Trein 02Trein 02
regendruppels
glimwormen
onhoorbaar
door de ochtendduisternis
nieuwe passagiers
beladen de trein
met frisse lucht
Waalse vrouwen
verkakelen de rust
boterhammen in hetparkboterhammen in het park
een man zat
zwijgzaam
op een bank
in het park
en at
een boterham
met kwark
een klein meisje kwam
en vroeg :
heb je ook mijn popje gezien ?
de man zweeg en at
zijn boterham
met kwark
het meisje vroeg :
wat eet jij ?
de man zei :
ik eet
een boterham
met kwark
het meisje zei :
ik lust wel ham
en mijn popje ook
toen zei
de man
in het park :
ik heb alleen maar
brood en
kwark
Trein 01Trein 01
reizigers kijken
onbeschoft
in de intimiteit
van de achtertuinen
langs het spoor
zij kijkt bleek
naar het vermoeide
ochtendgelaat
in het raam
met vluchtende achtergrond
één zak op het tafeltje
één zak in haar schoot
het station van Leuven
rukt haar weg
uit zijn dromen
oud gedichtoud gedicht
ze vond
in een verloren boek
een oud gedicht
dat hij jong
geschreven had
een jong gedicht
van een oude man
ze las het vele malen
en was verrast
even vele malen
ze dacht :
zo heb ik hem
nooit gekend
breekbaarbreekbaar
liefde was haar op
het lijf geschreven
hij had het
tot op de bodem
uitgespit
dan sloeg hij haar
op het hoofd
met een porseleinen beeldje
maar nu is alles weer goed :
de stukken zijn gelijmd
en zij is ook weer fit