herfst
Herfst
gebed
Gebed voor mijn kinderen
Ik leg de namen van mijn
kinderen in Uw handen.
Graveer Gij ze daarin met
onuitwisbaar schrift.
Dat niets of niemand ze meer
ooit daaruit kan branden,
ook niet als satan ze straks
als de tarwe zift.
Houdt Gij mijn kinderen vast,
als ik ze los moet laten
en laat altijd Uw kracht
boven hun zwakheid staan.
Gij weet hoe mateloos
de wereld hen zal haten,
als zij niet in het schema van
de wereld zullen gaan.
Ik vraag U niet mijn kinderen
elk verdriet te sparen,
maar wees Gij wel hun troost,
als ze eenzaam zijn en bang.
Wil om Uw naam wil hen
in Uw verbond bewaren,
en laat ze nooit van U vervreemden,
nooit, hun leven lang!
Ik leg de namen van mijn
kinderen in Uw handen.
Amen.
sokjes
. 
gedicht-vogels
Het oude kerkhof
tweeling
Olé, Olé, 't zijn er twee
Twee snoetjes zo fijn
Vier knuistjes zo klein
Twee blote kontjes op de grond
Vier voetjes trappelen in 't rond
baby
Korte beentjes – miniteentjes
Lachend mondje – pamperkontje
Welkom lieve ukkepuk
Jij ben een meesterstuk.
ouder worden
eenzaamheid
Een zondag zomaar in augustus.
De zon doet zijn best, door de wolken te komen.
Je hoort eindelijk de vogels, zo stil is het op straat.
Maar was het niet de hele week stil?
Geen visite geen telefoon.
Waar zijn al die mensen uit je verleden gebleven?
De stilte verstikt je.
Eenzaamheid onder de ouderen?
Welnee!
Zomaar gedachten spinsels van mij.
Rika
vaderdag
Vaderdag
Het is feest vandaag
voor alle vaders in het land.
Je kunt het zien aan alle winkels,
je kunt het lezen in de krant.
En al ben je heus niet jarig,
ik ben vandaag toch net zo blij.
je krijgt dit mooie versje
van mij erbij.
vriendschap-2
Vriendschap
Vriendschap is een wonder,
en vriendschap geeft je geen gedonder.
Vriendschap is alles behalve woede,
en dat moet je dus goed behoeden.
het is meer dan een gevoel,
het is een wonder.
©:onbekend
achter-kleinkinderen
Kleinkinderen en achter kleinkinderen
Dat is iets waarover iedere oma zal dromen
Wanneer de achter kleinkinderen komen
ze jou met hun dolle streken
soms van schrik laten verbleken
ze jou met hun schaterende lach
verkwikken, iedere dag
ze zijn nu nog heerlijk klein
maar eens zullen het ook pubers zijn
en ik kan er alleen maar op hopen
dat ze dan eindelijk na jaren bij je binnen lopen
en dat zij mij dan ook iedere dag
verblijden met hun schaterlach
maar dat is mij niet gegeven,
ze zijn mij gewoon vergeten.
Rika
Moeder
Moeder.
Moeder, hoe kan ik je danken
voor alles wat je deed
Geen ander dan jij was zo goed voor mij,
in vreugde en in leed
Moeder, je blijft heel mijn leven
de vrouw waar ik 't meest van hou
Want, al wat ik nu ben en al wat ik nu ken,
moeder, dat dank ik aan jou
Je hebt me in ’t leven
steeds liefde gegeven
Je dacht slechts aan mij
Je hebt zonder klagen
je zorgen gedragen
Niet een was er zo goed als jij
Moeder, hoe kan ik je danken,
voor alles wat je deed
Geen ander als jij was zo goed voor mij,
in vreugde, maar ook in leed
Moeder, je blijft heel mijn leven
de vrouw waar ik 't meest van hou
Want, al wat ik nu ben en al wat ik nu ken,
moeder, dat dank ik aan jou
©:onbekend
Roodborstje
Het roodborstje.
Het roodborstje tikt aan het venster: tin ! tin !
En zegt: "Ach, doe open en laat mij er in.
Doe open, lief meisjen, 'k weet anders geen raad,
Zoo sneeuwt en zoo waait het hier buiten op straat;
Ik sterf van de koude, toe, laat mij er binnen,
k Zal zoet zijn en allerlei grapjes beginnen."
Het meisje deed open en gaf, op haar schoot,
Aan 't roodborstje suiker en kruimeltjes brood;
Wat was het vogeltje toen vrolijk !
Het sprong en danste op haar' schouder,
Het piepte en zong,
Het vloog van de tafel de kamer in 't ronde,
En dankte 't lief meisje, zoo goed het maar konde.
Maar toen het daar buiten zoo koud niet meer was,
En 't zonnetje scheen, zat roodborstje voor 't glas,
Het speelde niet langer, maar keek door de ruit,
En piepte zoo droevig. Als wou het er uit.
Het meisje deed open; wip ! Vloog het daarhenen,
En was één, twee, drie in de boomen verdwenen.
wolken
Achter de wolken
Leef gelukkig en tevreden,
Wees verheugd en blij van zin,
Ga na minder goede dagen
Moedig weer het leven in.
Laat je geen angst aanjagen,
Door wolken zwaar en grauw,
Zoek liever zonder klagen,
Naar kleine stukjes blauw
paradox
Geld maakt niet altijd gelukkig.
Het is een wonderlijke paradox,
dat de welvaart ons geen ontspanning
heeft gebracht, maar stress.
de Denker
De Denker:
Geduld is de eigenschap die ons in staat stelt
te voorkomen dat negatieve gedachten
en emotiees de macht over ons krijgen.
Het beschermt onze gemoedsrust
in het bijzijn van tegen.
ouder worden
GEDACHTEN ALS JE OUDER WORDT:
Met mij is er totaal niets aan de hand,
ik ben nog fit van lijf en verstand,
Wel wat artrose in mijn heup en mijn knie.
Als ik me buk, is het net of ik sterretjes zie.
Mijn pols is iets te snel,mijn bloeddruk wat te hoog.
maar ik ben nog fantastisch goed...zo op't oog
Met de steunzolen die ik heb gekregen,
loop ik weer langs' Heeren wegen,
kom ik in de winkels en ook weer op het plein.
Wat heerlijk zo gezond te mogen zijn.
Wel gebruik ik een censuur om in slaap te komen
en over vroeger te kunnen dromen.
Mijn geheugen is ook niet meer zoals het was
en ik ben weer vergeten wat ik gisteren nog las.
Ook heb ik wat last met mijn ogen
en mijn rug raakt meer en meer gebogen.
De adem is wat korter, mijn keel vaak erg droog.
Maar ik ben nog fantastisch...zo op 't oog.
Is het leven niet mooi, het gaat zo snel voorbij,
als ik kijk naar de foto's, over vroeger van mij.
Dan denk ik terug aan mijn jeugdige jaren.
Wilde ik een jas, dan moest ik heel lang sparen.
Ik ging fietsen en wandelen,overal heen,
en ik kende geen moeheid, zo het scheen.
Nu ik ouder word,draag ik vaak blauw, grijs of zwart
en ik loop heel langzaam, vanwege mijn hart.
Doe het maar op uw gemak, zei de cardioloog.
U bent nog fantastisch...zo op 't oog
De ouderdom is goud, ja begrijp me wel.
Als ik niet kan slapen en dan tot honderd tel.
Dan twijfel ik, denk ik of dat wel waar is
en of dat beeld van goud niet een beetje raar is.
Mijn tanden liggen in een glas,
mijn bril op tafel, gehoorapparaat in mijn tas
Mijn steunzolen naast het bed op de stoel.
U weet dus wat ik met die twijfel bedoel.
Trek niets in twijfel, zei de pedagoog.
U bent nog fantastisch goed...zo op 't oog.
En 's morgens als ik ben opgestaan
en eerst de afwas heb gedaan,
lees ik het laatste nieuws in de krant.
Ik wil toch bijblijven en naderhand
doe ik van alles, eerst geef ik de planten water,
de kamer stoffen doe ik later.
Wel gaat alles wat traag
heb na't eten wat last van mijn maag.
Maar ik wil niet zeuren, want 't mag,
dat is heel gwoon op je oude dag.
Aanvaard het rustig zei de psycholoog.
U bent nog fantastisch goed...zo op 't oog
Annie M.G. Schmidt
vlinder-gedicht
