Genieten van Toon Hermans

Sinds enkele weken volg ik een cursus Aquagym in ons lokaal zwembad.
Wij zijn met een kleine groep (een twaalftal) en beleven er elke keer weer meer plezier aan.
Door dat het water je 'draagt' zijn die oefeningen zeker efficient. De lesgever
weet het ludiek te houden. Gisteren moesten wij zelfs badeendjes stelen uit het kamp van de tegenpartij. Het leken net uitgelaten kleuters in plaats van bezadigde dames.
De volgende morgen voel je wel het effect van de inspanning. Stijve spieren en een zekere stramheid moet je die dag toch wel overwinnen.
Het contact met de andere deelnemers komt ook stilaan op gang. Na afloop blijven wij meer en meer wat nababbelen en leren elkaar zo wat beter kennnen. Zo ontmoette ik gisteren een jonge moeder wiens twee jonge zonen (3 jaar en 10 maanden) zeer slechte slapers waren. Ik had deze week op seniorennet de uitspraak gelezen : Mensen die zeggen dat ze slapen als babies hebben nooit een baby gehad. Daar kan zij gelukkig smakelijk mee lachen.
De generatie die na ons komt heeft het inderdaad heel wat moeilijker. Wij konden als jonge mama er nog voor kiezen om tijdelijk wat minder te werken zodat wij overdag wat konden bijslapen met slechte slapers maar tegenwoordig moeten beide ouders wel full time werken willen ze zich tenminste de luxe kunnen veroorloven om een eigen woning aan te kopen...
Gelukkig bestaan er mogelijkheden als loopbaanonderbreking of ouderverlof maar niet iedereen kan daar gebruik van maken. Veel werkgevers (vooral in KMO's )zien hun ervaren personeel niet graag tijdelijk vertrekken.
Dat is dan misschien het enige voordeel van de huidige crisis. Heel wat jonge ouders moeten nu tijdelijk wat minder werken al heeft dat toch ook wel zijn financiele consequenties.

Zondagmorgen onder leiding van een gids de tentoonstelling Goya Redon Ensor bezocht in het Museum van Schone Kunsten in Antwerpen.
De uitleg was zeer gedetailleerd maar toch heel begrijpelijk. Ann kon de drie kunstenaars prima situeren in hun tijd en kon ook de verschillende invloeden waaronder hun werk stond uitleggen. Ook wees zij op de inspiratie die zij in elkaars werk vonden.
Het is pas als zo'n gids je wijst op details dat je nog meer kan genieten van zo'n tentoonstelling. Anders gaat vaak de essentie van de getoonde werken verloren.
Ik ben vooral een fan van het werk van Ensor. Misschien gaat het om de kleuren die hij hanteert. Ik hou namelijk meer van de lichtere kleuren in zijn werken. Zijn schilderijen - vooral diegene van na 1886 - toen hij stopte met realistische schilderijen en zich meer ging toeleggen op maskers en skeletten kunnen mij echt wel beroeren.

http://www.kmska.be/Templates/content.aspx?id=2586


In de namiddag nog even naar de bloemenmarkt van Lier geweest. Inmiddels een jaarlijkse traditie.
Al zijn de prijzen van de eenjarigen aan de dure kant (toch in vergelijking met de prijzen die ik betaalde in de serre) hun aanbod aan kleine struiken is ook erg mooi. Zo kocht ik een witte vlinderstruik een witte hortensia Annabelle. en een witte meidoorn  Die vormen een mooie aanvulling in de rechterborder in de tuin waar de hoofdkleuren wit en blauw zijn.
Daarna  nog even een terrasje in De Fagoempel (een typisch Lierse benaming) en  daarna keerden wij tevreden terug naar huis. De zon was inmiddels helemaal teruggekeerd zodat wij nog even van haar konden genieten op ons terrasje (nadat de nieuwe aanwinsten eerst hun plaatsje hadden gevonden in de tuin)

Kristien Hemmerecht las gedichten voor van haar zus Veronika en vertelde ook hoe haar zus ziek was geworden en hoe zij dat mee beleefd had.
Pieter Embrechts had  als voorbereiding  op eigen verzoek met verschillende patiënten gepraat en met drie van hen een lied gemaakt dat hij life met gitaarspel begeleidde.
Het verhaal van Irma, een depressieve echtgenote, dat werd geschetst door haar echtgenoot die het lijkt te vertellen aan de therapeut kon zelfs een glimlach uitlokken.
Ook Chris de Stoop bracht ook nog enkele teksten.
Het geheel werd ondanks de zware problematiek vlot gebracht. Het gaat om een samenwerking tussen Behoud de begeerte en Sint Annadael, een psychiatrisch centrum.
In onze maatschappij is het dringend nodig dat ook aan de geestelijke gezondheid aandacht wordt besteed. Het is niet normaal dat je wel als ziek wordt erkend met een gebroken been maar niet au serieux genomen wordt met een gebroken hart of met een burn out.