leven

leven
wachten duurt zo lang

de dag van morgen.....

een koude dag in Oostende

Bevend van de k ou
zagen we ze weer vertrekken
De talrijke vissersboten
kozen voor het ruime gat
Kabbelend door de strakke wind
banen ze zich een weg
door het ruime sop
Achterna gezeten door een horde meeuwen
wachtend op visrestanten,
werden netten geworpen
en later weer gehezen
Hoge grijze golven spoelde over de pier
Stranden bijna verlaten
lagen er troosteloos bij
21juli 2005 was een kille en koude
zomerdag aan zee.
Laat de zon weer schijnen
en Oostende zal weer bruisen
schepen massaal uittrekken
vers gevangen vis
talrijk aan wal verschijnen
't was maar een droom

vrij als een vogel
dat heertje uit malle

zomeravond

moe
Dagen lijken weken
jou schip vaart heen

Verdrietig en alleen
sta ik aan de kade
Meeuwen scheren rakelings heen
Vannacht mijn schat zal je scheepje
de haven weer uitvaren
en me verdrietig en alleen achterlaten
De zee heeft zijn stem laten horen
Niets anders kan je zo bekoren
Weldra vaart je schip in volle zee
de golven ,de wind en de deining
ze nemen mijn droom met zich mee.
'k Zie nog een stipje van je schuit
aan de einder
duizende sterren zullen over je waken en
je op je reis begeleiden
Tranen van verdriet rollen over mijn wangen
angst maakt zich over mij meester
Lieve Heer breng hem veilig thuis
laat hem menig netten heisen
laat hem veilig de kusten doorkruisen.
zes maanden oud

Waarom toch?

er is een tijd

zomaar nergens heen

het oude vrouwtje

geen inspiratie

Pa
'K zie je nog liggen vadertje lief
een dagje aan het strand
Zonnestralen flirten
mijn lieve kleine meid
Met een lach op je mondje
Cuba, reis van mijn dromen
Palmbomen wiegend