Berichten van 1 januari 2008 tot 31 december 2008

De agrariers hebben weer iets nieuws uitgevonden. Weet-wat-je-eet-logo Ik zal het niet gebruiken want het  zal wel beschermd zijn. Het dagblad Trouw heeft een peiling gehouden. 1442 mensen hebben de moeite genomen te antwoorden.
11% vind het logo handig, ze letten altijd op een logo. Zouden die 158 inzenders echt weten wat het logo inhoudt?
Telers van tomaten en de milieubewegingen Mileudefensie, Goede Waar & Co en Stichting Natuur en Milieu hebben de handen ineengeslagen. Fresteem is het resultaat. De tomatentelers mogen dan nog maar drie bestrijdingsmiddelen gebruiken. Ze moeten lichtoverlast beperken, dat  wil zeggen: ze mogen wel kunstlicht gebruiken, maar ze moeten voor goede gordijnen zorgen.
Volgende week komen de stickertjes. Gelooft u niet in die flauwekul? Gewoon zelf tomaten en andere groenten gaan telen. Zelfs op een balkonnetje of stadstuintje kunt u al een goede moestuin hebben. Dan nog de juiste zaden of planten aanschaffen. Want de meeste tomatenplanten die verkocht worden zijn gewoon de overblijfselen van de planten voor de telers voor de handel. Dan weet je nog niet wat je eet.
Voedsel kan zoveel smakelijker en gezonder zijn.

anemonen zijn pas mooi om te fotograferen als mijn huisgenoten ze al dagen daarvoor op de mestvaalt hebben willen gooien. Een tip om mooie bloemenfoto's te maken: wacht een paar dagen met weggooien. Ze worden steeds fotogenieker
 

In 1963 kreeg ik bericht van onze majesteit dat ik het vaderland moest komen verdedigen. De Russen waren in aankomst werd ons verteld. Mannetjes met schuim op de mond en bloeddoorlopen ogen probeerde een soldaat van me te maken. Zoals op deze foto te zien is zijn ze daar niet erg in geslaagd. Hier was ik op oefening in Duitsland op de Lühneburger Heide. Zo kwam je nog eens ergens op staatskosten. De Russen zijn overigens toen niet gekomen en de Chinezen ook niet. Ze kopen nu alles langzaam maar zeker op, dat is verstandiger voor hun dan soldaten sturen.

in het oude fotoalbum kwam ik heel wat oude foto's tegen. Dit was op de slaapzaal van kostschool. Die ging 1x per jaar in de was en moest dan uitgewreven worden. Er komen veel meer  foto's aan ui oude bestanden.

Er klinkt muziek voor invaliden die gebruik willen maken van deze invalidenparkeerplaats. Alleen jammer dat de plaats onbereikbaar geworden is om de auto kwijt te raken. Een andere plek om de auto kwijt te raken was er tijdens dit dorpsconcert niet.

Soms hebben houders van een invaliden-parkeerkaart moeite om een plaats te vinden voor hun voertuig. Je kunt allerhande, soms goedbedoelde, spullen tegenkomen die dan de invalidenparkeerplaats bezet houden.

uit het fotoalbum
In 1973 kreeg ik nogal veel post. Lia was toen al nieuwsgierig naar wat er in mijn brieven stond. Ze had er heel wat werk aan om alle brieven te openen en te lezen. Behalve de post op tafel staan er ook nog de nodige postzakken op de vloer, waarvan er hier een paar zichtbaar zijn.

uit het fotoalbum
Het jaartal weet ik niet meer, maar het was het jaar dat de Tour de France daar passeerde. Het was in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Dit was met mijn eerste filmcamera een Bolex.

uit het fotoalbum
Het jaartal is niet te vinden. Ik denk dat het in 1968 geweest is, tijdens carnaval in Maastricht. Daar heb ik toen filmopnamen gemaakt. In die tijd rookte ik nog. Daar ben ik al heel lang geleden mee gestopt. De film ligt waarschijnlijk ergens in een archief.

uit het fotoalbum
Hier zit Lia, toen nog een klein meisje, langs het water naar de molens te kijken die ik aan het schetsen was. Athos, mijn hond, moet er ook bij zijn, maar die kan ik op deze foto's niet ontdekken. Athos ging overal mee naar toe, gewoon achterop de fiets op de bagagedrager. Ik had geen geld voor een hondenmand; hij bleef keurig zitten. Alleen blafte hij naar koeien en andere beesten die we onderweg tegen kwamen.
De verblijfplaats van het schilderij is mij niet bekend. Later ben ik met mijn muze getrouwd. Nu schilder ik bijna niet meer,

uit fotoalbum
Hier begon mijn interesse voor houten boerenhekken. Hier zat ik met schetsboek in Maasland. Iemand uit Zweden of Noorwegen, die tijdelijk in Nederland woonde, vroeg me een schilderij te maken van de molens in Maasland. Ik denk dat het in 1967 geweest is. Op mijn schilderij, dat ik in mijn atelier maakte, kwam een hek voor.
Later bleek dat ik het hek 'verkeerd' geschilderd had. De schuine balken zaten anders in het hek dan op het schilderij afgebeeld.
Toen heb ik in mijn schetsboek geschreven: hekken allemaal verschillend, later uitzoeken, misschien interessant. Sinds die dag maakte ik schetsen, foto's en beschrijvingen van houten hekken in het Hollands landschap. Helaas verdwijnen de hekken, mede dankzij subsidies en schaalvergroting.

Uit het fotoalbum
Deze drie schilderijen maakte ik in 1974 als decoratie voor een kerstviering. De schilderijen waren ongeveer 1 x 3 meter en waren onderdeel van een kerststal. Waar de schilderijen gebleven zijn weet ik niet. Dit is de enige herinnering die op foto bewaard is gebleven. Hoewel er volgens mij nog foto's moeten bestaan waarop ik aan het werk ben aan deze schilderijen. Die zullen te zijner tijd wel tussen de negatieven gevoden worden.

Uit het album
Deze foto maakte mijn vader in 1950 of 1951 tijdens vlaggetjesdag in Vlaardingen. Ik moest van hem op de bolder zitten met de VL115 op de achtergrond. Ik weet nog dat ik bang was om dicht langs de waterkant te komen. Ik denk dat ik daar als klein jongetje bang voor gemaakt was. Tot 1949 woond ik in Rotterdam aan de Maashaven.

Vorige week was Tim op bezoek bij ons. De dames legde hem op een kleedje op de grond om hem te verschonen.

Zo wordt  het uitzicht na verfraaiing door ijzeren hekken.
Hier, langs de N210 bij Ammerstol, stond vroeger een houten hek.

Tussen Bergambacht en Krimpen zal het landschap nog veel 'mooier' worden dankzij bijdragen van Europa en de aanleg van de nieuwe weg. Ik zal een foto zoeken van dat fraais

Een van de houten hekken langs de N210 ter hoogte van Ammerstol. Dit hek zou een reparatiebeurt kunnen gebruiken.
"De hekken heienen" noemden de boeren dat vroeger. Dat gebeurde voordat de koeien de weide in gingen; eind april. Ook door herinrichting, wegenaaleg en andere landschapsverfraaiingen verdwijnen steeds meer hekken.

Hoe groot is de wereld van tomtom?
Deze vraag staat in een folder dat in mijn brievenbus is geworpen om mij een tomtom te verkopen. Bij het plaatje van de ONE V3 staat: "3,5 inch" met een schuin pijltje en ernaast: "slechts 2,5 cm diep".
Op 21 augustus 1816 is het metrieke stelsel ingevoerd. Zo ver mij bekend is dat nog steeds geldig in België en Nederland.
Wat moet ik dan met 3,5 inch? Dat is bijna 9 schuine centimeters, zou iedereen zich dan de afmeting van het tomtom-kastje kunnen voorstellen?
Als tomtom onbegrijpelijke maten wil gebruiken weet ik er ook nog een. Bij koninklijk besluit is op 10 juni 1863 'uur gaans' vastgesteld op 5555.556 m. Dat geeft tomtomgebruikers meteen wat hersengymnastiek als ze dan op de bewegwijzering de afstanden in kilometers lezen.
Voor ouderwetse niet tomtombezitters die leven in de wereld die andere maten gebruikt dan totmtom: het schermpje is bijna 2 'Brugse taillen', of 1/8 'Maastrichtse el'.
Als u gewent bent te rekenen in 'Deventer houtvoet', 'Termuntensche roede', 'Mastenbrooeksche schacht' of een andere lengtemaat, zal ik proberen op aanvrag de tomtom afmetingen voor u om te rekenen.
De stuurman van deze boot was waarschijnlijk een tomtomgebruiker.

In de parochiekerk Heilige Jozef zijn 3 nieuwe Iconen gewijd. Tijdens de eucharistieviering van zondag 20 april voorgegaan door Patoor Paardekooper, heeft hij de iconen gewijd.

Bij de links heb ik een link geplaatst van een filmpje op de site van westlandvideo, Van zaad tot tomaat heet het filmpje. Hierin zijn opnamen van de Hooflaan in de Lier in de tijd dat ik bij de buurman van de kwekerij werkte. Boeiend om te zien hoe toen de "grootschalige" teelt van tomaten was. Met de kachel in de serre voor de CO2. Het was in die tijd nog voornamelijk koude teelt. Het meest geteelde ras was toen waarschijnlijk 'Moneymaker'.

op de site van U.S. Food and Drug Administration is alles te lezen over de uitbraak van Salmonella serotype Saintpaul in de Verenigde Staten. Sinds midden april zijn reeds 167 mensen ziek geworden, waarvan er 23 in het ziekenhuis zijn opgenomen. Rauwe tomaten van het roma-type, pruimvormige,- en ronde rode tomaten zijn verdacht. Voor tomaten uit Belgie en Nederland hoeft u niet bang te zijn voor besmetting. Lees meer op de site: http://www.fda.gov/oc/opacom/hottopics/tomatoes.html In het dagblad Trouw staat een artikel hierover. Zij plaatsten daarbij een foto met trostomaten. Met onderschrift: Tomaten zijn de oorzaak van een salmonella-uitbraak die de Verenigde Staten sinds eind april bezighoudt. Terwijl in het artikel van FDA staat dat cherry tomaten, trostomaten en tomaten uit eigen tuin geen oorzaak kunnen zijn voor de Salmonella. Ze hadden zeker geen ander plaatje. Het wordt steeds raadzamer om zelf tomaten en andere gewassen te leren telen in eigen tuin of balkon.

Ik kan weer foto's maken. Soms heb ik dan nog last van mijn arm, maar het gaat nu steeds beter. Ik kwam Jos tegen. Hierbij mijn 'zelfportret" morgen meer foto's

Koninginnedag betekent in Holland zolders, schuren en kasten leegruimen en verslepen naar een plek waar gelijkgestemden ook hun waren uitstallen: rommelmarkt. Liefst vreemd uitgedost om de feestvreugde te verhogen.

Kent u "Hans van Deventer alle chansons"? Hans heeft zijn liedjes geschreven en gezongen in de zestiger jaren. Hij trad toen ook regelmatig op in Vlaanderen. Vaak reisde hij samen met Jules de Korte. Ik luister nog regelmatig naar zijn liedjes. Er zijn mensen die vinden dat hij de mooiste liedjes heeft gemaakt in de Nederlandse taal. De foto van Hans maakte ik op 20 januari 2003. Ik zou eigenlijk een speciale willen maken over hem, maar ik heb geen idee hoe dat moet. Ik hoop dat er iemand dit leest die daarbij kan helpen.

De computer werkt weer. (er waren nog 2 dagen toen ik me aanmeldde met de problemen. De reparatie gebeurde geheel gratis bij MacHouse in Woerden) Tim, de zoon van Marieke en Paul, is vandaag naar de tandarts geweest. Het was tijd voor ons halfjaarlijkse familiebezoek bij de tandarts. Lia en Marieke meenden vorige week twee tandjes te zien in de mond van Tim. Hij kwijlde en krijste, ik dacht aan Maark en Marieke vroeger en merkte op dat het zijn tanden wel konden zijn. Onze tandarts, de beste in de wijde omgeving heeft een kleine controle gedaan. Tim krijgt noig geen tanden (Onze tandarts neemt geen nieuwe patienten meer aan)

Vorige week waren we op bezoek bij Tim,Marieke en Paul. Marieke lag nog op bed. Moeder worden is een vermoeiende bezigheid. Moeders dienen soms wat rust te nemen. Ik ga zometeen foto's maken van tomaten. Ik heb 1 tomaat gewogen in de winkel, die kost 20 eurocent. Een tomatenboer in Spanje kreeg gemiddeld 20 cent voor een kilo tomaten. Van die rode dingen die nergens naar smaken.

Rau, is het knuffelbeestje van Marieke en Paul. Dat namen ze altijd mee als ergens heen gingen. Er zullen wel foto's op deze blog staan van Rau op reis. Nu Tim thuis gekomen is, heeft Rau een minder belangrijke plaats gekregen. Hij staat nu op de kast.

Opa Gerard, de vader van papa Paul, mocht even Tim op schoot nemen. Paul bleef er wel dichtbij zitten om zijn zoon in de gaten te houden.

Nadat ik eindelijk boven was en even in de kamer van Tim ging kijken, bleek zijn bed bezet door een videocamera. Sinds Tim er is, is papa Paul een verwoed filmer geworden. Bij een volgend bezoek zullen wij misschien wel uren film over Tim voorgeschoteld krijgen.

Wat kon een goede kijker op de vorige foto's zien? Op het naambordje ontbreekt de naam van Tim. Terwijl er dezer dagen veel post en bezoek speciaal voor Tim komt.

Lia staat voor de deur te wachten en daar komt opa Gerard aangelopen. Samen mogen ze even op de foto bij de voordeur. Het nummerbordje is inmiddels van de muur afgekomen. Zeker door de botsing van de ooievaar met het venster.

Ook vandaag ging oma Lia weer op bezoek bij Tim.

Vader Paul Brenninkmeijer (zijn site is www.paulbrenninkmeijer.nl) was de priester in deze dienst. Het was voor de parochie in Krimpen de eerste keer dat er een Byzantijnse viering gehouden werd. Als de nieuwe kerk klaar is zal er vaker zo'n viering zijn. Op de site van het Lysenko Koor kunt u luisteren naar enkele gezangen. (http://home.planet.nl/~verbeekm/)

Zondagochtend 24 februari was een Byzantijnse vieringin de parochiekerk Heilige Maria Koningin in Krimpen aan den IJssel. Het Lysenko Koor uit Nieuwegein zong onder leiding van Irina Gorvanko de liturgie volgens Johannes Chrysostomos in het Oekraïns. Tijdens de dienst lagen een aantal ikonen op het altaar voor de wijding. De linker Ikoon heb ik geschilderd voor Tim.

Marieke vertelt als stralende moeder aan de omstanders haar verhaal. Het was druk aan haar bed. Ik heb bijna 100 foto's gemaakt. Er was weinig licht, maar het ging redelijk zonder flits. Ik ben al drie dagen per week bezig met therapie, dan hoop ik over een paar weken met hem te kunnen wandelen.

Hier zijn de eerste foto's van Tim. Hij is om 22.30 geboren in het IJssellandziekenhuis in Capelle aan den IJssel. Het was een drukte aan zijn bed. Marieke vertelde honderd uit. Tim is 52 cm lang en weegt ruim 8 pond. Hij heeft al gedronken. Het is een rustig manneke.

Marieke belde zelf dat Tim geboren was. We mochten nog even langskomen. Grootvader worden is een van de gemakkelijkste bezigheden die ik heb meegemaakt. Zodra hij thuis is zal ik zingen voor hem. Midden in de nacht in een ziekenhuis zingen vond ik niet zo gepast. Hoewel het was niet druk op de afdeling.

Zaterdag 2 februari was een cursus kennismaking met ikonen en ikoonschilderen. Joke Bannink van atelier Ambrozijn. Hier bekijkt Joke aan het einde de resultaten van het schilderen.

Nieuwjaarsdag zijn we door het Maasdal gereden op zoek naar houten hekken. Houten hekken zijn in Nederlands Limburg erg zeldzaam. Ik heb enkele houten hekken gevonden. Het was een boeiende rit. Helaas lag de goede kaart nog thuis, zodat we ons moesten behelpen met een autokaart. Onderweg stonden enkele grenspalen in de weiden. Zou de weg waarop we reden in België liggen?

Tijdens de zomer van 2007 kwamen we op een zonnige zondagmiddag twee toeristen tegen uit Tjechië. Zij bereden dit vreemde vervoermiddel. In het dorp vroegen ze aan Lia of zij een winkel wist waar ze batterijen (gewone AA-penlights) konden kopen en waar ze voordelig konden overnachten. Ze zijn achter ons aangereden omdat wij thuis batterijen hebben voor de flitser. (veel te veel volgens Lia) Nu kwam heb goed uit. We hebben ze de weg gewezen naar een camping en naar Kinderdijk. Lia mocht even in hun voertuig plaatsnemen en daar maakte ik deze foto van. Die hebben we dit jaar op onze nieuwjaarsbrief geplaatst.

In de kerststal op de Markt in Maaseik heeft blijkbaar een flinke ouderjaarsviering plaatsgevonden. Op de bodem lagen nog twee gebroken flessen. Een van de bewoners van de stal had de feestelijkheden niet overleefd. Gelukkig hebben de gebroeders van Eyck het niet hoeven aanschouwen omdat alles achter hun rug plaatsvond.