Ik was een hoopje ellende zag de dingen zwart Ik wou dat je niet belde ik bande je uit m'n hart Je wou dat ik je miste, ik wou dat je me liet Nu neem ik afscheid omdat ik weet dat je me niet graag ziet.
Het afscheid was soms moeilijk maar nu ben ik blij want ik weet dat dit afscheid nodig was voor mij. Vaarwel...
Sorry dat het zoo lang geduurd heeft voor ik nog eens achter dit schermpje kroop, maar dat was omdat ik nog aan het nagenieten was van mijn heerlijke fuif! Het was echt af... De mensen waren super verkleed, en de muziek was goed. Het leek wel of alle meisjes zich voor even Marilyn Monroe voelden, en de jongens Elvis Presley. In plaats van dat hevige gebonk, zoals sommigen onder jullie het wel eens durven noemen, was er ook echte 50' muziek. Wat trouwens ook het meest in de smaak viel, samen met de 'bamba, of te wel kuskesdans'. De jeugd was voor een aantal uur gewoon braaf, genietend van de muziek...Het enige wat niet veranderd kon worden, was het drankvolume. Om half 11 (het feestje begon om 20.00u) waren er al 4 bakken bier leeg. Stevig gezopen dus, maar geen ongelukken, integendeel! Ja, het was me het feestje wel!
Nu genoeg gefeest, gisteren ging ik op café met vriendinnen, en we amuseerden ons goed, maar dit café was een beetje saai, en we begaven ons dus naar een iets luidruchtiger cafétje. We nemen een plaats, en gaan naar de toog om een pint te bestellen. Ineens hoor ik van achter me : 'Paskescontrole'. Niemand minder dan Padre stond naast mij. Vrij grappig... Mijn broers en zus waren alleen, maar de drie oudsten zaten wel op café, grappig. Maar ik laat mijn vriendinnen natuurlijk niet in de steek, dus we nemen ergens een tafel vanachter, en zetten ons daar. Spijtig genoeg moesten ze wel al vroeg door, dus lieten ze mij daar alleen achter. Ik heb natuurlijk nog geen zin om naar huis te gaan, dus ik begeef me naar voren, en ik zet me gewoon bij pa en Blondie.. Op zich een vreemde situatie, maar wel fijn! Tot ons pa ging bestellen, en voor u: een pintje? Ik zie dit niet door veel ouders doen, de meesten zouden een hartaanval riskeren... Maar die van mij niet, pech voor al die ander!!
Nee, niet ik, ik zie mijn vader al hevig klikken op dit blogje van de zenuwen.. Sorry padre. Maar het is zoo erg als je mensen ziet die afgewezen worden, nadat ze hopeloos verliefd zijn. Kennen we dit niet allemaal? Nee, ik niet, tja, zou ik er dan wel over schrijven? Ja, want..ik heb het net meegemaakt bij iemand op school. Zo zielig! Een meisje was verliefd op een jongen uit een hoger jaar wil nu lukken dat die jongen een goede vriend van mij is. Die jongen, we zullen hem voor alle anonimiteit Mit noemen, is heel lief, en zorgde dan ook voor dat meisje. Zij denkt nu dat hij ook op haar verliefd is, maar het is niet zo. Wat moet je dan doen, als vriendin van beide? Dilemma...inderdaad! Maar ja de liefde is er om afgewezen te worden, nietwaar? Nochtans zie je verdacht veel koppeltjes bij ons op school dezer dagen, toeval? Misschien hebben ze het spreekwoord gevolgd: in mei leggen alle vogels een ei, en willen ze daar nu aan beginnen, wie zal het zeggen? Zaterdag is het trouwens mijn en mijn zus' verjaardagsfeesje! En het jaren 50' stijl!! Het wordt dus zaaaalig, verder verslag komt zeker, en vooral de pittige details, .. Wordt super!!
Ik ben weer helemaal terug van weggeweest, en hoe! Ik voel me goed, ik leef goed, kortom ik ben gewoon goed. Althans zo voel ik me op dit moment. Voor diegene die het al doorhadden, ik ben verhuisd...(Bij ons wordt het ook wel eens beschouwd als 'ruizen', aldus Ramboke, het kleinste lid) Mijn kamer is nu enorm, en ik voel me er op en top in!! Misschien heeft het ook wel iets te maken met het weer, dat gewoon zaaalig is, echt het weer om in bikini op je terras te liggen. Wat ik dus ook prompt gedaan heb, en daardoor al heel wat bruiner zie, echt waar, het is de moeite! Zelfs op school gaat het me voor de wind. Tenminste als dat de juiste uitdrukking is.. Wat ik wil zeggen is dat ik gelukkig ben, en dat ik voor heel even de hele wereld aankan..ik ga hem dan ook nu veroveren ..gaat iemand mee??
Zoentjes Annelies
Of zoals een goed vriend van me zei: 'Je suis heureuse, donc je suis'
Wat is er mis met deze maatschappij? Soms kan ik (en waarschijnlijk heel veel mensen op deze planeet) verschrikkelijk kwaad worden.. Mensen die door anderen worden doodgestoken voor niks, meisjes die na hun eten alles uitkotsen om toch maar maatje 34 te hebben, en eruit te zien als een lopende tandenstoker, kinderen die elkaar in het ziekenhuis slagen omdat ze bij de verkeerde ploeg voetballen...Is dit echt nodig, vraag ik me af?? Maar, ja, ze doen \'stille mars\', en iedereen vindt het zoo erg, maar terzelfder tijd, als zoiets gebeurt, draait iedereen z\'n hoofd naar de andere kant. Slechts één iemand zal z\'n eigen leven riskeren voor dat van iemand anders. Is dit dan niet hypocriet? Pas op, ik vind het enorm erg wat er met Joe gebeurd is, maar ik walg van de zogenaamde \'sympatisanten die erg geschrokken zijn\' en hem voor hetzelfde geld stilletjes hebben laten doodgaan. Is dit doemdenkerij? Misschien..Maar ik kan er niet aan doen, zo groeit de jeugd op. Met drugs, seks, drank en sigaretten, die gewoon voor hun neus liggen. Verkrachtingen als je als jong meisje nog alleen op straat durft rondlopen na 12.00 uur, wetende dat als je het aangeeft, de politie z\'n rug naar je toekeert en het doorschuift naar iemand anders. Maar we zijn enorm goed gestuurd door onze regering! Zij maken zich druk over goedkopere computers en internet voor senioren (die er dan nog eens bedrogen uitkomen) terwijl het nucleaire afval zich blijft opstapelen, en we dit probleem telkens weer verschuiven naar onze kleinkinderen, als die er nog zullen zijn, want misschien hebben we ons zelf wel vernietigd binnen een jaar of 20?! Nu snap ik wat filmregisseurs bedoelen met \'aliens\', dat zijn wijzelf, die stilletjesaan alles aan het kapotmaken zijn... Maar er is ook goed nieuws want het Vlaamse gebarentaal is officieel erkend! Zegf nu nog eens dat ik niet opensta voor positieve dingen in deze (bijna) verknoeide omgeving.
ANnelies, die het even allemaal niet meer ziet zitten.
P.s: Troost u, de zon zal z\'n zonnestralen nog lang laten schijnen zodat de bloempjes kunnen bloeien, en wij daar vrolijk van kunnen worden..
De één zegt dat we geanimeerd zijn, de andere lawaaierig, maar het is (vast) allebei waar. U moet weten dat we thuis met z'n zessen zijn (leeftijden 3-43), u kan u zich dus voorstellen dat het allebei waar is. Op café's nemen we 2 tafels in beslag, we moeten verhuizen naar een groter huis, en oordopjes zijn een must, maar soms is het toch o zo fijn! Wat soms wel moeilijk is, is als we allemaal dringend iets te zeggen hebben, resultaat is dat zowat door elkaar roept, en probeert iets te zeggen, terwijl hij/zij weet dat hij/zij toch niet gehoord wordt...frustrerend. Voordeel is wel dat je spreken voor een groep kan inoefenen (later zeker goed in het middelbaar!). Gehoord worden is iets anders. Allé, je zal wel gehoord worden, maar er wordt niet geluisterd! Dit is ook logisch als iemand van 3 jaar een uitleg doet tegen iemand van 43, zullen de interesses ietwat verschillen. Dan spreek ik nog niet over naar de cinema gaan, want dat is onmogelijk met z'n allen, ten eerste: de prijs, ten tweede: IEDEREEN wil iets anders zien, begin daar dan maar eens aan. Ook de tonnen voedsel die wij nodig hebben zijn ronduit spectaculair gewoon! We zijn geen grote eters, maar toch, we hebben zelfs 2 botervlootjes nodig aan tafel opdat Padre ook kan eten en niet de hele tijd boter moet doorgeven.. Geanimeerd? Ja, zeker, en enorm fijn, zeker omdat je nooit alleen bent en zeker geen rust hebt. Lawaaierig? Ja, ook zeker!! U zou niet naast ons willen wonen, enkel dan voor de geur van het lekkere eten..!
What if we will regret what we did? Could we get a second chance to make it better? Will we take it than, or make the same mistake? -ANNELIES-
Tout s\'en va, tout passe, l\'eau coule, et le coeur oublie. -FLAUBERT-
Een stokoude heer wandelde door het bos Hij keek naar de vogels en riep: \'Ik wou dat ik kon vliegen, net als jullie\' Hij wandelde, en wandelde tot hij viel over een grote steen. En voor een moment vloog hij. -ANNELIES-
Is het waar dat liefde spieren geeft en op den duur ook vuur? -BART MOEYAERT-
Aaah!*zucht van genot* VRijdag...eindelijk! Het was niet zo lang, maar een weekend dat verdient toch iedereen vind ik! Zeker ik dan. En het weer is eindelijk toppie, kunnen we weer bijna niks aantrekken, haha. Vandaag was dan nog eens een leuk dagje op school (gebeurt af en toe ook eens), maar dat begint zoiezo te beteren als het weer beter wordt, want het weer werkt op je humeur. Dus, hoe meer zon en warmte, hoe leuker de mensen, allé, in mijn geval is dat toch zo. Gisteren moeten uitleggen aan de leerkracht muziek waarom dat onze recensie niet af is*slik* (=> zie Hoe een avondje cultuur kan mislopen!), maar hij nam het gelukkig goed op, en leek zelfs medelijden te hebben, maar ik weet dat dat maar ingebeeld is, het is een leerkracht... Alleen moeten we nu een nieuw concert zoeken, dat is iets minder... Gisteren hebben we de film Jezus trouwens voor de 2de keer gezien tijdens de les godsdienst omdat we met z'n allen de leerkracht hadden overtuigd dat we hem nog niet hadden gezien. (wat zijn we toch slim, jawel!) Gisteren was het dus ook wel een fijne dag, alleen heb ik nog heeel veeeeel stijve ledematen van de les L.O.(=lichamelijke opvoeding), wij moesten namelijk iemand in brandweergreep het lokaal ronddragen, op een paar banken springen, en op een hek klimmen, allemaal met die persoon op uwe rug. Ik kan u verzekeren, daar worde stijf van! Maar ik was al blij dat we geen coopertest hadden. (= sadistische test van de leerkrachten LO waarbij je 12 minuten ongeveer 12 toeren rond een *zzeer grote* speelplaats moet rennen gelijk een stel debielen.) Maar zijn het niet allemaal sadisten, die leerkrachten?
Prettig weekend, en geniet nog van die zaaaaaaalige GOEDE vrijdag!!
Ik zat op een bank, jij erover Je keek naar me en staarde Ik draaide m\'n hoofd, maar voelde je blik gepriemd op mijn wang Je stapte naar me toe Heel langzaam, bedachtzaam, terughoudend Maar je hield vol En zei me: \'Hallo\' Ik zei hallo terug \'Ik wou je alleen zeggen dat ik van je houd.\'\" \'Ga je me nu zoenen dan, vroeg ik?\' \'Nee,\' zei hij, en hij liep weg.
P.S: Het was een boeiende maar absoluut onbelangerijke dag in school...
Afscheid
