Archief

Voor een Senior

Jaren geleden werd je geboren.
Je hoort dus bij de senioren.
Dat is beslist niet rot bedoeld.
Je bent zo jong als je je voelt.
En jij voelt je nog superjong.
Zoals dat heet: Still going strong!
Vergeleken bij de goede Sint
ben je natuurlijk nog een kind!
Je bent sportief en energiek.
Gelukkig ben je zelden ziek.
Geniet maar van je tweede jeugd.
Sint en Piet wensen je geluk en vreugd.
uit: Sinterklaasgedichten.com

Een heel stout jongetje (slot)

"O, nee, Sint Nicolaas!" riep het jongetje. Mag ik alstublieft een weekje blijven? Het is hier zo lekker warm en ik heb zo'n trek in sinaasappelen!"

             "Zo'n stout jongetje als jij? O nee," zei Sint Nicolaas.

"Dan zal ik heus en echt nooit meer zo'n stout jongetje zijn. Wel een beetje stout, een heel klein beetje stout, maar meer ook niet. Ik beloof het." 

"Hum," zei Sint Nicolaas. "tTja, als je het echt belooft...Vooruit dan maar." Hij liet Zwarte Piet een telegram naar de vader en de moeder van het jongetje sturen en het jongetje mocht een hele week bij Sint Nicolaas logeren en zijn witte schimmel verzorgen en net zoveel sinaasappelen eten als hij lustte. En toen het jongetje weer in België terug was, werd hij werkelijk een aardig, helemaal niet zo stout jongetje. En als de jongens hem vroegen wat hij voor zijn Sinterklaas gekregen had, dan zei hij: "Het mooiste cadeau dat je denken kunt. Ik heb een hele week lang bij Sint Nicolaas zélf gelogeerd. Wat zeg je me daarvan?"
Verhaaltje van Hans Andreus.  
         

Een heel stout jongetje (5)

"O, domme Piet, we laten kinderen toch nooit lang in zo'n zak zitten."En Sint Nicolaas maakte haastig de zak open - en ja hoor, daar lag het stoute jongetje... heerlijk te slapen.

"Word eens wakker! En kom er maar gauw uit!" zei Sint Nicolaas. Het jongetje werd wakker en zei: "Zijn we al in Spanje? O ja, ik voel het, het is hier veel warmer. En hangen hier de sinaasappelen nu echt aan de bomen?" En het jongetje sprong uit de zak en begon te dansen van plezier omdat hij in Spanje was.

Sint Nicolaas ging op een stoel zitten, streek een keer of tien door zijn baard en zuchtte: "Wat moeten we nu met zo'n jongetje beginnen, Piet. Hoe moet je zo'n jongetje nu bestraffen. We zullen hem maar gauw met een vliegtuig naar huis sturen." wordt vervolgd)
uit: sinterklaasverhalen

Een heel stout jongetje (4)

"Nog steeds even brutaal," zei Sint Nicolaas. "Piet, stop hem in de zak!" Het jongetje probeerde nog weg te lopen, maar Zwarte Piet pakte hem meteen beet en stopte hem in de zak. "Zo, dan gaan we maar weer," zei Sint Nicolaas. "Maar ons jongetje dan?" vroegen vader en moeder. Sint Nicolaas en Zwarte Piet waren echter de kamer en het huis al uit.

Nu moet je weten dat Sint Nicolaas stoute kinderen nooit lang in de zak laat zitten. Na een half uurtje of zo vindt hij het wel genoeg, dan doet hij de zak open en laat de kinderen beterschap beloven, voor hij ze naar huis stuurt. En dikwijls geeft hij ze dan nog een cadeautje ook. Maar toevallig was het jongetje één van de laatste kinderen die hij bezocht. en de volgende dag ging hij terug naar Spanje, want hij had haast dit jaar.

Pas toen ze weer in Spanje waren, zei Sint Nicolaas tegen zijn knecht: "Zeg, Piet, herinner ik me dat nou goed? Hadden wij niet een heel stout jongetje in de zak gestopt?"

                           "Ja, baas," zei Piet.

  "Maar hebben we dat jongetje ook weer uit de zak gehaald?"

       "Nee, baas, dat ben ik helemaal vergeten," zei Piet. (wordt vervolgd)
uit: Sinterklaasverhalen    

Een heel stout jongetje (3)

Vader en moeder en het jongetje zaten te wachten tot Sinterklaas zou komen. Want komen zou hij zeker. Hij kwam toch overal! En ja hoor, opeens werd er hard gebeld. Vader ging opendoen en Sint Nicolaas en Zwarte Piet kwamen de kamer binnen.

"Even kijken," zei Sint Nicolaas terwijl hij zijn bril opzette en in het Grote Boek keek, "ah, juist, nu weet ik het weer, hier woont dat hele stoute jongetje. Zozo..." en hij keek over zijn brillenglazen naar het jongetje. Het stoute jongetje keek brutaal terug, maar zijn tong durfde hij niet uit te steken.

"Piet," vervolgde Sint Nicolaas tegen Zwarte Piet, "dit jongetje is onverbeterlijk. Wat ik niet allemaal over hem gehoord heb, sinds ik weer in België ben,!"

             "Dus geen cadeautje, Sinterklaas?" vroeg Zwarte Piet.

"Cadeautje?" vroeg Sint Nicolaas. "Hoe haal je het in je hoofd, Piet. Is het niet juist," vroeg hij toen aan Vader en Moeder, "dat dit jongetje dit jaar nog meer ruiten heeft gebroken en nog meer potten jam heeft leeggelikt dan verleden jaar? En dat hij de schoenen van zijn schoolmeester, die de arme man uitgetrokken had omdat zijn voeten zo'n pijn deden, zomaar heeft verstopt, zodat de meester op zijn sokken naar huis moest? En.....ach, ik kan wel blijven doorgaan."

  "Het spijt ons," knikten vader en moeder, "het is allemaal waar."

      "En heb jij geen spijt?" vroeg Sint Nicolaas aan het jongetje.

"Je hebt stoute jongetjes en Brave Hendriken," zei het jongetje, "en ik wil geen Brave Hendrik zijn." (wordt vervolgd)
uit: Sinterklaasverhalen 
 

Een heel stout jongetje (2)

Zijn vader en moeder vonden dat natuurlijk niet leuk dat hij zo stout was. Zijn vader moest steeds maar gebroken ruiten betalen en zijn moeder nieuwe potten jam kopen. Nu dat was niet zo verschrikkelijk, omdat vader een directeur was van iets en dus veel geld verdiende, maar toch wilden ze graag dat hun jongetje eens een beetje minder stout zou worden.
 Toen de Sinterklaastijd naderde, zeiden ze dus tegen het jongetje: "Kun je nu eindelijk eens wat zoeter zijn? Je weet heel goed dat Sint Nicolaas verleden jaar ook al zo verdrietig over je was....Hij zei toen dat je dit jaar beter je best moest doen, want anders zou hij je misschien wel in de zak laten stoppen!"

"Poeh," zei het jongetje, "ik laat me toch niet bang maken, hoor!" En hij holde hard de straat op en schopte tegen een keisteen, die daardoor natuurlijk juist door de spiegelruit van de banketbakker vloog. Het jongetje kreeg geen enkele avond iets in zijn schoen. Maar hij zei dat hij dat niet erg vond, want er waren zoveel jongetjes die bang voor hem waren, dat ze al hun snoepgoed met hem deelden. En toen kwam Sinterklaasavond. (wordt vervolgd)
uit: Sinterklaasverhalen   

Een heel stout jongetje (1)

Een Sinterklaasverhaal over een jongetje dat in de zak gaat.
Er was eens een heel stout jongetje. Dat jongetje was ook wel eens aardig, maar hij kon het niet nalaten om kattekwaad uit te halen. Hoeveel ruiten hij al niet met voetballen op straat had gebroken - daar zou je een glazen paleis van kunnen maken. En hoeveel potten jam hij al niet had leeggelikt - daar zou je een hele jamfabriek mee kunnen beginnen. En hij klom altijd in de bomen en scheurde altijd zijn kleren en op school strooide hij niespoeder in de brillenkoker van de meester en hij was nooit op tijd voor het eten thuis en 's morgens kreeg 'm zijn bed niet uit en hij deed alles wat jongetjes niet mogen doen.

En het ergste was, dat hij zo'n brutale mond had. Als je tegen hem zei: dat hij toch eigenlijk een heel stout jongetje was, dan haalde hij zijn schouders op en antwoordde: "Nou en wat zou dat? Je hebt stoute jongetjes en Brave Hendrikken. Laat mij maar een stout jongetje zijn."
En als je dan zei dat het toch niet nodig was om zo héél verschrikkelijk erg ontzettend ongelooflijk stout te zijn, dan stak hij alleen zijn tong uit en trok een lange neus tegen je. (wordt vervolgd)
uit: Sinterklaasverhalen      

Mooi

Daar woont een brave kleine meid,
Een ieder mint haar vast
Haar moe, die ziek ter neder leit,
Die heeft zij opgepast.
Sint Niklaas geeft uit kindermin
Haar de allerfraaiste pop.
Drukt men op een verborgen veer,
Dan zegt zij duidlijk: "moe",
En legt men haar in 't wiegje neer,
Dan doet zij de oogjes toe.
uit: Tijdingen van het Sint-Nicolaasgenootschap

Een Sinterklaasgedicht

Laptop

Sint vroeg laatst aan Zwarte Piet:
"Ga jij nou eens op zoek
naar iets dat veel moderner is
dan mijn oude, dikke boek".

Dus kocht Piet een machientje, maar
(je kunt het vast wel raden):
die oude Sint vergat hem steeds
volledig op te laden.

En typen zonder handschoenen
werkte ook niet in de kou.
Dus geeft de Sint dit prachtig ding
toch liever maar aan jou.
uit: Sinterklaasgedichten.com

Sint-Nicolaas, een historische kritiek (slot)

Alle anderen behoren tot de apocriefe (twijfelachtige) verhalen  (uit het 'Leven van Nicholas van Sion'), of tot de hagiografische mirakels (De Afrikaanse icoon, Basil-Adeodatus, Petrus de Athoniet) en litteraire en iconografische misverstanden (De drie kinderen in het pekelvat) als ze al niet spruiten uit pure fantasie.
Het is belangrijk, bij de historische kritiek, om te vermijden dat de tradities die gelinkt zijn aan het 'Het leven van Nicholas van Sion' of aan de geschriften na de 16de eeuw (Methodius, Johannes de Deken, Simeon Metaphrastes, enz.) te binden aan onze Nicolaas.

De in aanmerking komende geschriften zijn enkel en alleen:
*  De Praxis Stratelatis
*  De Historia Tripartide van Theodoor de Leermeester
*  Het Leven van Nicolaas van Sion (Hfdst. 8, 57,76)
*  De Refutation van Eustratius van Constantinopel.

Alles van na de 6de eeuw is misleidend. Michael de Archimandriet, die 450 jaar na Sint-Nicolaas leefde, kan niet gebruikt worden in vraagstukken van historische kritiek maar kan enkel dienen om ons te ondersteunen in de beeldvorming (traditioneel en godsdienstig) van onze Sint-Nicolaas.
Fr. Gerardo Cioffari, o.p.
(vert.: Geert Vandenhende en Veerle Verbeke)
uit: Tijdingen van het Sint-Nicolaasgenootschap