moe

Verdrietig en alleen
sta ik aan de kade

Meeuwen scheren rakelings heen

Vannacht mijn schat zal je scheepje
de haven weer uitvaren
en me verdrietig en alleen achterlaten

De zee heeft zijn stem laten horen
Niets anders kan je zo bekoren

Weldra vaart je schip in volle zee
de golven ,de wind en de deining
ze nemen mijn droom met zich mee.

'k Zie nog een stipje van je schuit
aan de einder
duizende sterren zullen over je waken en
je op je reis begeleiden

Tranen van verdriet rollen over mijn wangen
angst maakt zich over mij meester

Lieve Heer breng hem veilig thuis
laat hem menig netten heisen
laat hem veilig de kusten doorkruisen.

Soms zijn tranen als parels
als ze druipen op je wang

je voelt je verdrietig
niet begrepen en alleen

je stelt je vragen
een antwoord komt er niet

je schreeuwt het  uit
in geuren en kleuren

Dan zijn het parels van tranen
die je wangen kleuren