Archief

Overal in Nederland staan huizen te koop. De gelukkige eigenaars raken hun huizen blijkbaar niet meer kwijt. In Krimpen heeft iemand de hulp van Jesus ingeroepen. En voorwaar dat heeft geholpen. Het huis is verkocht.

Dus huizenbezitter die geen koper kan vinden: op de knieën!

Tegenwoordig staan er steeds meer tomatenplanten te koop aangeboden in plantenwinkels en supermarkten. Deze plant is door de kweker vast van alle toppen ontdaan. De 'gelukkige' koper zal voor de € 3,50 niet meer tomaten eten dan de paar tomaten die nu aan de plant zitten. Dat zijn er niet veel.
Plantenkwekers en plantenverkopers zien blijkbaar alleen maar hun winst.
Het gevolg zal zijn dat mensen een negatief idee krijgen van het zelf kweken van tomaten.
Voor de koper geldt:  NIET GOED: GELD WEG!!

Vanmiddag was ik voor de krant in het plaatselijke bejaardenhuis. Een van de inwoonsters was vandaag 100 jaar geworden. De burgemeester kwam bij haar op visite en overhandigde de jarige een prachtig bloemwerk namens de gemeente.
Toen het wat rustiger werd op de kamer vroeg ik of er nog gezongenwerd. De burgemeester zei: "Ga je gang." Ik zong voor de de jarige Многая лета (Mnogaja Ljeta = vele lentes).
De burgemeester zei tegen de jarige dat zij nog nooit door een man was toegezongen. De jarige dame antwoordde haar: "Daar moet je ook 100 jaar voor worden."
Zonder hulp at ze vervolgens haar taartje op.
Wat kan het leven van een eenvoudig journalist toch mooie momenten hebben.

Vanmiddag kwam ik op de kaasboerderij van de familie Speksnijder aan de Tiendweg in Lekkerkerk om kaas te kopen. Er staat een bord in de tuin langs de weg over de boerenkaas. Zij hebben de prijs gewonnen van de beste belegen boerenkaas in Nederland. Sinds wij hier wonen halen wij altijd de kaas bij hun. Als journalist mocht ik regelmatig getuige zijn van de prijzen die zij wonnen met hun kaas. Als u in de buurt bent van Rotterdam is het een omweg waard om hun kaas te kopen. Ook familie en kennissen maakt u blij met de kaas. Wij nemen altijd een kaasje mee als we ergens op bezoek gaan, in plaats van een bos bloemen.

Vanmiddag kochten we kaas op de kaasboerderij van de familie Speksnijder. In de tuin staat een soort hooiberg.
Thymen riep siza tegen de hooiberg. 
Marieke legde uit dat hun konijn Rembrandt heet, en Thymen noemt hem Siza.
Omdat het konijn altijd hooi krijgt, zei hij tegen mij dat die berg hooi voor het konijn was. Vandaar de  kreet Siza.
Spannend hoor de taalontwikkeling van een klein jongentje.

De lift in het accueil was niet altijd zo rustig. In de spitstijden waren er momenten dat liftbedienden dit zo wisten te doen dat de lift op onze etage niet wilde stoppen. Zo heb ik ruim een half uur staan wachten toen ik zou gaan zingen tijdens de internationale mis op woensdag.
Niet iedereen blijt in Lourdes gelijk te zijn voor de Heer. Maar daarover een volgende keer meer.

In de Pyreneeën was ook sneeuw gevallen. Vanaf  het dakterras van accueil Marie Saint Frai was een fraai panorama met de besneeuwde bergen op de achtergrond. Ik had dit nog niet eerder gezien, hoewel ik al drie keer eerder in Lourdes was.

De eerste  nacht slipe ik in kamer 118. De ochtend erna kreeg ik het verzoek te verhuizen naar kamer 116. Na de verhuizing heb ik 's nachts bijna geen oog meer dicht gedaan.

Als ik de foto's van mijn vorige reis terug kijk is het deze keer wel veel rustiger in Lourdes. Men had vertelt dat er sneeuw zou vallen. Helaas is de sneeuw enkele kilometers verderop gevallen; de sneeuwfoto's die ik in mijn gedachten had, heb ik helaas niet kunnen maken.

Lia was naar Ierland. Ik was op zoek naar verzorging. Van de thuiszorg krijg ik nachtmerries, die wil ik niet meer over de vloer. Bij de VNB was nog een plaatsje vrij bij de bedevaart naar Lourdes in de hospitaaltrein en het acceuil. Daar kreeg ik de verzorging die ik nodig had. Er waren vele vrijwilligers om overal waar nodig mee te helpen. Voor vervoer werd ik goed ingepakt en was er altijd iemand bereid een rolstoel te duwen.
De eerste dag was er veel regen en zelfs natte sneeuw. Dan is er overal plaats in Lourdes.