Donderdag 21 juli 2005

't was maar een droom

'k Was blij dat ik je kon helpen
'k kwam bij je op bezoek

Je was blij me te zien
want je was toch zo ziek

We praten samen
je wilde weer naar huis

'k moest je overtuigen
't zou niet gaan verzorging thuis

Zat naast je ziekbed
hielp met je toilet

zaten in het salonnetje
toch was je nog opgewekt

Maar oh wat was 't vreselijk
'k werd wakker
't was maar en droom

De wonde werd weer opengereten
Pake ,ik kan je niet vergeten

Geschreven door paula om 19:56 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Woensdag 20 juli 2005

vrij als een vogel

Vogel in helderblauwe lucht

Arend gestroomlijnd
in volle vlucht

Gespreidde vleugels
zwevend aan het firnament

Prooi plukkend
in volle vlucht

koning der vogels
heerser met stijl

Flirtend met de zon
gracieus en vrij

Geschreven door paula om 21:24 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 juli 2005

dat heertje uit malle

Er was eens een heertje uit malle
nee ik wil hier niks verknallen

Waand zich altijd stoer en sterk
maar pas op voor het echte werk!

Heeft nog al vaak een grote mond
tot hij die meneer uit zepperen tegenkomt

Dan wordt die grote meneer zo klein...
hoedje af voor die heer uit mijn heim

Chique diner is ook iets voor rené
goed stuk vlees met een glaasje wijn
en een saus hoort er zeker bij

Voor de rest een pracht van een vent
lief,vriendelijk en altijd kontent!

Geschreven door paula om 19:58 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 juli 2005

zomeravond

Langzaam verdwijnt de dag in de nacht

Zon en maan wisselen van wacht

Avondrood kleurd het heelal

Dauwdruppels vormen parels
op bloem-en blaadjes

Kippen gaan op stok
konijnen kruipen in hun holletje

Vleermuizen in grote getalen
gaan op insectenjacht

Zomeravonden hebben iets magisch
flesje wijn wordt ontkurkt
zorgen lijken te verdwijnen als
sneeuw voor de zon

Maar helaas na elke magische avond
komt er weer een nuchtere morgen

Geschreven door paula om 19:02 Reageer op dit bericht

Maandag 18 juli 2005

moe

Dagen lijken weken
Nachten slapeloos en verward

Opgebouwde hoop ontnomen
Laatste strohalm afgeknakt
gevochten met de moet der wanhoop

Leven zonder inhoud
leven zonder zin
leven zonder doel

Laat het leven de boel de boel
Kom aan mijn laatste eindje toe

Geschreven door paula om 20:33 Reageer op dit bericht

Zondag 17 juli 2005

jou schip vaart heen

Verdrietig en alleen
sta ik aan de kade

Meeuwen scheren rakelings heen

Vannacht mijn schat zal je scheepje
de haven weer uitvaren
en me verdrietig en alleen achterlaten

De zee heeft zijn stem laten horen
Niets anders kan je zo bekoren

Weldra vaart je schip in volle zee
de golven ,de wind en de deining
ze nemen mijn droom met zich mee.

'k Zie nog een stipje van je schuit
aan de einder
duizende sterren zullen over je waken en
je op je reis begeleiden

Tranen van verdriet rollen over mijn wangen
angst maakt zich over mij meester

Lieve Heer breng hem veilig thuis
laat hem menig netten heisen
laat hem veilig de kusten doorkruisen.

Geschreven door paula om 21:11 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 juli 2005

zes maanden oud

Mijn lieve kleine meid
je bent nu zes maanden
dat is al een hele tijd

Je eerste tandjes
zullen gauw gaan komen

Traantjes zullen dan volop stromen
Probeer zeker je pijn te verzachten

Ook al komen er dan klachten
Want die tandjes laten niet
op zich wachten

Maar samen gaan we die
pijn overwinnen
de strijd kan elk ogenblik beginnen

Ik mis je kleine hartedief
'k heb je in mijn hart gesloten
Ik heb je toch zo lief

van je oma

Geschreven door paula om 18:09 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 juli 2005

Waarom toch?

Strompelend loopt hij
rond het sterfbed
van zijn oude vrouwtje

Diegene die hij het meest lief had
heeft pas afschijd genomen
van het leven...en van hem

Met bevende handen
neemt hij haar handen in de zijne

Niets begrijpend
van het gebeurde

Zijn zilte tranen druppen
op de wit-gesteven lakens

Snikkend valt hij neer
Waarom toch...
toch niet Zijn vrouwtje

De roosjes die hij meenam
drappeerd hij naast haar neer

Haar lichaam wordt koud en kil
haar lach verdwijnd van haar gelaat

Heb je me dan echt verlaten?
Trillend en bevend rijkt hij de handen
naar de hemel
Waarom toch?....

Geschreven door paula om 17:20 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 juli 2005

er is een tijd

Er is een tijd voor vreugde
een tijd voor verdriet
een tijd dat je alles
door grijze nevels ziet

Een tijd van hoop
van liefde en geloof
een tijd waarop het licht
even is gedoofd

Alles in het leven
heeft zo zijn tijd
genot of verveling
opluchting of spijt

Maar wanner een tijd komt
voor troost en een warme hand
geef het dan die ander
die er ook zo naar verlangd

Geschreven door paula om 15:11 Reageer op dit bericht

Vrijdag 15 juli 2005

zomaar nergens heen

Loop door een lege straat
niet wetend waar naar toe

Neem het leven zoals het komt
neem het leven zoals het is

Zo dicht bij een oplossing
plots lijkt alles weer zo ver weg

sta stil bij een O.L.V.kapelletje
en bid :Maria ik kom tot U
            hier bij dit kruis bid ik tot U
            hier vraag ik om raad
            ik hoop met heel mijn hart
            want jij troost menselijke smart

Hoop dat mijn gebeden worden verhoord

'k wens vreugde en vriendschap voor ieder
op deze o zo moeilijk en harde wereld
Moge er geen tweestrijd meer zijn
Maar vrede voor alle mensen
blank of zwart. rijk of arm.

Geschreven door paula om 17:22 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 13 juli 2005

het oude vrouwtje

Ze woonde in een steegje
kort bij het park

Haar huisje was een krot
ramen en deuren helemaal kapot

Behang kwam naar benee
maar daar zat ze niet mee

Kippetjes liepen door het huis
't was er helemaal niet pluis

In de tuin een varken en een geit
die wilde ze absoluut niet kwijt

Bomen welfde over het dak
struiken belemmerde het zicht
ze had bijna geen licht

'tOude vrouwtje was gelukkig
zeurde nooit

Had geen nood aan luxe
of mooi meubilair

Haar huisje werd haar ontnomen
ze moest naar het bejaarden tehuis
wat was ze ongelukkig
't was zo onfair

Geschreven door paula om 16:11 Reageer op dit bericht

Dinsdag 12 juli 2005

geen inspiratie

'k had vandaag een mooi gedicht
op papier willen zetten

maar bij gebrek aan inspiratie
zal het niet veel om 't lijf hebben

Ja het ligt aan mijn kop
want mijn hersens hebben verlof

'k zal er dan maar niet te veel tijd
aan besteden

'k ga liever buiten
en geniet wat van de zon

een ritje op de fiets
dat zegt me ook wel iets

'k wens ieder nog een prettige dag
geniet van het zonnetje
zolang het nog schijnen mag!

Geschreven door paula om 16:49 Reageer op dit bericht

Zondag 10 juli 2005

Pa

'K zie je nog liggen vadertje lief
in je ziekbed
Je was o zo ziek

Steeds wilde je maar mee naar huis
maar je was te ziek
je besefte het zelf niet

Je stem trillend
Je handen bevend
haast onverstaanbaar nam je ons vast

Je was het daar moe
wat had je gedacht

Die ziekte had jouw in zijn greep
Je was altijd sterk
Maar deze oneerlijke strijd
daartegen had je geen verweer

Je hebt het moeten afleggen
we hebben je moeten laten gaan

Bijna dagelijks vloeit er nog een traan
'K had je nog zoveel te vertellen
'K heb nu een kleindochter zo lief
Je hebt ze niet meer mogen kennen
maar 'k zal ze zeker over jou vertellen

Pake het gemis is toch zo groot
'k zal je missen...tot aan mijn dood.

Geschreven door paula om 19:01 Reageer op dit bericht

Zondag 10 juli 2005

een dagje aan het strand

Zonnestralen flirten
met witte wolkjes in de lucht

Zwaluwen maken akrobatische toeren
in volle vlucht

Kinderen bouwen zandkastelen
op het strand

Ouders zitten met de voeten
in het mulle zand
pintje bier en glaasje wijn
komt uit de koelbox te voorschijn

IJsjes groot en klein
het hoort er allemaal bij

Zalig nietsdoen op het strand
Eerste vakantiedag was fijn
De eerste uit hopelijk
een lange rij.

Geschreven door paula om 18:47 Reageer op dit bericht

Zondag 10 juli 2005

mijn lieve kleine meid

Met een lach op je mondje
je armpjes naar me uitgestrekt

Zo mocht ik je omarmen

Mijn handen trillend als riet
Een hart dat weende van geluk

Je zolang moeten missen
Kan je zomaar niet uitwissen

Hemel en aarde voor je verzetten
niets te veel alles door zetten

Jou lieve lach
Je kraaien van geluk

Wat moet een mens meer hebben
Loop over van geluk

Geschreven door paula om 09:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 juli 2005

Cuba, reis van mijn dromen

Palmbomen wiegend
in de azuurblauwe lucht

Hagelwitte stranden
met zijn helderblauw water

Schelpjes en zeesterren
vissen klein en groot in
een legio van kleuren

Mannen en vrouwen flaneren
heupwiegend op salsamuziek
op Havana's Malecon
dikke sigaren binnen handbereik

Stadjes als Trinidat,Santiago de cuba
Camaguay......
een bezoek meer dan waard

Cuba-libre's ,mojito's en daiquiris ,coctails
heerlijk geserveerd aan de pool bars

Heerlijke reis liep ten einde
Zette beide voeten weer op belgische bodem

Cuba een land om nooit te vergeten

Geschreven door paula om 14:47 Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 juli 2005

Ik wens je...

Moge jou dag vervuld zijn
met zonneschijn en warmte

Met een kleurrijke regenboog
vol hoop en liefde

Met het zachte geruis
en de frisse geur van de wind

Moge jou dag vervuld zijn
van begin tot einde
van geluk en
zonder zorgen

Geschreven door paula om 13:10 Reageer op dit bericht

Donderdag 7 juli 2005

mijn oudste zoon

Er was eens een kerel
die noemt zich mijn zoon

Haalde menig streken uit
vond dat maar heel gewoon

Ging samenwonen op zijn 27
kocht een motor opzijn28

Ja 28maal keerde mijn hart zich om
de schrik zat er goed in

Die motor was de schrik van mijn leven
maar belofte maakt schuld
stilletjes rijden was de regel

Hij zit nu met bakstenen in de maag
dus het rijdengaat wel heel erg traag

Vriendinnetje en huisje
komen nu op de eerst plaats

zijn ze gesetteld en hebben ze tijd
dan komt het nageslacht op de eerste rij

Op opa en oma mogen ze rekenen
staat zo in de sterren geschreven.

Geschreven door paula om 18:53 Reageer op dit bericht

Donderdag 7 juli 2005

mijn reis

IK sluit mijn ogen
en droom eventjes weg

Het is een leerrijke reis
die ik in mijn dromen afleg

Mijn reis is ten einde

Mijn droom is voorbij

Ik open de ogen

Die droom blijft me bij

Geschreven door paula om 18:17 Reageer op dit bericht

Donderdag 7 juli 2005

tranen

'k heb mijn tranen gespaard
in een vaasje bij het raam

't waren tranen van verdriet
omdat jij ons onlangs verliet
vadertje lief

'k heb nu het vaasje leeggemaakt
en gevuld met rozen

Rozen die je graf zullen sieren
't komt uit ons hart pake,
ja 't komt van ons vieren

Geschreven door paula om 18:05 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van gedichten en rijmpjes