Als een echo in je hoofd

gonzen gedachten

oordeel maar, veroordeel maar

ik ben teminste alleen

met eigen waazin

hoe krankzinnig lekker is dat?

***Liefs Myriam***

Ik voel me goed...

Ik voek me lekker.

Maar ineens...

gaat daar de wekker!

***Liefs Myriam***

In zijn ogen 

donker

wimpers zo lang

als die van een vrouw

las ze de belofte

die hij waar zou maken 

in sprookjes

van duizend en een

nacht

***Liefs Myriam***

Geen nacht zolang

of hij wijkt voor de zon

geen boom zo hoog

of hij valt eens om

maar al zou alles verloren gaan.

onze vriendschap blijft voor altijd bestaan

***Liefs Myriam***

Geef mij je hand

Geef mij ze allebei

En zeg me dan heel even

Dat je niet kund leven

Zonder mij

***Liefs Myriam***

Onze DIEREN zijn engelen in vermomming die naar de aarde zijn gekomen
om ons zachtmoedigheid te leren...

Al onze DIEREN worden geboren met
onschuld, nieuwsgierigheid en liefde...

***Liefs Myriam***

Het leven is een roos waarin elk bloemblaadje een illusie is en elke doorn een realiteit

Oprechtheid is de parel die zich vormt in de schelp van het hart

Schoonheid zonder goedheid is een licht zonder helderheid

Geluk is de grootste overwinning die we maken op het lot dat ons wordt opgelegd

4

In
het eenzame hart van geluk, dat mijn hart is geworden, Wat een goddelijke vrede in deze dag,


En wat een opperste volheid!

O de aanbiddelijke lach van de liefde
Van alles wat mij omringt!
Rond mijn geluk in bloei
Zoemt een eeuwige bij...

Het sluit zich zachtjes en wordt tot rust gebracht,
Mijn gelukkige ziel;
De roos die zong zweeg

***Liefs Myriam***
.

MUZIEK verzacht de moraal

Naar muziek luisteren is luisteren naar het kloppende hart

Ieder van ons heeft een innerlijke begeleidingsmuziek.
En als anderen het ook horen, heet het persoonlijkheid

Het is hetzelfde met de geest als met muziek, hoe subtieler nuances

worden geëist Ik ben een muziekliefhebber
en bespeelt ook een instrument

***Liefs Myriam***

WINTER

Het is winter zonder parfum of liedjes.
In de wei
doorboren de groene sprieten de glinsterende, harde sneeuw met hun buigende
stralen.

Een paar struiken houden nog
steeds Gele en broze
bladeren Die de harde en harde wind bijt
Zoals klimmende geiten doen.

En de stille
bomen, die door al deze sneeuw worden geïsoleerd, vertrouwen elkaar
niet langer hun vrijwillige vertrouwen toe
.

Loofbossen die, in de zomer, In de warmte van de donzige
bladeren De wellust
hebben gekend En de kreten van de zingende hoppen, Jij die in het zoete seizoen de geur van tandvlees inademde,

***Liefs Myriam***

VERTEL ME, VERTEL ME...

Als de vriend zichzelf censureert, verbergt hij zich dan?
Als hij zichzelf ontdekt, openbaart hij zichzelf!
Als hij wil, spreekt hij.
En wat hij niet zegt, spreekt voor hem...

De oprechtheid van een uitspraak, De maskerade van een dialoog, Spreken of zwijgen,


Stilte spreekt boekdelen...

Vertel me "geduld", vertel me over "vertrouwen", "frustratie" en "onwetendheid",


vertel me "kennis".

***Liefs yriam***

TEDERHEID is een opgetogenheid
gericht aan iedereen
die in nood verkeert.
Het is vriendelijkheid en delicatesse
zonder valse beloften.
Het is een woeste rijkdom,
met geen andere bedwelming
dan die welke gestreeld wordt.

***Liefs Myriam***

Je huivert aan de horizon
Met gebaren die mannen hebben.

Je bent moe, je bent naakt, niets in de lucht beschermt je,

en je tedere of armoedige
harten wanhopen in de sneeuw.

En bij jou, trotse broer,
De dennenboom waar de zon schijnt Balanceert de geschubde
vruchten Die schitteren
tussen zijn naalden

***Liefs Myriam***

***Liefs Myriam***

De kou

Het koude front
beheerst steeds meer het aanzicht.
Het geeft de zon
haar glans.
Bevroren landschap.
Wispelturig vliegen de vogels
heen en weer.
Stilte in de vroege morgen
geeft de opwarmende zon
zijn impuls over het fraaie
winterse weer.

***Liefs Myriam***

De winter is aangebroken. Ik heb alle sporen uitgewist, gewerveld...
Het heeft de kusten van ons leven gebonden en wacht op
de hevige winden en ijzige kou.
De gouden eeuw is aangebroken. De koude lucht drong
ons hart binnen, vertraagde het ritme en koelde de passie een tijdje
af. Een eenzame sneeuwstorm liep door de binnenplaatsen en keek door elk raam,
als in een ziel...

Onze gevoelens, als in coma,
Vanaf het begin van de winter.
Harten slapen in een verstild huis, Achter de granieten muren...



Onze zintuigen zijn als stukjes ijs,
Van de kou die is doorgedrongen.
Weggevaagd de paden
van de liefde Met de witte lijkwade van gedichten...


De winter is aangebroken. Ik heb mijn sporen uitgewist. Wervelende...

Een dag in de sneeuw

met de slee door het irt

een sneeuwpop een wortel

waar nog een blaadje aan zit 

je rode wangen ze

gloeien maar door

en een stralende lach

van je oor tot oor

***Liefs Myriam***