Moeder

 
Het roodborstje.
Het roodborstje tikt aan het venster: tin ! tin !
En zegt: "Ach, doe open en laat mij er in.
Doe open, lief meisjen, 'k weet anders geen raad,
Zoo sneeuwt en zoo waait het hier buiten op straat;
Ik sterf van de koude, toe, laat mij er binnen,
k Zal zoet zijn en allerlei grapjes beginnen."

Het meisje deed open en gaf, op haar schoot,

Aan 't roodborstje suiker en kruimeltjes brood;

Wat was het vogeltje toen vrolijk !

Het sprong en danste op haar' schouder,

Het piepte en zong,

Het vloog van de tafel de kamer in 't ronde,

En dankte 't lief meisje, zoo goed het maar konde.

Maar toen het daar buiten zoo koud niet meer was,

En 't zonnetje scheen, zat roodborstje voor 't glas,

Het speelde niet langer, maar keek door de ruit,

En piepte zoo droevig. Als wou het er uit.

Het meisje deed open; wip ! Vloog het daarhenen,

En was één, twee, drie in de boomen verdwenen.

 

Nieuwjaar

Ga het nieuwe jaar in met opgeheven hoofd
 en hart zonder oordeel
Kijk naar de kleine mooie dingen ook al
heb je pijn of verdriet
Zie de ster in de lucht, de vogel die fluit
geniet van het ritueel
Soms zijn wegen moeilijk, het is goed
als je ook het mooie ziet

Liefs Rika

Oudejaars avond.

Oudejaarsavond maak je de balans op van

alle goede en minder fijne dingen.

En je staat even stil bij het bijna afgelopen

jaar.

Inmiddels gevuld met allerlei herinneringen.

Om 12 uur hef je samen het glas en je toost

met elkaar.

"Op een gelukkig en gezond nieuwjaar"

Liefs Rika

Gedicht van: Odetta Donners

binnenkomst begroeting even knuffelen dag sinterklaas met zwarte piet met Afra laatste woorden van sinterklaas tot volgend jaar< tot slot een kado

Zonnebloem  in Holland
De Zonnebloem is een charitatieve instelling voor zieken
en gehandicapten.
Deze instelling organiseert uitstapjes-kerst en/of sinterklaas feestjes.
Ook een kerstpakket krijg ik ieder jaar.
Wat een verwennerij.

Liefs Rika

In het land der blonde duinen
en niet heel ver van de zee,
woonde eens een dwergenpaartje
en dat heette "Piggelmee".




't Waren heel, heel kleine mensjes
en ze woonden - vrees'lijk lot,
want ze hadden heel geen huisje
in een oude keulse pot.

Voor de zon en voor de regen
 nooddruft had hun dat geleerd 
hadden zij die stenen pot met
d' opening naar de grond gekeerd.

Toen een gat er in geslagen,
klein, maar groot genoeg toch voor
hun zo kleine dwergenlijfjes
en daar kropen zij dan dóór.

Vervolg van het versje zie:
https://blog.seniorennet.be/sharika/

                        

Hier en daar strooien de bomen

Beukennootjes op de grond. 

 

 Je ziet de paddenstoelen groeien,  
                                    
Bladeren worden geel en bruin
 

                    

   
De bomen verliezen al hun blaadjes,
 

 De koeien gaan weer naar de stal.    
 

 Het is of alles wil vertellen 
Dat het winter worden zal. 
 

Het raam
Eerst is je wereld groot,
je kunt er reizen tot en met.
 Maar heel dicht bij de dood,
 is hij niet groter dan je bed.
    Maar als het wonder is geschied,
        waarop mensen hopen.
         Dan gaat als je je ogen sluit,
       een  nieuwe wereld open.
           Toon Hermans

Mijn lichaam, spreek……

Wat is toch aan de hand

met mijn lichaam

wil het niet meer…..

is het op?

Wat is er toch aan de hand

met mijn geest

wil het niet verder….

is het op?

Wat is er aan de hand

met mijn leven

wil ik niet meer

zeg ik stop?

Kom op!

copyright:Rika 

 

Hallo allemaal,
Ik hoop dat jullie dit bericht zien,
daar ik net uit het ziekenhuis ben en nu nog even moet aansterken.
Ik vergeet jullie niet hoor.
Liefs Rika