BEDEVAART VELDHOVEN-WERBEEK

Op zaterdag 26 augustus heeft de jaarlijkse bedevaart van Veldhoven naar Werbeek plaats. De bedevaartintentie is: MET MARIA NAAR CHRISTUS!

Om 11u. eucharistieviering in de kapel van Werbeek. Hoofdcelebrant: kapelaan J. Beekman, concelebrant: pater David.

Iedereen van harte welkom!

Tijdens de viering in Schoonbroek las Heidi de 2de lezing hieronder. Parochianen uit de verschillende parochies hingen een blauwe, groene, paarse, rode en witte sjaal om het Mariabeeld voor het altaar. 

Maria, wat ons boeit in jou is je bereidheid om te delen,
je spontane dienstbaarheid.
Je vindt het zo vanzelfsprekend
dat je tijd maakt om te luisteren
dat je tijd maakt om te helpen
dat je tijd maakt om lief te hebben.

Een blauwe mantel Maria, je eigen kleur,
De kleur van water en lucht, van de horizon.
Blauw is de kleur van verlangen, van hemel en van verten.
Een blauwe mantel voor je onbevangen keuze voor het leven,
omdat je steeds ja hebt gezegd, je hele leven lang.
 
Maria, we willen je ook met een groene mantel kleden.
De kleur van hoop en van leven, van de jeugd.
Groen is ook de kleur van de natuur en van rust.
Een groene mantel voor je luisterend oor,
want jij bewaart onze woorden diep in je hart
en geeft hoop en geloof, als we zijn verstard

Paars, misschien een wat droeve mantel, Maria van smarten.
Een kleur vol bezinning en omkeer. Het is de kleur van verdriet.
Maar de glans van vertrouwen en stille hoop schijnt er doorheen.
Het is de kleur ook van de mantel die Jezus kreeg omgelegd,
de kleur van pijn, maar ook van geloof in Pasen.

Maria, we geven jou ook een rode mantel,
De kleur van liefde en van strijd, de kleur van het volk en van solidariteit. Rood is ook de kleur van de warme trouw.
Een mantel voor een vrouw als een rots in de branding.
In ons rusten en in ons werken, voor oud en voor jong, blijf jij herkenbaar als medemens in ons midden.

En die witte mantel, Maria, komt jou meer dan toe.
Wit is de kleur van de waarheid, de onschuld en de reinheid.
Wit glanst als een ster in de nacht zoals die fonkelende ster van Bethlehem.
Maar wit draagt ook dat beklemmend gevoel, bij het breken van het brood, op witte donderdag.

Maria, jij bent voor velen de veelkleurige
beschermende mantel, een toevlucht en een steun.
Wees voor ons een veilige gids, Maria,
leid ons langs veilige wegen
naar plaatsen waar de hemel de aarde raakt.

Een sterke tekst en telkens een ontroerend, symboolrijk gebaar.

De viering van Maria Tenhemelopneming in de Sint-Jobkerk in Schoonbroek was mooi, inhoudrijk en vreugdevol. Christenen uit alle parochies van de pastorale eenheid en van daarbuiten namen eraan deel.

Voorgangers waren pater David en diaken Jurgen, geassisteerd door lectoren uit de verschillende parochies. Het kerkkoor van Schoonbroek , gedirigeerd door Marleen en aan het orgel Jos, luisterde de viering muzikaal op. 

Op het einde dankte pater David uitgebreid alle medewerkers, in het bijzonder ook Heidi, en zette hij figuurlijk alle moeders, alle vrouwen, in de bloemetjes, wat op grote appreciatie bij de aanwezige mannen kon rekenen.

Thomas Hertog, kosmoloog:

'Onze hypothese over de oerknal vertelt hoe het allemaal is gebeurd, maar de grote waaromvraag blijft open. Wetenschap en geloof kunnen dus hand in hand gaan.'

Het is opvallend dat De Standaard de Wereldjongerendagen zo goed als helemaal doodzwijgt.

Als je googelt naar De Standaard en Wereldjongerendagen, levert dat 1 berichtje op, en dan nog een afstandelijk, gortdroog Belgabericht. De oogst bij De Standaard en Jamboree is daarentegen overvloedig: meer dan 10 artikels.

In beide gevallen gaat het om mondiale, erg sympathieke en zinvolle jongerenmanifestaties, met dien verstande dat alleen al wat de deelnemers betreft, de Wereldjongerendagen in Lissabon 40 keer meer jonge mensen bijeenbrachten dan de Jamboree.

De vraag die rijst is onvermijdelijk: hoe is die opvallende desinteresse voor de Wereldjongerendagen te verklaren en redactioneel te verantwoorden?

Van een krantenredactie, zeker van een kwaliteitskrant als De Standaard, mag verwacht worden dat ze aandacht heeft voor een wereldomvattende manifestatie, met bovendien een gevarieerde en bijzonder krachtige inhoud, waaraan ook meer den 1000 Belgische jongeren deelnamen. Redactioneel is het onvermeld laten van de Wereldjongerendagen op geen enkele manier te verantwoorden.

Moet een verklaring voor die opvallende desinteresse, de WJD als een non-event laten passeren, dan gezocht worden in een soort van ideologische kramp of een emotionele aversie?Zijn redacties en journalisten nog altijd behept met een achterhaalde antireligieuze, antikerkelijke obsessie? Denken zij zich progressief te profileren door het christendom dood te zwijgen of alleen maar de negatieve gebeurtenissen in de verf te zetten? Generen ze zich voor hun eigen, meestal christelijke afkomst en opvoeding?

Hoe dan ook, het doodzwijgen van de Wereldjongerendagen is een onprofessionele, geborneerde en anti-intellectuele opstelling.