Archief

Schimmel was ziek (2)

De maan scheen zo vriendelijk door al de bomen,
toen Schimmel in 't ziekenhuis op werd genomen.
Daar lag hij in bed. En de Sint was in tranen,
hield teder z'n hoef vast en streelde z'n manen.
En buiten op straat stonden duizenden mensen
om Schimmel vooral maar het beste te wensen.
Verpleegstertjes liepen zo zacht op hun tenen
en Piet zat alleen in z'n hoekje te wenen.
De dokter zei: 'Hm,' met een ernstig gezicht.
'Vooral maar niets eten! Hij moet doorgelicht.
Hij heeft een infectie,
hij krijgt een injectie,
z'n pols is te zwak en z'n neus is te droog!
Niets eten! Zijn temperatuur is te hoog.' (wordt vervolgd)
Annie M.G. Schmidt

Schimmel was ziek (1)

Heb je 't gehoord van het paard van de Sint?
O luister dan, luister dan, luister m'n kind.
Je weet dat het paard alle daken bestijgt
en overal hooi en een worteltje krijgt?
Nu was er een jongen in Koog aan de Zaan,
die had rodekool in zijn schoentje gedaan
en daar kon de schimmel waarschijnlijk niet tegen.
Hij heeft er zo'n pijn in z'n buik van gekregen....
Men wilde de dierenarts bellen, maar nee,
de Sint zei onmiddelijk: 'Wat een idee!
Mijn paard is zo menselijk,
'k vind het niet wenselijk.
'k Haal liever dokter Vermaden erbij
en is er een plaats in het ziekenhuis vrij?'
(wordt vervolgd)
Bron: Annie M.G. Schmidt, Op visite bij de reus,
Amsterdam, Querido, 1979

EEN VREUGDEVOL EN GEZOND 2007,AAN IEDEREEN!!

PIERRE EN MONIQUE

Het verhaal van tante Mathilde (slot)

De volgende dag lag het schip aan de kade,
een prachtig nieuw schip, gemeerd aan de wal,
van allerlei werd in het ruim geladen;
ook tante Mathilde, met zak en al!
de schimmel, doodmoe van het daken bestijgen,
stond boven aan 't dek nog amechtig te hijgen.
De Sint wuifde vrolijk en liep heen en weer,
en schreeuwde: "Tot ziens, tot volgende keer!"

't Was frisjes en Pieterman blies in zijn wanten;
hij vroeg: "Sinterklaas, nu even nog dit
wat moeten wij straks beginnen met tante?
Met tante Mathilde, bij ons in Madrid?"
"Wat zeg je?" zei Sint; hij werd bleek om de neus,
daar had hij nog niet aan gedacht, en heus....
Zijn verdere leven met tante Mathilde?
Daarginds bij hem thuis in Madrid? Hij rilde....

Toen zei hij: "Laat tante Mathilde maar lopen,
zij is nu voldoede gestraft, laat 'r los!"
En ze maakten die zak-vol-met-tante weer open;
en zij kon weer teruggaan naar 's-Hertogenbosch.
De hele familie stond haar op te wachten,
ze haalden haar binnen, ze huilden en lachten...
En weet je wat tante meteen heeft gezegd?
'Toch weet ik het zeker: Die baard is niet echt!"

We zullen 't er verder nou maar bij laten...
Met tante Mathilde valt echt niet te ptaten
Tekst van Annie M.G. Schmidt   

Het verhaal van Tante Mathilde (2)

De kinderen zongen en juichten en gilden.
Sint Nicolaas lachte en wenkte zijn knecht.
't Ging allemaal goed, totdat tante Mathilde
ineens hard ging roepen: "Die baard is niet echt!"
Ze deed een paar stappen naar voren.....helaas,
en ze trok aan de baard van Sint Nicolaas.
Het was of het hele gezelschap verkilde...
Wat dom en brutaal van die tante Mathilde!

Wat zou er nu komen, wat ging er gebeuren?
Sint Nicolaas werd dodelijk bleek en sprak:
"Het spijt me. Hoe zeer ik het ook moet betreuren,
maar tante Mathilde gaat mee in de zak!"
Je snapt dat de kindertjes vreselijk schrokken,
ze kropen meteen achter moeders rokken.
En tante Mathilde? Ze beet en werd woest,
ze schopte en trapte. Maar 't hielp niets, ze moest!
wordt vervolgd

Het verhaal van Tante Mathilde (1)

Dit is het verhaal van tante Mathilde,
van tante Mathilde uit 's-Hertogenbosch,
die niet in de Sint geloven wilde
en altijd beweerde: "Die baard, die zit los!
Die tabberd, die mijter, hij heeft ze gehuurd!
't Is zo maar een mannetje , hier uit de buurt".
De hele familie verbleekte en trilde,
wanneer ze dat zei, onze tante Mathilde!

"O tantetje, wees toch voorzichtig!" riep vader,
"als Piet het hoort wordt ie vreselijk kwaad.
't Is kwart over acht uur, het uur komt al nader
daar wordt al geklopt, zo meteen is 't te laat".
En werkelijk, nu ging het feest al beginnen,
tik-tik aan de voordeur. Daar kwamen ze binnen:
Sint Nicolaas, statig en streng en rechtop,
en Pieter, die strooide met koekjes en drop!
wordt vervolgt
tekst van Annie M.G. Schmidt

Ter gelegenheid van.... verkleed in.....?
Aan iedereen een Vrolijk Kerstfeest!!

Pierre en Monique

De kerstman en de Sint

De Kerstman zit bij Sinterklaas gezamelijk  aan de bar.
Sinterklaas zegt tegen de Kerstman "doe mij eens een biertje"
Waarop de Kerstman zegt: "Ja daag, ik ben Sinterklaas niet"

Dom blondje (er zijn ook slimme blondjes, hoor)

Vraagt een dom blondje aan haar vriendin: "weet jij al wat je vraagt voor Sinterklaas"
"Natuurlijk" antwoordt de ander: "Gewoon net als ieder ander, 45 euro;

"Het geheim van Sint Nicolaas", het verhaal over liefde (Slot)


Vanwege zijn werk is de priester bisschop geworden van de stad en de vluchtelingen zijn gebleven. Toen de bisschop na een heel lang leven dood ging hebben alle vaders en moeders uit liefde voor dit initiatief de traditie voortgezet.
 En kinderen...weten jullie over wie dit verhaal gaat? Inderdaad de kinderen wisten precies waar het over ging. Sinterklaas heeft dus echt bestaan! Degene die je nu allemaal ziet zijn allemaal "hulp Sinten en Pieten". Zij hebben uit liefde voor de echte Sint-Nicolaas ook de traditie voortgezet.
En nog steeds geldt dezelfde boodschap; beloon de liefde en verspreid het onder elkaar. De kinderen vertelden dat zij zich niet bezwaard hebben gevoeld en dat het toch eigenlijk wel een heel mooie traditie was...

Toen het tijd was om afscheid te nemen werden Piet en ik enorm bedankt voor alle jaren waarin we de "boodschap" zo mooi weggezet hebben.
Eenmaal thuisgekomen hebben we een lekker bakje koffie genomen en de hoop uitgesproken dat we dit nooit meer hoeven te doen.
Albert Sieben
uit: Tijdingen van het Sint-Nicolaasgenootschap 

"Het geheim van Sint Nicolaas", het verhaal over liefde (2)

In een ver land leefde eens een priester die heel goed werk deed voor de arme mensen, met name de arme kinderen. Omdat hij vond dat elk kind moest kunnen spelen verzamelde hij gebruikt speelgoed, en repareerde dat. Ook vroeg hij aan de rijke mensen of ze wat konden missen voor dit doel. Op zijn verjaardag deelde de priester dan dit speelgoed uit aan de arme kinderen met de boodschap om lief te zijn voor iedereen. Als je lief was kreeg je een beloning, was je dat niet, dan kreeg je geen beloning. De priester kreeg heel veel positieve reacties van de kinderen en alle ouders, en bracht daarmee de mensen dichter bij elkaar. Zo deed de priester dit jaren lang helemaal alleen, tot het moment dat er een paar vluchtelingen uit een ander land onderdak kwamen vragen omdat in hun  land oorlog was.

Ze hadden geen geld, maar wilden graag werken om het eten en een slaapplaats te betalen. Natuurlijk mochten deze mannen blijven en meewerken. Toen de oorlog in hun eigen land afgelopen was wilden de mannen graag blijven omdat ze zoveel plezier in het werk hadden gekregen en bovendien de beste maatjes met de kinderen waren geworden. (wordt vervolgd)