Berichten van 1 januari 2008 tot 31 december 2008

De innovatie in de agrarische sector gaat steeds verder. Soms stel ik mezelf de vraag of die vooruitgang ons betere produkten brengt. Ze beloven het wel. Als je tomaten tegenkomt zoals op deze foto krijgt een gemiddeld mens toch het idee dat de wetenschappers 'in de verkeerde trein  zitten'. Want ook voor het gekiemde zaad door de tomaat heengroeit zal de vrucht toch niet zo geschikt zijn voor een mens. Dit gebeurt niet alleen met tomaten in USA; ook met tomaten uit Nederland, die mijn vrouw in de winkel kocht, hebben wij het al twee keer meegemaakt dat de zaden in de tomaat gekiemd waren. Nog een kleine opmerking: Alle delen van de tomatenplant zijn giftig(op de rijpe vruchten na) dus ook de kiemen.

Op een aantal plaatsen in de Krimpenerwaard staan borden van lijst 5. Jan Speksnijder, op plaats 5 van lijst 5 van het Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard, heeft de borden geplaatst.
Enkele politieke partijen nemen nu ook deel aan deze verkiezingen. Opvallend is dat op de lijst van het CDA en van de PvdA slechts één kandidaat afkomstig is uit de Krimpenerwaard. De kandidatenlijst staat vol met  stadsmensen.
Het is te hopen dat het een werkbaar gebied blijft voor de veehouders. Zij hebben eeuwen voor een prachtig landschap gezorgd waar de stadsmens in zijn vrije tijd van kon genieten.

Enkele jaren geleden fotografeerde ik een rood landhek. Bij mijn poldertochten ontdekte ik dat het hek verdwenen is. Het is zelfs niet meer mogelijk dejuiste plaats van het hek te vinden. Ik heb nu een kastje aangeschaft om de juiste plaats aan te duiden waar een hek staat.

Uitgestrekte bollenvelden met daarvoor nog een restant van een houten landhek.

Bij het sorteren van de hekkenfoto's kwam ik deze foto tegen. Een hek voor een veld 'Banja Luka' tulpen.
Nu werk ik aan de voorbereiding van mijn zoektocht naar hekken voor velden met bolgewassen voor het komend voorjaar.

Aan de Steinsedijk in Haastrecht staat een prachtig hek. 52.003825-O.L 4.773259
Men heeft mij vertelt dat dit hek toegang geeft tot een weide van een gepensioneerde timmerman. Ik heb de maker van het hek nog niet gesproken, maar ik zal binnenkort een afspraak maken. Het hek ligt tegenover de Veerlaan, dat is de route vanuit het dorp over de brug naar de Steinsedijk.

Langs de Steinsedijk van Hekendorp naar Haastrecht staan langs de dijk hekken. N.Br 52.005603-O.L 4.788977 
Ze geven toegang tot de uiterwaard van de Hollandsche IJssel. 
Het hek hoort bij kaasboerderij "De Twee Hoeven". Zij wonnen tijdens de laatste kaaskeuring van boerenkaas de eerste prijs voor de beste belegen kaas. Als u in de buurt bent, kunt u meteen boerenkaas aanschaffen.
Dit dubbele hek is bijzonder. Op zich zijn dubbele hekken schaars; een hek van deze breedte heb ik, zo ver ik weet, nooit eerder gezien.

Vanaf de brug van de parkeerplaats naar de Wierickerschans is in Zuidoostelijke richting een hek te zien. N.Br 52.081586-O.L 4.786799 Achter de bomen is ook nog een molen zichtbaar. De telelens lag nog in de auto, volgende keer een betere foto. Het was bovendien al laat en weinig licht.
Het bezoekerscentrum van de Wierickerschans is in het winterseizoen  zaterdag en zondag geopend. De schans maakte deel uit van de Oude Hollandse Waterkinie. Die is aangelegd in 1673. Na de veldtocht van Lodewijk  XIV in het rampjaar. Nu wordt het onderdeel van de "natte as". En informatiecentrum voor 'het groene hart'

Op de weg naar huis reed ik een andere weg dan eerst de bedoeling was. We gingen van Haastrecht via Stolwijk. De hele weg was de hemel prachtig gekleurd. Het is soms moeilijk op de smalle landweggetjes de auto stil te zetten. Dit keer had ik geluk. Aan de Bilwijkerweg naar Stolwijk kon ik de auto stilzetten. Er stond een houten hek in het land en daarachter de ondergaande zon. Helaas had ik geen statief bij me.

Vandaag door de polders gereden op zoek naar hekken.
Bij Bodegraven langs de Hollandsche IJssel aan de Zuidzijde vond ik een merkwaardig stel hekken. Op N.Br52.079969-O.L4.766961 staan twee hekken: een dubbel hek en een enkel hek. Het enkele hek staat voor een smal perceel waarop schapen grazen. Dat is te zien aan het smallere latje aan de onderzijde van het hek. Dat moet voorkomen dat lammeren in het voorjaar door het hek kruipen.

op zoek naar een andere wereld?

Zaterdag was er een rommelmarkt ten bate van een goed doel. Er bleven meer dan 2 containers goederen over die naar de vuilstort gaan. Of naar de verbrandingsoven.
Leren we ervan?

Tim pakt regelmatig zijn leesboek. Dat deed zijn moeder vroeger ook. Hij zal wel boekenwurm worden.

Nog een foto van Tim in zijn stoeltje

Als we klaar staan om weg te gaan met de auto en Tim in zijn stoeltje zit, maak ik nog een paar foto's van hem. Dit is de eerste

Tim is nu acht maanden oud. Hij is meegeweest op vakantie in Brummen. Tijdens een korte wandeling is hij in slaap gevallen.

Gisterenavond was ik uitgenodigd voor een lezing over het werk van kunstenares Simone de Knecht in het Streekmuseum in Krimpen aan den IJssel.
In 1995 ontmoette ik Simone de Knecht voor de eerste keer. Zij toonde haar schilderijen in Berkenwoude; dat was haar eerste tentoonstelling. Ik werd meteen gegrepen door haar werk en herkende daarin een kwaliteit die een dorpstentoonstelling ontsteeg. Ik achtte haar werk toen al rijp voor deelname aan de New York,- of Los Angeles Art Show. In 2007 nam zij deel aan de Biënnale van Florence.  Zij werkt nu aan een web-site; er staan pas enkele werken op, maar het is de moeite waard om een kijkje te nemen.
http://www.kunstenaars.nu/index.cfm?fuid=100&kunstenaar_id=500789&resultpage=1&narrowlevel=0
Simone is aanwezig met haar werk in Ahoy Rotterdam tijdens de LifeStyle beurs van 24 t/m 26 oktober 2008 zie http://www.ahoy.nl/evenementen/Kunst-en-Lifestylebeurs-in-Ahoy-okt08.
Later zal ik meer foto's plaatsen van haar.

Thijmen zit bij oma op schoot met zijn 'rammelaar'. Die heeft hij gekregen van Mark en Rianne. Thijmen houdt erg van muziek. Meestal vindt hij het leuk als ik zing voor hem.

Ik ben weer terug uit Lourdes. Ik heb meer dan 5000 foto's gemaakt, alle dagen 2 keer in het koor gezongen en geluidsopnamen gemaakt. Van de processie op zondag heb ik een CD gemaakt. Ik maak ook nog ee DVD met een dia-show met 100 foto's en muziek uit Lourdes. Morgen zal ik proberen een stukje muziek te plaatsen.

Hekken open, kabel met vlag ertussen en de koeien kunnen oversteken. Verkeer moet wachten voor de koeien. Sommige verkeersdeelnemers vinden hun tijd zo kostbaar, dat de boze opmerkingen
 en gebaren maken naar de veehouder als het verkeerslicht gedoofd is en het verkeer weer door kan rijden. De kans dat u ooit voor overstekende koeien moet wachten is zeer klein, want het gebeurt maar twee keer per dag en het duurt nog geen twee minuten.
Eigenlijk heeft u geluk als u toeschouwer van dit tafreel mag zijn.

In augustus 1999 maakte ik een foto van een oversteekplaats voor koeien met een verkeersbord en een stoplicht.
Nu ben ik terug gegaan om meer foto's te maken en meer te weten te komen over het hoe en waarom.
Hier staan de koeien klaar in het vanghok. Wanneer het stoplicht aan de provincialeweg op rood gaat en het hek geopend wordt, lopen de koeien naar de overksnt, waar de stal is. Het hele oversteken duurt nog geen 2 minuten.

Een weide naast een boerderijwinkel wordt afgesloten met dit bijzondere hek. De schoor aan de linkerzijde van het hek is hoger dan het hek. Bovendien is de hekkenpaal links, waar het het scharniert niet dezelfde hoogt als het hek.

In het straatje van de museumboerderij is aan de andere kant dit groene hek. Op het erf een ooievaarsnest. Ik heb geen ooievaar gezien op het nest, maar in de weilanden in de omgeving zijn veel ooievaars.

Dit soort rustieke hekken kom je steeds meer tegen op het platteland. Ze moeten het gevoel geven van een oud boeren hek. Bij boerderijen kom je dit soort hekken bijna nooit tegen.

In de omgeving van Staphorst hangen aan veel gevels hokjes of rekken voor melkbussen, klompen of planten. Ze zijn in de zelfde kleur blauw die  overal in de omgeving gebruikt wordt. Hierbij ook nog een blauw hek.

Langs de Oude Rijksweg zagen we dit blauwe hek. Het staat meestal open. Voor de foto mocht het even dicht.

De museumboerderij in Staphorst heeft ook een blauw hek bij de ingang. Als u in de omgeving bent, is het de moeite waard om een omweg te maken en Staphorst en de museumboerderij te bezoeken. De meeste hekken in de omgeving zijn van metaal. Helaas verdwijnen er steeds meer uit het landschap.

Tegenover de museumboerderij in Staphorst vond ik dit hek. De dame die in de boerderij woont vertelde dat de timmerman die dit hek gemaakt heeft overleden is. Het lijkt veel op  het  vorige hek, maar er zijn heel wat verschillen.

We zijn weer terug uit Staphorst. De zoektochten naar hekken heeft veel foto's opgeleverd. Hier de eerste: een blauw hek dat ik 10 jaar geleden al gezien had, maar toen had ik geen tijd om naar meer hekken  te zoeken.

Lia heeft voor mij een foto gemaakt van een hek in Zwitserland. Zij is ook behekt, net als velen die kennisgemaakt hebben met hekken.
Ik probeer nu bij alle hekkenfoto's in mijn archief de plaatsaanduiding te voegen en dan op internet te plaatsen. Iedereen kan dan zien waar de hekken staan.

Lia was op vakantie in Zwitserland, in Sent. Ik ben niet meegeweest. Dit zijn geen wandelingen voor mij. Ze is nu weer thuis. Ze heeft veel foto's gemaakt. Ze moet zelf maar eens een blog maken.

Eindelijk weer een oude foto uit 1990 gevonden. In dat jaar zijn we met de hele familie met de kinderbedevaart naar Lourdes geweest. Mark, die toen 8 jaar was, had zijn trompet meegenomen naar Lourdes. Daar speelde hij het Lourdeslied: 'te Lourdes in de bergen'. Op de heiligdommen, in de kerk en in Jeanne d'Arc. Zijn lerares had bladmuziek van het liedje gemaakt.
Van een mevrouw die wij niet kenden die ook in Lourdes aanwezig was kreeg hij een brief.
"Beste Mark,
Hierbij stuur ik jou een foto waarop je 't geld aan 't verzamelen bent, dat je hebt verdiend met je trompet. Mede door jou werd 't verblijf in Lourdes, en de diensten in de kerk, voor heel veel mensen mooier en sfeervoller.
Mijn man en ik hebben nog vaak aan jou gedacht en vaak gepraat over 't mooie trompet-spel dat steeds weer door de heiligdommen klonk.
Wij hopen dat jij ook mooie herinneringen aan Lourdes hebt overgehouden."
Helaas heb ik de dame nooit kunnen bedanken voor de foto en de brief omdat ik niet wist waar ze woonde. Het geld (dat was erg veel) dat Mark in zijn koffertje had, heeft hij later aan de arme kinderen geschonken, zodat die ook naar Lourdes konden.

Voor mijn val trad ik regelmatig op in radioprogramma's. Ik vertelde dan over mijn avonturen op het podium, met de Russentomaten en andere verhalen. Daarbij zong ook ook enkele Russische volksliedjes. Ik zal er weer eens werk van gaan maken, want ik vond het best de moeite waard.

"Oh, dat is die man die wel eens foto's maakt en liedjes zingt," zou Tim hebben kunnen denken toen hij door zijn moeder uit zijn wagen gehaald werd.
Wat hij hier echt denkt, zal altijd een raadsel blijven.

Drie witte hekken in Moordrecht had ik vroeger waargenomen in het voorbijrijden met de auto. Op een plaats waar het onmogelijk was om te stoppen stonden de hekken. Nu keerde ik terug naar Moordrecht om foto's te maken van de hekken, want die mogen niet ontbreken in mijn boek. De betekenis van het schild op het hek weet ik niet meer uit mijn hoofd, die zal ik nazoeken of navragen.

Langzamerhand meen ik alle hekken in Nederland wel te kennen. Sommige moet ik nog op de foto zetten. Tot ik op een tochtje langs de IJsseldijk dit bijzondere hek tegen kwam.

Aan de IJsseldijk  staat een opmerkelijk beeld. Het herinnert de bezoeker aan de watersnood in 1953. Burgemeester J.C. Vogelaar van Nieuwerkerk aan den IJssel vorderde het schip "de twee gebroeders" op 1 februari 1953 om 5.50 uur. Hier sloot schipper A. Evengroen met zijn schip "de twee gebroeders" een gat van 15 meter in de IJsseldijk. Daardoor behoedde hij miljoenen bewoners van Zuid-Holland voor overstroming. Het gebied van Rotterdam tot de kust en naar het Noorden tot Leiden en Gouda is droog gebleven.
Pas toen een dijk aan de overkant, bij Ouderkerk aan den IJssel, doorbrak was het gevaar van overstoming geweken. Tenwoordig is dit diepstgelegen deel van Nederland misschien wel het dichtsbevolkte. Er zijn plannen om nog veel meer te bouwen. Het is te hopen dat er een goede burgemeester is wanneer zich weer zoiets voordoet.

De bewoners van Voorstraat 170 in Lekkerkerk verwachten weinig bezoekers. Ik ben tamelijk lang, maar ik kan met geen mogelijkheid bij de bel. Of er mensen zijn die zo hoog kunnen springen is mij ook een raadsel. Waarschijnlijk worden bezoekers alleen op afspraak ontvangen en wordt er een ladder neergelaten. Misschien is het een goede bescherming tegen inbrekers.

Er is een oud fotoalbum van de zolder gekomen. Daarin zat o.a. een foto die gemaakt is toen ik, om mijn vaderland te verdedigen, met het 16e Pantserinfanterie Bataljon Limburgse Jagers voor oefeningen op de zandvlakte van Leopoldsburg vertoefde. In mijn herinnering was het een woestijn. Ik meen me te herinneren dat het zomer 1964 was. Tijdens een rustpauze kwamen er twee kinderen die daar in de omgeving woonde bij ons kijken.
Mijn "slaapie" Kees had dorst (het was die zomer zo heet dat we "tropendienst" draaide) en vroeg de kinderen iets te drinken te halen. Wat later kwamen ze terug met een grote kan lindenthee. Kees proefde er van en gooide zijn thee op de grond en zei tegen die kinderen: "Zeg maar dat Kees over een paar weken weer naar ons moeder wil." De thee was uitstekend tegen de dorst. Ik ben de moeder van die kinderen nog dankbaar voor de kan lindenthee tijdens die hitte.
Als ze dit ooit lezen, hierbij de foto waar jullie even naast die Hollandse soldaat met "zijn kachelpijp" mochten zitten.

Wandelen en fietsen door de Krimpenerwaard als het mooi weer is is een genot. De Voorstraat in Lekkerkerk ligt langs de rivier, dat is bijna nergens te zien in het rivierenlandschap. Er is slechts een klein stukje buitendijks dat bebouwd is en van waar de rivier de Lek niet te zien is.

Tussen de oude foto's kwam ik de oude citroën tegen. Mark is tegenwoordig ook citroënfan, maar hij houdt het nog bij de DS. Deze heer kwam ik een stegen op een heideveld, waar hij een doedelzak of schalmei bespeelde. Helaas heb ik zijn mailadres niet om hem de foto te mailen. Het is een prachtige auto.

Tijdens onze wandeltocht in de regen ontdekten we duizenden aardbeiplanten die een dijk vormden om een aardbeienkwekerij. Er was niemand aanwezig, ik kon dus niet informeren waarom de planten daar lagen. Waarschijnlijk hebben ze niet meer voldoende opbrengst. Ook is het mogelijk dat de smaak niet goed was(ik vind de meeste aardbeien smakeloos).

De weermannen voorspelden redelijk weer. Wij reden naar Olen om aan de Pannenkoekenmars deel te nemen. Tim mocht mee voor zijn eerste wandeltocht. Vanuit zijn wagen heeft hij de route bekeken. We kwamen langs een monument om de helden te herdenken. Prachtig dat men zo de nagedachtenis in stand houdt. Tim was nu nog te klein om hem uitleg te geven, maar zijn moederkent veel verhalen en kan die later weer aan haar zoon vertellen.

Wat ik vroeger nooit heb kunnen bedenken, dat ik later in Maastricht zou optreden. Wel dit was met Louis bij de paarden.
Ik zou graag enkele kozakkenliederen hierbijvoegen, maar ik heb geen idee hoe dat moet.

Bij de start en de aankomst staat een soort maanmannetje. Hij heeft een pak op zijn rug een een scherm boven zijn hoofd. Waarschijnlijk kijkt hij toe of de wandelaars na terugkeer zich laven en voeden. Er is voldoende bier en frieten met mayonese te koop. Voor de liefhebbers broodjes, voor een prijs die sommige mensen laat denken waar de sponsoring van Albron van betaald wordt. Dit vergezelt van de kreet: "Good food, happy people." Slogan mag ook, dat past beter bij de mondialisering.

Dit groepje Zwitsers komt om 13.07 aan bij de Wedren. Zij hebben dan nog een flinke wandeling te maken. Voor hen is het eindpunt het militair kamp Heumensoord.

Als het grootste gedeelte van de wandelaars nog op weg is naar Nijmegen, komen er al heel wat wandelaars terug op de 'Wedren' (het begin en eindpunt van de vierdaagse). Zij hebben de tweede dag volbracht.

Dick de Groot heeft ook gedurende de vierdaagse in Nijmegen weer veel buitenlandse wandelaars mogen begroeten in zijn 'IMLwinkel'.  Hij is een bekend gezicht voor alle IML-wandelaars.

43.450 wandelaars hadden zich ingeschreven voor de Nijmeegse Vierdaagse van 2008. Van hen kwamen 4322 wandelaars niet naar Nijmegen. Dinsdagochtend zijn 38.432 wandelaars aan hun vierdaagse begonnen, dat betekent dat 696 wandelaars die zich maandag hadden aangemeld, zich niet in staat achten om aan de wandeltocht te beginnen.
"De laatste jaren blijft dat percentage rond de 10% hangen. Hopelijk kunnen we uit ons tevredenheidsonderzoek dat we aan het eind van deze Vierdaagse onder de wandelaars houden, opmaken wat nou de reden kan zijn voor dat wegblijven." schrijft Johan Willemstein in zijn weblog op: www.4daagse.nl/