waar is mijn middelpunt

    Waarom zou je een masker opzetten als je zo een lief snoetje gekregen hebt?

         Probeer het eens zonder, je zal versteld staan van de complimentjes. 

                            Je zal jezelf voelen ontpoppen.

Grote zus en klein broer spelen samen in de tuin. Mama is even gerust,ze kan de pagaders gadeslaan vanuit haar leeszetel gadeslaan. Het boek waar ze in begonnen is, is heerlijk leesplezier. Grote zus begint plots te wenen. Moeder kijkt even de tuin in en ziet dat kleine broer aan haar haar trekt. Grote zus vraagt hulp aan mama, minstens een bestraffend woordje voor kleine broer... Maar mama legt haar uit dat kleine broertje dat nog niet verstaat. Hij begrijpt niet dat dat pijnlijk is. Grote zus kijkt kleine broer wantrouwig aan. Mama is alweer in haar boek verzonken. Tot plots weer geween, nu is het kleine broer die het uitschreeuwt. Mama loopt opnieuw de tuin in, ze ziet nog net dat grote zus aan  het haar trekt van kleine broer "wat doe je nu?" vraagt mama ongerust. "Je weet dat dat pijn doet!"
"ja ik wel en nu kleine broer ook." zegt grote zus rustig.

akkoorden die ons vertrouwd in de oren klinken, maar hoe meer ik erover lees hoe we ze eigenlijk in praktijk zouden moeten brengen, hoe meer ik tot de vaststelling kom, dat ik er niks van bak. De momenten dat ik het een beetje door had, heb ik reuze grote levensproblemen kunnen oplossen. Wat een ego...alsof mijn levensproblemen reuze groot zijn, en wat een giller dat mijn leven een probleem zou zijn... en daar is het eigenlijk mee begonnen. Mijn zoektocht naar de leegt, naar het niets, nog altijd niets gevonden uiteraard, maar het schijnt dat ik op goede weg ben. Ik ben eerst en vooral begonnen met niets meer te doen. Dat was al een zalige openbaring. Daarna ben ik begonnen om niets meer te denken, geen sinecure, en ik slaag nog steeds de bal mis, maar ik denk...voila te laat.

Op mijn zwerftocht naar het niets vond ik vorige week dit: Mooi! bedankt Rik Torfs.

"IK zeg altijd wat ik denk." Dat hoor je wel vaker. Vooral mannen pakken er graag mee uit. Daarbij kijken zij trots en lichtjes hanig in het rond, geheel en al bereid om bewonderende blikken in ontvangst te nemen. Sjonge, stoer, hoe dapper toch: iemand die altijd zegt wat hij denkt. Een held. Mannen zijn graag helden. Anders hadden ze net zo goed een vrouw kunnen zijn.

Rik Torfs

Het beste van jezelf geven, verandert eigenlijk elk moment, het zal verschillen naargelang je je goed of slecht voelt.  Onder gelijk welke omstandigheid zal "het beste" steeds anders zijn, maar als je je best doet, kan je jezelf niets verwijten, al geven de omstandigheden niet altijd een succes.  Doe gewoon je best en vermijd steeds jezelf te verwijten, beoordelen, veroordelen en zoek geen uitvluchten, ook niet voor jezelf. Verstop je ook niet achter jammerklachten.

Probeer de moed op te brengen om te vragen en uit te drukken wat je zelf werkelijk wil. Comuniceer met anderen in een meest mogelijk klare taal, misverstanden, dramas en verdriet vermijdend. Alleen al door dit akkoord zal je zien dat je je leven totaal kan veranderen.

Wat anderen zeggen en doen is een projectie van hun eigen waarheid, van hun eigen droom, realiteit, hun eigen Maya (illusie).  Niets van wat ze doen heeft eigenlijk met jouw te maken. Als je immuun wordt voor de opinies en daden van de anderen, kan je veel lijden en vermeend slachterofferschap achter je laten.

Woorden zijn zoals zaadjes, en de menselijke geest is de voedingsbodem, maar enkel de zaadjes waar we klaar voor zijn zullen ontspruiten.-tolteekse vers.