Naar de inhoud

Annelies

Dagboek van een onbezonnen puber
seniorennet.beseniorennet.be

U kent mij

U weet hoe ik ervan houd: poëzie.
Elke dag, elke minuut elke seconde zie ik poëzie. Soms in de ogen anders in de lippen, feit is dat het écht overal aanwezig is...
Ik heb dan ook voor u een meesterwerkje gevonden, niet van mezelf, maar een goede vriend van mij (moest hij mij kennen): Stijn Vranken

Je bent nu al jaren elke dag
Je hangt, staat, ligt of zit voortdurend wel ergens te zijn.
Je bent, dat moet ik je geven
maar wat, dat blijf ik je vragen.

Je maakt de kamer kleiner
en kleiner is niet langer groot genoeg.
Zie dat gat links is een deur
Afwezigheid staat je ongetwijfeld als gegoten
.

Ik groet u !
En laat deze dag mooier zijn dan al die andere dagen.


[In memoriam]

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Annelies om 14:07 Reageer op dit bericht

Een jaar voorheen

Het is al een jaar geleden sinds ik hier voor het laatst mijn gedachten neerschreef...
Veel te lang geleden. Maar hoe zit een leven in elkaar? Men is constant bezigmet het beste te halen uit jezelf en anderen, en dat, beste lezers, is een zeer tijdrovende bezigheid. Ikzelf ben nu volop bezig met het voorbereiden van mijn eindexamenreeks (die morgen begint). Zeer tijdrovend dus :-D
Ik ben weliswaar een heel jaar netjes elke dag naar de les geweest, en heb altijd mijn best gedaan om de lessen te volgen, dus die examens zouden geen probleem mogen zijn... Ware het niet dat ze weer fameus verkeerd vallen!
Net wanneer het EK 2008 bezig is!! U snapt ook dat ik hiermee fulltime bezig moet zijn om PORTUGAL te steunen en elke match gezwind behoor te volgen.
U begrijpt mijn probleem. En supporteren én studeren gaat echt niet samen. Ik zal dus een geheide compromis moeten vinden tussen die twee.
Ach, wat kan het leven toch knap vervelend zijn soms! Zo ontdekte ik zelfs dat ALS Portugal tot de halve finale geraakt en stel dat ik mijn examens goed afleg, dat mijn proclamatie op de dag van de halve finale valt!
Het zal bij mij dus rapport pakken, handjes schudden en wegwezen zijn. Ik zeg wel duidelijk bij beide veronderstellingen STEL. Niets in het leven is zeker... ook voetbal en examens niet.

Voor het geval u denkt dat dit kind alleen maar bezig is met studeren en voetbal, nee hoor!
Maar daarover volgende keer ongetwijfeld meer!


Ik geef u 100 knuffels (want men beweert dat een mens daar vrolijker van wordt, misschien ook eens proberen bij mijn leerkrachten op het mondeling? )


Annelies
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Annelies om 20:08 Reageer op dit bericht

Hersenspinsels *

Het is de wraak die zoet zal zijn
als honing
in een bijennest.
Het is de valkuil voor een ander
waar je induikt
met je hoofd eerst.
Het is van een mug
een olifant maken
en een stier in de
porseleinenwinkel zijn.
Bij gebrek aan haat,
wrok, gevoel,
terug opnieuw (herbeginnen)

Het is de liefde die telt.

en als ik er al niet aan uit kan, wat zal u dan doen :)?
Veel succes ermee, analyses zijn welkom ... :)

XX Annelies

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Annelies om 21:13 Reageer op dit bericht

De aangekomene

Ze is er al eventjes, we hebben moeten wennen, maar de allerliefste baby van het hele universum is bij ons aangekomen!
Haar naam is voor ons bekend, maar aangezien iedereen van ons een codenaam heeft, zal zij vanaf nu :   'Henriette'  zijn.
Ik moet het toegeven, het leven verandert als er een baby in huis is. (Hoe doe je dat weer, een pamper verversen? Wat is de voor en achterkant? Is het normaal dat ze na een paar weken nog altijd niet kan lopen?) U ziet, het was voor ons allemaal wel een beetje moeilijk soms.
Henriette is al 2 maanden oud, en ze kan al dingen die een kind van een jaar nog niet kan, dokters zijn verbaasd, en willen verschillende wetenschappelijke studies doen ... Het geheim is echter simpel: training. Henriette wordt dag en nacht getraind door haar broers en zussen.
Bijvoorbeeld: als men de baby eten geeft, houdt men het flesje vast, tot de baby gedaan heeft, en laat je hem/haar achteraf een boertje.
Dit is bij gewone gezinnen, bij ons: Men zet de broer of zus voor de tv, zij zorgen ervoor dat Henriette op hun schoot ligt met haar hoofd op een kussen, men zorgt dat ze met beide handjes haar papfles min of meer rechthoudt, en men kan gedurende het tv kijken makkelijk aan z'n glas cola. Dat er af en toe wat melk verspreid wordt over heel Henriette is bijkomstig, ze zal het ooit moeten leren, nietwaar?
Lopen, nog zoiets, als een baby net geboren wordt, heeft het een stapreflex, wij hebben dit getest en zijn dit blijven testen, Henriette kan al bijna lopen.
U ziet, het is allemaal een kwestie van doorzetten en af en toe hard zijn..

U denkt nu dat Henriette hier he-le-maal niet graag is door al die zware trainingen? Integendeel, waar Henriette ook veel sneller mee was dan alle andere baby's, is lachen. U heeft een kind nog nooit zo hard en oprecht zien lachen als zij!
Want Henriette wordt hier ook geoefend en bedolven onder vele knuffels en kusjes. Want als iedereen van ons gezin Henriette 1 kusje per uur geeft, dan krijgt het arme kind er ongeveer 6 per uur, ware het niet dat dit er meestal een paar 100 zijn.
Daarmee en vele andere dingen rekening houdend heeft ze af en toe wel eens wat rust nodig, vandaar dat ze vorige week naar de zee is geweest met haar moma en bopa. (waarschijnlijk heeft ze daar ook niet zoveel rust gekregen, Rambo was mee, maar toch meer dan bij ons)

Jaja, ons leven is drastisch verandert op een zeer positieve manier... Het leven in huis is op slag al een stuk vrolijker!
Henriette zal de gelukkigste baby worden die god in zijn  rijk geschapen heeft! Al moet ik er zelf voor zorgen ...

Haar trotse en zeer fiere zus/meter,

Annelies, xxxx
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Annelies om 11:13 Reageer op dit bericht

Kriebel in de vingers

Ik heb lange tijd stilgelegen, ik weet het: shame on me. Maar vanavond voelde ik opeens weer de kriebels in m'n vingers. Ik heb de wereld opnieuw iets te vertellen! Althans: dat denk ik altijd, feit is dat niemand écht geïnteresseerd is in hoe ik mijn leven leid, maar mensen lachen graag. Moesten mensen niet meer lachen, het zou een droevige wereld zijn, nietwaar?
Althans, zo denk ik erover. Maar, allé genoeg gezeverd over al dan niet gelach, ik ga me weer eens concentreren op mijn schrijfwerk. Het gaat nu zelfs zo vlot dat ik m'n vingers amper kan stoppen, het lijkt alsof mijn vingers weer een heleboel verhalen te vertellen hebben...

Heb vandaag trouwens een overdosis positieve mensen gekregen.. ik ben naar Nederland geweest. Vraag me niet wat ik daar gaan doen ben, dat is een lang verhaal dat ik misschien wel een andere keer vertel, maar nu even niet, schat.
Hoe zit het eigenlijk met dat andere addergebroed, hoor ik u denken, wel ik zal ze voor u even kort overlopen van jong naar oud:
* Rambo is nog steeds alive and vooral kicking!
* Lebbeke is volop aan het trainen voor de hoofdrol in haar musical, ze speelt een geit.
* Stino bereidt zich volop voor om zijn examens met glans af te leggen.
* Madre's buik heeft nu buitenaardse proporties aangenomen, ik meen het: zo'n buik heeft u nog nooit gezien.
* Padre verdrinkt in het werk, en komt af en toe boven water om eens over Madre's buik te wrijven.
En dan vergeet ik natuurlijk de allerkleinste nog: de-op-weg-zijnde is er binnen (als hij/zij op de juiste dag komt) 26 dagen. Jaja, de tijd heeft gevlogen, maar het is toch tijd dat hij/zij eindelijk zijn/haar gezichtje laat zien. Ga trouwens morgen naar de kapper, het kind mag toch een zus heben met leuke haren, niet? Ja, dat is tegenwoordig een prima excuus voor allerlei dingen.
-"Madre, ik ga nieuwe kleren kopen."
-"Ik weet toch niet zo goed, je hebt gisteren al iets gekocht."
-"Maar het nieuwe kindje moet toch een zus hebben die modieus gekleed gaat?"
-"Allé, vooruit dan maar, hier is Padre's bankkaart, ga je gang!(Padre verdient toch voor iet zijn kost!)"
Natuurlijk is dit allemaal niet waar, want ik ben immers een voorbeeldige dochter, vraag maar na!
Mijn moeder heeft het zelf gezegd: "Ze is braaf, ze studeert goed..."
Na al dit nutteloze geleuter verveel ik jullie NO MORE. Ik zie jullie bij de volgende, en liefst iets sneller nu :)!!

XOXOXO    The ONE AND ONLY PUBER
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Annelies om 22:02 Reageer op dit bericht

Aan allen..

Het is nog niet zo lang geleden
dat een kindeken geboren werd.
Het lijkt een ver verleden
dat Maria zwanger werd.

Nu was Maria nog altijd maagd
en haar kind werd een profeet
Hij had er niet om gevraagd,
maar hij kende heel veel leed.

Nu zetten wij een kerstboom
en krijgen veel kado's
maar we vergeten soms dat kindje
in da bakske vol met stro.

Jezus wou geen koning zijn
of ook geen messias
hij wou een wereld vol liefde
waarin geen enkel hartje ongelukkig was.

Geen enkel hartje leeg,
geen enkel mens eenzaam...

Ik wens u allen, lieve mensen:
een ongeloofelijk liefdevolle kerstmis!


geschenken.jpg

Annelies xxx




Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Annelies om 10:48 Reageer op dit bericht

Metafoor

Stilte in het struikgewas
geen diertje in het woud.
De merel zingt niet meer
De wormen kruipen weg
geluidloos.

Zo zonder enig geluid.

Zo leven ze in stilte
wachtend tot het onweer over gaat.

Wachten tot de grijze bui lichter wordt
en hun gezichten weer verlicht.

Wachtend in het struikgewas
op een teken van liefde..


Annelies
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Annelies om 17:26 Reageer op dit bericht

Toneelmicrobe

U kan zeggen dat het in de familie zit. Nee, mijn opa is niet Jan Decleir, mijn moeder niet Dora Van der Groen, maar we komen toch in de buurt.
Bij ons wordt er dagelijks toneelgespeeld (niet alleen officieel tijdens het toneelavondje, maar ook in het dagelijkse leven!). En zeggen ze niet : 'Oefening baart kunst?'

Als dat zo is, dan zijn we semi-professioneel! 
Zelfs de kleinsten krijgen de smaak te pakken. Ons Lebbe gaat
auditie doen voor een musical, ze heeft wel op voorhand al gezegd dat ze de prins niet zal kussen...
Zelfs Rambo wou meedoen in het stuk, toen hij hoorde dat ze ook dwergjes nodig hadden. Toen ze Rambo zagen hebben ze zelfs overwogen van dit jaar maar 1 dwerg te pakken, kwestie van de regisseur wat te sparen, Rambo speelt toch voor 7.
We wachten nu in spanning af hoe de auditie zal verlopen, en of Lebbeke de hoofdrol te pakken krijgt, Rambo hebben we moeten ontgoochelen, zijn leeftijd leek nog een hindernis om mee te mogen doen. 'Volgend jaar beter,' zeiden ze. Waarop Rambo het decor in stukken sloeg, zo is hij, ze hadden beter 2 keer nagedacht..

Enkel Stijn en Madre zijn niet zo happig op het hele toneel gebeuren, ze kijken wel graag in stilte, ergens ver weg (liggend in het geval van Stino). Alleen denk ik dat het bij Madre een beetje schijn is, ze speelt volgens mij een hele dag meesterlijk toneel.
Ze is zelfs al 4 maanden aan het spelen dat ze zwanger is, zo geloofwaardig! :-P

Mijn enige vraag, die onbeantwoord zal blijven (althans nog even) is of de-op-weg-zijnde-waarvan-we-het-geslacht-al-weten- ook zo gebeten zal zijn door toneel? Ik zal het u weten te zeggen, als hij/zij uit de buik komt met de woorden :
To be or not to be, is het wel duidelijk. Laat ons hopen...

Hamlet.


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Annelies om 15:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Annelies

↑ Terug naar de berichten