Archief

Herentals fietst, loopt en feest. Gisteren hebben we het na-tour criterium aan ons laten voorbij gaan. Het weer leek ons echt te slecht. Vandaag was er "Herentals Loopt" en daar zijn we toch naartoe gereden, ook al omdat zoon Michael als trainer met zijn voetbalteam deelnam, kleinzoon Jef ook trouwens en de enkele druppels die we alsnog over ons heen kregen bij de start van het event konden de pret niet drukken. Het mag ook wel eens vermeld worden: ieder jaar wordt "Herentals Loopt" groter. Deelnemen is belangrijker dan presteren, er zijn wandelaars, gehandicapten, jongeren, senioren en uiteraard volbloed sportievelingen. Op hetzelfde circuit waar gisteren de renners koersten, waren er vandaag bij de 1200 deelnemers aan de start die twee uur lang rondjes liepen, de enen één enkel rondje, anderen de volle twee uur lang. Na rigoureuze strenge selectie heb ik toch nog een veertigtal prachtige beelden over gehouden en er daaruit eentje selecteren voor deze site was niet gemakkelijk. Uiteindelijk kon ik niet anders dan iets te kiezen van de voetballers van SKS samen met hun trainer.    

De laatste dag van de solden... Het vrouwke wilde absoluut nog eens naar het shopping center in Olen. Ik ben maar mee gegaan want ik had ook nog een paar nieuwe schoenen nodig. Die schoenen waren rap gekocht en toen wilde ik op een terrasje gaan zitten terwijl het vrouwke haar gang ging. Bij vorige gelegenheden was dat terrasje steevast bij brasserie O en steevast bestelde ik dan een Duvel waarop me even steevast werd meegedeeld dat ze dat niet in het assortiment hadden, de ene keer vriendelijk, de andere keer redelijk bot. Begrijpe wie kan. Ondertussen heb ik ontdekt dat er tegenover in het nieuw geopende "Très Belge" (vroeger Lunchgarden) wél Duvel te verkrijgen is en daar heb ik me vandaag dan maar neergeplant. Vriendelijke bediening, gezellig en voor herhaling vatbaar. Ik zat redelijk alleen op het terras, wat wil je, iedereen is aan het shoppen op de laatste soldendag en het weer werkte ook niet echt mee. Rondkijkend zie je altijd wel iets wat het fotograferen waard is. Op een raam was een kaart van Belgie aangebracht met een vette stip en er bij geschreven "U bevindt zich hier". Leuk... en toen ik nog wat beter keek zag ik de woordspeling "Eet-tablissement"... snapt U hem? Kijk, dat soort kleinigheden vind ik amusant en dat gun ik graag een plaatsje in mijn foto-jaaralbum. 

Ook vandaag werd het in de loop van de namiddag steeds maar beter weer. Onze dagelijkse fietstocht verliep dan ook onder een aangenaam zonnetje. De route die we uitgestippeld hadden bracht ons hoofdzakelijk langs kleine weggetjes door landbouwgebied en in dit seizoen staat de mais al erg hoog. Het is misschien het meest spectaculaire gewas om te fotograferen maar als heinnering en als tijdsdocument voor mijn jaaralbum koos ik toch voor dit beeld. Andere foto's verschijnen morgen wel op Facebook.

Toen wij jong waren waren er nog geen smartphones om de ganse dag voor je neus te houden. Wij speelden buiten, renden, fietsten, voetbalden en waren altijd bezig met van alles en nog wat. Ik herinner mij zomers dat wij een volwassen boomhut bouwden. Die herinneringen kwamen bij me op toen ik dit kunstwerk zag tijdens onze fietstocht vanavond. Ik durf te betwijfelen of dit door kinderen in hun vrije tijd gebouwd is maar een super de luxe boomhut is het alleszins geworden. Interessant genoeg om te fotograferen en als foto van de dag te figureren.

De toeristentoren is een houten constructie op het hoogste punt van Herentals. Als je er naar boven klimt krijg je een adembenemend uitzicht over de regio. We waren er al vaker, ook al omdat er onderin een gezellige horeca-zaak is natuurlijk. Tegenwoordig fietsen we er vaak voorbij maar de enkele honderden meters van het fietsroutenetwerk tot de toren zijn zanderig en eigenlijk alleen maar geschikt om te wandelen. Vandaag hebben we toch weer eens een poging gewaagd om wat dichterbij te komen. Ik had de drone meegenomen in de fietstas om wat beelden te schieten uit een niet alledaagse hoek, maar er was te veel wind... Ik heb dan maar van op de begane grond met de kleine Sony enkele alternatieve beelden gescoord. Dit is mijn keuze voor vandaag.

Ik was er al voorbij gefietst en ik meende iets leuks gezien te hebben uit een van mijn ooghoeken. Ik ben dan toch maar even terug gedraaid en inderdaad, daar hingen een aantal muziekinstrumenten tegen de houten buitenwand van een schuur. Ik moet bekennen dat ik een stuk op privé-terrein gestapt ben om dit zonder in de weg staande of hangende beeldvervuilers te kunnen fotograferen maar al bij al vind ik dit toch wel een interessant beeld. Een bedenking erbij is dat ik me bij de term muziekschuur toch net iets anders voorstelde...

Er was eens... Gedurende vele jaren was Café Sas 6 langs het Kempisch Kanaal een plek waar ik tijdens mijn fietstochten niet voorbij kon rijden zonder even aan te leggen en iets te consumeren. Als notoire Duveldrinker koos ik daar, raar maar waar, altijd voor een tripple trappist. Misschien heb ik toch wel enkele autistische trekjes...
Sedert begin dit jaar liep het huurcontract ten einde en dat werd niet verlengd of vernieuwd. Café Sas 6 RIP, het pand is er nog wel maar het is dood. Telkens ik er nu langs kom bekruipt me een nostalgisch gevoel en wil ik toch nog even proeven van de sfeer van toen. Vandaag deed ik het ook weer door enkele foto's te maken en naar pittig zwart wit om te zetten. Dat ik uit de oogst precies die foto koos waarin te zien is dat er Westmalle trappist van het vat getapt werd is geen toeval natuurlijk. 

We hebben weer een logee. Gustje, de woef van zoon Michael en gezinnetje is weer enkele dagen te gast in huize Pol en Josee. Fietsen is er dus even niet bij, dan gaan we maar wandelen. Ik vermoed trouwens dat Gustje het ons erg kwalijk zou nemen als we dat niet zouden doen. Vandaag heb ik ook de drone weer eens mee genomen. Als gepassioneerd hobbyfotograaf heb ik dat toestel tot nu toe eigenlijk hoofdzakelijk gebruikt om foto's te maken van uit een origineel standpunt. Maar je kan er ook mee filmen natuurlijk en daar ben ik sedert kort ook mee aan het experimenteren. Er zijn legio mogelijkheden en een van de leukere is "tracking", in verstaanbare taal uitgedrukt: het volgen van personen of bewegende voorwerpen. Als je op het touchscreen van de afstandsbediening iets of iemand -in dit geval mezelf-, aanduidt kan dat ding volgen zowel langs achter, frontaal achteruit vliegend of zijdelings. Vandaag kon ie niet erg hoog om onder het lover van de hoge bomen in de Smallebroeken te blijven en eenmaal alles ingesteld was kon ik de afstandsbediening gewoon loslaten, dat toestelletje volgt je perfect. Uiteraard heb ik tussendoor ook enkele foto's gemaakt en dan moest ik wel even de afstandsbediening ter hand nemen om op het knopje te drukken. Dit is zo'n fotomoment en dat is dan ook geschikt voor deze pagina, een filmpje (MP4) niet he...

Het moge duidelijk zijn, de zonnebloemen zijn het onderwerp in deze foto en niet de fietsers die in de foto zijn geslopen in de achtergrond. De scherpte ligt ook vooraan. Ik heb op deze plek trouwens een tijdje stil gestaan en meerdere foto's gemaakt, telkens met fietsers of een enkele keer een auto op de achtergrond, soms ook met de scherpstelling achterin en na de hele reeks bekeken te hebben nadat ze door de Raw convertor gepasseerd waren vond ik deze toch de leukste.

Van het weer werd je niet vrolijk vandaag maar in de late namiddag werd het alsnog droog en dat vond ik voldoende om er toch even op uit te trekken. Het is weliswaar een klein rondje geworden maar ik heb toch enkele beelden kunnen schieten onderweg. De kapel van Meren heb ik al wel enkele keren in beeld genomen en ondanks het feit dat het redelijk bewolkt was heb ik er even halt gehouden. Geen zon heeft ook zijn voordelen... dan zijn er ook geen vervelende schaduwen he. De foto was overwegend groen en dat kwam de sfeer niet ten goede vond ik. Daarom heb ik er een pittige zwart-wit omzetting op losgelaten en om het plaatje af te maken heb ik er een antiek kader aan toegevoegd. De oorspronkelijke kapel dateert immers al van de 15de eeuw wordt er gezegd.