Woensdag 17 augustus 2005

ik wist niet vadertje lief...

'k Wilde met je wandelen gaan
'k wist niet hoe moeilijk het voor je zou gaan
'k wilde je laten bewegen
je spieren mochten het niet begeven

Maar o wat had ik me vergist
Je was moe toch ging je met me mee
Je voeten schuifelden op de stoep
Vadertje lief je was toen al zo moe

'k Heb het niet geweten
wilde het niet zien
Wil je me vergeven?
'k weet nu is het te laat

Deed het met goede bedoeling
t'is iets dat aan me knaagt
Nu moet ik je missen
ja nu is 't te laat...

Geschreven door paula om 21:47 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Woensdag 17 augustus 2005

mijn tuintje

Mijn tuintje,mijn paradijsje
Statige bomen omringd met prachtige bloemen
in alle kleuren en vormen

De vijver met zijn bruggetje
in harmonie met wel tientallen keien en planten

Het opborrelende water brengt je tot rust
zonnestralen weerkaatsen op het water
met zijn hoge rieten staken
en zijn talrijke vissen

De geur van het afgemaaide gazon
hangt nog in de lucht

het is heerlijk toeven in de tuin
een gelukzalig gevoel overvalt me

Moge deze zomer nog even blijven duren
'k zal genieten van mijn tuintje
dit prachtig stukje natuur
wow(1).gif

Geschreven door paula om 20:33 Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 augustus 2005

mijn leven

Als kind kon je me verheugen
met de strips van bolleke en sus en wis
leefde mee met al hun grollen en fratsen

Als tiener genoot ik met volle teugen
van mijn jonge onbezorgde leven
't leven was heerlijk

Als amper vijftien jarige werd me mijn moeder
na een zware operatie ontnomen
mijn wereld stortte in
mijn vriendin,vertrouwenspersoon
mijn alles werd me ontnomen

Kabbelend liep mijn leven verder
't gemis is altijd blijven sluimeren
Het vrolijke kind in me was verdwenen
Pa nam zowel de moeder-als vaderrol op zich
mijn dankbaarheid kende geen grenzen

Als jonge vrouw en moeder liep mijn
leven weer gesmeerd
kreeg twee zonen,waar ik ontzettend
dankbaar voor ben
Een kleindochtertje is zeven maandjes
geleden om de hoek komen piepen

Mijn ouders dankbaar voor het leven
dat ze me hebben gegeven
geen dag gaat voorbij
steeds blijven ze in mijn gedachten

Geschreven door paula om 14:20 Reageer op dit bericht

Donderdag 11 augustus 2005

Trinidat

Tien lange uren gevlogen
moe maar tevreden in Cuba aangekomen

Blauw geel en roze
kleurde de gevels van het romantische stadje

Voor onze hotelkamer
werden we reeds opgewacht
Een dikke kakkerlak hield er de wacht

Een grote kikker had niet kunnen wachten
lag achter de deur te versmachten

Salamanders verkendden de muur van de kamer
Trinidat pure natuur...

Kippetjes hielden het restaurant netjes
restantjes verdwenen in hun bekjes

Cuba in al zijn schoonheid
groen zonnig en prachtig

Geschreven door paula om 21:30 Reageer op dit bericht

Woensdag 10 augustus 2005

Lourdes

Schuifelende voeten
ingetogen,bijna geluidloos
begeven zich naar de heiligdommen

Rolstoelen en ziekbedden
gereden tot aan de grot

Handen reiken richting
Onze lieve Vrouw
en bidden voor genezing

Honderden kaarsjes flikkeren
bij de kaarsjesprocessie
Ave Maria galmt in verschillende
talen door de bergen

Een hartverwarmende sfeer overvalt je
menig zieken worden gebaad in het
heilige water

Dankbaar voor onze gezondheid
verlaten we Lourdes,zijn heiligdommen
en de prachtige omgeving.

Geschreven door paula om 20:05 Reageer op dit bericht

Dinsdag 9 augustus 2005

Clochards

'k Zie ze daar nog lopen
de clochards in Parijs

Bedelend in de straten
hun kleding grauw en grijs
hun bed dragend op hun rug
twee kartonnen dozen
gekregen voor geen prijs

'k Zie ze daar nog lopen
moedeloos en verward
hun bedeldoosje schuddend
hun haren heel verward

'k Gooi enkele stukken in hun doosje
dankbaar knielen ze neer
kunnen weer wat eten kopen
gebeurt niet elke keer

De avond is gevallen
keren naar het station weer
hun bedje gaan ze spreiden
hier liggen ze warm
Morgen begint hun ronde weer

Geschreven door paula om 20:15 Reageer op dit bericht

Dinsdag 9 augustus 2005

Bloemen

Nat en drassig ligt onze tuin erbij
slakjes laten hun sporen na op het terras

Bloemen buigen nederig hun kopjes
dauw hangt boven het grasveld
grijze wolken maken plaats
voor de eerste zonnestraaltjes

Bloemen lijken te herrijzen
mooie rode rozen
witte lelies
de korenbloemen bij het korenveld

Ik pluk enkele rozen
twee lelies
enkele korenbloemen doe ik erbij

Dit tuiltje uit eigen tuin
is voor jou
als blijk van vriendschap en genegenheid.

Geschreven door paula om 16:46 Reageer op dit bericht

Zondag 7 augustus 2005

IK

Was ik maar volmaakt
was ik maar perfect

Soms ben ik heel verdrietig
soms goedlachs
soms heel gestresst

Had ik maar die goeie baan
had ik maar die leuke job

'k Wil zoveel liefde geven
'k wil vriendschap en genegenheid

Ben niet volmaakt
ben niet perfect

Accepteer me zoals ik ben
je zal het je niet berouwen
accepteer me zoals ik ben
je zal op me kunnen bouwen

Geschreven door paula om 19:32 Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 augustus 2005

Zomer

Regen kletterd tegen het raam
't is zomer...in Gods naam

Waar blijft die zon
met haar stralen zo zacht
'k heb de verwarming opgezet
'k had kippevel
mijn haar stond recht!

Groene grasprietjes lachen zich een bult
slikken de druppels
en wachten vol ongeduld
op een volgende bui die komen gaat

Wolken gaan van grijs naar zwart
nu komt de donder er ook nog aan te pas
IK sluit de gordijnen en duik in mijn bed
'k wacht wel tot morgen
want uit is de pret!

Geschreven door paula om 17:57 Reageer op dit bericht

Donderdag 4 augustus 2005

sterren

Duizend sterren fonkelen
aan het heelal

Twee speciale sterren
volgen me overal

Twee sterren
licht in de duisternis

Sterren als parels
helder als kristal

ik wil ze grijpen
maar zo hoog kan ik niet reiken

het zijn onze lieve ouders
hun ster fonkeld aan het firnament

"k Ga ze dagelijks groeten
en zeg dank voor het leven
ons vol liefde gegeven

Geschreven door paula om 20:22 Reageer op dit bericht

Donderdag 4 augustus 2005

pa

Het is moeilijk
te hopen voor een zieke
van wie je weet hij redt het niet

Ik streel zijn hoofd
kus zijn wang

Bevangen door verdriet
Loslaten dat wil ik niet

Toch ben ik dankbaar
voor het einde
dat toch plotseling kwam

Niet omdat het jou leven
maar wel je lijden overnam

Geschreven door paula om 19:43 Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 augustus 2005

jou huwelijksaanzoek

Eén augustus was de grote dag
Door jou lang op gewacht

Voor je vriendin een verassing
wat had je gedacht

Een luchtballon- vaart had je gereserveerd
wat voelde jou schat zich vereerd

Maar de verassing was nog niet kompleet
een huwelijksaanzoek hing in de lucht...
romantiek zat in deze vlucht

Zwevend boven het mooie landschap
in de geelrode gloed van de maan
deed je jou schat haar ringetje aan

Met champagne werd getoast
een weekje vakantie om van
de verassing te bekomen
hebben jullie wijselijk genomen

Veel geluk wensen we jullie
in je verdere leven
van ons beiden krijgen jullie de zegen...

Geschreven door paula om 23:07 Reageer op dit bericht

Vrijdag 29 juli 2005

wij

'k Zit stil voor me uit te staren
ze zijn voorbij gevlogen
al die gelukkige jaren

Eeuwige trouw beloofden we elkaar
ja zelfs voor het altaar

Ons scheepje doorstond
stormen en gevaren

Kwam terecht in een woelige zee
ankerde in een veilige haven

Kinderen gingen hun eigen weg
dat is het leven zoals men zegt

Zilveren draadjes verschijnen
tussen het goud
Ja schat we worden samen oud

Moge het leve ons goedgezind zijn
en ons leiden naar een mooie oude dag
we zullen dankbaar zijn
voor alles wat het ons te bieden had

Geschreven door paula om 18:51 Reageer op dit bericht

Vrijdag 29 juli 2005

het is maar schijn

Bij de bushalte zie ik een vrouwtje staan
over haar wangen rolt een traan
niemand die het merkt of ziet

Met een glimlach staat ze daar
niets is minder waar
niemand kent haar groot verdriet
Zelfs haar eigen kind niet

Bij de bushalte zie ik een vrouwtje staan
over haar wangen rolt een traan
De bus nadert met piepend geluid
Nog even kijken naar mezelf in de etalageruit

Geschreven door paula om 07:13 Reageer op dit bericht

Woensdag 27 juli 2005

een vogel

Was ik een vogel
zou vliegen naar verre horizonten

De wind zou me geleiden
en naar de mooiste plekjes leiden

Met mijn kopje in de wind
vloog ik naar die regenboog gezwind

Niets hield me nog tegen
noch de zon noch de regen

Nu ben ik maar een mens
onzeker en broos

Met een hartje heel klein
maar toch vind ik het fijn
op deze wereld te mogen zijn

Geschreven door paula om 18:51 Reageer op dit bericht

Maandag 25 juli 2005

mijmeringen

Negen maanden heb ik jou gedragen

27 jaar voor je gezorgd
en steeds in mijn hart gedragen

Ik gaf je mijn warmte
een vuur in de kou

Ik gaf je mijn liefde
steeds was ik er voor jou

Ik wilde je beschermen
tegen al de gevaren

Ik gaf je mijn vriendschap
een arm om je heen

De tranen die ik ween
zijn niet meer te tellen

Mijn liefde voor jou
zal nooit wegebben

De pijn word alsmaar groter
Mijn leven wordt steeds brozer

Geschreven door paula om 18:10 Reageer op dit bericht

Maandag 25 juli 2005

leven

De kern van alle dingen
is stil en eindeloos

Ons lied
is kort en broos

Geschreven door paula om 18:04 Reageer op dit bericht

Zondag 24 juli 2005

wachten duurt zo lang

Na twee lange weken wachten
mocht ik je gisteren verwachten

Met grote blauwe oogjes keek je me aan
leek me niet meer te herkennen

Mijn bloed gutste door de aderen
dit was het moment waarna ik steeds verlang

'k Zou je willen knuffelen
met je wandelen gaan
in slaap wiegen
troosten als je huilt

Het was maar even toen moest je weer gaan
het aftellen tot een volgende keer kan weer beginnen

Mijn lieve schat veel kan ik je niet zien
maar mijn liefde voor jou is daarom niet minder groot

Ik tel de dagen tot je er weer bent
al is het maar voor even
toch zal ik je al mijn liefde geven

Geschreven door paula om 14:37 Reageer op dit bericht

Zondag 24 juli 2005

de dag van morgen.....

Wat morgen ook zal brengen
zal het de ogen openen
of weer rustig verder lopen
op hetzelfde pad verder gaan

Kon ik maar spreken
zeggen wat het met me doet
bloed klotst in mijn aderen
hopeloos en bang
bang voor wat komen zal

Als een traan van blijdschap valt
omdat ik mocht spreken
voor de eeuwige stilte
aan zal breken

Geschreven door paula om 07:48 Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 juli 2005

een koude dag in Oostende

Bevend van de k ou
zagen we ze weer vertrekken

De talrijke vissersboten
kozen voor het ruime gat

Kabbelend door de strakke wind
banen ze zich een weg
door het ruime sop

Achterna gezeten door een horde meeuwen
wachtend op visrestanten,
werden netten geworpen
en later weer gehezen

Hoge grijze golven spoelde over de pier
Stranden bijna verlaten
lagen er troosteloos bij

21juli 2005 was een kille en koude
zomerdag aan zee.

Laat de zon weer schijnen
en Oostende zal weer bruisen
schepen massaal uittrekken
vers gevangen vis
talrijk aan wal verschijnen

Geschreven door paula om 22:12 1 reactie Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van gedichten en rijmpjes