Vrijdag 29 juli 2005
wij
'k Zit stil voor me uit te staren
ze zijn voorbij gevlogen
al die gelukkige jaren
Eeuwige trouw beloofden we elkaar
ja zelfs voor het altaar
Ons scheepje doorstond
stormen en gevaren
Kwam terecht in een woelige zee
ankerde in een veilige haven
Kinderen gingen hun eigen weg
dat is het leven zoals men zegt
Zilveren draadjes verschijnen
tussen het goud
Ja schat we worden samen oud
Moge het leve ons goedgezind zijn
en ons leiden naar een mooie oude dag
we zullen dankbaar zijn
voor alles wat het ons te bieden had
Geschreven door paula om 18:51
Reageer op dit bericht
