Gisteren werd een nichtje van ons begraven. Was amper 27 jaar oud, juist veel te jong. Leefde een sportief leven; lopen zwemmen, fietsen en zo veel meer boeide haar in dit leven.
Studies heeft ze amper afgemaakt, maar met haar paps in gedachten wist ze welke richting ze uit wou, maar die ziekte waaraan papa stierf was erfelijk en dus sloeg het noodlot jaren geleden bij haar toe.
Voor haar mams was die lijdens weg even opnieuw overdoen, maar ja wat wil je als het noodlot jouw terug heeft uitverkozen om God weet waarom dit nog eens mee te maken.
Ellen door omstandigheden kan ik vandaag niet bij je afscheid van dit leven zijn, maar ik ben er wel bij in gedachten en met evenveel tranen, wees daar zeker van.
Je had dat weet ik zeker nog heel dromen maar die zij niet weggelegd voor dit leven Moge je waar je nu ook bent eindelijk al die dromen waar kunnen maken
Wees gerust wij vergeten je niet en al sta je nu nog niet op mijn altaartje, de wierook brand ook voor jouw want dat is nu alles wat ik nog voor je kan doen.
geschreven op 7/11/2010