Berichten van 30 maart 2026 tot 5 april 2026

Als we binnendoor naar onze zoon in Herentals fietsen dan komen we tussen de Watervoort (daar woont Wout V.A.) en de Wijngaard langs de Heistraat, een mooi onverhard tracé over de Kempense Heuvelrug. Veel meer echt Kempens landschap zul je niet vinden. Je moet er soms wel eens opzij omdat er mountainbikers net iets sneller zijn dan wij, maar het is toch een aanrader voor de amateur fietser. We zijn vandaag eens gestopt bij de bareel die het doorgaand gemotoriseerd verkeer onmogelijk maakt en daar kreeg ik enkele collega-fietsers in beeld. Die kwamen van een van de vele andere onverharde wegeltjes of misschien wel van de horeca gelegenheid onder de "Toeristentoren"...

Hoewel ik er vandaag maar één op de foto kreeg zijn ze nog steeds met twee, de zwerfpoezen waar ik het al eerder over had. Ze hebben een bijna permanente verblijfslocatie gevonden in onze hof, meer bepaald in wat ooit het speelkasteel van de kleinkinderen was. Zwerfpoes is dan ook eigenlijk niet meer de helemaal correcte benaming. Het vrouwke zorgt dat ze regelmatig wat hapjes krijgen maar benaderen, strelen of socializen is er niet bij. Afstand houden is de boodschap. Ik had dan ook de tele op mijn toestel gezet om dit beeld te schieten deze namiddag. Poes houdt mij wel in de gaten maar zolang ik uit haar veiligheidszone blijf onderbreekt ze haar siesta niet.

Geen fietsweer vandaag en eigenlijk ook geen wandelweer, maar als er dan toch even een opklaring voorbij komt en de buienradar zegt dat het nu een tijdje droog blijft is het tijd om eens rond de blok te wandelen, kwestie van alsnog enkele stappen op de teller te zetten en de "kom van dat gat af"- actie een beetje te volgen. Natuurlijk had ik mijn fototoestel meegenomen en voor de gelegenheid had ik weer eens de 50 mm er op gezet. Da's een 1.4 lens qua diafragma en daarmee kun je natuurlijk ook wel spelen met de scherptediepte. Ik gebruik 'm steeds vaker trouwens, 50 mm is namelijk zo ongeveer het blikveld wat je met je menselijke ogen ziet.
Niet eens 200 m van huize Pol en Josee zag ik dat bosje met rode bessen en ik wilde wel eens proberen of ik daar geen leuk beeld uit kon puren. Toen ik de oogst thuis op de Mac bekeek zag ik het pas... Er zit een heel erg klein spinnetje tussen de bessen. Of dat de reden is om voor deze opname te kiezen weet ik niet zeker. In het formaat dat deze site toelaat is het nauwelijks zichtbaar maar ook zo vind ik het wel een leuk beeld.
Voor de aardigheid nog eens de gegevens: 50 mm - F 1.4 - ISO 100 - 1/1600 

Ik ben vanmiddag nog maar eens naar het pastoorsbos gewandeld en hoera… zoals het spreekwoord zegt: 4de keer goede keer. De klaverzuring bloemetjes waren goedgezind, ze staken allemaal hun koppeke omhoog en ze glimlachten vriendelijk naar mij. Ik had voor de gelegenheid de macrolens op mijn toestel gezet. Met F 7,1 is de scherptediepte al erg klein in de macrofotografie en zonder statief was het niet gemakkelijk om de schoonheden er goed op te krijgen. Veel foto’s maken is dan de boodschap en de onscherpe beelden gewoon wegkieperen. Ik heb gelukkig toch ook enkele opnames kunnen selecteren die aan mijn strenge normen voldoen. Ook in dit beeld is er eigenlijk maar één bloemeke haarscherp (rechtsboven) maar voor mij is dat voldoende.
Hier plaats ik iedere dag maar één foto maar op mijn Facebookpagina staan er nog een aantal. https://www.facebook.com/pol.schrijvers

Ik moest even naar Arendonk en het weer was toch niet van die aard om er naar toe te fietsen, dan maar met de wagen. Maar ook dan kies ik meestal voor de kleine weggetjes binnendoor. Toen ik over de snelwegbrug reed in de Broekstraat in Schoonbroek bekroop me de goesting om nog eens een foto te maken van de windmolenverzameling en natuurlijk daarbij ook het verkeer op de E 34 met liefst wat kleurtjes. Het voordeel van er naar toe te rijden met de wagen is dat ik dan makkelijk de Canon kan meenemen. Het nadeel is dat je zomaar niet boven op de brug kunt stoppen en parkeren. Ik moest alsnog nog een eindje wandelen... Ik vond het toch de moeite waard, dit is het resultaat.

We werden er de voorbije dagen er toch weer pijnlijk op geattendeerd dat de lente nog niet definitief in het land is. Onze tuin lente- of zomerklaar maken zetten we beter nog maar even on-hold. Het vrouwke heeft trouwens enkele potentiele toekomstige tuinbewoners voorlopig strikt huisarrest gegeven. Maar vanmiddag was er toch een die alvast eens door een van de ramen van de ondertussen overvolle bergruimte kwam zien of er geen mogelijkheden waren om alsnog naar buiten te komen. Toevallig had ik net mijn Sonytje bij de hand en kon ik 'm op de foto zetten. 

Het is nog steeds geen fietsweer en we zijn dan weer maar aan de wandel gegaan. Een nieuwe poging om de klaverzuring in het Pastoorsbos te fotograferen was weer geen succes, ze pronken er nog steeds niet in volle glorie. De plek waar we boshyacinten weten bloeien was ook nog niet wat we er van verwachtten. Maar waar we op een gegeven moment wél doorheen wandelden was een rijkelijk gevuld veld vol daslook. De bloei is pas later als de lente op zijn hoogtepunt is maar de smaak is er al en ik denk dat we morgen eens wat gaan plukken om in de salade te doen of in de soep... lekker!!!