Pater Jos Van der Veken 1930-2015


Jos Van der Veken werd geboren en groeide op in Schoonbroek, als oudste van een landbouwersfamilie van tien kinderen. Hij studeerde aan het Sint-Jozefscollege in Turnhout, trad in 1950 in bij de norbertijnen van Postel en werd in 1961 doctor in de theologie in Rome.
Tot voor kort heeft pater Jos Van der Veken zeer vele activiteiten op diverse terreinen ontplooid. Je kan daarover heel wat details lezen in zijn overlijdensbericht.
Drie aspecten wil ik kort onder de aandacht brengen: de auteur, de organisator, de pastor.
Tien jaar (1963-1972) lang was hij liturgisch adviseur bij Brepols. In die periode publiceerde hij een aantal liturgische werken, bestemd voor het grote publiek en ook de volksmissalen. Toen in 1990 de abdij van Postel haar 850-jarig bestaan vierde, schreven vier Postelse norbertijnen een gebedenboek 'Bezinningen bij Gods woord van dag tot dag'. Jos Van der Veken nam een belangrijk deel van de teksten voor zijn rekening. Het 750 bladzijden tellende werk, door Brepols in een handig formaat uitgegeven, blijft een bijzonder rijk, actueel en boeiend gebedenboek. Het laatste uitgegeven werk van Jos Van der Veken verscheen in 2011. Op vraag van de norbertinessengemeenschap van Oosterhout (Nederland), die in 2011 haar 740-jarig bestaan vierde, schreef hij onder de titel 'Blij Dankbaar - Spiritualiteit van het liturgisch jaar' (Uitg. Halewijn) een aantal bezinnende en informatieve teksten 'die helpen om de topmomenten van het liturgisch jaar bewuster te beleven'.
Vanaf 1964 was pater Van der Veken organisator en moderator van 'Pacem in Terris'. Samen met zijn medewerkers slaagde hij er elk jaar opnieuw in bekende Belgische en Nederlandse personaliteiten uit de religieuze, culturele, politieke wereld naar Postel uit te nodigen voor een lezing. Die voordrachten kenden vele jaren een zeer groot succes in Noord en Zuid.
Ondanks zijn drukke bezigheden, ook in het buitenland, ging Jos Van der Veken vanaf 2000 geregeld voor in de eucharistieviering in de Sint-Martinusparochie van Retie, wanneer pater Jaak verhinderd was. Hij deed dat op een rustige, eenvoudige manier met telkens toch wel een inhoudrijke homilie.
De epiloog van zijn boek 'Blij Dankbaar' luidt als volgt:
Blij dankbaar
een jaar door
gingen we op weg:
aan de hand van de Heer,
geliefd door de koning,
vol geestdrift,
nooit vergeten,
in geloof op weg,
met de stok in de hand,
echt en oprecht,
kiezend voor het leven,
met het gelaat van de heer ons toegewend,
even zeker als de dageraad,
als mensen van vrede.
--------------------------------------
(In 'Retiese Koppen' van René en Paul Stappaerts, vind je een uitgebreide bijdrage over pater Jos Van der Veken.)









