Archief

Want zie, de winter is voorbij, de regen is over, verdwenen. De bloemen vertonen zich op het veld, de zangtijd is aangebroken, en ʼt gekir van de tortel wordt gehoord in ons land.

Winterstop

Als gras in december, doe niet
aan groeien, kruip weg onder
een kille deken. Het is zwart
in de doelmond.

De nachtegalen


Ik heb van 't leven vrijwel niets verwacht,
't geluk is nu eenmaal niet te achterhalen.
Wat geeft het? - In de koude voorjaarsnacht
Zingen de onsterfelijke nachtegalen

Winterdorp

Het is een dorp
Niet ver van hier
Een boerendorp
Aan een rivier
Het is niet groot
En vrij obscuur
Maar 't heeft een naam
En een bestuur

Winter

De sterren wintertintelen
en de maan
doorschijnt de melkwegnacht.
Het kraakt van sneeuw op de aarde
waar ik ga,
een nieteling, een adem wit,
een ademdamp van liefde en poezie.

Trouw en vriendschap berusten op een zielsverwantschap als op aarde maar zelden te vinden is. Slechts tussen gelijkgerichte naturen kan vriendschap werkelijk waardevol en duurzaam zijn.

De beste vriend zal waarschijnlijk de beste echtgenote krijgen, omdat een goed huwelijk op een talent voor vriendschap berust.

KOUD
EN
KIL !!!

Innerlijk,
de Zonne-Liefde,
dat verbindend
smelten wil !

Ik heb altijd de dwaasheid der hartstochten verkozen boven de wijsheid der onverschilligheid.

 
e herfst verstuurt telegrammen.
Het nieuws dat de zomer voorbij is,
bracht een klein oranje blaadje me, zachtjes kloppend op het frame.

De wind werd een tijdje een postbode.
Haast zich om iedereen een brief te bezorgen,
Verspreidt heldere herfstbladeren onder de voeten
van geliefden.
De zon giet royaal kleuren,
Een nocturne klonk zacht in de kruinen,
De wereld wordt getransformeerd als in een sprookje,
Na ontvangen outfits "haute couture".
De herfst brokkelt af tot schubben,
De wind wervelt in een ondeugende dans.
Een paar blaadjes, als hoogtepunt van het programma,
krijg ik van de roodharige postbode.
De herfst stuurt telegrammen Helder
, vrolijk, levendig...