Dit is een tweede blog dat ik heb aangemaakt omdat het forum van bloggen.be verzadigd is en de kans bestaat dat mijn oud blog (met veel archiefmateriaal) verloren gaat of niet meer toegankelijk zal zijn.
Mijn "oud" blog vind je door te klikken op volgende link: Het Raspaillebos
Ik ga proberen om dagelijks foto's en tekst te posten op het blog, maar ik beloof niets
Hierboven een voorproevertje
(foto genomen deze morgen)
Op de voorgrond: daslook en achteraan blauwe boshyacinten
(foto van 20 april 2024)
Extra info:
1. Uiterst links bovenaan mijn blog vind je het wapenschild van Geraardsbergen (Giesbergen in de volksmond), dit is omdat het Raspaillebos zich hoofdzakelijk uitspreidt op het grondgebied van Geraardsbergen. Geraardsbergen is ook de stad waar ik geboren ben, opgroeide en verbleef tot mijn 25ste.
2. Alle beeldmateriaal op dit blog, evenals op mijn ander blog is eigen materiaal. De foto's zijn genomen in het bos of in de directe omgeving ervan. Geniet ervan!
Meestal als je een damhert ziet zijn er andere in de buurt. Hier was het wellicht één die ver van de groep was afgedwaald of die misschien verstoten was. Maar dit heeft me niet belet om het op de gevoelige plaat vast te leggen.
Gisteren, zondag lag er in Vlaanderen een dun laagje sneeuw (zie mijn vorig artikel). Ook voor de dieren in het bos was het wellicht wel eventjes verschieten.
Deze reeën bleken evenwel niet onder de indruk. Maar ja, zoveel sneeuw lag er nu ook weer niet.
Het is bijlange nog geen winter, maar toch lag er deze morgen dus een klein laagje sneeuw op mijn auto. Niet erg, de sneeuw was niet aangevroren en mijn ruitenwissers deden het meeste werk voor mij.
Zicht bij het betreden van het bos om 08u30.
Als je goed kijkt zie je duidelijk sporen van één of meerdere reeën
De laatste dagen nemen de damherten het over van de inheemse reeën. Bijna elke dag kan ik foto's maken van damherten en een ree zie ik nog maar sporadisch.
Eens in het bos transformeert onze hond in een speurder. De oren gespitst, de neus tegen de grond en dan als een stofzuiger het hele bos afzoeken en alle geuren opsnuiven.
Op volgende foto (gemaakt deze morgen) ging haar aandacht evenwel naar een jonge ree die ons pad juist had gekruist.
Ik ben Erik Dhaeyer, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Erik Raspaille.
Ik ben een man en woon in Galmaarden (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 26/09/1957 en ben nu dus 68 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen, tuinieren, lekker uit eten gaan, fotograferen, reizen, enz..