Gewezen Retienaar Willy Aerts, eredirecteur van het Sint-Dimphnacollege van Geel, echtgenoot van Lisette Heylen, overleed in Mol op 19 maart 2024. Hij werd geboren in Oud-Turnhout op 12 oktober 1941.
Willy Aerts studeerde aan het Sint-Jan Berchmanscollege in Mol. Aan de Katholieke Universiteit van Leuven behaalde hij een licentiaatsdiploma in de klassieke filologie.
In de Retiese studentenbond Willen is Kunnen, speelde Willy in de 2de helft van de jaren '50 en de 1ste helft van de jaren '60, een belangrijke rol.
Priester Paul Stappaerts schreef onderstaand In Memoriam:
Met zijn sterke persoonlijkheid, de temperamentvolle manier waarop hij zijn waarden uitdroeg en zijn talrijke talenten ontplooide, leek Willy onverwoestbaar. Van jongs af nam hij verantwoordelijke functies op: als leider van de studentenbonden in Retie en de Kempen, als scoutsleider in Ezaart, als intelligente leraar met brede belangstelling en als directeur van het toonaangevende Sint-Dympnalyceum waar hij bleef kiezen voor een klassieke humaniora. Jaarlijks waren er grootschalige uitwisselingen met 35 Europese scholen. Hij gebruikte daarbij zijn kennis van de nieuwe media, die ook blijkt uit de Nieuwe Media School waarvan hij stichter en voorzitter was. Dat bracht hem en Lisette met de campingcar in de meeste landen van Europa.
Zijn werkervaring loopt van zaakvoerder in harde sectoren als staal en natuursteen (Zerko), over onderwijs tot e-business. Als freelancer ontwikkelde hij een leerplanplatform voor Uitgeverij Averbode en werd hij ook zaakvoerder van de bvba artsconsult e-learning consultancy.
Willy was zijn tijd ver vooruit, een visionair, open-minded en ongebonden. Met aanstekelijke overmoed en tomeloos enthousiasme kon hij mensen zichzelf doen overstijgen. Hij zette zich ten volle in voor alles wat hij ondernam. Als sterke debater kon hij ook sarcastisch zijn en dwarsliggen. Als hij in zijn geëngageerd leven geconfronteerd werd met onrecht, reageerde hij daar krachtig tegen.
Toen Karen overleed, de dochter die hij en Lisette met zoveel liefde hadden omringd, hebben zij daar samen zwaar onder geleden en zijn ze mekaar troostend nabij gebleven, maar het verdriet om de onmacht van hun liefde is nooit over gegaan.
Willy’s wakkere geest en zijn inzet voor zovele mensen zullen ons bijblijven.
Vespers in de abdijkerk van Postel
