
zo heb ik een aantal dagen rondgelopen. mijn rechter schouder is duidelijk veel lager. men zou denken dat die arm uit de kom is, maar dat is niet zo. aan mijn rechter elleboog hangt extra gewicht, maar volgens mij heeft dat niets uitgehaald.
toen ik gevallen was in noordwijk heeft lia eerst de wegenwacht gebeld. die wilde alleen komen als ik een verklaring had van een arts. op zaterdagmiddag rond 4 uur moet je geluk hebben dat er een arts als toerist langskomt, anders zijn ze allemaal onbereikbaar. daarna belde een behulpzame bollenkweker (behulpzame mensen bestaan gelukkig nog) die 112 belde(het alarmnummer in nederland). de amubulance kwam snel. ik kreeg een injectie tegen de pijn. beide heren van de ambulancedienst zagen wel dat ik pijn moest hebben, maar wat er werkelijk aan de hand was, zagen zij niet. omdat ze niets zagen namen ze me niet mee, ze schreven een briefje en daar mee moest ik maar zien in een ziekenhuis te komen. sommige mensen denken nog dat in nederland alles goed geregeld is. soms doet het meer denken aan een bananenrepubliek.