Simon Allison is een afgestudeerde voedseldeskundige in dienst van de Engelse winkelketen Mark & Spencer en hier is hij verantwoordelijk voor de voedselproducten voor huisdieren. In die hoedanigheid proeft hij honden- en kattenvoer op smaak voordat ze in het assortiment worden opgenomen. Hij is er op getraind om precies het juiste voer voor de hond of de kat voor het assortiment van de winkelketen uit te kiezen. Daarvoor neemt hij dan van elk blikje honden- of kattenvoer een hapje om dan precies te kunnen bepalen welke ‘delicatessen’ zijn uitverkoren voor de verwende huisdieren! Hij let er op dat er slechts eerste klas vlees voor het huisdierenvoer wordt gebruikt en zodra hij merkt dat er pens in verwerkt is, wordt het voer 
door hem afgekeurd. Hij houdt bijvoorbeeld van de textuur van de paté in kattenvoer, waarin de gladde en vezelloze pure lever is verwerkt die je zo op een knapperig broodje kunt uitstrijken. Favoriet bij hem is een luxe diner voor katten, bestaande uit organisch kippenvlees zoals hart en lever met groente als savooikool. Het meeste voer voor huisdieren bestaat volgens hem uit vrij zacht vlees, voor honden maakt het niet veel uit, die eten alles terwijl katten toch wat kieskeuriger zijn. Hij denkt dat hoe meer het voer van huisdieren lijkt op het eten van de baasjes, hoe vaker ze dit voer ook voor hun dieren kopen. Simon Allison werkt al bijna 10 jaar bij Mark & Spencer, hij werkte eerst op de afdeling etenswaren voor mensen en sinds 2006 heeft hij dus de afdeling dierenvoer onder zich. Er is een ding wat Simon nooit doet, hij proeft al het dierenvoedsel maar hij slikt het nooit in. Niet dat hij het niet lust, maar hij gewoon omdat hij er niet te dik van wil worden. Om er voor te zorgen dat zijn adem niet naar een hond ruikt, spoelt hij zijn mond altijd met water en neemt hij een kauwgompje om de geur te verdrijven. Maar als risico van het vak, komt er altijd een vleugje honden- of kattengeur uit zijn mond. Verder is hij blij als hij ziet dat een klant precies dat blikje honden- of kattenvoer pakt die hij getest heeft! Bron
14/04 Vrienden mogen niet zoeken naar duiker Wim
Collega-duikers van de man uit het Oost-Vlaamse Vlierzele die vorige week zondag vermist geraakte in de Oosterschelde in Zeeland, wilden zelf naar zijn lichaam gaan zoeken. Op vraag van de politie heeft de lokale burgemeester Willem Nuis dat verboden.
Wim Goossens (35) was met twee buddies aan het duiken in de tot veertig meter diepe vaargeul aan de Anna Jacobapolder, toen het door een nog onbekende oorzaak fout liep. De man kwam niet meer boven en zoekacties met sonar leverden niets op. Zijn zwangere vrouw en hun kindje bevonden zich op de wal toen het ongeluk gebeurde.
Vorige week donderdag werden de zoekacties gestaakt. Er wordt alleen nog aan observatie gedaan, onder meer met een helikopter. “Een groot gebied is grondig uitgekamd. Nu is het wachten tot het lichaam naar boven komt”, zegt een woordvoerder van de politie.
Risico’s
Volgens de Belgische commissaris Alain Remue van de Cel van Vermiste Personen kan het weken duren voor een lichaam, door het proces van opzwelling en gasvorming, naar boven komt. Een lichaam kan onder water echter ook vast komen te zitten, aan een betonhaak bijvoorbeeld, of zelfs door het roer van een schip worden meegevoerd.
Toen de Nederlandse politie vernam dat collega-duikers van Wim Goossens, die lid was van het Aqua Diving Team in Zottegem, zelf wilden gaan zoeken, hebben ze op een verbod aangedrongen. “Vanwege het risico op een nieuw slachtoffer, door een schrikreactie bijvoorbeeld, of door het scheepsverkeer”, aldus de woordvoerder.
