er is een tijd

Vrijdag 15 juli 2005

zomaar nergens heen

Loop door een lege straat
niet wetend waar naar toe

Neem het leven zoals het komt
neem het leven zoals het is

Zo dicht bij een oplossing
plots lijkt alles weer zo ver weg

sta stil bij een O.L.V.kapelletje
en bid :Maria ik kom tot U
            hier bij dit kruis bid ik tot U
            hier vraag ik om raad
            ik hoop met heel mijn hart
            want jij troost menselijke smart

Hoop dat mijn gebeden worden verhoord

'k wens vreugde en vriendschap voor ieder
op deze o zo moeilijk en harde wereld
Moge er geen tweestrijd meer zijn
Maar vrede voor alle mensen
blank of zwart. rijk of arm.

Geschreven door paula om 17:22 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 13 juli 2005

het oude vrouwtje

Ze woonde in een steegje
kort bij het park

Haar huisje was een krot
ramen en deuren helemaal kapot

Behang kwam naar benee
maar daar zat ze niet mee

Kippetjes liepen door het huis
't was er helemaal niet pluis

In de tuin een varken en een geit
die wilde ze absoluut niet kwijt

Bomen welfde over het dak
struiken belemmerde het zicht
ze had bijna geen licht

'tOude vrouwtje was gelukkig
zeurde nooit

Had geen nood aan luxe
of mooi meubilair

Haar huisje werd haar ontnomen
ze moest naar het bejaarden tehuis
wat was ze ongelukkig
't was zo onfair

Geschreven door paula om 16:11 Reageer op dit bericht

Dinsdag 12 juli 2005

geen inspiratie

'k had vandaag een mooi gedicht
op papier willen zetten

maar bij gebrek aan inspiratie
zal het niet veel om 't lijf hebben

Ja het ligt aan mijn kop
want mijn hersens hebben verlof

'k zal er dan maar niet te veel tijd
aan besteden

'k ga liever buiten
en geniet wat van de zon

een ritje op de fiets
dat zegt me ook wel iets

'k wens ieder nog een prettige dag
geniet van het zonnetje
zolang het nog schijnen mag!

Geschreven door paula om 16:49 Reageer op dit bericht

Zondag 10 juli 2005

Pa

'K zie je nog liggen vadertje lief
in je ziekbed
Je was o zo ziek

Steeds wilde je maar mee naar huis
maar je was te ziek
je besefte het zelf niet

Je stem trillend
Je handen bevend
haast onverstaanbaar nam je ons vast

Je was het daar moe
wat had je gedacht

Die ziekte had jouw in zijn greep
Je was altijd sterk
Maar deze oneerlijke strijd
daartegen had je geen verweer

Je hebt het moeten afleggen
we hebben je moeten laten gaan

Bijna dagelijks vloeit er nog een traan
'K had je nog zoveel te vertellen
'K heb nu een kleindochter zo lief
Je hebt ze niet meer mogen kennen
maar 'k zal ze zeker over jou vertellen

Pake het gemis is toch zo groot
'k zal je missen...tot aan mijn dood.

Geschreven door paula om 19:01 Reageer op dit bericht

Zondag 10 juli 2005

een dagje aan het strand

Zonnestralen flirten
met witte wolkjes in de lucht

Zwaluwen maken akrobatische toeren
in volle vlucht

Kinderen bouwen zandkastelen
op het strand

Ouders zitten met de voeten
in het mulle zand
pintje bier en glaasje wijn
komt uit de koelbox te voorschijn

IJsjes groot en klein
het hoort er allemaal bij

Zalig nietsdoen op het strand
Eerste vakantiedag was fijn
De eerste uit hopelijk
een lange rij.

Geschreven door paula om 18:47 Reageer op dit bericht

Zondag 10 juli 2005

mijn lieve kleine meid

Met een lach op je mondje
je armpjes naar me uitgestrekt

Zo mocht ik je omarmen

Mijn handen trillend als riet
Een hart dat weende van geluk

Je zolang moeten missen
Kan je zomaar niet uitwissen

Hemel en aarde voor je verzetten
niets te veel alles door zetten

Jou lieve lach
Je kraaien van geluk

Wat moet een mens meer hebben
Loop over van geluk

Geschreven door paula om 09:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 juli 2005

Cuba, reis van mijn dromen

Palmbomen wiegend
in de azuurblauwe lucht

Hagelwitte stranden
met zijn helderblauw water

Schelpjes en zeesterren
vissen klein en groot in
een legio van kleuren

Mannen en vrouwen flaneren
heupwiegend op salsamuziek
op Havana's Malecon
dikke sigaren binnen handbereik

Stadjes als Trinidat,Santiago de cuba
Camaguay......
een bezoek meer dan waard

Cuba-libre's ,mojito's en daiquiris ,coctails
heerlijk geserveerd aan de pool bars

Heerlijke reis liep ten einde
Zette beide voeten weer op belgische bodem

Cuba een land om nooit te vergeten

Geschreven door paula om 14:47 Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 juli 2005

Ik wens je...

Moge jou dag vervuld zijn
met zonneschijn en warmte

Met een kleurrijke regenboog
vol hoop en liefde

Met het zachte geruis
en de frisse geur van de wind

Moge jou dag vervuld zijn
van begin tot einde
van geluk en
zonder zorgen

Geschreven door paula om 13:10 Reageer op dit bericht

Donderdag 7 juli 2005

mijn oudste zoon

Er was eens een kerel
die noemt zich mijn zoon

Haalde menig streken uit
vond dat maar heel gewoon

Ging samenwonen op zijn 27
kocht een motor opzijn28

Ja 28maal keerde mijn hart zich om
de schrik zat er goed in

Die motor was de schrik van mijn leven
maar belofte maakt schuld
stilletjes rijden was de regel

Hij zit nu met bakstenen in de maag
dus het rijdengaat wel heel erg traag

Vriendinnetje en huisje
komen nu op de eerst plaats

zijn ze gesetteld en hebben ze tijd
dan komt het nageslacht op de eerste rij

Op opa en oma mogen ze rekenen
staat zo in de sterren geschreven.

Geschreven door paula om 18:53 Reageer op dit bericht

Donderdag 7 juli 2005

mijn reis

IK sluit mijn ogen
en droom eventjes weg

Het is een leerrijke reis
die ik in mijn dromen afleg

Mijn reis is ten einde

Mijn droom is voorbij

Ik open de ogen

Die droom blijft me bij

Geschreven door paula om 18:17 Reageer op dit bericht

Donderdag 7 juli 2005

tranen

'k heb mijn tranen gespaard
in een vaasje bij het raam

't waren tranen van verdriet
omdat jij ons onlangs verliet
vadertje lief

'k heb nu het vaasje leeggemaakt
en gevuld met rozen

Rozen die je graf zullen sieren
't komt uit ons hart pake,
ja 't komt van ons vieren

Geschreven door paula om 18:05 Reageer op dit bericht

Donderdag 7 juli 2005

Hemelse tranen

Zou je mijn naam nog willen weten
als ik je in de hemel zag?

Zou het allemaal nog hetzelfde zijn
als ik je in de hemel zag?

Ik moet sterk blijven en doorgaan

maar
als ik je in de hemel zag

Zou ik hemelse tranen wenen
van geluk

Geschreven door paula om 14:45 Reageer op dit bericht

Woensdag 6 juli 2005

parels

Soms zijn tranen als parels
als ze druipen op je wang

je voelt je verdrietig
niet begrepen en alleen

je stelt je vragen
een antwoord komt er niet

je schreeuwt het uit
in geuren en kleuren

Dan zijn het parels van tranen
die je wangen kleuren

Geschreven door paula om 19:25 Reageer op dit bericht

Dinsdag 5 juli 2005

mijn leven

Mijn ouders dankbaar
voor het leven

gekregen om ten volle te beleven

gekregen om dankbaar te zijn en te eren

soms is er blijdschap
soms verdriet
soms een lach en een traan
soms een worsteling
soms een strijd

Soms.......veel te kort van tijd

Geschreven door paula om 19:43 Reageer op dit bericht

Dinsdag 5 juli 2005

de natuur

Kolkend meanderd de rivier
zich een weg door het bos

Statige cipressen
flirten met de blauwe lucht

Glooiende heuvels
bezaaid met fel groen gras

Bond gekleurde vlinders
fladderen van bloem tot bloem
op zoek naar nectar

Vogels fluiten hun allermooiste lied

Prachtig is de natuur
de liefde voor deze plaats
inspiratiebron sinds jaren

Geeft me moed
en innerlijke rust in mijn leven

Geschreven door paula om 18:56 Reageer op dit bericht

Dinsdag 5 juli 2005

vakantietijd

Vakantietijd-kampeertijd

Auto volgestompt met allerlei dingen
we stapten in de auto
en de vakantie kon beginnen

Pa achter het stuur
moeke naast pa
men zus en ikzelf achterin
de reis begon steeds blij gezind

Mooie routes werden vooraf uitgestippeld
al zingend reden we langs bergen en dalen

Ter plaatse aangekomen
werd met veel animo
ons tentje recht gezet
dat ging steeds met heel veel pret

Deze vakanties waren de mooiste tijd
in ons jonge leven

Dankbaar zijn we onze ouders
voor de mooie tijd
die we samen mochten beleven
't blijft in mijn geheugen gegrift
voor heel mijn leven

Geschreven door paula om 18:18 Reageer op dit bericht

Maandag 4 juli 2005

mijn kleindochter

Doelloos loop ik door het huis
in mijn hoofd een stil geruis

Drie weken jou niet meer gezien
t'is als een marteling die ik onderging

Hoop dat het eens zal lukken
je dicht tegen het hart te drukken

Pijn is niet te dragen
blijf 't me steeds afvragen

Voor jou mijn kleine meid
'k zou hemel en aarde verzetten
om jou dicht bij me te hebben.

Geschreven door paula om 21:03 Reageer op dit bericht

Maandag 4 juli 2005

in gedachten

Sterven doe je niet ineens

Maar af en toe een beetje

En al die beetjes die je stierf
t'is vreemd maar die vergeet je

He t is je dikwijls zelf ontgaan
je zegt, ik ben wat moe

Maar op een keer
dan ben je aan je laatste eindje toe!

Geschreven door paula om 19:45 Reageer op dit bericht

Maandag 4 juli 2005

voor mijn zoon

Wat ik niet zeggen kan
en niet schrijven
zak ergens diep in mij
toch bij me blijven

Maar in de duisternis
verbergt zich iets
dat meer dan woorden is

Geschreven door paula om 19:40 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van gedichten en rijmpjes