barometer vierdaagse Nijmegen 2008

De agrariers hebben weer iets nieuws uitgevonden. Weet-wat-je-eet-logo Ik zal het niet gebruiken want het  zal wel beschermd zijn. Het dagblad Trouw heeft een peiling gehouden. 1442 mensen hebben de moeite genomen te antwoorden.
11% vind het logo handig, ze letten altijd op een logo. Zouden die 158 inzenders echt weten wat het logo inhoudt?
Telers van tomaten en de milieubewegingen Mileudefensie, Goede Waar & Co en Stichting Natuur en Milieu hebben de handen ineengeslagen. Fresteem is het resultaat. De tomatentelers mogen dan nog maar drie bestrijdingsmiddelen gebruiken. Ze moeten lichtoverlast beperken, dat  wil zeggen: ze mogen wel kunstlicht gebruiken, maar ze moeten voor goede gordijnen zorgen.
Volgende week komen de stickertjes. Gelooft u niet in die flauwekul? Gewoon zelf tomaten en andere groenten gaan telen. Zelfs op een balkonnetje of stadstuintje kunt u al een goede moestuin hebben. Dan nog de juiste zaden of planten aanschaffen. Want de meeste tomatenplanten die verkocht worden zijn gewoon de overblijfselen van de planten voor de telers voor de handel. Dan weet je nog niet wat je eet.
Voedsel kan zoveel smakelijker en gezonder zijn.

anemonen zijn pas mooi om te fotograferen als mijn huisgenoten ze al dagen daarvoor op de mestvaalt hebben willen gooien. Een tip om mooie bloemenfoto's te maken: wacht een paar dagen met weggooien. Ze worden steeds fotogenieker
 

In 1963 kreeg ik bericht van onze majesteit dat ik het vaderland moest komen verdedigen. De Russen waren in aankomst werd ons verteld. Mannetjes met schuim op de mond en bloeddoorlopen ogen probeerde een soldaat van me te maken. Zoals op deze foto te zien is zijn ze daar niet erg in geslaagd. Hier was ik op oefening in Duitsland op de Lühneburger Heide. Zo kwam je nog eens ergens op staatskosten. De Russen zijn overigens toen niet gekomen en de Chinezen ook niet. Ze kopen nu alles langzaam maar zeker op, dat is verstandiger voor hun dan soldaten sturen.

in het oude fotoalbum kwam ik heel wat oude foto's tegen. Dit was op de slaapzaal van kostschool. Die ging 1x per jaar in de was en moest dan uitgewreven worden. Er komen veel meer  foto's aan ui oude bestanden.

Er klinkt muziek voor invaliden die gebruik willen maken van deze invalidenparkeerplaats. Alleen jammer dat de plaats onbereikbaar geworden is om de auto kwijt te raken. Een andere plek om de auto kwijt te raken was er tijdens dit dorpsconcert niet.

Soms hebben houders van een invaliden-parkeerkaart moeite om een plaats te vinden voor hun voertuig. Je kunt allerhande, soms goedbedoelde, spullen tegenkomen die dan de invalidenparkeerplaats bezet houden.

uit het fotoalbum
In 1973 kreeg ik nogal veel post. Lia was toen al nieuwsgierig naar wat er in mijn brieven stond. Ze had er heel wat werk aan om alle brieven te openen en te lezen. Behalve de post op tafel staan er ook nog de nodige postzakken op de vloer, waarvan er hier een paar zichtbaar zijn.

uit het fotoalbum
Het jaartal weet ik niet meer, maar het was het jaar dat de Tour de France daar passeerde. Het was in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Dit was met mijn eerste filmcamera een Bolex.

uit het fotoalbum
Het jaartal is niet te vinden. Ik denk dat het in 1968 geweest is, tijdens carnaval in Maastricht. Daar heb ik toen filmopnamen gemaakt. In die tijd rookte ik nog. Daar ben ik al heel lang geleden mee gestopt. De film ligt waarschijnlijk ergens in een archief.

uit het fotoalbum
Hier zit Lia, toen nog een klein meisje, langs het water naar de molens te kijken die ik aan het schetsen was. Athos, mijn hond, moet er ook bij zijn, maar die kan ik op deze foto's niet ontdekken. Athos ging overal mee naar toe, gewoon achterop de fiets op de bagagedrager. Ik had geen geld voor een hondenmand; hij bleef keurig zitten. Alleen blafte hij naar koeien en andere beesten die we onderweg tegen kwamen.
De verblijfplaats van het schilderij is mij niet bekend. Later ben ik met mijn muze getrouwd. Nu schilder ik bijna niet meer,

uit fotoalbum
Hier begon mijn interesse voor houten boerenhekken. Hier zat ik met schetsboek in Maasland. Iemand uit Zweden of Noorwegen, die tijdelijk in Nederland woonde, vroeg me een schilderij te maken van de molens in Maasland. Ik denk dat het in 1967 geweest is. Op mijn schilderij, dat ik in mijn atelier maakte, kwam een hek voor.
Later bleek dat ik het hek 'verkeerd' geschilderd had. De schuine balken zaten anders in het hek dan op het schilderij afgebeeld.
Toen heb ik in mijn schetsboek geschreven: hekken allemaal verschillend, later uitzoeken, misschien interessant. Sinds die dag maakte ik schetsen, foto's en beschrijvingen van houten hekken in het Hollands landschap. Helaas verdwijnen de hekken, mede dankzij subsidies en schaalvergroting.

Uit het fotoalbum
Deze drie schilderijen maakte ik in 1974 als decoratie voor een kerstviering. De schilderijen waren ongeveer 1 x 3 meter en waren onderdeel van een kerststal. Waar de schilderijen gebleven zijn weet ik niet. Dit is de enige herinnering die op foto bewaard is gebleven. Hoewel er volgens mij nog foto's moeten bestaan waarop ik aan het werk ben aan deze schilderijen. Die zullen te zijner tijd wel tussen de negatieven gevoden worden.

Uit het album
Deze foto maakte mijn vader in 1950 of 1951 tijdens vlaggetjesdag in Vlaardingen. Ik moest van hem op de bolder zitten met de VL115 op de achtergrond. Ik weet nog dat ik bang was om dicht langs de waterkant te komen. Ik denk dat ik daar als klein jongetje bang voor gemaakt was. Tot 1949 woond ik in Rotterdam aan de Maashaven.

Vorige week was Tim op bezoek bij ons. De dames legde hem op een kleedje op de grond om hem te verschonen.

Zo wordt  het uitzicht na verfraaiing door ijzeren hekken.
Hier, langs de N210 bij Ammerstol, stond vroeger een houten hek.

Tussen Bergambacht en Krimpen zal het landschap nog veel 'mooier' worden dankzij bijdragen van Europa en de aanleg van de nieuwe weg. Ik zal een foto zoeken van dat fraais

Een van de houten hekken langs de N210 ter hoogte van Ammerstol. Dit hek zou een reparatiebeurt kunnen gebruiken.
"De hekken heienen" noemden de boeren dat vroeger. Dat gebeurde voordat de koeien de weide in gingen; eind april. Ook door herinrichting, wegenaaleg en andere landschapsverfraaiingen verdwijnen steeds meer hekken.

Hoe groot is de wereld van tomtom?
Deze vraag staat in een folder dat in mijn brievenbus is geworpen om mij een tomtom te verkopen. Bij het plaatje van de ONE V3 staat: "3,5 inch" met een schuin pijltje en ernaast: "slechts 2,5 cm diep".
Op 21 augustus 1816 is het metrieke stelsel ingevoerd. Zo ver mij bekend is dat nog steeds geldig in België en Nederland.
Wat moet ik dan met 3,5 inch? Dat is bijna 9 schuine centimeters, zou iedereen zich dan de afmeting van het tomtom-kastje kunnen voorstellen?
Als tomtom onbegrijpelijke maten wil gebruiken weet ik er ook nog een. Bij koninklijk besluit is op 10 juni 1863 'uur gaans' vastgesteld op 5555.556 m. Dat geeft tomtomgebruikers meteen wat hersengymnastiek als ze dan op de bewegwijzering de afstanden in kilometers lezen.
Voor ouderwetse niet tomtombezitters die leven in de wereld die andere maten gebruikt dan totmtom: het schermpje is bijna 2 'Brugse taillen', of 1/8 'Maastrichtse el'.
Als u gewent bent te rekenen in 'Deventer houtvoet', 'Termuntensche roede', 'Mastenbrooeksche schacht' of een andere lengtemaat, zal ik proberen op aanvrag de tomtom afmetingen voor u om te rekenen.
De stuurman van deze boot was waarschijnlijk een tomtomgebruiker.