen. Dit ga je proberen te vermijden tenzij dat je juist een heel sombere sfeer wilt oproepen maar dat is mij nog nooit gebeurt; die sombere algemene sfeer oproepen bedoel ik dan.
Bij pastel en aquarel komt er nog een moeilijkheid bij omdat je er dient voor te zorgen dat het werk niet in aanraking komt met het glas dat in de lijst zit. Want is dit wel het geval dan ga je negen op tien keren je werk beschadigen of bij het inlijsten zelf of achteraf als het ingelijst is. En de kleur van de passe-partout is hier zeker van het grootste belang.
Ik zie bij ons in de kunstkring dat er enkele mensen zijn die helemaal op zeker spelen, waar niets mis mee is, door te kiezen voor een heel lichte passe-partout. Indien men wat meer werk zou steken in het kiezen van de kleur van de passe-partout en indien men in sommige gevallen zou kiezen voor een dubbele passe-partout dan zou het werk er nog veel beter uitzien dan dat het bij die saaie zekere keuze het geval is.
Ik zelf kies tegenwoordig om mijn grotere aquarellen die op geschept papier gemaakt zijn om deze los of vlottend in te kaderen. Zoals je hier de wasbak met “Drinkbaar water “. Ik doe dit in de eerste plaats om zeker er voor te zorgen dat het schilderij tot zijn recht komt, maar ook dat je de prachtige gekrulde en ingesneden randen van het handgeschept papier kan zien. En ik kan zeggen dat er nu al meer en meer aquarellisten dit voorbeeld volgen. Natuurlijk is dit soort van inkaderen veel duurder dan gewoon een enkel passe-partout rond je aquarel te zetten. Want je gebruikt in de eerste plaats al handgeschept papier dat zelf al een stuk duurder is. Omdat je dit schilderij vlottend gaat inkaderen dien je ook een zwaarder papier te gebruiken wat ook weer duurder is; En je moet zowel je aquarel opvullen op je onderliggende passe-partout maar ook je passe-partout dien je als geheel op te vullen aan de zijkant in je lijst. Wanneer je dat tezamen telt dan kom je tot een hoger prijs dan het klassieke. Maar dan heb je ook iets speciaals waar het geheel beter van wordt en dat is voor mij de hoofdzaak.
Mijn volgende bespreking zal weer over een nieuw werk gaan welk dat verklap ik volgende keer.

foto 004

Aquarel

Geschreven door priet om 16:32 30 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 5 april 2010

Aquarel: Drinkbaar water

Vandaag weer wat meer over deze aquarel. Als je naar de bijgeplaatste foto kijkt dan zie je dat ze zo goed als klaar is. Wat heb ik nog gedaan? In de eerste plaats ben ik begonnen met het naamplaatje te schilderen waarop “Drinkbaar” staat. Het is natuurlijk ook daar dat de titel vandaan komt. Om zo iets te schilderen moet je natuurlijk geen expert zijn. Met een “sleper” als penseel kom je al heel ver. Een sleper is een vakterm voor een heel fijn penseel met heel lange haren. Wanneer je dit penseel in de verf doopt dan gaat het zich volzuigen met verf. Doordat het zo’n lange haren heeft kan je er een heel lange, en als je dat wil een heel dunne mee trekken of je kan er mooi woorden mee schilderen zonder tussentijds te moeten stoppen om terug verf te nemen. Het is dan ook belangrijk dat je als schilder weet welke penselen er in de handel zijn en waarvoor ze dienen. Ik heb soms de indruk dat er schilders zijn die alleen maar denken dat ze aquarel met ronde penselen dienen te maken. Maar dat is natuurlijk niet waar er zijn platte borstels met korte of lange haren, er zijn kattentong borstels maar er zijn ook verwaspenselen. Dit zijn meestal redelijk grote penselen die dienen om grote vlakken zoals luchten in te schilderen of in te wassen. Ook zie ik al eens dat er schilders zijn die met penselen met een lange steel aquarellen maken en eigenlijk zijn er voor te aquarelleren penselen met een korte steel gemaakt. Dit heeft te maken met de manier van vasthouden van een aquarelpenseel. Maar over dit onderwerp kan ik een heel artikel op zich schrijven en dat is vandaag niet de bedoeling. Het tweede stuk wat ik nog gedaan heb in dit schilderij is werken aan het bovenste gedeelte. Als je goed kijkt op de foto dan zie je dat ik een aantal dingen veel duidelijker opgezet heb. Ik heb geprobeerd om de kleur iets feller te maken aan de bovenkant maar ook heb ik een structuur gemaakt in het bovenste gedeelte van het schilderij. Ik vond namelijk dat alles nogal glad geschilderd was. Nu was dit bij zulk onderwerp niet abnormaal dat alles nogal glad overkwam, denk maar aan de tegels en de wasbak zelf. Maar door die structuur aan te brengen krijgt het schilderij als het ware meer body en dat is toch ook heel interessant. Ik heb voor deze structuur de verf vrij dik aangemaakt en daarna met een tamponneerborstel de verf opgebracht. Voor iemand die zich afvraagt wat is een tamponneerborstel ook weer, wel dit is een kortharige ronde varkensharen borstel die men gebruikt om bv een figuur op een muur te verven of te tamponneren. Dit werkje moet je niet doen als je minder zwaar aquarelpapier hebt genomen. Want door het tamponneren duw je de borstel steeds opnieuw met een bepaalde kracht op het papier waardoor het papier steeds een kleine beschadiging oploopt. Wanneer je dan minder zwaar papier hebt dan is de kans groot dat je op een bepaalt moment het papier in die mate gaat beschadigen dat je door het papier uitduwt en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Maar voor zulke grote aquarellen neem ik al redelijk zwaar papier in dit geval 640gr/ m². Dit is al een van de zwaardere soorten die zich redelijk goed laat bewerken. Ook heb ik geprobeerd om dit vlak te doorbreken met een andere kleur en ik dacht waarom zou ik niet proberen om er een oude spiegel op aan te brengen waarin je nog zoiets als een gezicht kan zien. Ik weet niet of er al iemand aan gedacht heeft dat je een gezicht kan zien in die blauwe waas maar in elk geval dit is de bedoeling geweest. Tot slot heb ik ook nog wat kleur op de houten lambrisering aangebracht waardoor ook dit een betere uitstraling krijgt en heb ik hier en daar nog wat verf aangebracht of enkele kleinigheden gecorrigeerd. Zo heb ik ook nogal wat werk gestoken in de voegen tussen de tegels. Deze voegen moesten namelijk niet al te veel zouden opvallen want dan had je het risico dat je een raster op het schilderij zou zien en dat is ook weer niet de bedoeling. Want het lijkt allemaal heel eenvoudig om tussen de tegels een aantal voegen aan te brengen maar ik kan je verzekeren dat dit zeker niet het geval is. Je moet er in de eerste plaats voor zorgen dat deze voegen niet gaan overheersen maar ook dien je er in dit geval voor te zorgen dat het geheel niet al te zuiver is gezien de rest van het schilderij. Maar ook daar ben ik redelijk tevreden over een paar kleine missertjes niet te na gesproken. Ik kan nu zeggen dat dit schilderij ook weer klaar is en dat ik bij de volgende bespreking het volledig afgewerkte en ingelijste werk ga bespreken.

foto 005

Opbouw van een schilderij

Geschreven door priet om 11:51 12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 25 maart 2010

Aquarel: Drinkbaaar water "Mijn van Waterschei" Fase 1 / deel 6

Ik ga vandaag weer wat meer schrijven over deze aquarel. Natuurlijk kan je zien dat ik een stuk uit een foto van mijn werk geknipt heb, maar op dit stukje kan je perfect zien hoe alles van de leiding en de kraan geschilderd is.

Je ziet nu duidelijk dat ik nog een aantal dingen verder afgewerkt heb. De kraan zelf heb ik van wat meer kleur voorzien. Dit was wel nodig omdat hij in de vorige fase nog veel te bleek van kleur was. De reden waarom ik dit gedaan heb is doodeenvoudig gekomen omdat “hij “ (de kraan) nog niet genoeg “kraan” was naar mijn goesting. Ik heb aan de aansluiting bij de muur wat meer kleur gebracht door een heel klein beetje gouden oker aan te brengen. Dit heeft als gevolg dat de kleur van de weerspiegeling van de buis niet te hard is maar dat zij een goede aanvulling is voor de reflectie die de buis op de kraan werpt. Nu kun je natuurlijk gaan zeggen wat zijn dat voor “pietluttigheden” maar ik geef je hier een voorbeeld waar dit soort “kleine” aanpassingen zeer nuttig en haast onmisbaar voor zijn. Hiermee kan je, je werk dat beetje meer te geven dan het gewone. Je kan tevens zeer goed zien dat ik de buizen ook van dezelfde kleur voorzien heb. Het zijn maar heel kleine vlekken, maar die vlekken geven net die meerwaarde aan je werk. Ze maken alles wat realistischer maar ook de eenheid van kleur wordt hierdoor bevestigd en het is daar waar ik naar streef. Ik zeg er wel in één adem bij, dat dit hetgeen is waar ik naar streef, dat hoeft daarom voor een andere schilder helemaal niet het evangelie te zijn.

Je moet ook eens kijken naar de “mof” die net voor de tweede bocht zit. Deze mof is zeker niet het scheldwoord voor een Duitser maar het is de naam voor één van de toebehoren bij dit soort verbindingen. Met andere woorden is dit een verbindingsstuk dat je de mogelijkheid geeft om twee stukken leiding aan elkaar te zetten. Het voordeel van dit onderdeeltje is dat je achteraf steeds met deze schroefverbinding alles demonteren zonder alles te moeten afbreken. Dit stuk zit in de werkelijkheid niet verwerkt in het buizenstelsel. Maar ik vind dat wanneer je zo’n verbinding maakt, dit onderdeel moet te plaatsen om een goed werk af te leveren. Maar het geeft mij natuurlijk ook de gelegenheid om weer iets extra’s te doen en daardoor mijn honger naar deze “pietluttigheden” te stillen. Je ziet natuurlijk de lichtvlek die op dit verbindingsstuk valt. Deze lichtvlek is wel licht van kleur en dat mag ook weer omdat het een stukje extra in de aandacht brengt. Je ziet natuurlijk ook dat dit onderdeel met een platte sleutel kan los- of vastgedraaid worden.

Wat ik zelf ook heel goed geslaagd vind zijn de bevestigingsstukken die de buis aan de muur bevestigen. Zelf kick ik op dit soort dingen en ja ik wil zeker niet hautain klinken maar ik vind alles tot nu toe redelijk geslaagd.

Bij de volgende bespreking zal weer het geheel verder ontleed worden.

Foto 5/2

Opbouw van een schilderij

Geschreven door priet om 18:33 17 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 21 maart 2010

Aquarel: Drinkbaar water: Fase 1 / deel 4

Vandaag ga ik weer wat verder met de uitleg rond deze aquarel. Het is en blijft een balanceren op een slappe koord als je zo een grote aquarel maakt. Maar ik ben er aan begonnen en ik ga ze nu ook afmaken natuurlijk. En als het enigszins kan op een fatsoenlijke manier.

Als je op de bijgeplaatste foto kijkt dan kan je zien dat ik verder ben gegaan met het schilderen van de kraan en van de bevestigingen die de waterleidingsbuis op haar plaats houden. De kraan is een redelijk moeilijk stukje geweest niet omdat het te groot was maar eigenlijk meer omdat hij maar een klein onderdeeltje van het schilderij is. Maar ik wilde dit onderdeel toch in de kijker plaatsen en dan moet je dat voorwerp wel proberen juist weer te geven. Ik weet dat dit nogal contradictoir klinkt maar het is wel zo.

Om het witte chroom van de kraan te schilderen heb ik eerst de donkerdere delen die je op zo’n chromé kraan ziet geschilderd. Door deze onderdelen of stukjes juist te schilderen zoals ze zijn komt de kraan als vanzelf tevoorschijn. Als je hier gaat proberen om een kraan te schilderen dan krijg je hem niet of minstens zeer moeilijk op papier of doek. Wanneer je echter doet zoals ik gedaan heb de verschillende donkerdere en lichtere vlakken benadert als aparte vlakken dan zul je zien dat de vormen van deze vlakken veel beter te schilderen zijn als vlak en niet als vorm. Wanneer je dan de verschillende vlakken klaar hebt dan ga je het geheel als object bekijken en dan ga je zien dat het op een kraan lijkt in dit geval maar dat er nog enkele aanpassingen nodig zijn alvorens hij helemaal correct is weergegeven. In mijn geval was de kraan nog te vlak en had hij geen of niet genoeg ruimtelijke impact. Ik ben toen gaan kijken waar de schaduw zat en waar het licht vandaan komt en ik kon constateren dat ik nog wat meer op bepaalde stukken aan de schaduw diende te werken. Ik kan je een voorbeeld geven door er op te wijzen hoe ik het hendeltje van de kraan geschilderd heb. Je kan denken dat is heel eenvoudig drie bolletjes en klaar is Kees. Maar dat is het niet. Bijzonder omdat dit hendeltje redelijk klein is en dat je daardoor niet veel plaats hebt om de donkere en lichte plekken te laten spreken . Kijk bevoordeeld naar het kleine donkere streepje tussen het eerste en tweede bolletje van dit hendeltje. En kijk tegelijkertijd naar het kleine donkere streepje boven op het eerste bolletje. Wel deze lijntjes zijn zo belangrijk, omdat, zij het eindpunt vormen van het hendeltje maar tevens ervoor zorgen dat je alles redelijk ruimtelijk kan bekijken. Wat nog vreemder is voor een leek is dat het lijntje aan de bovenkant van dat bolletje donker is, de meeste mensen zouden denken dat hetgeen bovenaan aan een object zit het meeste licht gaat vangen. En bij normale omstandigheden is dat ook zo, maar in dit geval is de kraan beschenen vanuit een lichtbron aan de linkerkant en van beneden naar boven en daardoor is de onderkant lichter als de bovenkant.

Nog een interessant stukje is het bevestigingsstukje links van de kraan. Ook dit onderdeel heb ik geschilderd op dezelfde wijze als de kraan en daardoor krijg je ook hier een mooie vorm. Bijzonder tevreden ben ik over de verschillende bochten van de leiding en hun aansluitingen. Natuurlijk moet je er hier van uit gaan, dat als je deze onderdelen redelijk goed kent het een voordeel is om ze schilderen en tekenen en dat daardoor allles iets minder moeilijk is. Maar ik kan je verzekeren dat ook dit een verduiveld moeilijke aangelegenheid is geweest.
Tot slot wil ik ook je aandacht vestigen op het rode bevestigingsstukje. Dit stukje was niet rood meer zelfs het stond er niet. Ik heb het gewoonweg toegevoegd omdat ik dacht dat dit een meerwaarde zou kunnen betekenen aan het schilderij. En ik denk dat dit een zeer goede inval geweest is geweest want dit kleine stukje trekt naar mijn mening net genoeg aandacht en brengt net genoeg kleur in het gehele grijze buizenstelsel.

De volgende bespreking zal ik verder gaan met het geheel af te werken en hier en daar nog wat zaken beter naar voor laten komen.

foto 03

Opbouw van een schilderij

Geschreven door priet om 16:11 15 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 16 maart 2010

Aquarel: "Drinkbaar Water": Fase 1 / deel 3

Ook vandaag ga ik weer wat vertellen over dit schilderij. De verschillende reacties die ik krijg op dit werk zijn fantastisch. Het doet echt goed te weten dat er mensen zijn die alles mee volgen. Ik weet dat er zelfs enkele het één en ander gebruiken in hun eigen schilderijen. En dat is nou net het fijne en de drijfveer waarvoor ik deze blog heb namelijk “Mensen laten kennismaken met de verschillende werkwijzen die er zijn om aquarellen en pastels te maken.

Zoals je kan zien ben ik begonnen met loodgieter te spelen en ben ik aan de buizen aan het werken geweest. De kunst is hier om de buizen zelf iets meer te laten spreken dan hetgeen ze zijn. Ik bedoel hiermee dat een buis van de waterleiding niet zo speciaal van aard is om er een schilderij aan te wijden. Maar ik wil wel deze leiding zo natuurlijk mogelijk op het papier krijgen.

Als je nu kijkt op de foto dan zie je dat ik getracht heb om de buizen een mooie kleur mee te geven maar tevens heb ik geprobeerd om deze buizen een kleur te geven die goed bij de omgeving past. En daar is het eigenlijk om te doen wanneer je iets gaat schilderen. Je moet namelijk proberen om het gehele plaatje zo te maken dat het aangenaam is om naar te kijken. Door nu een aantal kleuren te gebruiken die ik ook in de tegels en de vuile tegels gebruikt heb. Want door dit te doen krijg je weer een eenheid in het werk. Technisch gezien is het niet heel gemakkelijk om deze waterleidingsbuizen te schilderen want ze moeten er natuurlijk ook uitzien als buizen. Dat wil zeggen dat ze rond zijn maar ook moet je ervoor zorgen dat de bochten en ellebogen die onderdeel van deze leiding zijn er natuurgetrouw bij komen te liggen. En dat is natuurlijk een beetje andere koek. Het kan niet zijn dat je een paar lijnen trekt die grijs van kleur zijn en dat daarmee de kous af is. Neen je moet er voor zorgen dat er een lichte en schaduwkant aan deze buizen zit. Want enkel daardoor ga je er voor zorgen dat het geheel geloofwaardig is en er ook als dusdanig uitziet.

Ik laat het aan de toeschouwers over of me dit gelukt is maar ik zelf ben er ………………….. over en dat is natuurlijk ook iets waard.

Mijn volgende bespreking zal nog meer betrekking hebben op deze buizen en dan ook op de kraan die tenslotte een van de hoofdpunten van dit schilderij dient te worden.

foto 004

Opbouw van een schilderij

Geschreven door priet om 20:32 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 10 maart 2010

Aquarel: Drinkbaar water in de mijn van Waterschei: fase 1/deel2

Vandaag ga ik weer een stukje schrijven over deze aquarel. Het is ook een hele tijd geleden dat ik nog iets geschreven heb. Maar soms loopt alles niet zoals je graag zou willen en dan moet je het één en ander uitstellen. In dit geval was dat het bloggen en het aanvullen van mijn blog. Maar ik hoop nu weer opnieuw vertrokken te zijn voor een hele poos.

Als je op de foto kijkt, dan zie je dat ik eigenlijk alleen maar gewerkt heb om de kleuren van de aquarel iets meer op te halen. Ik heb er wel voor gezorgd dat ik geen zware kleuren ging maken maar ik heb enkel bij de bestaande kleurmengingen iets meer pigment bijgevoegd en daardoor de kleur iets heftiger gemaakt. Hierdoor kan je ook zien dat ik aan de tegels rond de wasbak praktisch niets meer moet doen. Het ziet er nu een heel stuk beter uit dan op de vorige foto.

Aan het hout dat de bovenkant van de tegels afboord moet ik wel nog het een en ander doen maar dat zal ik in een volgende fase behandelen zodat het meer zijn natuurlijke vorm en kleur zal krijgen.

Als ik nu naar de bovenkant van het schilderij kijk dan lijkt me alles een beetje te saai. Ik ga hier ook het één en ander aan wijzigen. Zeker de spiegel in het midden moet aangepast worden want dit lijkt nu een redelijk bleek vlak en de twee flankerende vlakken moeten ook gewijzigd worden. Er dient duidelijk meer structuur in het geheel te komen.

Weet je als ik zo bezig ben met een schilderij en dat mag een olieverf, pastel of aquarel zijn dan verdiep ik me steeds meer en meer in het werk. Ik wil hiermee zeggen dat ik dan op verschillende punten ga letten en dat dit dan vrijwel automatisch gaat. Ik moet geen moeite doen om bepaalde onvolkomen of niet goed in het geheel liggende vlakken of kleuren te zien en daar dan een nieuwe interpretatie aan te geven. Ik weet dat het geheel ietwat vervreemd overkomt maar toch zal je zien dat het geheel mooi in elkaar zal lopen als het af is. Alleen zit er een kleine fout in één van de lijnen van de tegels. Daar moet ik nog proberen iets aan te wijzigen. Of dat gaat lukken weet ik niet want alles heeft daar al zijn afgewerkte kleur en dan is het heel moeilijk bijzonder bij aquarel om nog iets te wijzigen. Indien het niet van de eerste keer lukt om het foutje te corrigeren, dan ga ik er niet verder aan werken want dan is de kans groot dat ik het geheel ga verknoeien en dat is het me niet waard. Want geloof me werken met aquarel op dit formaat(ongeveer 95x70cm) is niet gemakkelijk.

De volgende keer ga ik weer iets verder met de afwerking en dan hoop ik de buizen aan te pakken zodat je daar ook iets meer van te zien krijgt.

foto 02

Opbouw van een schilderij

Geschreven door priet om 15:47 14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 28 februari 2010

Aquarel: Drinkbaar water in de mijn van Watershei: Fase 1/deel 1

Zoals altijd ben ik begonnen met een uitgewerkte tekening. Zeker bij een aquarel van deze afmetingen vind ik het noodzakelijk om een goede uitgangstekening te hebben. Wat ik wel vergeten ben bij het maken van deze aquarel is de ondertekening te fotograferen en dat is wel jammer. Soms gebeurt het me toch nog eens dat ik zo enthousiast bezig ben dat ik vergeet om een aantal stappen te fotograferen. In dit geval de ontwerptekening en dat is toch wel een zeer cruciaal punt voor mij. Maar goed niet getreurd dan begin ik met de eerste fase van het schilderen. Eigenlijk heb ik tijdens het tekenen alles wat van belang is in dit schilderij uitgetekend. Dit schilderij is gemaakt op een zeer zwaar papier van 640 gram Bockingford met een medium structuur. Waarom kies ik in dit geval voor zulk zwaar papier is tweeledig. Enerzijds omdat ik op een volledig blad werk van 76 x 56 cm en anderzijds omdat het ook wel iets heeft als je zulk papier inkadert (met schepranden) zoals ik doe vrij hangend. Je kan dan namelijk zien dat dit een papier van zware structuur is. Natuurlijk als je op zo’n zwaar papier werkt dan gaat het ook niet snel bobbelen en van vorm veranderen en dat is natuurlijk ook belangrijk voor het inkaderen op mijn vrij hangende manier.

Nadat ik het hele onderwerp heb ingetekend rekening houdend met perspectief en ook met de nodige onderdelen ben ik het geheel van een eerste kleuring beginnen te voorzien. Hier was het belangrijk om er toch voor te zorgen dat ik het geheel niet al te zwaar inkleurde. Je weet onderhand al dat je bij aquarel van licht naar donker werkt maar toch moet ik er ook nog steeds opletten dat ik alle eerste opzetten niet al te precies wil uitwerken en van kleur voorzien. Want dit is het moeilijkste voor mij althans om je steeds in te houden en niet onmiddellijk naar het eindresultaat toe te werken. Zonder grootsprakerig te willen overkomen kan ik zeggen dat het maken van een aquarel op deze afmetingen niet het gemakkelijkste is wat je kan doen. Je meot in elk geval er steeds voor zorgen dat je de nodig verf aanmaakt voor het gehele schilderij te bedekken want als je met twee verschillende mengingen in één vlak wil werken dan zal je het verschil onmiddellijk zien. Dus heb ik ook hier me de gewoonte gemaakt om telkens genoeg verf aan te maken. Dit aanmaken van redelijke hoeveelheden verf(mengingen) heeft trouwens nog een groot voordeel je kan steeds een hoeveelheid van je verf(menging) gebruiken om een donkerdere kleur bv schaduwkleur te maken.

Het onderwerp zelf heb ik nog niet veel over gezegd. Ik heb dit onderwerp vanuit de mijn van Waterschei. Ik ben via een foto op het idee gekomen om deze vuile wasbak die ik typerend vond om ergens in een steenkoolmijnen te hangen te gaan schilderen. Bijzonder het naamplaatje dat zich boven de wasbak bevond namelijk “drinkbaar water” trok mijn aandacht. Er kon zich in mijn ogen geen grotere tegenstelling voordoen voor mij dat men boven zulke wasbak nog het plaatje van drinkbaar water had staan.

Hoe ik de kleuren aanbracht en hoe ik het perspectief probeerde weer te geven zodat er iets eigenzinnigs uitkwam kan je de volgende keer lezen.

foto 001

Opbouw van een schilderij

Geschreven door priet om 13:23 15 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 20 februari 2010

Aquarel: Doorkijkvenster: Afwerking

Vandaag ga ik het laatste stukje schrijven over dit schilderij. Je zal zien als je deze foto vergelijkt met een aantal vorige foto’s wat er allemaal gebeurt is in die betreffende periode. Als je nu goed kijkt dan zie je dat alles een extra beurt gekregen heeft.
Ik heb over het hele schilderij een kleurwassing aangebracht. Door deze wassing die heel transparant is maar die er voor zorgt dat alles als een geheel wordt waargenomen, komt er werkelijk een hele transformatie tot stand. Je kan je afvragen is dat wel nodig om nog eens zoveel werk in het schilderij te steken want de vorige foto gaf toch ook een goed schilderij weer. Ik kan dan alleen maar zeggen dat het misschien wel zo is dat het schilderij op de vorige foto als eindwerk zou kunnen dienen, maar voor mij was alles nog niet af. Ik vond het allemaal nog veel te mooi en het was net een nieuw gebouwde wand die je te zien kreeg. Ik wilde een verweerd uitzicht hebben. Iets wat doorleefd is en dat ook met zich meedraagt.
Wel voor dat verweerde uiterlijk moest ik nog enkele zaken meer voor zich laten spreken. En één van de dingen die ik daarvoor gebruikt heb is te werken met een kleurwassing die het geheel wel iets verdonkerde maar het van de andere kant die zware verweerde uitstraling gaf die ik nastreefde. Ik heb ook nog een aantal dingen iets meer uitgewerkt. Zo zie je ondermeer dat de nerven van het hout nog iets beter zichtbaar zijn dan in de vorige foto’s. Ook ben ik nog eens opnieuw de lichtreflectie extra gaan opzetten. En tot slot kan je zien dat ik ook nog een aantal lichte toetsen in het bovenste bladerdek aangebracht heb. Dit alles maakt dat het geheel er nu uitziet zoals ik wilde.
Ik ben zelf zeer tevreden over dit werk dat al een nieuwe eigenaar heeft. De plaats waar het hangt is zo prachtig dat ik zelf zeer trots ben dat dit werk van mij op die plaats kan en mag hangen en werkelijk prachtig tot uiting komt. En ik moet daarbij nog zeggen dat de plaats (hall) waar het werk hangt zelf ook veel beter is geworden dan voorheen. Wanneer je dan alles in ogenschouw neemt dan kan je alleen maar zeer tevreden zijn met deze verwezenlijking.
De volgende bespreking zal weer een nieuwe aquarel zijn.

foto 013

Aquarel

Geschreven door priet om 15:28 29 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Archief

Meer van Pastel- en andere tekeningen