Erekanunnik Jef Smets 100 jaar


(Mgr. Johan Bonny en erekanunnik Jef Smets in een geanimeerd gesprek)
Erekanunnik Jef Smets 100 jaar
Precies op zijn geboortedatum vierde erekanunnik Jef Smets zijn 100ste verjaardag in het RVT St.-Lucia in Turnhout. Samen met mgr. Johan Bonny, bisschop van Antwerpen, en de rector van St.-Lucia, Herman Van Gorp, celebreerde hij een dankmis.
Jef Smets werd geboren in Retie op 15 april 1914. Hij studeerde aan het Klein Seminarie van Hoogstraten, werd priester gewijd op 18 april 1938. Op 19 april 1938 droeg hij zijn eremis op in de parochiekerk van Sint-Martinus in Retie.
Nadat hij een kandidaatsgraad in de Germaanse Filologie behaald had aan de Katholieke Universiteit van Leuven, werd hij in 1941 leraar aan het Klein Seminarie van Hoogstraten. Na 16 jaar leraarschap werd hij tot pastoor in Merksplas aangesteld. Maar reeds in 1959 benoemde kardinaal Van Roey hem tot superior van het Klein Seminarie. In 1959 kreeg hij ook de titel van erekanunnik. Dat was voor hem een schrale troost want Jef was veel liever pastoor gebleven. Die pastorale taak kreeg hij opnieuw in 1967. Hij werd pastoor-deken van St.-Amands in Geel. In 1972 werd Jef Smets streekvicaris en in 1984-1985 werd hij aangesteld tot pastor van RVT St.-Lucia en rector van de gasthuiszusters in Turnhout. Die functie bleef hij tot op zeer hoge leeftijd uitoefenen.
Bisschop Johan Bonny belichtte in zijn homilie de talenten en de werkkracht van Jef Smets. Priesters als hij, hebben, aldus de bisschop, vanaf de jaren vijftig van vorige eeuw, niet alleen op religieus en kerkelijk vlak een grote rol gespeeld, maar hebben er ook voor gezorgd dat het onderwijs in de Kempen sterk in kwaliteit toenam en als gevolg daarvan ook de welvaart en het welzijn van de bevolking groeiden.
Tijdens de gezellige receptie bleek hoe directie, personeel en bewoners, hun ererector op handen dragen. De eeuweling zelf liet alle aanwezigen: bewoners, bisschop en collega-priesters, oudleerlingen en familie, nog eens proeven van zijn gekende welsprekendheid. Voor de vuist weg hield hij een speech, gekenmerkt door wijsheid en relativerende humor, een toespraak om duimen en vingers af te likken!

















