Zondag 10 juli 2005
mijn lieve kleine meid

Met een lach op je mondjeje armpjes naar me uitgestrekt
Zo mocht ik je omarmen
Mijn handen trillend als riet
Een hart dat weende van geluk
Je zolang moeten missen
Kan je zomaar niet uitwissen
Hemel en aarde voor je verzetten
niets te veel alles door zetten
Jou lieve lach
Je kraaien van geluk
Wat moet een mens meer hebben
Loop over van geluk
Geschreven door paula om 09:58
Reageer op dit bericht





















