Film van eigen bodem

Film van eigen bodem
The golden years
Begin december werden we door vrienden uitgenodigd om samen met hen te genieten van onze supervedettes uit de jaren 70. Het voelde vreemd aan in het Sportpaleis. Het publiek bestond voor het grootste deel uit "ouwe rakkers", alhoewel er ook heel wat jeugd te bespeuren viel die ook van deze muziek houdt. Het topmoment voor mij was het optreden van de Rubettes. Iedereen ging door zijn dak en de groep kreeg een staande ovatie. Albert Hammond (I’m A Train, The Free Electric Band en It Never Rains In Southern California)
Mungo Jerry (In The Summertime)
Slade (Get Down And Get With It)
Alvin Stardust (My Coo-Ca-Choo)
The Sweet (Fox On The Run)
Rubettes (Juke Box Jive)
Middle Of The Road (Chirpy Chirpy Cheep Cheep
WinterDe winter zit er aan te komen
Met zijn koude, sneeuw en ijs
Koude handen in warme wanten
Warme chocomel en anijs.
Met zijn rijp op dode takken
Met zijn heldere zonneschijn,
Blauwe luchten, wolkenvlakten
Wat kun je dan gelukkig zijn.
Meezingen met mijn zoon
Kerstsfeer in Mechelen


Leesvoer
Stroomversnelling door Michael Connely
Nuovomondo
raar beetje

LiefdeDoor jezelf lief te hebben
stel je je ervoor open om door een ander te worden liefgehad
zoek naar de schoonheid in alle dingen,
want als je goed genoeg kijkt zul je die daarin vinden.
Music maestro
Halloweentijden


Lectuur

Movie
Wandeling in Mariekerke





Gebruik je fantasie en
visualiseer een plek diep in jezelf,waar het
rustig en veilig toeven is.
Dit is jouw plek, je kern,
je krachtbron.
Plant je voeten in de grond
en laat los wat je in de weg zit.
De aarde absorbeert alles,
voedt je met nieuwe energie en brengt je
terug in het nu.
Fietstocht


Wandelen

Duitse architectuur in Idstein



Fietstocht naar Buggenhout
Gedichtje De witte schermen van de vlier
De witte schermen van de
vlier,
in geur en kleur naar 't licht
geheven
vertellen mij 't geheim van 't
leven:
't is enkel nu, 't is enkel
hier!
Maar dwars doorheen die kleine
bloemen
in duizendvoud ontloken,
klinkt
een roep, een zucht, een stem
die zingt
en zoveel dat ik niet kan
noemen.
Er trilt een snaar die 'k lang
al stil
en niet bespeeld meer durfde
heten
maar die nu weer een dieper
weten,
ja, die 'k genade noemen wil.
De witte schermen van de vlier
ze houden aandacht mild
gevangen
en doen ontluiken nieuw
verlangen
naar verder dan maar enkel
hier.