Archief

THUIS De verhaallijn over vegetarisme
=======================================
Ik stel mij enstige vragen bij de recente verhaallijn rond vegetarisme. Mijn bezwaar is niet dat volwassenen ervoor kiezen vegetarisch te eten. Iedereen maakt daarin zijn eigen keuzes. Wel vind ik dat de soap de indruk wekt dat zo'n overstap vanzelfsprekend is, zonder te tonen welke aandacht daarvoor nodig is.

In de afleveringen lijkt het alsof een paar wortels, een banaan en wat eieren volstaan om gezond vegetarisch te leven. Er wordt nauwelijks gesproken over een evenwichtige samenstelling van de voeding, over eiwitten, ijzer, vitamine B12 of andere voedingsstoffen waarvoor een doordachte vervanging nodig kan zijn.

Het meest verontrust mij dat ook een jong kind in dat verhaal wordt meegetrokken. Kinderen bevinden zich in een groeifase waarin een volwaardige voeding bijzonder belangrijk is. Juist daarom zou zo'n onderwerp zorgvuldig moeten worden gebracht. Een soap bereikt een breed publiek, en niet iedereen beseft dat een vegetarisch voedingspatroon kennis en planning vraagt.

Mijn conclusie

Wie als volwassene vegetarisch wil leven, moet zich daar degelijk over laten informeren. Voor kinderen zou ik extra voorzichtig zijn en ervoor zorgen dat hun voeding alle noodzakelijke voedingsstoffen bevat. Een televisieserie hoeft geen voedingscursus te zijn, maar wanneer ze zulke thema's aansnijdt, draagt ze wel een zekere verantwoordelijkheid om een genuanceerd beeld te schetsen.  

(En dan spreken we nog niet over de vader die hierin meegaat en geen bedenkingen maakt voor zijn kind dat nog maar pas hersteld is van kanker)

Wat is er eigenlijk aan de hand bij de sportredactie van de VRT?

De laatste tijd valt het steeds vaker op dat presentatoren en commentatoren een uitgesproken dialectische uitspraak hanteren. Dialect hoort bij onze cultuur, maar op een nationale openbare omroep mag verstaanbaarheid toch een basisvereiste zijn. Zeker wanneer er achtergrondgeluid of geroezemoes is, wordt het voor veel kijkers moeilijker om alles goed te volgen.

En dan is er het opdagen van Vannieuwkerke bij het voetbal. (Wij denken onmiddellijk aan dure contracten (in het verleden ook voor zijn vrouw))Ik vraag me af wie daarachter staat. Dit is iemand die in het verleden meermaals de afgesproken uitzendtijden niet respecteerde, waardoor programma's uitliepen en kijkers moesten wachten. Hoeveel uren zendtijd zijn er op die manier niet verloren gegaan? Tijd die ook voor de kijker waardevol is.

Steeds vaker krijg ik de indruk dat de VRT de voeling met haar publiek verliest. Terwijl er volgens velen grote bedragen naar management en directiefuncties gaan, lijkt de kwaliteit van sommige programma's er niet op vooruit te gaan.

Voetbalanalyse hoeft nochtans niet ingewikkeld te zijn. Nodig enkele sterke voetbalexperten en oud-voetballers uit, stel gerichte vragen over de gespeelde wedstrijd en zorg voor een inhoudelijk sterke discussie. Uiteindelijk draait het om de kijker, niet om dure structuren of bekende gezichten die hun meerwaarde nog moeten bewijzen.

Misschien wordt het tijd dat de VRT opnieuw meer aandacht besteedt aan kwaliteit, duidelijkheid en respect voor haar publiek.

Bart Schols verlaat ook het zinkende schip...

De VRT loopt leeg: binnenkort alleen nog een kudde directeurs....

De (V)BRT kampt al jarenlang met structurele problemen. Voor een relatief kleine omroep lijkt het aantal directeurs en leidinggevenden buiten proportie groot. Dat leidt niet alleen tot overlappingen en interne concurrentie, maar ook tot een cultuur waarin profilering soms belangrijker lijkt dan de kernopdracht: sterke televisie maken.

Ondertussen wordt er aanzienlijk veel geld besteed aan externe partijen. Die slagen er blijkbaar moeiteloos in om indrukwekkende studio's en infrastructuur te bouwen, terwijl de (V)BRT zelf steeds meer moeite lijkt te hebben met wat uiteindelijk telt: het creëren van kwaliteitsvolle programma's die het publiek weten te boeien.

In plaats van creativiteit aan te moedigen, dreigt een overdaad aan management net datgene te verstikken wat een publieke omroep nodig heeft om relevant te blijven: ruimte voor ideeën, vernieuwing en programmamakers met visie. Te vaak ontstaat de indruk dat regels, procedures en hiërarchie belangrijker zijn geworden dan creativiteit en vakmanschap.

"Jullie zullen doen wat wij zeggen" lijkt soms de onuitgesproken slogan. Tegelijkertijd rijst de vraag hoeveel vernieuwende ideeën er nog vanuit die leidinggevende niveaus komen. Dat is althans de perceptie die naar buiten wordt uitgestraald. Grote woorden en ambitieuze plannen zijn er genoeg, maar de resultaten blijven niet altijd in verhouding tot de beloften.

Want uiteindelijk zijn het niet de vergaderingen, de rapporten of de tussenlagen van management die goede televisie maken. Het zijn de mensen op de werkvloer: de makers, de schrijvers, de producers, de technici en de creatievelingen die ideeën omzetten in programma's die het verschil maken.

Misschien is het daarom tijd om opnieuw te investeren in die mensen. Minder middelen voor een steeds uitdijend leger van leidinggevenden, meer vertrouwen in de talenten die de omroep daadwerkelijk vormgeven. Want een publieke omroep wordt niet groot door haar managementstructuur, maar door de kwaliteit van haar programma's.

Het weerbericht voor één enkele kijker... en dan maar pronken met kijkcijfers

Aan onze weervrouw;
Eerst en vooral: je brengt het weer altijd met veel charme en enthousiasme, daar kan niemand iets op aanmerken. Maar er is toch één klein wolkje aan de horizon: die begroeting "Beste kijker".

Elke avond zit ik samen met mijn vrouw naar het weerbericht te kijken op de TV. En telkens wanneer ik hoor: "Beste kijker", denk ik spontaan: "Amai, ze heeft mij alweer niet zien zitten." Mijn vrouw wordt vriendelijk begroet, maar ik lijk volledig van de radar verdwenen. Hallo? Ik ben hier ook nog!

En dan moet ik denken aan mijn moeder. Sinds het overlijden van mijn vader kijkt zij alleen televisie. Wanneer zij "Beste kijker" hoort, zou ze bijna kunnen denken dat de VRT speciaal heeft vastgesteld dat zij inderdaad de enige kijker is die nog overblijft. Dat is misschien wat veel verantwoordelijkheid voor één mens.

Ook in de rusthuizen zitten ongetwijfeld tientallen mensen samen naar het weerbericht te kijken. Ik zie het al voor me:
"Zeg Maria, zij zegt 'Beste kijker'. Ben ik hier nu echt de enige die kijkt?"
"Geen idee, Roger. Misschien zijn wij allemaal dezelfde kijker."

Misschien is het daarom tijd voor een kleine aanpassing. "Beste kijkers", "Goedenavond iedereen" of zelfs "Dag allemaal" zou meteen duidelijk maken dat niemand uit beeld valt.

Want het weer mag dan soms eenzaam zijn, de kijkers zijn dat gelukkig niet altijd.

“Check check check…”

------------------------
Ja hoor, bij ons in Belgiê mag je eerst op schattenjacht naar een mini-labeltje om te ontdekken waar een product vandaan komt. 🔎😂
Terwijl anderen het gewoon in koeien van letters op hun verpakking zetten, blijven wij hier blijkbaar vasthouden aan de ‘zoek-en-vind-editie’.

Misschien moeten we minder “check check check” doen…
en gewoon eindelijk duidelijk zeggen waar producten vandaan komen — groot, zichtbaar en zonder vergrootglas.

Taalkundigen of taalonkundigen?

In Vlaanderen zijn er mensen die je uitlachen als je dit woord "bassin" niet op z’n Frans uitspreekt. Alsof iedereen verplicht zou zijn Frans te kennen om correct Nederlands te spreken. Maar wie maakt zich hier eigenlijk belachelijk?

“Bassin” is immers geen oorspronkelijk Nederlands woord, en de uitspraak “bassei” komt voort uit dialect, waarbij de uitgang “-in” als “-ei” wordt uitgesproken. Ironisch genoeg tonen sommigen daarmee vooral hoe sterk ze vasthouden aan een vreemde taal, terwijl ze hun eigen taal onvoldoende kennen.

Immers bestaat er in het Nederlands al lang een perfect correct woord: “bekken”. Denk maar aan een spaarbekken, waterbekken, opvangbekken enzovoort. Waarom dan krampachtig vasthouden aan een verfranste uitspraak?

De politiek in Vlaanderen: hoe langer hoe meer één groot ondemocratisch circus. Hoe denken deze lieden respect af te dwingen?

Het enige wat we kunnen leren van deze verwarde politiekers is slecht en meer dan slecht nederlands.

Wa? Da! worre kiezheu.....stemheu.... dees....aavet

Foei...In de grond moesten jullie zakken in plaats van te dringen om op TV te komen. De jeugd doet het duidelijk nog slechter dan slecht.

Wij zullen ginder maar gaan hulp bieden bij overstromingen....of met geld.....

Als dank worden we bestookt met messen... wat moest er een dode gevallen zijn?...

Wij geraken nooit geleerd...

Noot : Bij een jeugdbeweging hoort geen drank. Je gaat daar niet naartoe om te leren zuipen.

Op een kamp hoort geen alcohol thuis...

Klassejustitie - Geldjustitie - de kleine man zal wel betalen en boeten

De pers en justitie zijn de afkoopwet van Minister Geens vergeten zeker? En zijn nadien bijgeschaafde herstelwet?
Chisten democraat noemt deze man met zijn groot advokatenkantoor zich. Kat-hol-iek ja, maar zeker geen christen die zijn medemens als gelijke beschouwd!
Deze "elite" werkt niet voor het volk, deze lui werken uitsluiten voor zichzelf en dat allegaartje moet ons besturen! Schande zulk volkje...

Meester Vannesten in de nesten

Alleen als je het nederlands van alle deelnemers van deze school hoort zou je er niet willen werken: just, merci, da, wa, ni, wij gaan gaan, dees, komt in de nek ...? welke uitdrukking is dit? enz
Denken deze mensen nu echt dat ze goed bezig zijn?
De leerlingen spreken beter nederlands dan het hoofd van de school en haar hofhouding....

Het verbaast mij niet dat onze kinderen geen deftige zinnen kunnen vormen en hun taal vol fouten zit. Dat ons onderwijs steeds meer en meer achteruitboert verbaast ons niet...

Foei, wat een foute boel VRT NU en gastschool. Jullie laten nu echt wel zien waarom het verkeert loopt met de opleiding van onze kinderen en met de scholen in het algemeen.