Hans van Deventer

De computer werkt weer. (er waren nog 2 dagen toen ik me aanmeldde met de problemen. De reparatie gebeurde geheel gratis bij MacHouse in Woerden) Tim, de zoon van Marieke en Paul, is vandaag naar de tandarts geweest. Het was tijd voor ons halfjaarlijkse familiebezoek bij de tandarts. Lia en Marieke meenden vorige week twee tandjes te zien in de mond van Tim. Hij kwijlde en krijste, ik dacht aan Maark en Marieke vroeger en merkte op dat het zijn tanden wel konden zijn. Onze tandarts, de beste in de wijde omgeving heeft een kleine controle gedaan. Tim krijgt noig geen tanden (Onze tandarts neemt geen nieuwe patienten meer aan)

Vorige week waren we op bezoek bij Tim,Marieke en Paul. Marieke lag nog op bed. Moeder worden is een vermoeiende bezigheid. Moeders dienen soms wat rust te nemen. Ik ga zometeen foto's maken van tomaten. Ik heb 1 tomaat gewogen in de winkel, die kost 20 eurocent. Een tomatenboer in Spanje kreeg gemiddeld 20 cent voor een kilo tomaten. Van die rode dingen die nergens naar smaken.

Rau, is het knuffelbeestje van Marieke en Paul. Dat namen ze altijd mee als ergens heen gingen. Er zullen wel foto's op deze blog staan van Rau op reis. Nu Tim thuis gekomen is, heeft Rau een minder belangrijke plaats gekregen. Hij staat nu op de kast.

Opa Gerard, de vader van papa Paul, mocht even Tim op schoot nemen. Paul bleef er wel dichtbij zitten om zijn zoon in de gaten te houden.

Nadat ik eindelijk boven was en even in de kamer van Tim ging kijken, bleek zijn bed bezet door een videocamera. Sinds Tim er is, is papa Paul een verwoed filmer geworden. Bij een volgend bezoek zullen wij misschien wel uren film over Tim voorgeschoteld krijgen.

Wat kon een goede kijker op de vorige foto's zien? Op het naambordje ontbreekt de naam van Tim. Terwijl er dezer dagen veel post en bezoek speciaal voor Tim komt.

Lia staat voor de deur te wachten en daar komt opa Gerard aangelopen. Samen mogen ze even op de foto bij de voordeur. Het nummerbordje is inmiddels van de muur afgekomen. Zeker door de botsing van de ooievaar met het venster.

Ook vandaag ging oma Lia weer op bezoek bij Tim.

Vader Paul Brenninkmeijer (zijn site is www.paulbrenninkmeijer.nl) was de priester in deze dienst. Het was voor de parochie in Krimpen de eerste keer dat er een Byzantijnse viering gehouden werd. Als de nieuwe kerk klaar is zal er vaker zo'n viering zijn. Op de site van het Lysenko Koor kunt u luisteren naar enkele gezangen. (http://home.planet.nl/~verbeekm/)

Zondagochtend 24 februari was een Byzantijnse vieringin de parochiekerk Heilige Maria Koningin in Krimpen aan den IJssel. Het Lysenko Koor uit Nieuwegein zong onder leiding van Irina Gorvanko de liturgie volgens Johannes Chrysostomos in het Oekraïns. Tijdens de dienst lagen een aantal ikonen op het altaar voor de wijding. De linker Ikoon heb ik geschilderd voor Tim.

Marieke vertelt als stralende moeder aan de omstanders haar verhaal. Het was druk aan haar bed. Ik heb bijna 100 foto's gemaakt. Er was weinig licht, maar het ging redelijk zonder flits. Ik ben al drie dagen per week bezig met therapie, dan hoop ik over een paar weken met hem te kunnen wandelen.

Hier zijn de eerste foto's van Tim. Hij is om 22.30 geboren in het IJssellandziekenhuis in Capelle aan den IJssel. Het was een drukte aan zijn bed. Marieke vertelde honderd uit. Tim is 52 cm lang en weegt ruim 8 pond. Hij heeft al gedronken. Het is een rustig manneke.

Marieke belde zelf dat Tim geboren was. We mochten nog even langskomen. Grootvader worden is een van de gemakkelijkste bezigheden die ik heb meegemaakt. Zodra hij thuis is zal ik zingen voor hem. Midden in de nacht in een ziekenhuis zingen vond ik niet zo gepast. Hoewel het was niet druk op de afdeling.

Zaterdag 2 februari was een cursus kennismaking met ikonen en ikoonschilderen. Joke Bannink van atelier Ambrozijn. Hier bekijkt Joke aan het einde de resultaten van het schilderen.

Nieuwjaarsdag zijn we door het Maasdal gereden op zoek naar houten hekken. Houten hekken zijn in Nederlands Limburg erg zeldzaam. Ik heb enkele houten hekken gevonden. Het was een boeiende rit. Helaas lag de goede kaart nog thuis, zodat we ons moesten behelpen met een autokaart. Onderweg stonden enkele grenspalen in de weiden. Zou de weg waarop we reden in België liggen?

Tijdens de zomer van 2007 kwamen we op een zonnige zondagmiddag twee toeristen tegen uit Tjechië. Zij bereden dit vreemde vervoermiddel. In het dorp vroegen ze aan Lia of zij een winkel wist waar ze batterijen (gewone AA-penlights) konden kopen en waar ze voordelig konden overnachten. Ze zijn achter ons aangereden omdat wij thuis batterijen hebben voor de flitser. (veel te veel volgens Lia) Nu kwam heb goed uit. We hebben ze de weg gewezen naar een camping en naar Kinderdijk. Lia mocht even in hun voertuig plaatsnemen en daar maakte ik deze foto van. Die hebben we dit jaar op onze nieuwjaarsbrief geplaatst.

In de kerststal op de Markt in Maaseik heeft blijkbaar een flinke ouderjaarsviering plaatsgevonden. Op de bodem lagen nog twee gebroken flessen. Een van de bewoners van de stal had de feestelijkheden niet overleefd. Gelukkig hebben de gebroeders van Eyck het niet hoeven aanschouwen omdat alles achter hun rug plaatsvond.