Van Beethoven
Van Beethoven
toen zij stierf
luisterde hij
in de kamer
naast de hare
naar de tweede
symfonie
van Van Beethoven
in een zwarte
limousine
reed ze
voor de laatste keer
door de poort
van het erf
in zijn hoofd
speelde
de derde
symfonie
van Van Beethoven
een priester
kwispelde kwistig
wijwater en wierook
over de lijkbaar
op de tonen
van de vierde
symfonie
van Van Beethoven
vier stoere dragers
droegen
de eikenhouten kist
naar buiten
op het dak van boer Jan
zat een merel
te fluiten
zijn lied klonk
als de vijfde symfonie
van Van Beethoven
traag trok
de stoet
in het gas
van de limousine
naar het laatste hof
bij iedere stap
voelde hij
diep van binnen
de zesde symfonie
van Van Beethoven
de kist zeeg neer
met een plof
de schaarse gasten
gooiden kluiten
met een schepje
in de kuil
hij hoorde
heel zachtjes
de zevende
symfonie
van Van Beethoven
die avond
alleen
in het grote lege huis
speelde hij
lang en luid
de negende
symfonie
van Van Beethoven