Dit is een tweede blog dat ik heb aangemaakt omdat het forum van bloggen.be verzadigd is en de kans bestaat dat mijn oud blog (met veel archiefmateriaal) verloren gaat of niet meer toegankelijk zal zijn.
Mijn "oud" blog vind je door te klikken op volgende link: Het Raspaillebos
Ik ga proberen om dagelijks foto's en tekst te posten op het blog, maar ik beloof niets
Hierboven een voorproevertje
(foto genomen deze morgen)
Op de voorgrond: daslook en achteraan blauwe boshyacinten
(foto van 20 april 2024)
Extra info:
1. Uiterst links bovenaan mijn blog vind je het wapenschild van Geraardsbergen (Giesbergen in de volksmond), dit is omdat het Raspaillebos zich hoofdzakelijk uitspreidt op het grondgebied van Geraardsbergen. Geraardsbergen is ook de stad waar ik geboren ben, opgroeide en verbleef tot mijn 25ste.
2. Alle beeldmateriaal op dit blog, evenals op mijn ander blog is eigen materiaal. De foto's zijn genomen in het bos of in de directe omgeving ervan. Geniet ervan!
Deze reebok had duidelijk zin in een triootje. Hij wou zich eerst nog verstoppen achter een boom, maar we hadden hem en zijn gezelschap toch in het snotje.
Dit beestje was wellicht op zoek naar eten. Meestal zie je een eekhoorn vlug een pad oversteken of spelen in de bomen, maar deze leek eerder iets te zoeken tussen de takken.
Deze reegeit wou niet gestoord worden. Ze had ook niet de minste schrik want ze bleef gewoon liggen.
Het verwondert mij steeds meer dat sommige dieren het meteen op een lopen zetten en pas na ongeveer 100 meter tot stilstand komen en anderen ons gewoon negeren.
Deze reegeit was zich wellicht niet bewust dat haar "grijze" body een mooi contrast vormde met de bomen rondom haar en het grasgroene mos dat op de bomen groeide.
Afgelopen weekend was er een wandeling van de Padstappers in het bos.
Deze wandelvereniging doet meerdere malen per jaar het bos aan en ze draaien er hun hand niet voor om om in winterse omstandigheden hun kilometers af te malen.
Deze editie hadden ze geluk: de temperatuur lag wel tegen het vriespunt aan, maar er viel geen neerslag (regen of sneeuw).
Soms bekruipt je het gevoel dat je begluurt wordt. Dit was ook het geval tijdens onze wandeling deze morgen in het Raspaillebos.
Deze nog onvolwassen reegeit had ons wellicht al een tijdje in het snot en vertikte het om weg te lopen. Geen probleem voor mij. Dit stelde mij zelfs in staat om een paar foto's van haar te maken.
Vandaag op de terugweg vluchtte er een damhert de zijkant van het bos in en een beetje later toen we ter hoogte kwamen van de plaats waar hij was ingeslagen zagen we een aantal soortgenoten staan.
Hoeveel tel jij er? Ik zou als maatstaf de 2de foto nemen, waar ik een beetje heb ingezoomd.
Dit damhert liep er een beetje verloren bij en liet ons tot op een 50-tal meter dichterbij komen, maar liep dan meteen weg toen hij onze hond opmerkte.
Vandaag hebben we enkel twee eekhoorns gezien tijdens onze wandeling en die waren mij te vlug af. Tegen dat ik mijn camera had bovengehaald waren ze al foetsie.
Dus val ik terug op de beelden die ik gisterenmorgen nam en hierna nog een paar foto's van het olijke duo (koppeltje) reeën.
Ik ben Erik Dhaeyer, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Erik Raspaille.
Ik ben een man en woon in Galmaarden (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 26/09/1957 en ben nu dus 68 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen, tuinieren, lekker uit eten gaan, fotograferen, reizen, enz..
Ik ben Erik Dhaeyer, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Erik Raspaille.
