Berichten van 1 oktober 2006 tot 31 oktober 2006

Als u Padre's blog leest, weet u dat wij ook afscheid moesten nemen van de baas in huis..Padre. In plaats van vrolijk voor tv te hangen, of kwaad te zijn op ons (en daarbij een beetje te roepen) ligt hij nu ergens te verkommeren in een ziekenhuisbedje.
Waar de verpleegsters zo lelijk zijn als de nacht, het eten op niks trekt, en de kamergenoten stinken. Toegegeven, zo veel verschilt er nu ook niet (hij heeft tv, en de wc is 100m verder) maar het is niet fijn natuurlijk.
Maar denkt u nu vooral niet dat Padre zich daar ook maar iets van aantrekt!
Integendeel, ons gezin is een goed ge-oliede machine, die voor elkaar zorgt, oké, we zijn geen dokters, maar we weten het wel allemaal beter...
Elke dokter raadt namelijk af om na een operatie niks te eten, pas veel daarna een slokje te drinken, probleem natuurlijk voor padre, die scheurde van de honger na zijn operatie. Wat gebeurt er nu? Klagen bij de verpleegster (het arme kind ocharme was amper ouder dan ik, en mag zichzelf gelukkig prijzen dat padre nog lichtelijk verdoofd was toen ze hem eten weigerde)?
Maar neen, Madre gaat gewoon naar huis, smeert daar een aantal boterhammen, neemt een drinkenbus mee, en zorgt voor Padre's proviand. Niet moeilijk toch?
Die dokters weten toch niet wat ze zeggen...

Maar uiteraard.. Wanneer de kat van huis is, dansen de muizen op tafel!
Nu is er al eens tijd voor fast-food in huis omdat madre niet echt kan koken nu (gebeurt haast nooit), het eten wordt af en toe voor tv opgegeten (lekker amerikaans!) en we kunnen met een gerust hart (ik dan) onze muziek eens volle petrol zetten, niet dat dat anders niet gebeurt.

Maar laten we toch nog even een minuut stil staan bij Padre die nu ligt te creperen, alleen...
                              ....

Dank u, namens padre!

Om af te sluiten, een prachtig gedicht van de Nobelprijswinnaar Seamus Heaney (van waar zou die zijn?) en het past wel een beetje in deze sfeer.

Wat een gekke dagen... Verkiezingen, baby's in huis, huiswerk, veeeeel huiswerk, Spanky...
Ow sorry, heb ik u overvallen? Ik zie de grijns op uw gezicht al, verkiezingen, huh wanneer??
Haha, nee, alle gekheid op een stokje, Spanky is onze nieuwste familievriend, alleen madre heeft er nog wat moeite mee. Maar ik zal stoppen met vaag te zijn, Spanky is een hondje (wat anders?) en wat voor eentje!
Een braveke, ik heb hem nog nooit horen blaffen (ik heb hem ook maar 1 keer gezien, maar soit) en hij logeert momenteel ten huize Moma en Bopa, waar momenteel ook Rambooke verBLIJft. God wat een rust in huis....
Nadeel is wel, op wie moeten we nu de schuld steken natuurlijk? Ach pech, Lebbeke is de jongste, zij verliest.
Wie heeft het nu gedaan? Lebbeke natuurlijk... Zoiets noemen ze hierarchie, ofte wet van de sterkste!
Ik word trouwens ook betaald om reclame te maken voor het nieuwe programma op kanaaltwee: 'Prison Break'.
Ik krijg 1000 euro per dag om aan elk meisje te zeggen dat er een super hete hunk meespeelt (woewie, echt knap!), en dat je makkelijk kunt volgen, + dat het verhaal super spannend is (ben er op slag terug van beginnen nagelbijten)... Zalig, nietwaar!!!
En toen werd ik wakker...

Maar toch, de serie is echt goed, u kan misschien eens kijken en als de kijkcijfers dan massaal stijgen, een briefje sturen naar Kanaaltwee en heel subtiel mijn naam vermelden, als de grote publiekstrekker.. U zou me er een enorm plezier mee doen!!:D

Ondertussen zal ik maar wat ajuinen gaan verkopen voor school zeker? Ach, u hoort er nog wel van.
Ik denk dat u voor vandaag genoeg gekke dingen hebt gehoord, straks slaapt u niet meer, en dan steken ze het weer op De Lijn (zie padre), die arme stakkers...

Dikke zoen aan allen, en een poot en lebber van Spanky en Rambo (u mag kiezen van wie u wat krijgt!)

Annelies.... (en co!!)